Geld & Recht
alle pijlers
Mijn kind kwijt aan jeugbescherming
donderdag 15 juni 2017 om 13:10
Al negen jaar is mijn kind weg. Bij de geboorte weggehaald. Op basis van vermoedens. Ik heb een psychiatrische achtergrond. Omdat enkele instanties bang waren dat ik terug zou vallen, hebben zij uit voorzorg mijn kind weggehaald. Terwijl alles goed was! Er waren vermoedens, dat ik een psychose zou hebben bij de bevalling. Dit bleek niet waar. Omdat zij dit nu eenmaal zo geregeld hadden, voor! mijn bevalling, kon er niet meer van worden afgeweken.
Ik ga nu al negen jaar zonder mijn kind door het leven.
De pleegouders konden geen kinderen krijgen en zij zijn helemaal gek op mijn kind. Zij claimen haar echt.
Ik als moeder zijnde zie met leedwezen toe, hoe zij te werk gaan. Zo beweren zij constant, dat mijn dochter geen contact wil, niet wil bellen en niet naar bezoekregelingen wil. Ook heeft zij nachtmerries, als zij mij gezien heeft.
Ik heb een contact van 1x in de zes weken, anderhalf uur, onder begeleiding.
Mijn dochter beweert anders. Ik krijg nooit de indruk, dat zij mij niet wil zien. Ze geeft zelfs aan, bij mij te willen slapen. Dit deed zij al van kleins af aan. Ook geeft zij aan, dat pleegvader hier niet mee instemt, als zij aangeeft, graag naar mij toe te willen. Waarom niet?
Ik vind het zo belangrijk om een goede band op te bouwen met mijn dochter, haar vaker te kunnen zien en mee te kunnen maken.
Volgens jeugdbescherming is het heel goed mogelijk dat ik haar tot haar 18e maar een maal in de zes weken zal blijven zien.
Dit moet toch anders kunnen?
Heeft een kind dan helemaal geen inspraak?
Of ik, als moeder zijnde?
Wat kan ik doen?
Een radeloze moeder
Ik ga nu al negen jaar zonder mijn kind door het leven.
De pleegouders konden geen kinderen krijgen en zij zijn helemaal gek op mijn kind. Zij claimen haar echt.
Ik als moeder zijnde zie met leedwezen toe, hoe zij te werk gaan. Zo beweren zij constant, dat mijn dochter geen contact wil, niet wil bellen en niet naar bezoekregelingen wil. Ook heeft zij nachtmerries, als zij mij gezien heeft.
Ik heb een contact van 1x in de zes weken, anderhalf uur, onder begeleiding.
Mijn dochter beweert anders. Ik krijg nooit de indruk, dat zij mij niet wil zien. Ze geeft zelfs aan, bij mij te willen slapen. Dit deed zij al van kleins af aan. Ook geeft zij aan, dat pleegvader hier niet mee instemt, als zij aangeeft, graag naar mij toe te willen. Waarom niet?
Ik vind het zo belangrijk om een goede band op te bouwen met mijn dochter, haar vaker te kunnen zien en mee te kunnen maken.
Volgens jeugdbescherming is het heel goed mogelijk dat ik haar tot haar 18e maar een maal in de zes weken zal blijven zien.
Dit moet toch anders kunnen?
Heeft een kind dan helemaal geen inspraak?
Of ik, als moeder zijnde?
Wat kan ik doen?
Een radeloze moeder
vrijdag 16 juni 2017 om 10:54
TO zegt dat het om vermoedens gaat. We weten niet of dat klopt natuurlijk.
Probeer eens je gekleurde bril af te zetten, je komt heel bevooroordeeld over.
vrijdag 16 juni 2017 om 10:56
Ja, ik ben sowieso bang dat er iets misgaat sinds ik zwanger ben.
Ik was alijd al bang dat mensen mij om welke reden dan ook niet capabel zouden vinden.
Het is een oude angst van vroeger toen ik dagelijks werd gepest en iedereen mij dom noemde, inclusief de leraar van de derde klas.
Als ik dit soort dingen lees dan slaat de angst mij om het hart.
Ik krijg het er echt bebouwd van.
Het is mijn ergste nachtmerrie.
Ik heb een lieve vriend, die al twee kinderen heeft en al weet hoe het gaat, fijne ouders en een sociaal vangnet.
Met de behuizing zit het ook wel redelijk goed, we zouden liever verhuizen, maar we hebben weinig geld wat wel een nadeel is.
Ik rook niet meer sinds ik weet dat ik zwanger ben en ik eet ultra gezond om alles te doen wat goed is voor de baby.
Maar ik ben verschrikkelijk onzeker.
Wat nu als iedereen vindt dat ik geen goede moeder ben?
Ik zou het emotioneel niet overleven volgens mij.
Misschien hormonen?
Ik maak me ook l overal bezorgd om sinds ik weet dat ik zwanger ben, maar dit onderwerp heeft me echt een beetje overhoop gehaald gisteren en vandaag.
Sorry als ik iemand beledigd heb of valselijk beschuldigd.
Ik wil gewoon graag een goede moeder zijn en heb zitten huilen bij dat filmpje.
Ik denk dat ik mij vanaf nu beter terug trek uit dit topic en er met mijn vrienden over ga praten hoe ik het beste met mijn angsten om kan gaan.
Ik was alijd al bang dat mensen mij om welke reden dan ook niet capabel zouden vinden.
Het is een oude angst van vroeger toen ik dagelijks werd gepest en iedereen mij dom noemde, inclusief de leraar van de derde klas.
Als ik dit soort dingen lees dan slaat de angst mij om het hart.
Ik krijg het er echt bebouwd van.
Het is mijn ergste nachtmerrie.
Ik heb een lieve vriend, die al twee kinderen heeft en al weet hoe het gaat, fijne ouders en een sociaal vangnet.
Met de behuizing zit het ook wel redelijk goed, we zouden liever verhuizen, maar we hebben weinig geld wat wel een nadeel is.
Ik rook niet meer sinds ik weet dat ik zwanger ben en ik eet ultra gezond om alles te doen wat goed is voor de baby.
Maar ik ben verschrikkelijk onzeker.
Wat nu als iedereen vindt dat ik geen goede moeder ben?
Ik zou het emotioneel niet overleven volgens mij.
Misschien hormonen?
Ik maak me ook l overal bezorgd om sinds ik weet dat ik zwanger ben, maar dit onderwerp heeft me echt een beetje overhoop gehaald gisteren en vandaag.
Sorry als ik iemand beledigd heb of valselijk beschuldigd.
Ik wil gewoon graag een goede moeder zijn en heb zitten huilen bij dat filmpje.
Ik denk dat ik mij vanaf nu beter terug trek uit dit topic en er met mijn vrienden over ga praten hoe ik het beste met mijn angsten om kan gaan.
anoniem_197806 wijzigde dit bericht op 16-06-2017 10:57
0.36% gewijzigd
vrijdag 16 juni 2017 om 10:56
TO zegt dat het op basis van vermoedens was. Dat is echt niet zoals het echt gaat, natuurlijk gaat TO niet zeggen dat ze een punt hadden en dat ze er inderdaad een potje van maakte. Ik ken een stel dat psychisch niet helemaal in orde is, zij is een borderliner, hij is manisch-depressief. Beiden hebben een verleden met cocaïne. Veel slaande ruzie. En toen was ze zwanger. Hun ouders hebben toen de instanties gewaarschuwd en die houden het in de gaten. Tot nu toe gaat het goed, kind is gewoon bij hen. Dus er waren vermoedens dat het niet goed zou gaan, maar vooralsnog is het kind bij de ouders. Dus zo'n vaart loopt het niet bij 'vermoedens'.
vrijdag 16 juni 2017 om 10:59
Daar is niks dubieus aan. Als er dusdanige aanwijzingen zijn dat het niet goed gaat, dat een team mensen en een rechter beslissen dat een gezin niet alleen onder toezicht komt te staan maar niet eens als gezin kan starten, dan ga ik er echt wel van uit dat het helemaal niet goed zat op dat moment.
Daarna heeft moeder zich blijkbaar niet kunnen herpakken.
vrijdag 16 juni 2017 om 11:05
Ik heb geen empathie voor TO, ook geen antipathie. Het is neutraal. Ik ken haar niet.
Een kind wordt niet zomaar weggehaald op basis van een vermoeden. Exact de reden waarom het wel eens fout gaat en een kind te laat wordt weggehaald. Er moet bewijzen zijn.
Een kind dat direct na de geboorte wordt weggehaald is in direct gevaar. Vaak drugsgebruik van de moeder en een verslaafd geboren kind. Geen idee of dat bij TO ook de reden was.
Vervolgens krijgt een moeder heel lang de tijd om haar leven op orde te krijgen en blijft terugplaatsing vaak nog een mogelijkheid. Na 9 jaar heb je die kansen wrs wel verspilt. En terecht, zou niet in het belang van het kind zijn om het nu uit haar veilige gezin weg te plaatsen bij een voor haar vrij onbekende vrouw.
Vervolgens baseer jij jouw waarheid op allerlei opruiende, niet op de werkelijkheid gebaseerde filmpjes over kinderrovers. Dat mag.
Ik vind daar wel wat van.
Dat jij dan blijft roepen dat ik geen empathie heb, zelfs nog vlak onder wat ik allemaal hoor en zie elke dag, dat zegt wat over jou.
vrijdag 16 juni 2017 om 11:07
Ik ken veel "uitdepaslopers", maak je maar geen zorgen. Het gaat niet om uit de pas lopen, maar om acuut levensbedreigend situaties.shisha schreef: ↑16-06-2017 10:19
Maar het filmpje, als het waar zou zijn, beangstigt mij.
De macht die instanties kunnen uitoefenen beangstigt mij.
Ik ben bvb niet iemand die met de grote massa meeloopt.
In de middeleeuwen zou ik hoogstwaarschijnlijk al lang zijn verbrand als heks.
Wat nu als over 7 maanden mijn baby wordt geboren en ze nemen die van mij af???
Het grootste schrikbeeld wat ik mij op dit moment kan voorstellen is dat!!
Het zou je maar gebeuren: direct je kind moeten afstaan en niet eens normaal borstvoeding mogen geven? Een nachtmerrie voor elke kersverse moeder.
Bijvoorbeeld mensen die nog niet eens voor zichzelf kunnen zorgen, laat staan dat ze kunnen inschatten dat een baby toch echt verschoond moet worden of moet drinken.
Als je die baby van vier weken een pak slaag geeft omdat die nu eindelijk maar eens moet leren zijn rotkop te houden, dat is wat anders dan uitgesteld (of niet) vaccineren of wel geen katoenen luiers gebruiken.
Ik belde in de vierde kraamnacht jankend het Groene Kruis, werd gek van mijn huilbaby. Niemand die hem weg kwam halen, de kraamhulp liet me extra slapen en ging met de blèrkop wandelen.
Mensen die dit ovrkomt, zoals.TO.zijn al langer in beeld bij de instanties.
We're born naked. After that, it's all drag.
vrijdag 16 juni 2017 om 11:08
In plaats van hysterisch allerlei filmpjes op te gaan zoeken dat kinderrovers hele slechte mensen zijn en je die koste wat kost de deur uit moet houden, kan je ook gaan uitzoeken op welke fronten je onzeker bent, op welke punten je verbetering zou willen en daar mee aan het werk gaan.
Wat zegt de POPpoli?
Wat zegt de POPpoli?
vrijdag 16 juni 2017 om 11:09
Drie jaar geleden heb ik een depressie gehad en is mijn onzekerheid gegroeid.Soleggiato schreef: ↑16-06-2017 11:00Lijkt me verstandig, Shisha. Anders een bezoekje aan de huisarts?
Maar helaas heb ik geen fijne herinneringen aan hulp instanties.
Ook heb ik sinds zeer kort een nieuwe huisarts waarmee ik totaal nog geen band heb.
Op die manier voel ik mij niet gesteund door het systeem.
Ik ben er voornamelijk op eugen kracht en met behulp van nieuwe vrienden en familie uitgekomen.
Het was waarschijnlijk een eenmalige depressie, veroorzaakt door zeer veel stress en veel verlies.
Maar het heeft me wel extra onzeker gemaakt.
Door elke dag te leven en nieuwe uitdagingen aan te gaan bouw ik het zelfvertrouwen weer rustig aan op.
Maar dit is even een terugval, jeetje wat voel ik mij onzeker.
Zou ik wel een goede moeder zijn?
vrijdag 16 juni 2017 om 11:11
Ik had al gezegd dat ik dat van geen empathie niet had mogen zeggen tegen je.MoirenPhae schreef: ↑16-06-2017 11:05Ik heb geen empathie voor TO, ook geen antipathie. Het is neutraal. Ik ken haar niet.
Een kind wordt niet zomaar weggehaald op basis van een vermoeden. Exact de reden waarom het wel eens fout gaat en een kind te laat wordt weggehaald. Er moet bewijzen zijn.
Een kind dat direct na de geboorte wordt weggehaald is in direct gevaar. Vaak drugsgebruik van de moeder en een verslaafd geboren kind. Geen idee of dat bij TO ook de reden was.
Vervolgens krijgt een moeder heel lang de tijd om haar leven op orde te krijgen en blijft terugplaatsing vaak nog een mogelijkheid. Na 9 jaar heb je die kansen wrs wel verspilt. En terecht, zou niet in het belang van het kind zijn om het nu uit haar veilige gezin weg te plaatsen bij een voor haar vrij onbekende vrouw.
Vervolgens baseer jij jouw waarheid op allerlei opruiende, niet op de werkelijkheid gebaseerde filmpjes over kinderrovers. Dat mag.
Ik vind daar wel wat van.
Dat jij dan blijft roepen dat ik geen empathie heb, zelfs nog vlak onder wat ik allemaal hoor en zie elke dag, dat zegt wat over jou.
Nogmaals en nu wat duidelijker dan: sorry daarvoor.
vrijdag 16 juni 2017 om 11:11
Eerlijk? Ik vind dit echt bullshit om niet met jezelf aan de slag te hoeven.shisha schreef: ↑16-06-2017 11:09Drie jaar geleden heb ik een depressie gehad en is mijn onzekerheid gegroeid.
Maar helaas heb ik geen fijne herinneringen aan hulp instanties.
Ook heb ik sinds zeer kort een nieuwe huisarts waarmee ik totaal nog geen band heb.
Op die manier voel ik mij niet gesteund door het systeem.
Ik ben er voornamelijk op eugen kracht en met behulp van nieuwe vrienden en familie uitgekomen.
Het was waarschijnlijk een eenmalige depressie, veroorzaakt door zeer veel stress en veel verlies.
Maar het heeft me wel extra onzeker gemaakt.
Door elke dag te leven en nieuwe uitdagingen aan te gaan bouw ik het zelfvertrouwen weer rustig aan op.
Maar dit is even een terugval, jeetje wat voel ik mij onzeker.
Zou ik wel een goede moeder zijn?
vrijdag 16 juni 2017 om 11:14
Want?MoirenPhae schreef: ↑16-06-2017 11:11Eerlijk? Ik vind dit echt bullshit om niet met jezelf aan de slag te hoeven.
Ik zeg toch niet dat ik niet aan mezelf aan het werken ben op dit moment?
Ik zeg alleen dat ik dat niet die met behulp van een huisarts die ik echt niet ken.
Het therapie traject is al een hele tijd geleden afgesloten.
Het was afgerond.
Het past gewoon beter bij mij om te praten met vrienden en familie.
vrijdag 16 juni 2017 om 11:14
Ik begrijp dat nooit. "Ik heb geen band met mijn huisarts, dus ik kan niet om hulp vragen, boehoeo.
Wat is dat nou voor onzin. Je maakt een afspraak, loopt naar binnen, geeft een hand. Zegt: ik heb die klachten en ik wil een verwijzing voor.
Meer bespreek ik echt niet met mijn huisarts hoor.
Ik vind dat echt smoesjes.
Wat is dat nou voor onzin. Je maakt een afspraak, loopt naar binnen, geeft een hand. Zegt: ik heb die klachten en ik wil een verwijzing voor.
Meer bespreek ik echt niet met mijn huisarts hoor.
Ik vind dat echt smoesjes.
vrijdag 16 juni 2017 om 11:15
Als mijn huisarts me ziet pakt hij de doos met tissues al, bij wijze van sprekenMoirenPhae schreef: ↑16-06-2017 11:14Ik begrijp dat nooit. "Ik heb geen band met mijn huisarts, dus ik kan niet om hulp vragen, boehoeo.
Wat is dat nou voor onzin. Je maakt een afspraak, loopt naar binnen, geeft een hand. Zegt: ik heb die klachten en ik wil een verwijzing voor.
Meer bespreek ik echt niet met mijn huisarts hoor.
Ik vind dat echt smoesjes.
vrijdag 16 juni 2017 om 11:16
vrijdag 16 juni 2017 om 11:16
Misschien toch een beetje in je wiek geschoten?MoirenPhae schreef: ↑16-06-2017 11:14Ik begrijp dat nooit. "Ik heb geen band met mijn huisarts, dus ik kan niet om hulp vragen, boehoeo.
Wat is dat nou voor onzin. Je maakt een afspraak, loopt naar binnen, geeft een hand. Zegt: ik heb die klachten en ik wil een verwijzing voor.
Meer bespreek ik echt niet met mijn huisarts hoor.
Ik vind dat echt smoesjes.
Ik heb al twee keer mijn excuus aangeboden.
vrijdag 16 juni 2017 om 11:18
Er staat te weinig informatie in dit topic om te kunnen oordelen over het verhaal van TO, maar kwam dit toevallig tegen vandaag.
https://www.nrc.nl/nieuws/2017/06/07/ps ... 561957/amp
https://www.nrc.nl/nieuws/2017/06/07/ps ... 561957/amp
vrijdag 16 juni 2017 om 11:18
vrijdag 16 juni 2017 om 11:19
Wat heeft dit met Bureau Jeugdzorg te maken?elfquest24 schreef: ↑16-06-2017 11:18Er staat te weinig informatie in dit topic om te kunnen oordelen over het verhaal van TO, maar kwam dit toevallig tegen vandaag.
https://www.nrc.nl/nieuws/2017/06/07/ps ... 561957/amp
vrijdag 16 juni 2017 om 11:20
Natuurlijk een totaal ander onderwerp. Wel een ramp en exact zoals iedereen uit het veld voorspeld heeft.elfquest24 schreef: ↑16-06-2017 11:18Er staat te weinig informatie in dit topic om te kunnen oordelen over het verhaal van TO, maar kwam dit toevallig tegen vandaag.
https://www.nrc.nl/nieuws/2017/06/07/ps ... 561957/amp
Gemeentes bepalen nu wat de beste behandeling is voor een kind. Dus niet een psychiater, maar een ambtenaar met een 2 daagse cursus.
Het is een grote poel van ellende en het gaat alleen nog maar erger worden.
Steeds meer hulpverleners moeten hun praktijk sluiten.
