Geld & Recht
alle pijlers
Hilarische gierige acties
woensdag 18 juli 2012 om 20:55
Naar aanleiding van een ander topic waarin geschreven werd dat iemand werd uitgenodigd bij iemand te komen eten en daarna de rekening gepresenteerd kreeg, ben ik benieuwd wat er nog meer aan dit soort verhalen is.
Ikzelf heb meegemaakt dat een vriend mij gesmeekt heeft mee te gaan naar een bandrepetitie waar ik totaal geen zin in had. Ik wilde echt niet mee, maar hij heeft me overgehaald omdat hij geen zin had om alleen te gaan want dan zat hij zo alleen in de auto (het was een knap stuk rijden). Uiteindelijk toegegeven en na afloop zat hij in de auto op de achterkant van een envelop uit te rekenen hoeveel ik moest bijdragen aan de benzinekosten
Een vriendin had zich verheugd op de bruiloft van haar Turkse collega, en opgedirkt, verheugend op de welbekende Turkse gastvrijheid, toog ze daarheen om vervolgens bij binnenkomst 2 consumptiebonnen uitgereikt te krijgen en als ze meer wilde drinken, moest ze dit zelf betalen.
Wie heeft meer van dit soort dingen meegemaakt?
Ikzelf heb meegemaakt dat een vriend mij gesmeekt heeft mee te gaan naar een bandrepetitie waar ik totaal geen zin in had. Ik wilde echt niet mee, maar hij heeft me overgehaald omdat hij geen zin had om alleen te gaan want dan zat hij zo alleen in de auto (het was een knap stuk rijden). Uiteindelijk toegegeven en na afloop zat hij in de auto op de achterkant van een envelop uit te rekenen hoeveel ik moest bijdragen aan de benzinekosten
Een vriendin had zich verheugd op de bruiloft van haar Turkse collega, en opgedirkt, verheugend op de welbekende Turkse gastvrijheid, toog ze daarheen om vervolgens bij binnenkomst 2 consumptiebonnen uitgereikt te krijgen en als ze meer wilde drinken, moest ze dit zelf betalen.
Wie heeft meer van dit soort dingen meegemaakt?
zaterdag 21 juli 2012 om 13:36
Ik zou in 'n groep waarin de verschillen teveel uiteen lopen van te voren al aangeven dat ik gewoon mijn eigen eten en drinken betaal. Idem als je met 'n groep de kroeg in gaat en er zijn mensen bij die 20 biertjes achterover slaan, mensen die dure cocktails hijsen en ik die alleen maar 3-4 wijntjes drinkt. No way dat ik dan aan 'n gezamenlijke pot mee zou doen.
zaterdag 21 juli 2012 om 13:38
zaterdag 21 juli 2012 om 13:39
:
[...]
Zou me niets uitmaken als mensen me als kniepert zien als ik 350 euro kan besparen door niet voor iemand anders zijn kinderen te betalen
jawel , maar als dat bedrag over 5 andere mede-reizigers (excl. de ouders ) wordt verdeeld, lijkt het al zo'n drama niet meer ,
voor veel mensen niet erg genoeg om de goede verhoudingen op t spel te willen zettten
vaak is het ook zo, dat mensen niet eerder hebben tegen gepsutterd, in 1e instantie hebben toegestemd.
het zichzelf kwalijk nemen,
en vinden dat ze er niet meer met goed fatsoen op terug kunnen komen..
overrompeling is een veel gebruikte tactiek door klaplopers....
zaterdag 21 juli 2012 om 13:43
Buiten dat ik nooit zou deelnemen aan 'n uitje waar kleine kinderen bij aanwezig zijn, lijkt me dit soort gedrag wel iets om 'n volgende keer rekening mee te houden. Als degene die dit overkwam nog 'ns voor zo'n familieweekend wordt uitgenodigd gewoon voor zichzelf betalen en aangeven dat de mensen met kinderen voor hun eigen gezin moeten betalen. Zijn ze gelijk dubbel zo duur uit als ze niet meer op de zak van 'n ander kunnen teren.
zaterdag 21 juli 2012 om 13:49
Zo eens, ik had een keer voor 16 euro gegeten en gedronken toen werd de rekening gedeeld door 4, 35 euro per persoon. Ik had vooraf al aan 1 iemand, die mij had benaderd medegedeeld dat ik niet zoveel geld heb, hier had ik tijdens het eten ook echt rekening mee gehouden, de kosten expres laag gehouden. Ik ging er van uit dat hier, zonder dat ik mijn hele hebben en houden op tafel hoef te leggen tegenover de andere 3 mensen, rekening mee gehouden werd. Bijkomend was ook nog dat ik in eerste instantie nee had gezegd omdat ik dus weinig geld had.
Ik voelde mij zo verraden toen eindstand de rekening gedeeld werd ala 35 euro per persoon!!
Ik heb mij toen laten overrompelen inderdaad maar ik zou dat dus nooit meer toelaten. Het is inmiddels al echt iets 5 of 6 jaar geleden maar die gebeurtenis staat mij zo bij, dat ik altijd direct vooraf aangeef dat ik graag voor mij zelf betaal. Tenzij ik mij echt zo vertrouwd voel bij de mensen dat wanneer er een rekening niet eerlijk verdeeld word ik er wat van durf te zeggen!
Ow en die zogenaamde vriendin is er niet op terug gekomen, wel werd ik later nog door een ander benaderd dat ze het eigenlijk niet eerlijk vond gaan. Maar zij had er op dat moment niets over gezegd. Dus de groep wist heus wel dat het niet helemaal eerlijk was gegaan. Terwijl ik juist voor een ander direct in de bres zou springen. Ik was er klaar mee, met die "vriendengroep".
zaterdag 21 juli 2012 om 14:25
Hmm, hier vind je wel wat kort door de bocht gaan. Als ik het goed begrijp heb je aan tafel niet gezegd dat je krap zat, en heb je ook bij de rekening niet gezegd dat je graag alleen je eigen eten wilde betalen.
Je hebt het alleen vooraf tegen één persoon gezegd, er vanuit gaande dat die dan wel aan tafel voor jou zou opkomen.
En nu ben je boos dat de hele groep zou hebben geweten dan het niet eerlijk was?
Als ik aan tafel zit met Marietje, die alleen tegen Truusje heeft gezegd dat ze krap zit, dan zou mij dat ook ontgaan hoor. Ik let niet zo op wat anderen eten en drinken. Als iemand minder wil betalen vind ik dat prima, maar wat is er mis mee om dat dan even aan te geven? En waarom zou Marietje dan boos op _mij_ moeten zijn, terwijl ze hooguit boos kan zijn op Truusje en op zichzelf?
Je hoeft niet je hele hebben en houden op tafel te leggen, maar een klein beetje assertiviteit is wel op z'n plek: zelf zeggen 'jongens, ik moet het even kalm aan doen dus ik neem wat goedkopers en betaal daar ook voor'. En niet verwachten dat anderen die van niks weten wel vanzelf voor jouw rechten opkomen.
zaterdag 21 juli 2012 om 14:27
zaterdag 21 juli 2012 om 14:44
Klopt dat doe ik het vervolg ook, die "vriendin" wilde graag dat ik mee ging en zij dat het geen enkel probleem is als ik minder te besteden heb (had aangegeven max 20 euro). Moet ook zeggen ik was 18 jaar en het was de eerste keer dat ik echt uit eten ging met vriendinnen.
Ik heb nu gelukkig een vriendengroep waarbij zo een situatie niet zou gebeuren. We kende elkaar al geruime tijd dus het was niet zo dat de rest totaal niet wist van mijn situatie. Als je achteraf kan zeggen dat het niet eerlijk was en dat je aan mij zag dat ik ervan schrok dan had je dat op dat moment ook door kunnen zeggen. Zo zou ik als vriendin niet zijn hoor. Dit was denk ik een druppel dat ik gewoon merkte dat de vriendschap van mijn kant niet meer zo goed voelde. Anders had ik ook wel voor mijzelf durven opkomen.
Om even te vertellen hoe de avond verliep, ik geen voorgerecht, 1 cola, hoofdgerecht en een cappuccino. Als vrienden mag je toch wel verwachten dat zij hier dan niet overheen walsen. Hun voorgerecht, glaasje wijn, nog wat anders drinken. hoofdgerecht en toetje.
zaterdag 21 juli 2012 om 14:56
Ai wat kost deze topic me veel tijd, ik blijf het maar lezen en ben nog maar ergens bij pagina 35. Moet er vaak om lachen maar ook soms zielig eigenlijk, hoe zuinig mensen kunnen zijn.
Als dank zal ik ook een leuke anekdote geven.
De ouders van een (inmiddels ex gelukkig) vriend waren zoveel jaar getrouwd en wilden wat leuks gaan doen met ons. Nu zeg ik alvast erbij dat ze zuinige en vooral egoïstische types waren: kinderen zelf studie laten betalen maar wel geld voor Disney jaarabonnement en vakantiehuisje hebben. Dochter die op 17 jarige leeftijd huis uit ging en meteen al haar kamer overzetten naar eigen studeerkamer. 1x kregen we leuke kerstcadeaus van de opa en oma, de moeder / dochter van opa en oma was gewoon echt jaloers omdat zij niets kreeg. Wat zeg ik, een keer kochten opa en oma nieuwe caravan en kregen ze al commentaar omdat het dure uitgave is gezien de paar keer dat ze er nog mee op vakantie zullen gaan / toch niet meer oud zullen worden.
In ieder geval, dat weekendje weg werd bij een hotel in Valkenburg. We gingen met zijn allen naar de aldi en lidl in Duitsland en mochten rest van de dag maar zelf onze tijd vullen. Op zich niet erg maar ik had wat anders verwacht omdat hun 1ste idee was om naar Disneyland te gaan (ging niet door omdat hun dochter niet doordeweeks kon en ze niet 's weekends daarheen wilden gaan). En om dan maar aldi en lidl als uitje te doen....'s avonds gingen we naar casino, op zich wel leuk want ze hadden zelf wat geld gegeven om in te zetten. Ik had nog wat gewonnen maar mijn vriend eiste dat op omdat hij de cadeau voor de ouders had betaald. Nou ja geen probleem, is alleen dat alles zo bij elkaar wel echt tegen viel. De ouders vertelden bv trots hoe ze een klacht in zouden dienen bij het hotel wegens geluidsoverlast met de hoop korting te krijgen (ik had geen herrie gehoord).
Ander verhaal waar ik automatisch aan moest denken, ik was jaar of 14 en ging tijdens schoolpauze weleens met 'n vriendinnetje mee, bij haar moeder wat eten. Kreeg toen keer dag later te horen dat ik bepaalde vleeswaren niet op mijn brood had mogen doen omdat dat wel duur was. Tja hoe kan je van 'n kind verwachten dat zij rekening houdt met wat dure vleesbeleg is en wat niet, leg het dan niet op tafel....overigens ging het om hele rijke gezin.
Als dank zal ik ook een leuke anekdote geven.
De ouders van een (inmiddels ex gelukkig) vriend waren zoveel jaar getrouwd en wilden wat leuks gaan doen met ons. Nu zeg ik alvast erbij dat ze zuinige en vooral egoïstische types waren: kinderen zelf studie laten betalen maar wel geld voor Disney jaarabonnement en vakantiehuisje hebben. Dochter die op 17 jarige leeftijd huis uit ging en meteen al haar kamer overzetten naar eigen studeerkamer. 1x kregen we leuke kerstcadeaus van de opa en oma, de moeder / dochter van opa en oma was gewoon echt jaloers omdat zij niets kreeg. Wat zeg ik, een keer kochten opa en oma nieuwe caravan en kregen ze al commentaar omdat het dure uitgave is gezien de paar keer dat ze er nog mee op vakantie zullen gaan / toch niet meer oud zullen worden.In ieder geval, dat weekendje weg werd bij een hotel in Valkenburg. We gingen met zijn allen naar de aldi en lidl in Duitsland en mochten rest van de dag maar zelf onze tijd vullen. Op zich niet erg maar ik had wat anders verwacht omdat hun 1ste idee was om naar Disneyland te gaan (ging niet door omdat hun dochter niet doordeweeks kon en ze niet 's weekends daarheen wilden gaan). En om dan maar aldi en lidl als uitje te doen....'s avonds gingen we naar casino, op zich wel leuk want ze hadden zelf wat geld gegeven om in te zetten. Ik had nog wat gewonnen maar mijn vriend eiste dat op omdat hij de cadeau voor de ouders had betaald. Nou ja geen probleem, is alleen dat alles zo bij elkaar wel echt tegen viel. De ouders vertelden bv trots hoe ze een klacht in zouden dienen bij het hotel wegens geluidsoverlast met de hoop korting te krijgen (ik had geen herrie gehoord).
Ander verhaal waar ik automatisch aan moest denken, ik was jaar of 14 en ging tijdens schoolpauze weleens met 'n vriendinnetje mee, bij haar moeder wat eten. Kreeg toen keer dag later te horen dat ik bepaalde vleeswaren niet op mijn brood had mogen doen omdat dat wel duur was. Tja hoe kan je van 'n kind verwachten dat zij rekening houdt met wat dure vleesbeleg is en wat niet, leg het dan niet op tafel....overigens ging het om hele rijke gezin.
zaterdag 21 juli 2012 om 15:03
als een andere mede-reiziger er wel over zou durven te beginnen,
en de ouders bieden vervolgens aan, om het te veel terug te betalen ,
dan weiger jij jouw deel natuurlijk.. ?
of je geeft jouw deel aan de gene die er over begon, omdat hij /zij het geld blijkbaar erg hard nodig heeft....?
of dat dan weer niet ... ??
zaterdag 21 juli 2012 om 15:05
Een van de leukste topics ever, dames!
Ook ik verbaas me er zo ontzettend over dat er de meest belachelijke acties voorbijkomen, waar dan helemaal niet op gereageerd werd!! Maar het gekke is... ik ben ook echt niet op mijn bekkie gevallen, en toch kan ik me niet herinneren ooit iemand op een gierige actie te hebben aangesproken! Ook niet die 3 kennisjes, die mij rustig 160 km heen, en 160 km terug lieten rijden naar een evenement aan de andere kant van het land, zonder ook maar 1 woord te spreken over benzine meebetalen. Ik heb ze nog voor de deur opgehaald en afgezet zelfs....
Ook niet die vriendin, die ik toen ze een moeilijke periode had, meenam voor een gezellig dagje uit, van hot naar her reed, trakteerde op een lunch, en toen we als afsluiting nog even een koffietje dronken, haar eigen koffie betaalde en mij zonder blikken of blozen ook mijn eigen koffie liet betalen. (En die hadden me een liggende gelden hoor!).
Gek... het is op een of andere manier zo genant om ZO gierig te zijn ofzo... en het is kennelijk ZO pijnlijk om iemand daarop te moeten wijzen... zou dat het zijn?
Ook ik verbaas me er zo ontzettend over dat er de meest belachelijke acties voorbijkomen, waar dan helemaal niet op gereageerd werd!! Maar het gekke is... ik ben ook echt niet op mijn bekkie gevallen, en toch kan ik me niet herinneren ooit iemand op een gierige actie te hebben aangesproken! Ook niet die 3 kennisjes, die mij rustig 160 km heen, en 160 km terug lieten rijden naar een evenement aan de andere kant van het land, zonder ook maar 1 woord te spreken over benzine meebetalen. Ik heb ze nog voor de deur opgehaald en afgezet zelfs....
Ook niet die vriendin, die ik toen ze een moeilijke periode had, meenam voor een gezellig dagje uit, van hot naar her reed, trakteerde op een lunch, en toen we als afsluiting nog even een koffietje dronken, haar eigen koffie betaalde en mij zonder blikken of blozen ook mijn eigen koffie liet betalen. (En die hadden me een liggende gelden hoor!).
Gek... het is op een of andere manier zo genant om ZO gierig te zijn ofzo... en het is kennelijk ZO pijnlijk om iemand daarop te moeten wijzen... zou dat het zijn?
zaterdag 21 juli 2012 om 15:11
Ik bedenk net dat ik ook een onbewuste gier-actie heb gehad...
Op mijn stageplaats stond een grote pot snoep die steeds door mensen werd bijgevuld. Die pot sneed mij (toen op dieet) de strot af, hij stond ook nog eens op mijn bureau. Na een paar weken knakte ik (hehe) en begon ik eruit te snoepen. En als het lekker was, nam ik rustig vier spekkies achter elkaar.
Pas nu bedenk ik dat ik die pot wel eens had kunnen bijvullen
Op mijn stageplaats stond een grote pot snoep die steeds door mensen werd bijgevuld. Die pot sneed mij (toen op dieet) de strot af, hij stond ook nog eens op mijn bureau. Na een paar weken knakte ik (hehe) en begon ik eruit te snoepen. En als het lekker was, nam ik rustig vier spekkies achter elkaar.
Pas nu bedenk ik dat ik die pot wel eens had kunnen bijvullen
zaterdag 21 juli 2012 om 16:14
Oh man, ik heb net een héééleboel tijd verspilt aan het lezen van dit topic, en ben nog niet eens halverwege!
Anyway, mijn ergste verhaal, al weet ik niet of dit nou gierigheid is of gewoon een stel trutten:
een paar jaar geleden ging mijn zus trouwen, en ik organiseerde haar vrijgezellenfeestje. Ik had de strikte opdracht gekregen van zus dat een eventueel vrijgezellenfeestje niet meer mocht kosten dan ¤50,-, omdat ze niemand op kosten wilde jagen.
Ik ben een hobby-taarten-bakker, en had met een vriendin van zus bedacht om tijdens het feestje een bruidstaart te knutselen voor zus, als soort van 'taartenbak-workshop'. Ik regelde dat we ergens een cursusruimte gratis mochten gebruiken. Bestelde alle taartbenodigdheden, en rekende aan de gasten alleen het eetbare materiaal - gekochte stekers/dividers/taarttopper en dergelijke nam ik voor mijn rekening (ruim 100 euro, maar dat had ik wel over voor mijn zusje). We zouden 1 bruidstaart maken en een extra taart die we 's avonds als toetje zouden eten. Mijn moeder kocht van een uitverkooptafel een rol keukenzeil en maakte daarvan schorten en tafelkleden. Voor na de 'workshop' mochten we in het huis van mijn ouders hun keuken gebruiken om zelf pizza's te beleggen en cocktails te maken, en om daarna op een groot scherm naar Sex and the city te kijken, pizza te eten en cocktails te drinken tot diep in de nacht. Ik had mijn ouders een nachtje weg gestuurd (die kosten ook niet doorberekend natuurlijk).
De benodigdheden voor de pizza's en cocktails heb ik vanwege gezondheidsproblemen moeten bestellen bij Albert.nl, omdat ik toen niet zelf kon autorijden en er niemand was die dat weekend voor mij naar de supermarkt kon. Daarmee waren de boodschappen een paar tientjes duurder geworden dan strikt noodzakelijk, maar al met al vielen de kosten mee: uiteindelijk kostte het 35 euro per persoon, en daarmee was zus ook nog vrijgehouden, kon iedereen drinken wat ze wilden (inclusief (veel) alcohol), en kregen ze een mooie schort mee naar huis (gemaakt door mijn-moeder-de-coupeuse, dus geen broddelwerk).
De twee zussen van de bruidegom waren min of meer verplicht (in het kader van de lieve vrede...) ook uitgenodigd, en reageerden meteen dat ze 35 euro wel erg veel geld vonden gezien het programma. Of ik de kosten van de boodschappen even kon specificeren? Of ik niet gewoon bij de Lidl boodschappen had kunnen doen? (terwijl ze wisten van mijn gezondheidsproblemen en zelf ook geen tijd hadden om boodschappen te gaan doen) En waarom moesten ZIJ meebetalen aan de bruidstaart van zus?
Ik heb de gespecificeerde rekening gestuurd, schoonzus (devrouw van de broer van de bruidegom en een goede vriendin van mijn zus) mailde een uitgesproken pissig mailtje terug aan de zussen dat ze niet zo moesten zeuren, en ik dacht dat het zo geregeld was.
Schoonzus en vriendinnen van mijn zus hebben mij de ochtend van het feestje geholpen om alles voor te bereiden voor de pizza's en taarten (pizzadeeg kneden, pizzabeleg snijden, botercrème maken etc), zussen vonden het niet nodig om te helpen en kwamen precies bij aanvang van de 'workshop' opdagen. Aan het einde van de workshop waren er nog wat dingen over, die we verdeeld hebben onder de deelnemers. De zussen hebben flink wat taartmix, vullingmix en marsepein mee naar huis genomen, en zelfs wat stekers kwam ik later achter (en die waren dus van mij, die kosten had ik niet doorberekend). Zussen hebben pizza mee gegeten, cocktails meegedronken, taart meegegeten, schort mee naar huis genomen, en zich min of meer beleefd gedragen (vriendelijk waren ze niet, maar dat verwachtten we ook niet echt van ze).
En ze betaalden allebei niet. Ik heb twee keer een herinneringsmailtje gestuurd. Eén van de zussen heeft drie maanden na het feestje (en dus ook al ná de bruiloft) het geld nog betaald (ik hoorde later dat schoonzus heel boos is geworden op ze, en dat ze daarna toch maar wel heeft betaald), andere zus heeft nooit meer betaald.
Ik heb er verder niks meer mee gedaan, die 35 euro kon ik wel lijden, en ik vind het al erg genoeg dat mijn lieve zusje in die familie is getrouwd. Stelletje heksen!
(Man van zus is trouwens een geweldige vent, dat scheelt. Hij kan er verder ook niks aan doen dat zijn zussen zo zijn)
Anyway, mijn ergste verhaal, al weet ik niet of dit nou gierigheid is of gewoon een stel trutten:
een paar jaar geleden ging mijn zus trouwen, en ik organiseerde haar vrijgezellenfeestje. Ik had de strikte opdracht gekregen van zus dat een eventueel vrijgezellenfeestje niet meer mocht kosten dan ¤50,-, omdat ze niemand op kosten wilde jagen.
Ik ben een hobby-taarten-bakker, en had met een vriendin van zus bedacht om tijdens het feestje een bruidstaart te knutselen voor zus, als soort van 'taartenbak-workshop'. Ik regelde dat we ergens een cursusruimte gratis mochten gebruiken. Bestelde alle taartbenodigdheden, en rekende aan de gasten alleen het eetbare materiaal - gekochte stekers/dividers/taarttopper en dergelijke nam ik voor mijn rekening (ruim 100 euro, maar dat had ik wel over voor mijn zusje). We zouden 1 bruidstaart maken en een extra taart die we 's avonds als toetje zouden eten. Mijn moeder kocht van een uitverkooptafel een rol keukenzeil en maakte daarvan schorten en tafelkleden. Voor na de 'workshop' mochten we in het huis van mijn ouders hun keuken gebruiken om zelf pizza's te beleggen en cocktails te maken, en om daarna op een groot scherm naar Sex and the city te kijken, pizza te eten en cocktails te drinken tot diep in de nacht. Ik had mijn ouders een nachtje weg gestuurd (die kosten ook niet doorberekend natuurlijk).
De benodigdheden voor de pizza's en cocktails heb ik vanwege gezondheidsproblemen moeten bestellen bij Albert.nl, omdat ik toen niet zelf kon autorijden en er niemand was die dat weekend voor mij naar de supermarkt kon. Daarmee waren de boodschappen een paar tientjes duurder geworden dan strikt noodzakelijk, maar al met al vielen de kosten mee: uiteindelijk kostte het 35 euro per persoon, en daarmee was zus ook nog vrijgehouden, kon iedereen drinken wat ze wilden (inclusief (veel) alcohol), en kregen ze een mooie schort mee naar huis (gemaakt door mijn-moeder-de-coupeuse, dus geen broddelwerk).
De twee zussen van de bruidegom waren min of meer verplicht (in het kader van de lieve vrede...) ook uitgenodigd, en reageerden meteen dat ze 35 euro wel erg veel geld vonden gezien het programma. Of ik de kosten van de boodschappen even kon specificeren? Of ik niet gewoon bij de Lidl boodschappen had kunnen doen? (terwijl ze wisten van mijn gezondheidsproblemen en zelf ook geen tijd hadden om boodschappen te gaan doen) En waarom moesten ZIJ meebetalen aan de bruidstaart van zus?
Ik heb de gespecificeerde rekening gestuurd, schoonzus (devrouw van de broer van de bruidegom en een goede vriendin van mijn zus) mailde een uitgesproken pissig mailtje terug aan de zussen dat ze niet zo moesten zeuren, en ik dacht dat het zo geregeld was.
Schoonzus en vriendinnen van mijn zus hebben mij de ochtend van het feestje geholpen om alles voor te bereiden voor de pizza's en taarten (pizzadeeg kneden, pizzabeleg snijden, botercrème maken etc), zussen vonden het niet nodig om te helpen en kwamen precies bij aanvang van de 'workshop' opdagen. Aan het einde van de workshop waren er nog wat dingen over, die we verdeeld hebben onder de deelnemers. De zussen hebben flink wat taartmix, vullingmix en marsepein mee naar huis genomen, en zelfs wat stekers kwam ik later achter (en die waren dus van mij, die kosten had ik niet doorberekend). Zussen hebben pizza mee gegeten, cocktails meegedronken, taart meegegeten, schort mee naar huis genomen, en zich min of meer beleefd gedragen (vriendelijk waren ze niet, maar dat verwachtten we ook niet echt van ze).
En ze betaalden allebei niet. Ik heb twee keer een herinneringsmailtje gestuurd. Eén van de zussen heeft drie maanden na het feestje (en dus ook al ná de bruiloft) het geld nog betaald (ik hoorde later dat schoonzus heel boos is geworden op ze, en dat ze daarna toch maar wel heeft betaald), andere zus heeft nooit meer betaald.
Ik heb er verder niks meer mee gedaan, die 35 euro kon ik wel lijden, en ik vind het al erg genoeg dat mijn lieve zusje in die familie is getrouwd. Stelletje heksen!
(Man van zus is trouwens een geweldige vent, dat scheelt. Hij kan er verder ook niks aan doen dat zijn zussen zo zijn)
zaterdag 21 juli 2012 om 16:30
Na mijn buitenlandstage moest ik nog twee maanden terug naar mijn studiestad om af te studeren. Omdat ik zelf geen kamer meer had mocht ik twee maanden wonen in het huisje van mijn beste vriendin, die op haar beurt op buitenlandstage was. Ik betaalde de volledige huur incl haar GWL. Hoewel ik dus GWL betaalde mocht ik de verwarming niet gebruiken (bang voor bijbetalen aan het eind van het jaar) en haar zus denderde zo af en toe ook binnen om dat te controleren. Douchen ook graag niet meer dan twee keer per week en ik moest mijn eigen handdoeken gebruiken. Bij geopende pakken wasmiddel ed die ze nog had staan had ze gewogen hoe zwaar de verpakkingen waren bij vertrek, zodat ze kon controleren of ik er niet van had gebruikt.
Toen ik alweer uit haar huis was vertrokken liet ze een keer vallen dat haar huur was verhoogd naar bedrag x. Ik was meteen wakker, want ik had dus - in goed vertrouwen - gewoon betaald wat ze me had gevraagd en dat bleek dus beduidend meer dan haar huur! Ze had dus aan me verdiend. Toen ik verhaal ging halen kreeg ik te horen dat het extra bedrag was voor het verslijten van het tapijt en de bank enzo.
Toen ik alweer uit haar huis was vertrokken liet ze een keer vallen dat haar huur was verhoogd naar bedrag x. Ik was meteen wakker, want ik had dus - in goed vertrouwen - gewoon betaald wat ze me had gevraagd en dat bleek dus beduidend meer dan haar huur! Ze had dus aan me verdiend. Toen ik verhaal ging halen kreeg ik te horen dat het extra bedrag was voor het verslijten van het tapijt en de bank enzo.
zaterdag 21 juli 2012 om 16:38
Die horen toch helemaal niet op 'n feestje van de bruid? Daar horen toch alleen háár vriendinnen te komen? Als iets 'voor de lieve vrede' wordt gedaan ku je er donder op zeggen dat het 'n miskleun wordt.
Waren die trouwens door de bruid zelf uitgenodigd of werd zij ook voor het blok gezet met die onwelkome gasten?
