Geld & Recht
alle pijlers
Hoge bedragen zelf voorschieten in de zorg belachelijk
donderdag 19 maart 2009 om 10:14
Kon even geen andere titel bedenken. Ik zal mijn probleem even voorleggen. Wij zijn een gezin met 2 kinderen en een man met fulltime baan en vrouw parttime. Eigen huis en auto en de hele mikmak. Het is soms dus best de centjes opmdraaien, zeker aan het einde van de maand. Nu heeft mijn man een chiropractor nodig omdat zijn rug behoorlijk stuk is. Er is een scan gedaan (150,-) en de chiropractor wil hem 2x per week zien omdat het echt nodig is (á 54 euro per keer). Dit moet hij dus allemaal zelf voorschieten en krijgt het achteraf pas terug. Dit kunnen wij dus gewoon niet missen en nu heeft ie alle afspraken maar afgezegd omdat de chiropractorenpraktijk zegt dat dit ligt aan de afspraken bij de zorgverzekeraar die ze niet willen maken en het hoort gewoon vooraf betaald te worden. Dit komt dus neer op 150 voor de scan en iedere week 108 voor de behandelingen. Zoals jullie wel weten duurt het weken voordat dit teruggestort wordt. Nu heeft ie dus niet de zorg die hij nodig heeft terwijl we een hele dure verzekering hebben. Ik vind het echt te belachelijk voor woorden. Iemand tips?
donderdag 2 april 2009 om 15:04
deze chiropractor heeft blijkbaar geen contractuele afspraken met IZZ. jij hebt ws (de meest voorkomende) natura-polis.
bij restitutie mag je volgens mij zelf je zorgverlener uitzoeken, bij natura is het het handigst als je zorgverlener dus afspraken heeft met IZZ. zijn die er niet, dan hangt het van de zorgverlener af of je gelijk moet betalen of per acceptgiro.
enige oplossing is denk ik een andere chiropractor zoeken die wel rechtstreeks declareert bij IZZ.
en tis inderdaad zonde om hierom bij IZZ weg te gaan, wergkever draagt toch best een leuk deel bij aan de premie (in de meeste gevallen tenminste)
bij restitutie mag je volgens mij zelf je zorgverlener uitzoeken, bij natura is het het handigst als je zorgverlener dus afspraken heeft met IZZ. zijn die er niet, dan hangt het van de zorgverlener af of je gelijk moet betalen of per acceptgiro.
enige oplossing is denk ik een andere chiropractor zoeken die wel rechtstreeks declareert bij IZZ.
en tis inderdaad zonde om hierom bij IZZ weg te gaan, wergkever draagt toch best een leuk deel bij aan de premie (in de meeste gevallen tenminste)
donderdag 2 april 2009 om 15:08
Hoi Chicca,
IZZ heeft zelf zijn afspraken met Chiropractoren afgeschaft omdat dit vaak niet goed ging. Er is nu een Chiropractor gevonden die het niet erg vindt zijn geld pas na de teruggave te krijgen (zoals het hoort) en die ook nog goedkoper is dus een win win situatie.
Bedankt voor je serieuze advies. En ja bij IZZ weggaan is zonde want we hebben de meest uitgebreide polis en de werkgever betaalt een gedeeltje dus dan ben je een dief van eigen portomonaie.
donderdag 2 april 2009 om 15:09
Ah, dus ik val ook onder 'medeforummers' en 'de meesten hier'? Anders kan ik het gezien bovenstaande niet verklaren waarom ook ik mocht genieten van een azijnachtige reactie.
Fleur; juist die groep heeft vaker dan 'gemiddeld' een ziektenkostenpotje staan. Het inkomen is lager, men loopt vaker tegen kosten op die niet vergoed worden, voorgeschoten worden of pas een jaar (en straks nog langer) later gedeeltelijk (belastingaftrek) vergoed worden.
Voorschieten vind ik daar persoonlijk nog het allerminste punt, of zo je wilt 'probleem' bij. Waarom? Omdat je erg actief kunt declareren en dat gecombineerd met een verzekeraar met snel genoeg uitbetalen maakt dat het over het algemeen nog goed op te vangen is. Niet vergoeden, dat wordt pas echt vervelender.
![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif){kind=small}
Maar goed, van die risico's ben je je in een AO-situatie vaak bewuster. Zo gaat er hier braaf elke maand een vast bedrag naar de 'spaar'rekening. Vloeit vanzelf in de loop van het jaar wel weer naar een van de vele ziektekosten.Het is nog klotener als je overtuigd bent van 'het gaat mijn deur wel voorbij' of in de waan leeft van 'ik ben goed verzekerd en per definitie krijg je in dit land alles vergoed wat je nodig hebt', op een minimum zit en dan tegen de kosten aan loopt. En helaas leven nog altijd te veel mensen in die laatste waan.
Wat overigens ook helpt is een zorgverzekeraar als de mijne. Als ik geld van ze krijg, heb ik dat netjes binnen 1 tot 2 weken na indienen op de rekening. Maar moet ik betalen? Dan krijg ik een overzichtje, waarop dat vermeldt staat en de acceptgiro laat vaak 1,5 tot 2 maanden op zich wachten. Met dan weer een betaaltermijn van een paar weken. Ik heb bijv. in februari mogen horen dat ik voor januari zo'n €200,- zelf mag betalen. Vandaag is de acceptgiro binnengekomen en of ik die voor mei zou willen gaan betalen. Heb je uiteindelijk toch nog bijna 4 maanden de tijd om te sparen, of 3 vanaf het moment dat je je sowieso bewust bent van de kosten. Ideaal.
vandaag ga ik van alles kunnen
donderdag 2 april 2009 om 15:12
Je shockeert mij niet hoor, je maakt jezelf in mijn ogen alleen maar heel erg belachelijk, meer niet. Daarbij vind ik het echt laag dat jij wel even je reet afveegt met al het geld wat je hebt terwijl er hier genoeg mensen zijn die van weinig moeten rond zien te komen en dan nog niet een topic openen om te klagen over medische kosten.
donderdag 2 april 2009 om 15:14
Fijn dat het bij jou zo goed geregeld is. Zo hoort het ook ook al vind ik nog steeds dat voorschieten niet zou horen. Het is aan de zorgverzekeraars om goede afspraken te maken met de dienstverleners zodat wij daar geen last van hebben.:
[...]
Ah, dus ik val ook onder 'medeforummers' en 'de meesten hier'? Anders kan ik het gezien bovenstaande niet verklaren waarom ook ik mocht genieten van een azijnachtige reactie.
Fleur; juist die groep heeft vaker dan 'gemiddeld' een ziektenkostenpotje staan. Het inkomen is lager, men loopt vaker tegen kosten op die niet vergoed worden, voorgeschoten worden of pas een jaar (en straks nog langer) later gedeeltelijk (belastingaftrek) vergoed worden.
Voorschieten vind ik daar persoonlijk nog het allerminste punt, of zo je wilt 'probleem' bij. Waarom? Omdat je erg actief kunt declareren en dat gecombineerd met een verzekeraar met snel genoeg uitbetalen maakt dat het over het algemeen nog goed op te vangen is. Niet vergoeden, dat wordt pas echt vervelender.
Het is nog klotener als je overtuigd bent van 'het gaat mijn deur wel voorbij' of in de waan leeft van 'ik ben goed verzekerd en per definitie krijg je in dit land alles vergoed wat je nodig hebt', op een minimum zit en dan tegen de kosten aan loopt. En helaas leven nog altijd te veel mensen in die laatste waan.
Wat overigens ook helpt is een zorgverzekeraar als de mijne. Als ik geld van ze krijg, heb ik dat netjes binnen 1 tot 2 weken na indienen op de rekening. Maar moet ik betalen? Dan krijg ik een overzichtje, waarop dat vermeldt staat en de acceptgiro laat vaak 1,5 tot 2 maanden op zich wachten. Met dan weer een betaaltermijn van een paar weken. Ik heb bijv. in februari mogen horen dat ik voor januari zo'n €200,- zelf mag betalen. Vandaag is de acceptgiro binnengekomen en of ik die voor mei zou willen gaan betalen. Heb je uiteindelijk toch nog bijna 4 maanden de tijd om te sparen, of 3 vanaf het moment dat je je sowieso bewust bent van de kosten. Ideaal.
donderdag 2 april 2009 om 15:22
Dan zul je zelf meer de regie moeten gaan voeren. Er bestaan paketten waarbij je geen drol zelf voorschiet, mits je braaf aan de voorwaarden voldoet. (lees; moet binnen de vergoedingsgronden vallen en via zorgverlener die verzekeraar aanwijst) Daar hangt echter wel een bijhorend prijskaartje aan.
En dan praten we hier uiteindelijk nog altijd over een alternatieve geneeswijze. Iets wat imho onder de noemer valt 'wees blij dat er überhaupt vergoed wordt'. En zoals al eerder gezegd, was ook dit te voorkomen geweest wanneer men zelf pro-actief de voorwaarden doorneemt en daar naar handelt. Dan weet je dit soort dingen van te voren, en maak je daar een keuze naar.
Ik kan zelf me geen Principiele koppijn veroorzaken over het voorschieten in de zorg zoals dat op dit moment gesteld is. Er zijn wel grotere struikelblokken die m.i. eerst 'het gaat me om het principe' verdienen. Maar goed, iets zegt me dat principes net wat principieler worden als het in ene de eigen situatie betreft.
vandaag ga ik van alles kunnen
donderdag 2 april 2009 om 15:26
Nou vooruit, ik zal proberen om het in simpele taal duidelijk te maken (wat ik eerder hier al gedaan heb). Het is in mijn ogen totaal onacceptabel dat men een bedrag moet voorschieten terwijl men veel geld betaald aan een zorgverzekering die eigenlijk min of meer verplicht zijn goede afspraken met dienstverleners te maken zodat wij niet lastiggevallen worden met voorschieten. Dit vind ik vooral voor mensen die het niet breed hebben.
donderdag 2 april 2009 om 15:29
Dit laatste is totaal waar en ook de reden dat ik dit niet acceptabel vindt. Maar goed zoals je zelf al zegt zijn er meerdere dingen in dit burocratische land niet acceptabel en veel erger dan dit onderwerp maar goed ik kan er persoonlijk gewoon niet tegen als ik hinder ondervindt van dit soort burocratische zaken.:
[...]
Dan zul je zelf meer de regie moeten gaan voeren. Er bestaan paketten waarbij je geen drol zelf voorschiet, mits je braaf aan de voorwaarden voldoet. (lees; moet binnen de vergoedingsgronden vallen en via zorgverlener die verzekeraar aanwijst) Daar hangt echter wel een bijhorend prijskaartje aan.
En dan praten we hier uiteindelijk nog altijd over een alternatieve geneeswijze. Iets wat imho onder de noemer valt 'wees blij dat er überhaupt vergoed wordt'. En zoals al eerder gezegd, was ook dit te voorkomen geweest wanneer men zelf pro-actief de voorwaarden doorneemt en daar naar handelt. Dan weet je dit soort dingen van te voren, en maak je daar een keuze naar.
Ik kan zelf me geen Principiele koppijn veroorzaken over het voorschieten in de zorg zoals dat op dit moment gesteld is. Er zijn wel grotere struikelblokken die m.i. eerst 'het gaat me om het principe' verdienen. Maar goed, iets zegt me dat principes net wat principieler worden als het in ene de eigen situatie betreft.
