Geld & Recht
alle pijlers
Gierige acties deel VII
donderdag 21 september 2017 om 11:28
Na een heleboel gierige acties gedeeld te hebben (met hier en daar een discussie tussendoor), is het alweer tijd voor het zevende deel. 
Hier gaan we weer verder met rinkelende dubbeltjes en theezakjes die hun beste tijd hebben gehad.
Linkjes naar de vorige delen:
Deel VI
Deel V
Deel IV
Deel III
Deel II
Deel I
Hier gaan we weer verder met rinkelende dubbeltjes en theezakjes die hun beste tijd hebben gehad.Linkjes naar de vorige delen:
Deel VI
Deel V
Deel IV
Deel III
Deel II
Deel I
donderdag 12 april 2018 om 09:52
Het is natuurlijk ook wat anders als iemand gericht om spullen vraagt om zgn voor zichzelf te gebruiken maar ze dan verkoopt.
Als ik spontaan mijn oude bank weggeef aan een kennis moet hij het verder zelf weten wat hij er mee doet.
Als ik er geld voor had willen vangwn had ik hem zelf wel op mp gezet.
Als ik spontaan mijn oude bank weggeef aan een kennis moet hij het verder zelf weten wat hij er mee doet.
Als ik er geld voor had willen vangwn had ik hem zelf wel op mp gezet.
donderdag 12 april 2018 om 10:19
Daar zit het verschil denk ik. Als jij iemand ongevraagd een zak oude kleding cadeau doet, dan is het zijn/haar keuze om het te dragen/verkopen/weg te gooien. Als het echter om een specifiek item gaat, dan heb je expliciet of impliciet de afspraak gemaakt dat jij iets weggeeft onder de voorwaarde dat de andere persoon het gaat gebruiken. Als iemand het dan meteen doorverkoopt, dan vind ik dat behoorlijk onbeleefd of op zijn minst extreem ongevoelig voor de geldende normen en waarden hier in West-Europa.Ertha schreef: ↑12-04-2018 09:52Het is natuurlijk ook wat anders als iemand gericht om spullen vraagt om zgn voor zichzelf te gebruiken maar ze dan verkoopt.
Als ik spontaan mijn oude bank weggeef aan een kennis moet hij het verder zelf weten wat hij er mee doet.
Als ik er geld voor had willen vangwn had ik hem zelf wel op mp gezet.
En ja, dat kan je hypocriet vinden (geholpen is immers geholpen, in welke vorm dan ook), maar goed, dat valt natuurlijk te zeggen voor 99% van wat we met zijn allen normaal vinden...
I'm a woman, Mary. I can be as contrary as I choose.
donderdag 12 april 2018 om 11:14
Meestal zijn er maar een paar redenen om iets weg te geven. Of je wilt zo snel mogelijk ervan af, of je gunt het iemand in het bijzonder - bijvoorbeeld omdat zij familie zijn, minder geld hebben, student zijn, veel dingen tegelijk nodig hebben (na scheiding, op kamers gaan), etc.
Als je iets weggeeft, dan ben je ervan af. Dus dat is dan geregeld.
En als je het aan iemand gunt om één van de genoemde redenen, dan zou het niet moeten uitmaken of zij de boel weer verkopen en het geld weer omzetten in andere dingen die zij nodig hebben.
Als je iets weggeeft, dan ben je ervan af. Dus dat is dan geregeld.
En als je het aan iemand gunt om één van de genoemde redenen, dan zou het niet moeten uitmaken of zij de boel weer verkopen en het geld weer omzetten in andere dingen die zij nodig hebben.
donderdag 12 april 2018 om 11:46
Dit!the-dowager schreef: ↑12-04-2018 10:19Daar zit het verschil denk ik. Als jij iemand ongevraagd een zak oude kleding cadeau doet, dan is het zijn/haar keuze om het te dragen/verkopen/weg te gooien. Als het echter om een specifiek item gaat, dan heb je expliciet of impliciet de afspraak gemaakt dat jij iets weggeeft onder de voorwaarde dat de andere persoon het gaat gebruiken. Als iemand het dan meteen doorverkoopt, dan vind ik dat behoorlijk onbeleefd of op zijn minst extreem ongevoelig voor de geldende normen en waarden hier in West-Europa.
En ja, dat kan je hypocriet vinden (geholpen is immers geholpen, in welke vorm dan ook), maar goed, dat valt natuurlijk te zeggen voor 99% van wat we met zijn allen normaal vinden...
Toen mijn zusje ging samenwonen kochten wij toevallig een nieuwe bank. Ik heb haar toen mijn oude bank aangeboden en die hebben ze aangenomen "zodat ze voorlopig even vooruit konden" en konden sparen voor een betere bank. Ik had het dan ook niet leuk gevonden als zij hem voor 50 euro had verkocht en zelf een nieuwe had gekocht. Overigens vind ik inmiddels wel dat het tijd is dat ze hem verkoopt
Maar ik geef dr ook wel eens een zak kleding die ik niet meer draag, daar zoekt ze dan uit wat ze mooi vindt en de rest zal me een worst wezen wat ze er mee doet.
donderdag 12 april 2018 om 13:03
Het is toch ook vaak eigenbelang?
Die bank bijvoorbeeld....zelf zorgdragen voor verwijdering uit je huis, verplaatsing naar ander oord of organisatie (denk aan Kringloop) of mensen over de vloer ivm verkoop en dus kijkers in je huis etc.
Als je dat allemaal niet leuk vind of daar geen tijd aan wil besteden is het een mooie samenloop van omstandigheden wanneer je een ander ermee blij kunt maken.
Tja, heel eerlijk........dan vind ik het niet spannend wat er verder mee gebeurd. Al verft iemand een zwarte bank fuchsia roze. Ik vind het best hoor.
Die bank bijvoorbeeld....zelf zorgdragen voor verwijdering uit je huis, verplaatsing naar ander oord of organisatie (denk aan Kringloop) of mensen over de vloer ivm verkoop en dus kijkers in je huis etc.
Als je dat allemaal niet leuk vind of daar geen tijd aan wil besteden is het een mooie samenloop van omstandigheden wanneer je een ander ermee blij kunt maken.
Tja, heel eerlijk........dan vind ik het niet spannend wat er verder mee gebeurd. Al verft iemand een zwarte bank fuchsia roze. Ik vind het best hoor.
anoniem_277599 wijzigde dit bericht op 12-04-2018 20:14
0.09% gewijzigd
donderdag 12 april 2018 om 13:16
Tja, er zijn gradaties.
Ik heb vroeger een muziekinstrument gespeeld.
Dat instrument stond nog bij mij thuis.
Een familielid zei dat ze het instrument heel graag wilde leren spelen
en vroeg of ze mijn instrument mocht hebben.
Ik vond het leuk als zij er plezier van zou hebben.
Later bleek dat ze nooit één muziekles heeft gevolgd
en dat ze het instrument gelijk had weggegeven aan iemand anders,
die het als decoratie in zijn huis had gezet.
Ik voelde me belazerd.
Toen heb ik het instrument teruggevraagd en teruggekregen.
Ik heb het verkocht en het geld aan een goed doel gegeven.
De koper stuurde me later een mailtje dat het een heerlijk instrument was.
Dan kan je wel zeggen "Eens gegeven blijft gegeven.", maar ik vond dat zij oneerlijk was geweest tegen me.
Met je familie moet je wandelen, niet handelen.
Ik heb vroeger een muziekinstrument gespeeld.
Dat instrument stond nog bij mij thuis.
Een familielid zei dat ze het instrument heel graag wilde leren spelen
en vroeg of ze mijn instrument mocht hebben.
Ik vond het leuk als zij er plezier van zou hebben.
Later bleek dat ze nooit één muziekles heeft gevolgd
en dat ze het instrument gelijk had weggegeven aan iemand anders,
die het als decoratie in zijn huis had gezet.
Ik voelde me belazerd.
Toen heb ik het instrument teruggevraagd en teruggekregen.
Ik heb het verkocht en het geld aan een goed doel gegeven.
De koper stuurde me later een mailtje dat het een heerlijk instrument was.
Dan kan je wel zeggen "Eens gegeven blijft gegeven.", maar ik vond dat zij oneerlijk was geweest tegen me.
Met je familie moet je wandelen, niet handelen.
donderdag 12 april 2018 om 14:10
Een paar dagen na de bevalling van mijn zoon belde er een buurvrouw aan. Ik kende haar niet, had haar ook nog nooit gezien (we woonden in een drukke buurt met veel wisselingen). Ze had ons thuis zien komen met een gevulde maxi-cosy en of we behoeften hadden aan spullen. Mijn man, die de deur had open gedaan, was overdonderd en hield de boot een beetje af met de woorden dat we goed in de spullen zaten. Een week later vonden we in de brievenbus een A4'tje met een lijst van alle spullen plus prijs per item die we konden overnemen. (Badje 25 euro, kruik 5 euro, etc) Daar hebben we (uiteraard) niets mee gedaan maar een week later stond ze weer voor de deur. Of we al besloten hadden wat we wilden kopen van haar.
You have to trust me on this one. (Jack Bauer in 24)
donderdag 12 april 2018 om 14:13
Planck schreef: ↑12-04-2018 14:10Een paar dagen na de bevalling van mijn zoon belde er een buurvrouw aan. Ik kende haar niet, had haar ook nog nooit gezien (we woonden in een drukke buurt met veel wisselingen). Ze had ons thuis zien komen met een gevulde maxi-cosy en of we behoeften hadden aan spullen. Mijn man, die de deur had open gedaan, was overdonderd en hield de boot een beetje af met de woorden dat we goed in de spullen zaten. Een week later vonden we in de brievenbus een A4'tje met een lijst van alle spullen plus prijs per item die we konden overnemen. (Badje 25 euro, kruik 5 euro, etc) Daar hebben we (uiteraard) niets mee gedaan maar een week later stond ze weer voor de deur. Of we al besloten hadden wat we wilden kopen van haar.
Bizar!
donderdag 12 april 2018 om 14:28
Ben ik niet helemaal met je eens. Ik had door een andere indeling van mijn huis een tv "over" Mooi beeld, goed toestel. Nicht had even niets en ik heb gevraagd of ze 'm wilde.. dat wilde ze wel. Vond het toch niet zo leuk om te horen dat ze 'm drie maanden later had weggegeven omdat ze weer eens naar het buitenland vertrok. Dan had ik 'm liever zelf gehouden. Ze had even kunnen vragen of ik 'm terug wilde bv.
donderdag 12 april 2018 om 14:28
Dat roze verven zou me dan weer niets kunnen schelen. Alleen doorverkopen terwijl je het hebt gegeven voor diegene om te gebruiken vind ik raar.Troeteltje schreef: ↑12-04-2018 13:03Het is toch ook vaak eigenbelang?
Die bank bijvoorbeeld....zelf zorgdragen voor verwijdering uit je huis, verplaatsing naar ander oord of organisatie (denk aan Kringloop) of mensen over de vloer ivm verkoop en dus kijkers in je huis etc.
Als je dat allemaal niet leuk vind of daar geen tijd aan wil besteden is het een mooi samenloop van omstandigheden wanneer je een ander ermee blij kunt maken.
Tja, heel eerlijk........dan vind ik het niet spannend wat er verder mee gebeurd. Al verft iemand een zwarte bank fuchsia roze. Ik vind het best hoor.
Planck,
donderdag 12 april 2018 om 15:50
donderdag 12 april 2018 om 16:06
Planck schreef: ↑12-04-2018 14:10Een paar dagen na de bevalling van mijn zoon belde er een buurvrouw aan. Ik kende haar niet, had haar ook nog nooit gezien (we woonden in een drukke buurt met veel wisselingen). Ze had ons thuis zien komen met een gevulde maxi-cosy en of we behoeften hadden aan spullen. Mijn man, die de deur had open gedaan, was overdonderd en hield de boot een beetje af met de woorden dat we goed in de spullen zaten. Een week later vonden we in de brievenbus een A4'tje met een lijst van alle spullen plus prijs per item die we konden overnemen. (Badje 25 euro, kruik 5 euro, etc) Daar hebben we (uiteraard) niets mee gedaan maar een week later stond ze weer voor de deur. Of we al besloten hadden wat we wilden kopen van haar.
Wat hebben jullie trouwens geantwoord?
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 12 april 2018 om 17:24
Wederom was ik het niet die de deur open deed, maar mijn man kennende heeft hij het kort afgekapt en gezegd dat we niets nodig hadden. (En dat hadden we ook echt niet, wij waren de laatste van onze broers en zussen die een kind kreeg dus we waren goed voorzien met krijgetjes.) Het is ook al weer wat jaren geleden.
You have to trust me on this one. (Jack Bauer in 24)
donderdag 12 april 2018 om 20:18
Wow!Planck schreef: ↑12-04-2018 14:10Een paar dagen na de bevalling van mijn zoon belde er een buurvrouw aan. Ik kende haar niet, had haar ook nog nooit gezien (we woonden in een drukke buurt met veel wisselingen). Ze had ons thuis zien komen met een gevulde maxi-cosy en of we behoeften hadden aan spullen. Mijn man, die de deur had open gedaan, was overdonderd en hield de boot een beetje af met de woorden dat we goed in de spullen zaten. Een week later vonden we in de brievenbus een A4'tje met een lijst van alle spullen plus prijs per item die we konden overnemen. (Badje 25 euro, kruik 5 euro, etc) Daar hebben we (uiteraard) niets mee gedaan maar een week later stond ze weer voor de deur. Of we al besloten hadden wat we wilden kopen van haar.
donderdag 12 april 2018 om 20:25
Ze had kraamverzorgster moeten worden ...Het-groepje schreef: ↑12-04-2018 20:22Planck, zie dr al zitten, mooi word documentje en alvast dromen wat ze met de winst gaat doen...
Echt raar.
Of de administratie van zo'n bureau moeten gaan doen.
Wist ze ineens alle adressen in 't dorp waar er een kind geboren was
.
donderdag 12 april 2018 om 20:45
En toch... Onze commode stond op marktplaats, we hadden hem al bijna verkocht, toen ik bedacht dat mijn zus (met een tweeling op komst) hem misschien wel kon gebruiken. Zij waren er superblij mee dus zij hebben hem gekregen. Om te gebruiken. Niet om te verkopen en een andere, 'mooiere' commode te kopen. Dan hadden ze onze commode niet aan moeten nemen en hadden wij er 100 euro aan overgehouden. omdat het familie is, vond ik het niet erg om hem weg te geven, maar dus wel met dat doel.-jolijn- schreef: ↑12-04-2018 11:14Meestal zijn er maar een paar redenen om iets weg te geven. Of je wilt zo snel mogelijk ervan af, of je gunt het iemand in het bijzonder - bijvoorbeeld omdat zij familie zijn, minder geld hebben, student zijn, veel dingen tegelijk nodig hebben (na scheiding, op kamers gaan), etc.
Als je iets weggeeft, dan ben je ervan af. Dus dat is dan geregeld.
En als je het aan iemand gunt om één van de genoemde redenen, dan zou het niet moeten uitmaken of zij de boel weer verkopen en het geld weer omzetten in andere dingen die zij nodig hebben.
donderdag 12 april 2018 om 21:23
Ja wat kun je dan blij zijn met weinig hè. Herkenbaar!Troeteltje schreef: ↑10-04-2018 07:33Ik heb ooit een tuinset gekregen dat enorm verkleurd was door de zon (kunststof) en scheef stond.
Ik verhuisde en had geen cent te makken. Was blij met dat tuinset. Tafelkleed erop, potje met een plantje. Wat bierviltjes onder 2 poten, en gaan met die banaan. Het was foeilelijk, echter ik had wel een postzegeltuin met een heus tuinset en kon mijn nieuwe leven beginnen met een nieuwe start. Wat heerlijk was dat.
Heb er alsnog 5,5 jaar aan gezeten. Toen heb ik het weggebracht naar de vuilnis.
Soms krijg je iets waarvan iemand denkt dat het nog een half jaar meekan, en uiteindelijk heeft iemand er nog jaren plezier van.
donderdag 12 april 2018 om 22:18
Planck schreef: ↑12-04-2018 14:10Een paar dagen na de bevalling van mijn zoon belde er een buurvrouw aan. Ik kende haar niet, had haar ook nog nooit gezien (we woonden in een drukke buurt met veel wisselingen). Ze had ons thuis zien komen met een gevulde maxi-cosy en of we behoeften hadden aan spullen. Mijn man, die de deur had open gedaan, was overdonderd en hield de boot een beetje af met de woorden dat we goed in de spullen zaten. Een week later vonden we in de brievenbus een A4'tje met een lijst van alle spullen plus prijs per item die we konden overnemen. (Badje 25 euro, kruik 5 euro, etc) Daar hebben we (uiteraard) niets mee gedaan maar een week later stond ze weer voor de deur. Of we al besloten hadden wat we wilden kopen van haar.
Ik heb zoiets gehad met een kennis. Kende hem via mijn ex. Niet mijn beste vriend maar best oke.
Hij hoorde dat ik zwanger was en hij had nog wel spullen voor me. Kom maar langs kan je uitzoeken wat je wil hebben. Anders lag het maar op zolder en later vast bij het vuilnis.
Ik wilde al niet maar ja beleeft als ik ben...ben ik een bakje koffie gaan drinken. Bakken met lelijke verwassen jongenskleding kwamen van zolder en beschadigde en verkleurde babykamer spullen.
En maar aanprijzen, zelf een demo van de draagdoeken met vlekken erin en een soort van demo van een kolfpomp die er vies uitzag.
Na een kwartier beleeft glimlachen en aangeven dat ik niet wist of het een jongen werd en ik al best veel had van de spullen die hij liet zien..kwam hij met de babykamer spullen. Al uit elkaar en ook beschadigd ( ook niet gek na 2 kinderen) maar ook echt niet mijn smaak van kleur en model ect.
Ik kon alles wel overnemen voor 500 euro. Eigenlijk was het veel meer waard.. Eh nee.
Ik heb gewoon echt staan lachen. Ik vond het zo absurd en grappig tegelijk.
Hij heeft me daarna nooit meer iets aangeboden of nog een normaal gesprek met me gevoerd.
donderdag 12 april 2018 om 23:49
Doet me denken aan iets. Paar jaar terug. Mijn zus en man waren op vakantie geweest met een ander stel. Leuke vakantie gehad en daarna was ik een keer op bezoek bij mijn zus. Dat stel was er toevallig ook met de vakantiefoto's die ze ook aan mij lieten zien. Ik reageerde geïnteresseerd in hun verhalen, en op een gegeven moment vroeg de vrouw van het stel of ik ook wat van de foto's wilde. Ik was eigenlijk een beetje verbouwereerd, want totaal geen interesse in de vakantiefoto's van een ander, en ik vond het ook een bijzondere vraag, maar ik zei maar ja, omdat ik dacht dat ze mij ze aan wilde bieden en het mij onbeleefd leek om te weigeren. Een week erna kreeg ik een envelop met hun vakantiefoto's en met het verzoek een bepaald bedrag snel over te maken.Lucifermiauww schreef: ↑12-04-2018 22:18Ik heb zoiets gehad met een kennis. Kende hem via mijn ex. Niet mijn beste vriend maar best oke.
Hij hoorde dat ik zwanger was en hij had nog wel spullen voor me. Kom maar langs kan je uitzoeken wat je wil hebben. Anders lag het maar op zolder en later vast bij het vuilnis.
Ik wilde al niet maar ja beleeft als ik ben...ben ik een bakje koffie gaan drinken. Bakken met lelijke verwassen jongenskleding kwamen van zolder en beschadigde en verkleurde babykamer spullen.
En maar aanprijzen, zelf een demo van de draagdoeken met vlekken erin en een soort van demo van een kolfpomp die er vies uitzag.
Na een kwartier beleeft glimlachen en aangeven dat ik niet wist of het een jongen werd en ik al best veel had van de spullen die hij liet zien..kwam hij met de babykamer spullen. Al uit elkaar en ook beschadigd ( ook niet gek na 2 kinderen) maar ook echt niet mijn smaak van kleur en model ect.
Ik kon alles wel overnemen voor 500 euro. Eigenlijk was het veel meer waard.. Eh nee.
Ik heb gewoon echt staan lachen. Ik vond het zo absurd en grappig tegelijk.
Hij heeft me daarna nooit meer iets aangeboden of nog een normaal gesprek met me gevoerd.
vrijdag 13 april 2018 om 00:04
Ik heb regelmatig mooie dure designer kleding op marktplaats staan. Ik draag het niet meer, maar het is echt nog mooi spul en ik vind het jammer om in de Zak van Max te gooien, ik vraag er relatief weinig voor, maar ik wil graag dat het naar iemand gaat die daar echt plezier aan beleeft en dat normaal niet zou kunnen betalen.
Maar als ik hoor dat iemand in mijn omgeving het graag wil hebben, dan haal ik het altijd meteen van marktplaats, want ik vind geven veel leuker en ik wil zo graag dat iemand er echt blij mee is.
Dan zou ik wel even raar opkijken als een ander er dan een handeltje mee begint.
Maar als ik hoor dat iemand in mijn omgeving het graag wil hebben, dan haal ik het altijd meteen van marktplaats, want ik vind geven veel leuker en ik wil zo graag dat iemand er echt blij mee is.
Dan zou ik wel even raar opkijken als een ander er dan een handeltje mee begint.
vrijdag 13 april 2018 om 00:40
Gisselle schreef: ↑12-04-2018 23:49Doet me denken aan iets. Paar jaar terug. Mijn zus en man waren op vakantie geweest met een ander stel. Leuke vakantie gehad en daarna was ik een keer op bezoek bij mijn zus. Dat stel was er toevallig ook met de vakantiefoto's die ze ook aan mij lieten zien. Ik reageerde geïnteresseerd in hun verhalen, en op een gegeven moment vroeg de vrouw van het stel of ik ook wat van de foto's wilde. Ik was eigenlijk een beetje verbouwereerd, want totaal geen interesse in de vakantiefoto's van een ander, en ik vond het ook een bijzondere vraag, maar ik zei maar ja, omdat ik dacht dat ze mij ze aan wilde bieden en het mij onbeleefd leek om te weigeren. Een week erna kreeg ik een envelop met hun vakantiefoto's en met het verzoek een bepaald bedrag snel over te maken.
Dat is wel echt héééél raar. Waarom zou je dit aanbieden? Serieus? Foto's van iemand anders zijn vakantie??
Heb je het geld overgemaakt?
