Geld & Recht
alle pijlers
Mijn kind kwijt aan jeugbescherming
donderdag 15 juni 2017 om 13:10
Al negen jaar is mijn kind weg. Bij de geboorte weggehaald. Op basis van vermoedens. Ik heb een psychiatrische achtergrond. Omdat enkele instanties bang waren dat ik terug zou vallen, hebben zij uit voorzorg mijn kind weggehaald. Terwijl alles goed was! Er waren vermoedens, dat ik een psychose zou hebben bij de bevalling. Dit bleek niet waar. Omdat zij dit nu eenmaal zo geregeld hadden, voor! mijn bevalling, kon er niet meer van worden afgeweken.
Ik ga nu al negen jaar zonder mijn kind door het leven.
De pleegouders konden geen kinderen krijgen en zij zijn helemaal gek op mijn kind. Zij claimen haar echt.
Ik als moeder zijnde zie met leedwezen toe, hoe zij te werk gaan. Zo beweren zij constant, dat mijn dochter geen contact wil, niet wil bellen en niet naar bezoekregelingen wil. Ook heeft zij nachtmerries, als zij mij gezien heeft.
Ik heb een contact van 1x in de zes weken, anderhalf uur, onder begeleiding.
Mijn dochter beweert anders. Ik krijg nooit de indruk, dat zij mij niet wil zien. Ze geeft zelfs aan, bij mij te willen slapen. Dit deed zij al van kleins af aan. Ook geeft zij aan, dat pleegvader hier niet mee instemt, als zij aangeeft, graag naar mij toe te willen. Waarom niet?
Ik vind het zo belangrijk om een goede band op te bouwen met mijn dochter, haar vaker te kunnen zien en mee te kunnen maken.
Volgens jeugdbescherming is het heel goed mogelijk dat ik haar tot haar 18e maar een maal in de zes weken zal blijven zien.
Dit moet toch anders kunnen?
Heeft een kind dan helemaal geen inspraak?
Of ik, als moeder zijnde?
Wat kan ik doen?
Een radeloze moeder
Ik ga nu al negen jaar zonder mijn kind door het leven.
De pleegouders konden geen kinderen krijgen en zij zijn helemaal gek op mijn kind. Zij claimen haar echt.
Ik als moeder zijnde zie met leedwezen toe, hoe zij te werk gaan. Zo beweren zij constant, dat mijn dochter geen contact wil, niet wil bellen en niet naar bezoekregelingen wil. Ook heeft zij nachtmerries, als zij mij gezien heeft.
Ik heb een contact van 1x in de zes weken, anderhalf uur, onder begeleiding.
Mijn dochter beweert anders. Ik krijg nooit de indruk, dat zij mij niet wil zien. Ze geeft zelfs aan, bij mij te willen slapen. Dit deed zij al van kleins af aan. Ook geeft zij aan, dat pleegvader hier niet mee instemt, als zij aangeeft, graag naar mij toe te willen. Waarom niet?
Ik vind het zo belangrijk om een goede band op te bouwen met mijn dochter, haar vaker te kunnen zien en mee te kunnen maken.
Volgens jeugdbescherming is het heel goed mogelijk dat ik haar tot haar 18e maar een maal in de zes weken zal blijven zien.
Dit moet toch anders kunnen?
Heeft een kind dan helemaal geen inspraak?
Of ik, als moeder zijnde?
Wat kan ik doen?
Een radeloze moeder
zaterdag 5 augustus 2017 om 23:58
Als jij niet begrijpt wat er naar is aan jouw manier van reageren vind ik dat prima, ik heb er op zich niet zo'n last van. Ik ga me alleen niet meer verdedigen.MoirenPhae schreef: ↑05-08-2017 23:53Ik stel de vraag of jij dat een betere optie vindt dan een pleeggezin zonder eigen kinderen. Ik begrijp niet wat daar naar aan is.
Een echtpaar met eigen kinderen hecht zich toch ook aan een pleegkind? Die zullen net zo veel moeite hebben met afscheid nemen als ouders zonder eigen kind.
zondag 6 augustus 2017 om 00:09
Ik kan me voorstellen dat je gevoel het idee van pleegkinderen in een gezin met kinderen fijner vindt.
Echter, beide gezinnen, met en zonder kinderen, hebben voor en nadelen. Een stel zonder kinderen kunnen bijv. flexibeler inspelen op bijzondere behoeftes van een kind met een trauma en sommige kinderen maken onderling ook veel mee waardoor een gezin zonder kinderen beter voor ze is. Ik ben blij dat er stellen zijn zonder kinderen die hun huis en hart open stellen voor een kind om bij te komen zodat de ouders hun zaken op orde kunnen krijgen, hoe lang dit ook duurt.
zondag 6 augustus 2017 om 00:12
Ik denk dat Sam het gevoel heeft dat een stel zonder kinderen het moeilijker vinden om hun rol als inval ouders van permanente ouders kunnen scheiden.MoirenPhae schreef: ↑05-08-2017 23:49Als ik het goed begrijp denk jij dat pleegouders de boel verdraaien en manipuleren, zodat het kind niet naar de bio ouder terug wil en jeugdzorg op de hand van de pleegouders komt?
zondag 6 augustus 2017 om 00:14
Oh Sam, was het maar zo. In de wees en adoptie wereld gaan er al jaren verschrikkelijke dingen aan toe. Je hebt sterfhuizen voor baby's in China. In Amerika is er onderlinge handel in kinderen die al geadopteerd zijn. In Sri Lanka kinderdiefstal voor commerciele adoptie handel.Je wil het niet weten.
zondag 6 augustus 2017 om 00:18
Oh ja, dat kan ik me inderdaad wel voorstellen.Sophiever schreef: ↑06-08-2017 00:09Ik kan me voorstellen dat je gevoel het idee van pleegkinderen in een gezin met kinderen fijner vindt.
Echter, beide gezinnen, met en zonder kinderen, hebben voor en nadelen. Een stel zonder kinderen kunnen bijv. flexibeler inspelen op bijzondere behoeftes van een kind met een trauma en sommige kinderen maken onderling ook veel mee waardoor een gezin zonder kinderen beter voor ze is. Ik ben blij dat er stellen zijn zonder kinderen die hun huis en hart open stellen voor een kind om bij te komen zodat de ouders hun zaken op orde kunnen krijgen, hoe lang dit ook duurt.
(Maar dat kunnen dan ook mensen zijn van wie de kinderen al uit huis zijn)
De pleegzorgsite zegt dat ik een goede pleegouder zou zijn, dat vind ik leuk om te lezen.
Soms denk ik er wel eens over na, maar dan meer als "adempauze" voor de ouders (of andere gezinsleden) in weekenden bijvoorbeeld.
zondag 6 augustus 2017 om 00:21
Waarom ga je niet naar een voorlichtingsavond? Je hebt pleegopvang voor verschillende periode's, ook weekenden inderdaad. Ze zitten te springen om pleegouders met een goede instelling en inzicht.sam1968 schreef: ↑06-08-2017 00:18Oh ja, dat kan ik me inderdaad wel voorstellen.
(Maar dat kunnen dan ook mensen zijn van wie de kinderen al uit huis zijn)
De pleegzorgsite zegt dat ik een goede pleegouder zou zijn, dat vind ik leuk om te lezen.
Soms denk ik er wel eens over na, maar dan meer als "adempauze" voor de ouders (of andere gezinsleden) in weekenden bijvoorbeeld.
zondag 6 augustus 2017 om 00:32
Ja, ik begrijp dat er pleegouders nodig zijn, dat had ik niet direct verwacht (ik zou denken die zijn er genoeg).
Misschien doe ik dat wel eens inderdaad.
Niet om direct pleegouder te worden want ik voel me daar nog niet voldoende voor "uitgerust", maar dan weet ik vast wat er van je verwacht wordt.
zondag 6 augustus 2017 om 09:11
Ik wil hier als pleegouder graag even op reageren. Wij hadden al een 'eigen' kind toen we pleegouder werden. We hebben altijd gezien dat de biologische moeder in beeld zou blijven, sterker nog: wij doen er alles voor om contact met moeder goed te houden. Als we hadden gewild, was er geen contact meer geweest, maar door onze inzet is er nog wel contact. Een plicht die ik heb en een visie die ik heb: een kind is gebaat bij contact met de ouder(s), op een héél uitzonderlijk geval na uiteraard.
Ons pleegkind ziet ons als ouders, zegt ook papa en mama tegen ons. Maar óók tegen haar biologische moeder. Ze heeft twee moeders. Zijn wel meer kinderen in deze tijd, denk aan bijv een lesbisch stel. Geen probleem toch? Als ze wat ouder wordt kunnen we haar dingen uitleggen. Nu heeft ze twee mama.s en groeit zo op. En nee, ik wil ABSOLUUT niet de rol van haar biologische moeder overnemen. Dat kan ik niet, en dat wil ik niet. Maar ja, feit is dat ze mij ook als moeder ziet. En dat vindt haar biologische moeder ook prima, ons pleegkind mag mij mama noemen van haar biologische moeder. Daar kunnen wij het gewoon over hebben.
Haar moeder is een onderdeel van ons gezin. Er staan foto.s van haar hier in huis. En nee, we zouden haar niet kiezen als vriendin die hier op zaterdagavond een wijntje komt drinken. Maar ja, ze behoort nu wel enigszins tot dit gezin. Ik probeer haar altijd een welkom gevoel te geven als ze komt, en dat ervaart ze zo ook gelukkig (zijn haar woorden).
onze pleegdochter kwam al jong. Zal hier opgroeien. Wat is er mis mee dat het helemaal voelt als mijn eigen dochter, dat ik voor haar hetzelfde doe, laat en voel als voor ons 'eigen' kind? Ik ben eerlijk naar haar dat ze nóg een moeder heeft, die altijd welkom is hier.
Ik vind het verdrietig wanneer ik lees dat mensen denken dat pleegouders kinderen 'proberen af te pakken'. Wij kozen niet voor dít kind, wij zetten onze deur open voor 'een' kind dat in nood was. Welk kind, dat was voor ons niet belangrijk, daar hadden wij niet in te kiezen en dat hoefde ook niet. We gingen er vanuit dat ze tijdelijk zou blijven (crisis), maar situaties lopen soms anders dan voorspeld. Daardoor mag ze hier opgroeien (wat ook een wens van moeder was). Dus nee, wij kapen geen kinderen weg bij een biologische moeder om onze eigen kinderwens te vervullen en nee, wij zetten moeder niet aan de kant...
Ons pleegkind ziet ons als ouders, zegt ook papa en mama tegen ons. Maar óók tegen haar biologische moeder. Ze heeft twee moeders. Zijn wel meer kinderen in deze tijd, denk aan bijv een lesbisch stel. Geen probleem toch? Als ze wat ouder wordt kunnen we haar dingen uitleggen. Nu heeft ze twee mama.s en groeit zo op. En nee, ik wil ABSOLUUT niet de rol van haar biologische moeder overnemen. Dat kan ik niet, en dat wil ik niet. Maar ja, feit is dat ze mij ook als moeder ziet. En dat vindt haar biologische moeder ook prima, ons pleegkind mag mij mama noemen van haar biologische moeder. Daar kunnen wij het gewoon over hebben.
Haar moeder is een onderdeel van ons gezin. Er staan foto.s van haar hier in huis. En nee, we zouden haar niet kiezen als vriendin die hier op zaterdagavond een wijntje komt drinken. Maar ja, ze behoort nu wel enigszins tot dit gezin. Ik probeer haar altijd een welkom gevoel te geven als ze komt, en dat ervaart ze zo ook gelukkig (zijn haar woorden).
onze pleegdochter kwam al jong. Zal hier opgroeien. Wat is er mis mee dat het helemaal voelt als mijn eigen dochter, dat ik voor haar hetzelfde doe, laat en voel als voor ons 'eigen' kind? Ik ben eerlijk naar haar dat ze nóg een moeder heeft, die altijd welkom is hier.
Ik vind het verdrietig wanneer ik lees dat mensen denken dat pleegouders kinderen 'proberen af te pakken'. Wij kozen niet voor dít kind, wij zetten onze deur open voor 'een' kind dat in nood was. Welk kind, dat was voor ons niet belangrijk, daar hadden wij niet in te kiezen en dat hoefde ook niet. We gingen er vanuit dat ze tijdelijk zou blijven (crisis), maar situaties lopen soms anders dan voorspeld. Daardoor mag ze hier opgroeien (wat ook een wens van moeder was). Dus nee, wij kapen geen kinderen weg bij een biologische moeder om onze eigen kinderwens te vervullen en nee, wij zetten moeder niet aan de kant...
zondag 6 augustus 2017 om 09:43
Lieve Apiejapie, mijn opmerkingen zijn niet tegen jou gericht (of tegen wie dan ook).
De manier waarop jij het doet lijkt mij de ideale manier.
Maar als ik hierboven lees over de handel in adoptiekinderen dan kunnen we toch vaststellen dat sommige wensouders niet in het belang van de kinderen en hun biologische ouders handelen.
En de ene pleegouder is niet de andere pleegouder. Dat mag toch gewoon gezegd worden?
De manier waarop jij het doet lijkt mij de ideale manier.
Maar als ik hierboven lees over de handel in adoptiekinderen dan kunnen we toch vaststellen dat sommige wensouders niet in het belang van de kinderen en hun biologische ouders handelen.
En de ene pleegouder is niet de andere pleegouder. Dat mag toch gewoon gezegd worden?
zondag 6 augustus 2017 om 10:01
Laat ik het zo zeggen, wij hebben bewust voor pleegzorg gekozen en niet voor adoptie. Denk dat jij en ik dezelfde zorgen delen omtrent adoptie.sam1968 schreef: ↑06-08-2017 09:43Lieve Apiejapie, mijn opmerkingen zijn niet tegen jou gericht (of tegen wie dan ook).
De manier waarop jij het doet lijkt mij de ideale manier.
Maar als ik hierboven lees over de handel in adoptiekinderen dan kunnen we toch vaststellen dat sommige wensouders niet in het belang van de kinderen en hun biologische ouders handelen.
En de ene pleegouder is niet de andere pleegouder. Dat mag toch gewoon gezegd worden?
En tuurlijk mag gezegd worden dat de ene pleegouder de andere niet is. Daar heb je volkomen gelijk in. Ik zie ook pleegouders waarvan ik denk: "waarom???". Maar ik wil ook mijn stuk laten zien, omdat er dus ook pleegzorgverhalen zijn die wél fijn verlopen (en nee, dat is niet honderd procent van de tijd en heeft veel investering gekost), maar soms gaat het ook prima omdat pleegouders en ouders op een respectvolle manier (leren om) met elkaar omgaan.
Bedankt voor je compliment trouwens.
zondag 6 augustus 2017 om 10:30
Ik denk dat je voor je beeldvorming omtrent handel mbt adoptie en wie er wat van meekrijgt een recente uitzending over adoptie in sri lanka van zembla eens moet bekijken. Adoptieouders wisten dit niet, en dit is hun dan ook niet aan te rekenen. En daarmee kun je ook niet stellen dat omdat er van alles mbt adoptie gaande is dat wensouders ook in de pleegzorg voorbijgaan aan behoeften van kind en biologische ouders Ik denk dat het veel gesteld wordt dat pleegouders kinderen van biologische ouders af willen houden door ouders die met jeugdzorg in aanraking komen. Maar dezelfde mensen stellen ook dat jeugdzorg kinderen stellen. Ik denk dat het bij merendeel wel meevalt met deze stelling.
zondag 6 augustus 2017 om 17:19
To, ik vind je supersterk en zou zelf denk ik behoorlijk ingestort zijn als mijn kinderen bij mij waren weggehaald na de bevalling. En maar om de zes weken een contactmoment, dat is geen manier om de band met jou als moeder echt te verstevigingen. Dat is eerder kort houden omdat geheel contactverbod kennelijk wettelijk niet kan, maar het is minimaal. Zelf een omgangsregeling is dit niet echt te noemen, daarvoor is echt wel een wekelijks contact voor nodig. Ook om een band op te bouwen. Dus je zit nu met je dochter in een minimale regeling zodat jullie net geen vreemden worden, maar het wel zijn. Heel erg zwaar en verdrietig en ook, onrecht.
Je dochter heeft nachtmerries zeggen pleegouders, hoe dit kan, zou Beste dan door een specialist Uitgezocht kunnen worden. Om te kijken hoe de spanningen verminderd kunnen worden. Lijkt me wel zo fijn, voor iedereen.
Ik zou medestanders verzamelen met wie je goed contact hebt en die jou kennen, en die voor jou instaan dat jij goed bent voor je dochter, en niet de strijd alleen blijven aangaan. Deskundigen kunnen namelijk deuren dicht gooien voor je zoals nu, maar ook deuren openen. Hoop ik voor je. En je dochter. Voor een betere omgangsregeling, die voor iedereen werkt.
Ik wens jullie heel veel sterkte toe, om dit vol te houden, maar ook heel veel geluk en voorspoed toe, dat dit veranderd snel, en jullie een betere omgangsregling krijgen zodat je je dochter terugkrijgt en je dochter jou terugkrijgt. En je familie ook, die hier vast ook onder lijdt dat ze haar niet in hun leven hebben.
Je dochter heeft nachtmerries zeggen pleegouders, hoe dit kan, zou Beste dan door een specialist Uitgezocht kunnen worden. Om te kijken hoe de spanningen verminderd kunnen worden. Lijkt me wel zo fijn, voor iedereen.
Ik zou medestanders verzamelen met wie je goed contact hebt en die jou kennen, en die voor jou instaan dat jij goed bent voor je dochter, en niet de strijd alleen blijven aangaan. Deskundigen kunnen namelijk deuren dicht gooien voor je zoals nu, maar ook deuren openen. Hoop ik voor je. En je dochter. Voor een betere omgangsregeling, die voor iedereen werkt.
Ik wens jullie heel veel sterkte toe, om dit vol te houden, maar ook heel veel geluk en voorspoed toe, dat dit veranderd snel, en jullie een betere omgangsregling krijgen zodat je je dochter terugkrijgt en je dochter jou terugkrijgt. En je familie ook, die hier vast ook onder lijdt dat ze haar niet in hun leven hebben.
swifty wijzigde dit bericht op 06-08-2017 17:49
16.80% gewijzigd
We do not see the world as it is. We see the world as we are.
zondag 6 augustus 2017 om 17:32
Swifty, wellicht bedoel je het. Iet zo, maar mijns inziens ben je TO aan het ophitsen tegen de pleegouders. Van wat ik tot dusver gelezen heb lijkt me dit in niemands belang.
TO zal het ontzettend zwaar hebben met het feit dat ze haar dochter niet mag opvoeden, maar dat zal echt niet vanwege haar zweetvoeten zijn. Dochter is al vanaf haar geboorte bij haar pleegouders en wordt door hun opgevoed. Na al die jaren dochter terug naar TO te krijgen lijkt me onwenselijk voor de dochter.
TO zal het ontzettend zwaar hebben met het feit dat ze haar dochter niet mag opvoeden, maar dat zal echt niet vanwege haar zweetvoeten zijn. Dochter is al vanaf haar geboorte bij haar pleegouders en wordt door hun opgevoed. Na al die jaren dochter terug naar TO te krijgen lijkt me onwenselijk voor de dochter.
zondag 6 augustus 2017 om 17:59
Denk je nu echt dat jij of wie dan ook hier de dochter moet beschermen tegen to?Mejuffrouwmuis schreef: ↑06-08-2017 17:32Swifty, wellicht bedoel je het. Iet zo, maar mijns inziens ben je TO aan het ophitsen tegen de pleegouders. Van wat ik tot dusver gelezen heb lijkt me dit in niemands belang.
TO zal het ontzettend zwaar hebben met het feit dat ze haar dochter niet mag opvoeden, maar dat zal echt niet vanwege haar zweetvoeten zijn. Dochter is al vanaf haar geboorte bij haar pleegouders en wordt door hun opgevoed. Na al die jaren dochter terug naar TO te krijgen lijkt me onwenselijk voor de dochter.
En denk je nu echt dat to deze gevoelens allang niet zelf heeft, zodat van ophitsen totaal geen sprake meer kan zijn?
Denk je het allemaal beter te weten, terwijl je de situatie niet kent en blijkbaar de to niet gelooft en je er dus vanuit gaat dat ze liegt?
En vindt je het normaal om het dan nu maar gewoon in de doofpot te stoppen en om tegen deze radeloze moeder dus maar gewoon te zeggen: ach, vergeet even je dochter, doe er maar geen moeite meer voor, want het is nu al zo lang geleden...dat het toch al niks meer uitmaakt.
En dat je dochter vraagt of ze soms een nachtje bij je mag slapen, dat zal dan ook wel gewoon gelogen zijn volgens jou?
Ik vraag me af of je je wel in andere mensen een beetje kunt inleven, want wat je nu hier allemaal zegt is wel erg makkelijk gezegd.
Te gemakkelijk gezegd.
En dat stokpaardje van die zweetvoeten, dat praat iedereen van het begin van dit topic al na.
Nou, dan geloof je deze to toch niet, neem je aan dat ze liegt, dat ze gek is en dat ze in feite bijna onmenselijk moet zijn om het op te geven om een normale band op te bouwen met haar eigen dochter.
Dan neem je aan dat misstanden niet bestaan, dat is veel gemakkelijker dan het pijnlijke concept te moeten overwegen dat er af en toe ( dus lang niet altijd) vergissingen kunnen worden gemaakt door een instantie.
Zelf zegt to dat ze er helemaal niet op uit is om haar eigen dochter bij de pleegouders weg te halen, ze wil haar graag gewoon wat vaker zien, zelfs misschien een keer een nachtje bij haar laten slapen.
Heel veel mensen hier vinden dat ontzettend veel te veel gevraagd, maar als ik het zo allemaal bij elkaar optel dan denk ik: waarom niet een keertje prboeren, als de 9 jarige dochter dat toch ook graag wil?
Ophitsen vind ik een groot en negatief woord voor mensen die to een beetje proberen te steunen.
En wat ik eerder al zei: er staan juist nu al meer dan genoeg mensen tussen to en haar dochter in die haar belemmeren om met haar om te gaan en als to het via de normale geaccepteerde weg probeert te doen dan kan zij niets verkeerd doen.
Dan doet zij wat zij kan.
Dan kan zij in elk geval altijd zeggen dat zij, haar moeder, er altijd alles aan heeft gedaan wat in haar vermogen lag om haar bloedeigen dochter wat vaker te zien.
Wat kan daar mis mee zijn?
