Partner is ingetrokken maar wil niet veel mee betalen
woensdag 26 juni 2019 om 20:57
Hallo allemaal,
Mijn partner en ik wonen samen.
Ik woonde al op mezelf toen ik hem leerde kennen en dus is hij bij mij ingetrokken.
Iedere relatie heeft natuurlijk zijn dingetjes maar al met al hebben we een super leuke relatie en zijn we hartstikke gek op elkaar.
We hebben ook de leeftijd bereikt waarbij we serieus zijn met elkaar en spreken over toekomstplannen en kinderen etc.
Nu het volgende, sinds december 2018 woont hij bij mij. Sinds die tijd betaal ik nog in mijn eentje de huur, gas water en licht, stroom en andere kosten (voor ieder met een huur appartement of huis wel bekend).
Tot nu toe betaalde hij wel sinds februari of maart 2019, 350 euro voor de boodschappen voor ons tweetjes per maand. Ik heb dit trouwens destijds aan hem moeten vragen of hij me daarbij wilde helpen. Dit wilde hij gelukkig ook meteen.
Ik heb hem nu gevraagd om vanaf juli heel graag mee te gaan betalen aan de huur.
De huurkosten worden ook in juli namelijk weer verhoogd. Jaarlijkse huurverhoging.
Nu redeneert hij heel vreemd en zegt hij dat hij alleen het voorschot van het gas water en licht wil betalen en dan de boodschappen zoals hij dat al deed. Het voorschot bedraagt 51 euro per maand. Dan hebben we het in totaal over 400 euro wat hij zou bijdragen.
Zijn inkomen is 600 euro hoger dan dat van mij en we wonen er nu allebei en maken dus beiden gebruik van alle faciliteiten.
Ik had me voorgesteld om wat meer te kunnen sparen nu ik samen met iemand was en we de kosten wat konden verdelen.
Dit lijkt dus niet te kunnen op deze manier. Dat sparen doe ik overigens voor onze toekomst samen.
Ik lijk echter niet tot hem door te dringen.
Hij geeft bijv over het ziggo abonnement aan dat dat op mijn naam staat.
Natuurlijk staat dat op mijn naam omdat ik er al woonde, inmiddels maakt hij daar ook gebruik van?! Internet en tv....
Al met al dus niet helemaal fair en de manier waarop die gesprekken verlopen is ook niet erg prettig. Als we een koophuis hebben, zegt hij, betaalt hij wel meer.
Ook omdat dit dan op ons beiden namen komt te staan.
Tot die tijd heb ik hier dus weinig aan....
Wat vinden jullie? En hebben jullie tips hoe ik dit kan aanpakken? Of overdrijf ik misschien nu?
Ik weet het gewoon even niet meer
Dank jullie alvast voor het lezen en meedenken xx
Mijn partner en ik wonen samen.
Ik woonde al op mezelf toen ik hem leerde kennen en dus is hij bij mij ingetrokken.
Iedere relatie heeft natuurlijk zijn dingetjes maar al met al hebben we een super leuke relatie en zijn we hartstikke gek op elkaar.
We hebben ook de leeftijd bereikt waarbij we serieus zijn met elkaar en spreken over toekomstplannen en kinderen etc.
Nu het volgende, sinds december 2018 woont hij bij mij. Sinds die tijd betaal ik nog in mijn eentje de huur, gas water en licht, stroom en andere kosten (voor ieder met een huur appartement of huis wel bekend).
Tot nu toe betaalde hij wel sinds februari of maart 2019, 350 euro voor de boodschappen voor ons tweetjes per maand. Ik heb dit trouwens destijds aan hem moeten vragen of hij me daarbij wilde helpen. Dit wilde hij gelukkig ook meteen.
Ik heb hem nu gevraagd om vanaf juli heel graag mee te gaan betalen aan de huur.
De huurkosten worden ook in juli namelijk weer verhoogd. Jaarlijkse huurverhoging.
Nu redeneert hij heel vreemd en zegt hij dat hij alleen het voorschot van het gas water en licht wil betalen en dan de boodschappen zoals hij dat al deed. Het voorschot bedraagt 51 euro per maand. Dan hebben we het in totaal over 400 euro wat hij zou bijdragen.
Zijn inkomen is 600 euro hoger dan dat van mij en we wonen er nu allebei en maken dus beiden gebruik van alle faciliteiten.
Ik had me voorgesteld om wat meer te kunnen sparen nu ik samen met iemand was en we de kosten wat konden verdelen.
Dit lijkt dus niet te kunnen op deze manier. Dat sparen doe ik overigens voor onze toekomst samen.
Ik lijk echter niet tot hem door te dringen.
Hij geeft bijv over het ziggo abonnement aan dat dat op mijn naam staat.
Natuurlijk staat dat op mijn naam omdat ik er al woonde, inmiddels maakt hij daar ook gebruik van?! Internet en tv....
Al met al dus niet helemaal fair en de manier waarop die gesprekken verlopen is ook niet erg prettig. Als we een koophuis hebben, zegt hij, betaalt hij wel meer.
Ook omdat dit dan op ons beiden namen komt te staan.
Tot die tijd heb ik hier dus weinig aan....
Wat vinden jullie? En hebben jullie tips hoe ik dit kan aanpakken? Of overdrijf ik misschien nu?
Ik weet het gewoon even niet meer
Dank jullie alvast voor het lezen en meedenken xx
donderdag 27 juni 2019 om 10:07
Eerlijk? Knijp in jouw handen dat hij niet officieel staat ingeschreven bij jou en zet hem bij zijn ouders af. Ik lees dat jij vooral aan het trekken bent om te communiceren, om taken en kosten eerlijk te verdelen en hij laat het zich gewoon aanleunen en neemt geen initiatief in deze zaken. Nu gaat het nog om de kosten van het huishouden, straks gaat het om iets anders zoals zorg om huisdier / kind (jij wou de hond/ dat kind, voor mij hoefde het niet dus ik ga lekker op de playstation). Zijn hele houding is het probleem, dat gesteggel over taken en kosten is gewoon een symptoom dat ook gewoon in stand zal blijven zolang hij zelf niet inziet dat hij zich gedraagt als een groot kind.
Dan kan je nog in de weer gaan met kostenlijstjes, dit zou hij eigenlijk samen met jou moeten opstellen; "Ik weet niet wat onze uitgaven zijn en ik wil het graag eerlijk verdeeld hebben, zullen we dit samen uitzoeken?". Dat is hetgene wat een volwassen partner zou zeggen, zeker als er al is gevraagd om te delen in de zorg.
Dan kan je nog in de weer gaan met kostenlijstjes, dit zou hij eigenlijk samen met jou moeten opstellen; "Ik weet niet wat onze uitgaven zijn en ik wil het graag eerlijk verdeeld hebben, zullen we dit samen uitzoeken?". Dat is hetgene wat een volwassen partner zou zeggen, zeker als er al is gevraagd om te delen in de zorg.
\(° - °)/ Mijn motto is weg! (╯°□°)╯︵ â”»â”â”»
donderdag 27 juni 2019 om 10:15
Of hij wil het niet snappen
Of hij snapt het echt niet
Of hij snapt het wel, maar is een egoistische, geslepen vrek.
Alle scenario's zijn enorme afknappers. Je hebt vast geen zin om een kind volwassenheid te leren, mocht het geen onwil zijn. En pure onwil zou eigenlijk direct een exit moeten zijn. Ik zou hem een ultimatum stellen. Mijn dame kan ook een behoorlijke vrek zijn, maar begrijpt wel uitstekend dat verantwoorlijkheid van 2 kanten komt. Jouw vriend heeft een totaal misplaatste en scheve denkwijze over hoe lasten en lusten in een relatie functioneren.
Misschien is ie leuk als flirt of als bedgenoot, maar als levensparter, waarbij je de lasten van het leven deelt (op een gelijkwaardige solidaire wijze) heb je er niks aan.
Hoe is ie in het huishouden? Ruimt ie zijn rommel op? Vervangt hij spontaan een kapotte gloeilamp? Tankt ie je auto vol als hij em heeft gebruikt? Vervangt ie de lakens van het bed als ze stinken. Of moet je dat ook altijd zelf doen?
Of hij snapt het echt niet
Of hij snapt het wel, maar is een egoistische, geslepen vrek.
Alle scenario's zijn enorme afknappers. Je hebt vast geen zin om een kind volwassenheid te leren, mocht het geen onwil zijn. En pure onwil zou eigenlijk direct een exit moeten zijn. Ik zou hem een ultimatum stellen. Mijn dame kan ook een behoorlijke vrek zijn, maar begrijpt wel uitstekend dat verantwoorlijkheid van 2 kanten komt. Jouw vriend heeft een totaal misplaatste en scheve denkwijze over hoe lasten en lusten in een relatie functioneren.
Misschien is ie leuk als flirt of als bedgenoot, maar als levensparter, waarbij je de lasten van het leven deelt (op een gelijkwaardige solidaire wijze) heb je er niks aan.
Hoe is ie in het huishouden? Ruimt ie zijn rommel op? Vervangt hij spontaan een kapotte gloeilamp? Tankt ie je auto vol als hij em heeft gebruikt? Vervangt ie de lakens van het bed als ze stinken. Of moet je dat ook altijd zelf doen?
donderdag 27 juni 2019 om 10:19
Toen mijn man bij mij introk, kon hij niks. Hij hoefde thuis nooit wat te doen. Maar hij vond het wel normaal om samen alles te doen, dus ik heb t hem gewoon geleerd. Als ik nu in t ziekenhuis lig, neemt hij feilloos de hele huishouding over.
Ik zou hem terug sturen naar zn ouders. Hier heb je toch geen zin in?
Ik zou hem terug sturen naar zn ouders. Hier heb je toch geen zin in?
ik geef mn bek ook maar een douw
donderdag 27 juni 2019 om 10:22
donderdag 27 juni 2019 om 10:33
Hij zou gewoon minimaal de helft van de vaste lasten moeten bijdragen, heel normaal. Toen ik bij mijn vriendin in haar huurappartement introk was dit helemaal geen onderwerrp van discussie, ik heb zelf meteen aangegeven de helft van alle gezamelijke vaste lasten bij te willen dragen. Door het opzeggen van mijn eigen appartement was dit hoe dan ook nog steeds een financiële meevaller, zo hebben we er beide enorm voordeel aan gehad. Voor ons was dit dan ook eerder een prettig onderwerp tijdens de hele transitie. Jammer dat iets dat zo logisch lijkt voor sommigen kennelijk zo ontzettend vreemd is... Kan er mee te maken hebben dat hij nog nooit op zichzelf heeft gewoond, dan mis je toch een stuk ontwikkeling die met name voor mannen erg belangrijk is om écht volwassen te worden.
Succes ermee!
Succes ermee!
If it weren't for the amazing double standard, you would have no standard at all...

donderdag 27 juni 2019 om 10:35
Het kan zijn dat jij van een andere generatie bent dan ik, maar regel 1 is toch wel: ga nooit samenwonen met iemand die rechtstreeks van zijn of haar ouders komt. Samenwonen is leuk, nadat beiden eerst op zichzelf hebben gewoond. Heel ongezond zo’n situatie waarin één van de twee nooit zonder ouders heeft gewoond.Madeliefjees schreef: ↑27-06-2019 10:19Toen mijn man bij mij introk, kon hij niks. Hij hoefde thuis nooit wat te doen. Maar hij vond het wel normaal om samen alles te doen, dus ik heb t hem gewoon geleerd. Als ik nu in t ziekenhuis lig, neemt hij feilloos de hele huishouding over.
Ik zou hem terug sturen naar zn ouders. Hier heb je toch geen zin in?
donderdag 27 juni 2019 om 10:38
Als hij weinig voeling heeft voor jouw wensen dan is hij gewoon de man niet voor je; zo simpel is het eigenlijk.
Als jij een hoop lawaai moet gaan maken om je gehoord te krijgen, en hij het vermoedelijk niet eens wil horen, dan kan de liefde van zijn kant niet erg groot zijn. En het is best vervelend als je partner niet erg voorkomend is; dat je je altijd maar moet laten gelden omdat hij anders jou liever niet hoort.
Zo moeilijk is dat niet. Maar kennelijk voelt hij zich een enorme catch. En waarschijnlijk heeft hij er al eerder ervaring mee dat anderen hem aantrekkelijk vinden.
Als jij een hoop lawaai moet gaan maken om je gehoord te krijgen, en hij het vermoedelijk niet eens wil horen, dan kan de liefde van zijn kant niet erg groot zijn. En het is best vervelend als je partner niet erg voorkomend is; dat je je altijd maar moet laten gelden omdat hij anders jou liever niet hoort.
Zo moeilijk is dat niet. Maar kennelijk voelt hij zich een enorme catch. En waarschijnlijk heeft hij er al eerder ervaring mee dat anderen hem aantrekkelijk vinden.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven

donderdag 27 juni 2019 om 10:40
Dat werkte hier anders prima hoor. Maar mijn man was dan ook gewend om thuis zijn steentje bij te dragen. Toen ik ziek werd, deed hij bovendien het complete huishouden zelf.Hatchi schreef: ↑27-06-2019 10:35Het kan zijn dat jij van een andere generatie bent dan ik, maar regel 1 is toch wel: ga nooit samenwonen met iemand die rechtstreeks van zijn of haar ouders komt. Samenwonen is leuk, nadat beiden eerst op zichzelf hebben gewoond. Heel ongezond zo’n situatie waarin één van de twee nooit zonder ouders heeft gewoond.
donderdag 27 juni 2019 om 10:42
donderdag 27 juni 2019 om 10:44
En ik snap dat "iets moeten leren van een vrouw" wanneer mannen vanuit huis gaan samenwonen ook niet. Ik hoefde thuis eigenlijk ook vrijwel niks te doen, maar zodra ik als tiener op kamers ging deed ik gewoon alles zelf. Trial and error. En ja dan krimpt er eens een shirtje of brandt er eens wat aan, de wereld vergaat niet.Hatchi schreef: ↑27-06-2019 10:35Het kan zijn dat jij van een andere generatie bent dan ik, maar regel 1 is toch wel: ga nooit samenwonen met iemand die rechtstreeks van zijn of haar ouders komt. Samenwonen is leuk, nadat beiden eerst op zichzelf hebben gewoond. Heel ongezond zo’n situatie waarin één van de twee nooit zonder ouders heeft gewoond.
Ik zou dat als ik een man was heel ongemakkelijk vinden geloof ik, alles afschuiven op de vrouw of niet gewoon zelf een huishouden kunnen runnen.
timetraveler wijzigde dit bericht op 27-06-2019 10:45
9.30% gewijzigd

donderdag 27 juni 2019 om 11:15
En dat jij beter bent in het huishouden heeft weinig te maken met talent, maar vooral met die 3,5 jaar extra ervaring (= een keer of 1000 maaltijden gekookt, 180 keer de was gedaan, etc). Dus omdat jij eerder op jezelf bent gaan wonen, kun je de rest van je leven opdraaien voor het huishouden, omdat jij het op dit moment beter kan?
Ook helemaal eens met Timetraveler: huishouden gaat met trial en error (ik heb laatst zelf nog een trui van mijn vriend laten krimpen tot een leuk truitje voor een pop
). Het is niet dat diegene die ergens het best in is, dat ook altijd moet doen. Als hij boodschappen doet en hij vergeet iets, jammer dan. Als hij kookt en het is minder lekker dan wanneer jij kookt, jammer dan.
Ook helemaal eens met Timetraveler: huishouden gaat met trial en error (ik heb laatst zelf nog een trui van mijn vriend laten krimpen tot een leuk truitje voor een pop
donderdag 27 juni 2019 om 11:30
Je hoeft hem niet in huis te houden he.
Dankzij dit forum heb ik wat rode vlaggen leren herkennen:
Hij wil niet communiceren
Hij heeft niet echt de neiging je gelukkig te willen maken
Hij vindt dat jij hem moet vragen te helpen in het huishouden
Hij vindt dat hij ondanks een hoger inkomen minder/ nauwelijks bij hoeft te dragen.
Rekenfoutje heb ik ooit ook gemaakt, als hij de boodschappen van 350 euro/ maand betaalt, betaalt hij jou maar 175. De rest is voor zijn eigen eten.
Dus dat zijn zijn totale kosten voor wonen en leven per maand. Moest ie thuis kostgeld betalen? Dit is wel een dergelijk bedrag, meer niet.
Jij sponsort hem voor (schatting) 500-700 euro. Hou je zoveel van hem? Een gigolo is goedkoper, denk ik.
Hij verdient 600 meer dan jij, dus minimaal zo'n 2000. 1825 euro per maand vrij te besteden.
Mag ik ook bij jou komen wonen?
Dankzij dit forum heb ik wat rode vlaggen leren herkennen:
Hij wil niet communiceren
Hij heeft niet echt de neiging je gelukkig te willen maken
Hij vindt dat jij hem moet vragen te helpen in het huishouden
Hij vindt dat hij ondanks een hoger inkomen minder/ nauwelijks bij hoeft te dragen.
Rekenfoutje heb ik ooit ook gemaakt, als hij de boodschappen van 350 euro/ maand betaalt, betaalt hij jou maar 175. De rest is voor zijn eigen eten.
Dus dat zijn zijn totale kosten voor wonen en leven per maand. Moest ie thuis kostgeld betalen? Dit is wel een dergelijk bedrag, meer niet.
Jij sponsort hem voor (schatting) 500-700 euro. Hou je zoveel van hem? Een gigolo is goedkoper, denk ik.
Hij verdient 600 meer dan jij, dus minimaal zo'n 2000. 1825 euro per maand vrij te besteden.
Mag ik ook bij jou komen wonen?
donderdag 27 juni 2019 om 11:44
Nou dit ja.Jupiter1995 schreef: ↑27-06-2019 11:15En dat jij beter bent in het huishouden heeft weinig te maken met talent, maar vooral met die 3,5 jaar extra ervaring (= een keer of 1000 maaltijden gekookt, 180 keer de was gedaan, etc). Dus omdat jij eerder op jezelf bent gaan wonen, kun je de rest van je leven opdraaien voor het huishouden, omdat jij het op dit moment beter kan?
Ook helemaal eens met Timetraveler: huishouden gaat met trial en error (ik heb laatst zelf nog een trui van mijn vriend laten krimpen tot een leuk truitje voor een pop). Het is niet dat diegene die ergens het best in is, dat ook altijd moet doen. Als hij boodschappen doet en hij vergeet iets, jammer dan. Als hij kookt en het is minder lekker dan wanneer jij kookt, jammer dan.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 27 juni 2019 om 11:54
Wat ik heb geleerd uit mijn dramatische liefdes verleden: als je het gevoel hebt, dat je partner niet het beste met je voor heeft, is dat een rode vlag.
Met ex had ik veel gedoe over geld. We deden zoveel mogelijk 50/50 maar ik had altijd het gevoel dat hij mijn financiën minder belangrijk vond. Voordeel voor hem was heel belangrijk.
Met huidige partner betaal ik bijna alles en ik vind het geen probleem. Want partner heeft het beste met me voor. Mijn partner vertrouwt mij, en ik vertrouw hem. Wat hij financieel niet kan bijdragen, draagt hij meer dan 100 procent op een andere manier bij.
Dus het gaat niet over de feitelijke verdeling van kosten, maar wat je voor elkaar over hebt. Wat je voor elkaar wil inleveren.
Met ex had ik veel gedoe over geld. We deden zoveel mogelijk 50/50 maar ik had altijd het gevoel dat hij mijn financiën minder belangrijk vond. Voordeel voor hem was heel belangrijk.
Met huidige partner betaal ik bijna alles en ik vind het geen probleem. Want partner heeft het beste met me voor. Mijn partner vertrouwt mij, en ik vertrouw hem. Wat hij financieel niet kan bijdragen, draagt hij meer dan 100 procent op een andere manier bij.
Dus het gaat niet over de feitelijke verdeling van kosten, maar wat je voor elkaar over hebt. Wat je voor elkaar wil inleveren.
donderdag 27 juni 2019 om 12:01
Enorm veel goede tips gegeven hier, ik hoop dat je ze oppakt. Lang lang gelden had ik zo n doorverwend exemplaar maar ik was zooooo verliefd. Het is toch stukgelopen en ik heb nu al jaren een veeeeeel leuker exemplaar. Geloof me, die zijn er. Deze is jou echt niet waard. Dus darling, wat wil je zijn? Een diva of een deurmat?

donderdag 27 juni 2019 om 12:09
Mijn man kwam ook vanuit het huis van zijn ouders bij mij. Betaalde gelijk mee aan de vaste lasten, en snapt ook
hoe het huishouden werkt. Vind ik trouwens helemaal geen enorme prestatie, vind ik normaal.

donderdag 27 juni 2019 om 12:52
Alles op papier zetten wat gezamenlijke kosten zijn: Huur, gas, water en licht, afval, internet en tv, boodschappen, etc.
En dan per 1 juli gewoon allebei 50/50 betalen. Of naar rato, dat is nog eerlijker. Maar goed, 50/50 is in jouw geval al heel wat.
Om over de rest van je aanvullingen het maar niet te hebben, je hebt een kind in huis genomen, ipv een volwassen vent.
'Ik kan het niet', 'jij bent daar beter in', echt, waar ben je aan begonnen!
En dan per 1 juli gewoon allebei 50/50 betalen. Of naar rato, dat is nog eerlijker. Maar goed, 50/50 is in jouw geval al heel wat.
Om over de rest van je aanvullingen het maar niet te hebben, je hebt een kind in huis genomen, ipv een volwassen vent.
'Ik kan het niet', 'jij bent daar beter in', echt, waar ben je aan begonnen!
donderdag 27 juni 2019 om 13:08
Dit.fru1t3lla schreef: ↑27-06-2019 10:07Eerlijk? Knijp in jouw handen dat hij niet officieel staat ingeschreven bij jou en zet hem bij zijn ouders af. Ik lees dat jij vooral aan het trekken bent om te communiceren, om taken en kosten eerlijk te verdelen en hij laat het zich gewoon aanleunen en neemt geen initiatief in deze zaken. Nu gaat het nog om de kosten van het huishouden, straks gaat het om iets anders zoals zorg om huisdier / kind (jij wou de hond/ dat kind, voor mij hoefde het niet dus ik ga lekker op de playstation). Zijn hele houding is het probleem, dat gesteggel over taken en kosten is gewoon een symptoom dat ook gewoon in stand zal blijven zolang hij zelf niet inziet dat hij zich gedraagt als een groot kind.
Dan kan je nog in de weer gaan met kostenlijstjes, dit zou hij eigenlijk samen met jou moeten opstellen; "Ik weet niet wat onze uitgaven zijn en ik wil het graag eerlijk verdeeld hebben, zullen we dit samen uitzoeken?". Dat is hetgene wat een volwassen partner zou zeggen, zeker als er al is gevraagd om te delen in de zorg.
Vooral niet meer te veel energie in hem steken. Hem zeggen dat hij zijn spullen kan pakken en kan vertrekken.
Wat houdt je tegen to, om dit te doen??
donderdag 27 juni 2019 om 13:11
