Geld & Recht
alle pijlers
Hilarische gierige acties
woensdag 18 juli 2012 om 20:55
Naar aanleiding van een ander topic waarin geschreven werd dat iemand werd uitgenodigd bij iemand te komen eten en daarna de rekening gepresenteerd kreeg, ben ik benieuwd wat er nog meer aan dit soort verhalen is.
Ikzelf heb meegemaakt dat een vriend mij gesmeekt heeft mee te gaan naar een bandrepetitie waar ik totaal geen zin in had. Ik wilde echt niet mee, maar hij heeft me overgehaald omdat hij geen zin had om alleen te gaan want dan zat hij zo alleen in de auto (het was een knap stuk rijden). Uiteindelijk toegegeven en na afloop zat hij in de auto op de achterkant van een envelop uit te rekenen hoeveel ik moest bijdragen aan de benzinekosten
Een vriendin had zich verheugd op de bruiloft van haar Turkse collega, en opgedirkt, verheugend op de welbekende Turkse gastvrijheid, toog ze daarheen om vervolgens bij binnenkomst 2 consumptiebonnen uitgereikt te krijgen en als ze meer wilde drinken, moest ze dit zelf betalen.
Wie heeft meer van dit soort dingen meegemaakt?
Ikzelf heb meegemaakt dat een vriend mij gesmeekt heeft mee te gaan naar een bandrepetitie waar ik totaal geen zin in had. Ik wilde echt niet mee, maar hij heeft me overgehaald omdat hij geen zin had om alleen te gaan want dan zat hij zo alleen in de auto (het was een knap stuk rijden). Uiteindelijk toegegeven en na afloop zat hij in de auto op de achterkant van een envelop uit te rekenen hoeveel ik moest bijdragen aan de benzinekosten
Een vriendin had zich verheugd op de bruiloft van haar Turkse collega, en opgedirkt, verheugend op de welbekende Turkse gastvrijheid, toog ze daarheen om vervolgens bij binnenkomst 2 consumptiebonnen uitgereikt te krijgen en als ze meer wilde drinken, moest ze dit zelf betalen.
Wie heeft meer van dit soort dingen meegemaakt?
donderdag 26 juli 2012 om 05:47
Ben ik nou gierig?
Bij de Bijenkorf laatst een sieradenhouder gekocht. Het was de enige doos met een prijssticker van 19,95 erop. Op het schap stond 24,95. Ik ga naar de kassa en er wordt 24,95 aangeslagen (scankassa), Ik tik op het stickertje en zeg: "volgens mij klopt de prijs niet. "
Ik heb het trouwens wel meegekregen voor 19,95. Tsss, over mijn rug extra winst maken.....
Doe het bij de V&D ook, het produkt meenemen waar de afprijzingssticker nog op zit. Ook al weet ik dat de afprijzing of uitverkoop al afgelopen is. Meestal krijg ik het ook mee voor die prijs.
Bij de Bijenkorf laatst een sieradenhouder gekocht. Het was de enige doos met een prijssticker van 19,95 erop. Op het schap stond 24,95. Ik ga naar de kassa en er wordt 24,95 aangeslagen (scankassa), Ik tik op het stickertje en zeg: "volgens mij klopt de prijs niet. "
Ik heb het trouwens wel meegekregen voor 19,95. Tsss, over mijn rug extra winst maken.....
Doe het bij de V&D ook, het produkt meenemen waar de afprijzingssticker nog op zit. Ook al weet ik dat de afprijzing of uitverkoop al afgelopen is. Meestal krijg ik het ook mee voor die prijs.
donderdag 26 juli 2012 om 08:21
Tja, ik weet niet of het gierig is. Ik weet wel dat ik op zo'n moment liever even eerst naar de kassa loop om te vragen of de prijs klopt. Vaak zeggen ze dan als het niet blijkt te kloppen dat ik het toch wel voor die prijs mee mag nemen, zo niet dan kan ik altijd overwegen om het te laten liggen. Vind dat zelf wel wat prettiger.
donderdag 26 juli 2012 om 08:24
Oh, als er 'n zelfde artikel met 'n lagere prijs staat zou ik dat ook zonder blikken of blozen meenemen naar de kassa. Is hun fout, niet de mijne, voel me dan ook totaal niet verantwoordelijk hen daarop te wijzen. Betaal ongetwijfeld ook wel 'ns teveel omdat ik bonnen nooit controleer. De ene keer zal 't voordeel in hun zak gaan, de andere keer in de mijne.
donderdag 26 juli 2012 om 08:24
Dat van de goedkope cola overgieten in een Cocacola fles hebben mijn ouders ook weleens gedaan, maar niet uit krenterigheid.
Een tante en een nicht van mijn moeder dronken alleen maar cocacola. Van andere merken kregen ze buikpijn, beweerden ze én ze konden het proeven. Mijn ouders dus bij hun volgende bezoek goedkope cola in een cocacolafles gegoten en in hun bijzijn ingeschonken. Ze hadden nergens last van en hebben de hele fles leeggedronken.
Een tante en een nicht van mijn moeder dronken alleen maar cocacola. Van andere merken kregen ze buikpijn, beweerden ze én ze konden het proeven. Mijn ouders dus bij hun volgende bezoek goedkope cola in een cocacolafles gegoten en in hun bijzijn ingeschonken. Ze hadden nergens last van en hebben de hele fles leeggedronken.
donderdag 26 juli 2012 om 09:19
Lief-en-leedpot voor collega’s
Beste Beatrijs,
Ik ben voor mijn werk bezig om een lief-en-leedpot te maken om van het eeuwige collecteren af te zijn. Hebt u misschien suggesties voor welke gebeurtenissen er een uitkering zou moeten zijn en hoe hoog die zou moeten zijn en wat een redelijke inleg is?
Het moet efficiënter kunnen
Beste Het moet,
Ik vind het lastig om hier suggesties voor te geven, omdat ik niet weet wat de gewoontes zijn bij uw bedrijf. Wordt er gecollecteerd voor verjaardagen? Dat lijkt me overbodig. Je hoeft een jarige collega geen verjaardagscadeau te geven, dan kun je wel aan de gang blijven. Welk ‘lief’ dan wel? Geboortes? Huwelijken? Ja, bij zo’n moment lijkt een cadeau wel gepast. Jubileum of pensioen lijkt ook een geschikte gelegenheid. Welk leed heeft u verder op het oog? Demotie? Ontslag? Ziekte? Dood?
Ik denk dat deze gebeurtenissen te incidenteel voorkomen om hier een permanente pot met geld voor klaar te hebben staan. Er zal toch wel eens een half jaar voorbij gaan zonder dat er iemand trouwt, een baby krijgt, zwaar ziek wordt of overlijdt. Het probleem met een lief-en-leedpot is ook dat mensen daar voor een jaar aan betalen, en soms na drie maanden vertrekken omdat ze andere baan krijgen. Op dat moment hebben ze ook meebetaald aan het cadeau dat ze van hun collega’s tegemoet kunnen zien, of ze vragen hun inleg terug. Dat geeft ook weer een hele administratie. Kortom, het lijkt me niet echt een oplossing om van het collecteren af te komen. Beter is het de cadeautjes-gelegenheden te minimaliseren en de collecteertaken waar mogelijk te delegeren.
Beste Beatrijs,
Ik ben voor mijn werk bezig om een lief-en-leedpot te maken om van het eeuwige collecteren af te zijn. Hebt u misschien suggesties voor welke gebeurtenissen er een uitkering zou moeten zijn en hoe hoog die zou moeten zijn en wat een redelijke inleg is?
Het moet efficiënter kunnen
Beste Het moet,
Ik vind het lastig om hier suggesties voor te geven, omdat ik niet weet wat de gewoontes zijn bij uw bedrijf. Wordt er gecollecteerd voor verjaardagen? Dat lijkt me overbodig. Je hoeft een jarige collega geen verjaardagscadeau te geven, dan kun je wel aan de gang blijven. Welk ‘lief’ dan wel? Geboortes? Huwelijken? Ja, bij zo’n moment lijkt een cadeau wel gepast. Jubileum of pensioen lijkt ook een geschikte gelegenheid. Welk leed heeft u verder op het oog? Demotie? Ontslag? Ziekte? Dood?
Ik denk dat deze gebeurtenissen te incidenteel voorkomen om hier een permanente pot met geld voor klaar te hebben staan. Er zal toch wel eens een half jaar voorbij gaan zonder dat er iemand trouwt, een baby krijgt, zwaar ziek wordt of overlijdt. Het probleem met een lief-en-leedpot is ook dat mensen daar voor een jaar aan betalen, en soms na drie maanden vertrekken omdat ze andere baan krijgen. Op dat moment hebben ze ook meebetaald aan het cadeau dat ze van hun collega’s tegemoet kunnen zien, of ze vragen hun inleg terug. Dat geeft ook weer een hele administratie. Kortom, het lijkt me niet echt een oplossing om van het collecteren af te komen. Beter is het de cadeautjes-gelegenheden te minimaliseren en de collecteertaken waar mogelijk te delegeren.
donderdag 26 juli 2012 om 09:22
Mee eens met bovenstaande Ik vind die verjaardagkado v collega s ook onzin eigenlijk, wij huer ook zo n pot , prima maar vind t zon gedoe om dan kado te kopen.
En als ze dan ook nog vaak langsgaan met envelop, dan vind ik 1 of 2 euro ook wel genoeg. idd 50 ct is wel erg weinig maar eigenlijk afschaffen die verjaardagskado s op werk.
En als ze dan ook nog vaak langsgaan met envelop, dan vind ik 1 of 2 euro ook wel genoeg. idd 50 ct is wel erg weinig maar eigenlijk afschaffen die verjaardagskado s op werk.
donderdag 26 juli 2012 om 09:43
wij hebben ook zo'n lief en leed pot alleen een afdeling met bijna 60 man! Soms worden er dus dingen gekocht voor collega's die ik nauwelijks ken of zie.
De laatste twee jaar is collega X van de tweede etage bijv. getrouwd én heeft 2 kinderen gekregen.
Die heeft dus in twee jaar tijd al drie keer cadeaus's uit die lief en leed pot gekregen terwijl ik dat mens echt nauwelijks ken.
Zelf trouw ik niet binnenkort en heb ik ook geen kinderen...oftewel: ik mag die pot wel continu aanvullen voor jan en alleman maar zie er nooit iets van terug.
Ik denk bij zulke dingen: hou het lekker bij de directe collega's of ga rond met een envelop als er zoiets speelt, dan kan iedereen kijken of hij/zij zich geroepen voelt er iets in te doen.
De laatste twee jaar is collega X van de tweede etage bijv. getrouwd én heeft 2 kinderen gekregen.
Die heeft dus in twee jaar tijd al drie keer cadeaus's uit die lief en leed pot gekregen terwijl ik dat mens echt nauwelijks ken.
Zelf trouw ik niet binnenkort en heb ik ook geen kinderen...oftewel: ik mag die pot wel continu aanvullen voor jan en alleman maar zie er nooit iets van terug.
Ik denk bij zulke dingen: hou het lekker bij de directe collega's of ga rond met een envelop als er zoiets speelt, dan kan iedereen kijken of hij/zij zich geroepen voelt er iets in te doen.
donderdag 26 juli 2012 om 09:51
donderdag 26 juli 2012 om 10:28
donderdag 26 juli 2012 om 10:31
Oh, nooit gedacht dat mensen dit echt serieus denken... als ik bevriend ben met gezinnen en ik ben er zo dik mee dat ik ook op de kinderverjaardagen kom, vind ik het leuk om voor dat kind een cadeau te kopen! net als dat het leuk is om voor andere mensen waarmee ik hun verjaardag vier iets te kopen.
Trouwens, het is wel zo dat als die mensen op mijn feestje komen ik voor 4 mensen een cadeau, eten en drinken moet regelen, maar ik krijg er ook 4 feestjes voor terug!
donderdag 26 juli 2012 om 10:44
Als het opzitten in een koffiekring zou zijn zou ik het beamen, maar de feestjes in mijn vriendenkring zijn echt heel erg leuk, ook de kinderverjaardagen! Maar je kunt er toch zelf voor kiezen wel/niet te gaan of geen/ een goedkoop cadeautje te geven? Of ben je bang jezelf dan als onderwerp in dit topic terug te vinden?
donderdag 26 juli 2012 om 10:46
In het verleden werkte ik in de horeca. Daar hadden ze een actie dat 65+ers in de ochtend een kop koffie voor 65 cent (nog in het gulden tijdperk) konden krijgen. Vele van hen vroegen daar dan 3 of 4 suiker en melk bij. Deze melk en suiker ging hoogst waarschijnlijk mee naar huis. Er was een dame die er zelfs telkens 7! vroeg. Omdat nee zeggen tegen een klant eigenlijk niet in de bedrijfscultuur paste (had overigens prima gemogen hoor bij dit verzoek), bedacht een collega van mij een strakke actie: als 'service' deed ze op een ochtend alvast alle 7 melk en suiker in de koffie ... de dame keek zeer beteuterd en riep: "Ja .... zo lust ik hem niet meer!"
donderdag 26 juli 2012 om 10:50
Nee hoor, ik heb gelukkig geen mensen in mijn vriendenkring met kleine kinderen, maar ik hoor dit als klacht van bewust kindvrije vrienden/kennissen dat ze overal maar op moeten draven als de kinderen jarig zijn. Ik zou gewoon niet gaan idd. Alleen naar de vriendin waar ik mee bevriend ben. Ook niet naar de partner, of er moet wel 'n heel echte vriendschap mee zijn ontstaan.:
[...]
Als het opzitten in een koffiekring zou zijn zou ik het beamen, maar de feestjes in mijn vriendenkring zijn echt heel erg leuk, ook de kinderverjaardagen! Maar je kunt er toch zelf voor kiezen wel/niet te gaan of geen/ een goedkoop cadeautje te geven? Of ben je bang jezelf dan als onderwerp in dit topic terug te vinden?
Dat is wel een goeie! heeft ze daarna nog om extra suiker en melk durven vragen?
