Geld & Recht
alle pijlers
Zus het huis uitzetten na dood ouders.
woensdag 2 juli 2014 om 11:07
Ik heb even een nieuwe nick aangemaakt ivm herkenbaarheid.
Ik zit met het volgende: Mijn man en ik hebben het geluk dat we in een grote ruime boerderij wonen. Jarenlang hebben in het achterste deel van ons huis mijn ouders en mijn zusje gewoond. Dit achterste deel van ons huis is eigenlijk gewoon en huis opzich. Toen wij het huis kochten van mijn ouders is overheen gekomen dat wij dit voor een zeer aantrekkelijk prijs konden kopen, op voorwaarde dat mijn ouders (schriftelijke vastgelegd) hier gratis (zonder huur te betalen) konden wonen. Mijn ouders betaalde alleen het gas, water en licht wat ze gebruikten. Aan de boerderij moest ontzettend veel gedaan worden, en was eigenlijk onbewoonbaar geworden. Mijn ouders konden dit niet betalen vandaar dat dit op deze manier is afgesproken om toch de boerderij te kunnen behouden.
Op het moment dat dit afsproken was mijn zusje 15 jaar oud. Ze is een nakomertje. We hebben er nooit over nagedacht dat ze inmiddels 25 jaar later nog steeds bij mijn ouders zou wonen. Er is dan ook nooit schriftelijk vastgelegd hoe het zit als mijn ouders overlijden etc. Want je verwacht niet dat iemand op 40 jarige leeftijd nog steeds inwoont. Achteraf dom, maar daar hebben we nu niks meer aan. Inmiddels zijn mijn ouders overleden, mijn vader een half jaar geleden. En nu is het gedonder begonnen.
4 maanden geleden heb ik mijn zus (inmiddels 40) de gas, water en licht rekening aangeboden. En gezegd dat ze deze moet betalen. Dit was rond de 1000 euro. Dit vond ze veel te veel en na een hoop gezeik en gezanik is het toch betaald. Ze vond dat ze maar de helft van de rekening hoefde te betalen want een deel van de rekening was ook van onze ouders. Ik ben toen goed boos geworden want ze heeft de afgelopen 25 jaar nog nooit een euro aan huur of wat dan ook hoeven te betalen. Dit heeft me dan ook direct aan het denken gezet. Alhoewel er al eerder is gevallen dat het tijd voor haar was om huur te betalen etc, maar ouders waren ziek en zolang ouders er woonden vonden wij het wel prima zo.
Direct na dit voorval (moeilijk doen over betalen g w l rekening) hebben mijn man en ik overlegd, we vinden het prima dat ze bij ons in woont. We hebben de ruimte toch niet echt nodig en we hebben geen last van haar (ze is vaak weg, want ze heeft al enige tijd een vriend). Maar het is niet de bedoeling dat ze hier gratis kan blijven wonen. De huurprijs die we bedacht hebben is 500 euro inclusief (2 slaapkamers, woonkamer, keuken, badkamer, halletje en terrasje / tuintje). Echter deze huurprijs is alleen voor haar alleen, niet voor haar vriend. We willen namelijk niet dat haar vriend op ons erf komt wonen, ik vind het een verschrikkelijke man namelijk. En ze heeft altijd geroepen dat ze nooit gaan samenwonen omdat ze het heerlijk vind een eigen ruimte te hebben.
4 maanden geleden is dit dus medegedeeld. Mondeling maar daarna ook in verschillende brieven (rechtsbestand heeft ons aangeraden om dit schriftelijk te doen, met handtekening voor ontvangst zodat er iig nooit sprake kan zijn dat ze dit niet wist). Dit i.v.m. eventuele huisuitzetting. Ze vond het belachelijk dat haar vriend niet in kon komen wonen en waarom ze nu opeens huur moet gaan betalen. Ook vond ze de huurprijs te hoog. Ik heb altijd een enorm goede verstandhouding met mijn zus gehad, ze heeft altijd voor onze ouders gezorgd en heeft daar na mijn mening goed van geprofiteerd (door gratis te wonen). Het doet me ook echt zeer dat ik geen normaal woord meer kan wisselen met mijn zus. Ook is er vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze ergens anders kon gaan wonen en dat we dan wel iets regelen voor de zorg van onze ouders, maar dit heeft ze nooit gewilt.
Daarna heb ik haar gevraagd wat ze dan wel wilde, ze wil een huurpijs van 400 euro per maand en dat haar vriend er ook kan komen wonen. Dit heb ik afgeketst, want dit gaat echt niet gebeuren. We hebben al heel wat juridische informatie ingewint en we staan in ons recht. Mijn man en ik hebben al een paar keer verzoek gedaan andere woonruimte te gaan zoeken (2 maanden de tijd gekregen). Maar ze heeft nooit actie ondernomen. 1 maand geleden hebben we haar medegedeeld dat wanneer ze voor juli niet vertrokken is wij haar huis gaan leegruimen. Ik heb altijd gezegd dat ze kan komen praten, en dat we er misschien wel samen uit kunnen komen. We willen haar helpen zoeken naar een andere woonruimte en ons standpunt uitleggen. Maar ze nog nooit langs geweest. Dit weekend gaan we dus haar spullen in ons huis opruimen en de sloten vervangen. Wij ruimen dus ook haar rommel op.
Ik ben al twee weken compleet van streek, want ben ik nou de slechte zus die haar zusje het huis gaat uitzetten? Het doet pijn om iemand waarmee ik altijd een goed band had te zien veranderen naar een welwillend persoon naar een draak. En het doet vooral zeer dat ze nooit hierover is komen praten. Als ik het eens probeerde werd ik compleet genegeerd. Inmiddels hebben we ook een brief gehad van haar advocaat dat ze een zaak tegen ons gaat starten.
De vraag aan jullie, ben ik onredelijk? Wat zouden jullie vinden als jullie mijn zus(je) waren? En zouden jullie gewoon starten met de ontruiming van haar spullen?
Ik zit met het volgende: Mijn man en ik hebben het geluk dat we in een grote ruime boerderij wonen. Jarenlang hebben in het achterste deel van ons huis mijn ouders en mijn zusje gewoond. Dit achterste deel van ons huis is eigenlijk gewoon en huis opzich. Toen wij het huis kochten van mijn ouders is overheen gekomen dat wij dit voor een zeer aantrekkelijk prijs konden kopen, op voorwaarde dat mijn ouders (schriftelijke vastgelegd) hier gratis (zonder huur te betalen) konden wonen. Mijn ouders betaalde alleen het gas, water en licht wat ze gebruikten. Aan de boerderij moest ontzettend veel gedaan worden, en was eigenlijk onbewoonbaar geworden. Mijn ouders konden dit niet betalen vandaar dat dit op deze manier is afgesproken om toch de boerderij te kunnen behouden.
Op het moment dat dit afsproken was mijn zusje 15 jaar oud. Ze is een nakomertje. We hebben er nooit over nagedacht dat ze inmiddels 25 jaar later nog steeds bij mijn ouders zou wonen. Er is dan ook nooit schriftelijk vastgelegd hoe het zit als mijn ouders overlijden etc. Want je verwacht niet dat iemand op 40 jarige leeftijd nog steeds inwoont. Achteraf dom, maar daar hebben we nu niks meer aan. Inmiddels zijn mijn ouders overleden, mijn vader een half jaar geleden. En nu is het gedonder begonnen.
4 maanden geleden heb ik mijn zus (inmiddels 40) de gas, water en licht rekening aangeboden. En gezegd dat ze deze moet betalen. Dit was rond de 1000 euro. Dit vond ze veel te veel en na een hoop gezeik en gezanik is het toch betaald. Ze vond dat ze maar de helft van de rekening hoefde te betalen want een deel van de rekening was ook van onze ouders. Ik ben toen goed boos geworden want ze heeft de afgelopen 25 jaar nog nooit een euro aan huur of wat dan ook hoeven te betalen. Dit heeft me dan ook direct aan het denken gezet. Alhoewel er al eerder is gevallen dat het tijd voor haar was om huur te betalen etc, maar ouders waren ziek en zolang ouders er woonden vonden wij het wel prima zo.
Direct na dit voorval (moeilijk doen over betalen g w l rekening) hebben mijn man en ik overlegd, we vinden het prima dat ze bij ons in woont. We hebben de ruimte toch niet echt nodig en we hebben geen last van haar (ze is vaak weg, want ze heeft al enige tijd een vriend). Maar het is niet de bedoeling dat ze hier gratis kan blijven wonen. De huurprijs die we bedacht hebben is 500 euro inclusief (2 slaapkamers, woonkamer, keuken, badkamer, halletje en terrasje / tuintje). Echter deze huurprijs is alleen voor haar alleen, niet voor haar vriend. We willen namelijk niet dat haar vriend op ons erf komt wonen, ik vind het een verschrikkelijke man namelijk. En ze heeft altijd geroepen dat ze nooit gaan samenwonen omdat ze het heerlijk vind een eigen ruimte te hebben.
4 maanden geleden is dit dus medegedeeld. Mondeling maar daarna ook in verschillende brieven (rechtsbestand heeft ons aangeraden om dit schriftelijk te doen, met handtekening voor ontvangst zodat er iig nooit sprake kan zijn dat ze dit niet wist). Dit i.v.m. eventuele huisuitzetting. Ze vond het belachelijk dat haar vriend niet in kon komen wonen en waarom ze nu opeens huur moet gaan betalen. Ook vond ze de huurprijs te hoog. Ik heb altijd een enorm goede verstandhouding met mijn zus gehad, ze heeft altijd voor onze ouders gezorgd en heeft daar na mijn mening goed van geprofiteerd (door gratis te wonen). Het doet me ook echt zeer dat ik geen normaal woord meer kan wisselen met mijn zus. Ook is er vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze ergens anders kon gaan wonen en dat we dan wel iets regelen voor de zorg van onze ouders, maar dit heeft ze nooit gewilt.
Daarna heb ik haar gevraagd wat ze dan wel wilde, ze wil een huurpijs van 400 euro per maand en dat haar vriend er ook kan komen wonen. Dit heb ik afgeketst, want dit gaat echt niet gebeuren. We hebben al heel wat juridische informatie ingewint en we staan in ons recht. Mijn man en ik hebben al een paar keer verzoek gedaan andere woonruimte te gaan zoeken (2 maanden de tijd gekregen). Maar ze heeft nooit actie ondernomen. 1 maand geleden hebben we haar medegedeeld dat wanneer ze voor juli niet vertrokken is wij haar huis gaan leegruimen. Ik heb altijd gezegd dat ze kan komen praten, en dat we er misschien wel samen uit kunnen komen. We willen haar helpen zoeken naar een andere woonruimte en ons standpunt uitleggen. Maar ze nog nooit langs geweest. Dit weekend gaan we dus haar spullen in ons huis opruimen en de sloten vervangen. Wij ruimen dus ook haar rommel op.
Ik ben al twee weken compleet van streek, want ben ik nou de slechte zus die haar zusje het huis gaat uitzetten? Het doet pijn om iemand waarmee ik altijd een goed band had te zien veranderen naar een welwillend persoon naar een draak. En het doet vooral zeer dat ze nooit hierover is komen praten. Als ik het eens probeerde werd ik compleet genegeerd. Inmiddels hebben we ook een brief gehad van haar advocaat dat ze een zaak tegen ons gaat starten.
De vraag aan jullie, ben ik onredelijk? Wat zouden jullie vinden als jullie mijn zus(je) waren? En zouden jullie gewoon starten met de ontruiming van haar spullen?
vrijdag 4 juli 2014 om 01:02
Siepel je bent eigenaar maar als je verhuurt heeft de huurder huurdersbescherming en huurdersrechten en dat is maar goed ook. Wat er gebeurt binnen de muren van het gehuurde object gaat de verhuurder niks aan. Het zou ook een mooie boel zijn als je ineens je huis wordt uitgezet omdat de verhuurder moeite heeft met je verkering.
Huu
Huu
vrijdag 4 juli 2014 om 01:09
Precies.
Het valt me op dat TO het 'volgens het boekje' wil doen wbt de rechten en plichten, maar als het eenmaal beter uitkomt emotionele overwegingen gebruikt om die regels naar haar hand te zetten.
Wat betreft het aantal bewoners: ooit woonden ouders daar + zus = drie bewoners. Dan is het niet fair als er nu ineens nog maar één is toegestaan. En dat alleen omdat verkering van zus niet door de beugel van TO kan. Ik zou, zus zijnde, ook m'n kont tegen de krib gooien.
vrijdag 4 juli 2014 om 01:14
vrijdag 4 juli 2014 om 01:19
dit verhaal heeft gewoon twee kanten,
1. de juridische kant, waarbij ik niet overtuigd ben dat TO het recht aan haar kant heeft staan. Ik vind wel dat TO en zus de zaken goe moeten regelen. Huurcontract, legitieme huurprijs etc.
2. de menselijke/ morele kant. Ik vind dat TO deze kant heeft veronachtzaamd. Hierdoor is het ook niet mogelijk uit het eerste punt te komen. Door je zus uit je ouderlijke huis worden gezet is een daad van hoogverraad, zo zal het overkomen. TO heeft juridisch misschien een punt, maar moreel zeker niet.
1. de juridische kant, waarbij ik niet overtuigd ben dat TO het recht aan haar kant heeft staan. Ik vind wel dat TO en zus de zaken goe moeten regelen. Huurcontract, legitieme huurprijs etc.
2. de menselijke/ morele kant. Ik vind dat TO deze kant heeft veronachtzaamd. Hierdoor is het ook niet mogelijk uit het eerste punt te komen. Door je zus uit je ouderlijke huis worden gezet is een daad van hoogverraad, zo zal het overkomen. TO heeft juridisch misschien een punt, maar moreel zeker niet.
vrijdag 4 juli 2014 om 03:54
Begrijp ik nou goed dat dit om 100 euro gaat?
Jij wil 500 euro. Je zus wil 400 euro betalen. Maak er 450 van. Of vind je dat te kort door de bocht?
En dat haar vriend niet bij haar mag wonen omdat jij het 'een vreselijke vent' vindt is godgeklaagd. Je zus is 40! Waar bemoei je je mee? Waar ben je mee bezig? Ja dit is wreed. En onrechtvaardig. Machtsmisbruik. En als je dit doorzet komt het nooit meer goed.
Jij wil 500 euro. Je zus wil 400 euro betalen. Maak er 450 van. Of vind je dat te kort door de bocht?
En dat haar vriend niet bij haar mag wonen omdat jij het 'een vreselijke vent' vindt is godgeklaagd. Je zus is 40! Waar bemoei je je mee? Waar ben je mee bezig? Ja dit is wreed. En onrechtvaardig. Machtsmisbruik. En als je dit doorzet komt het nooit meer goed.
vrijdag 4 juli 2014 om 04:29
vrijdag 4 juli 2014 om 08:11
Ze bemoeit zich met haar eigen huis en haar eigen erf. Als ik haar was zou ik zus niet meer op mijn erf willen hebben. Zus is gewoon te ver gegaan. Niet alleen beledigd dat ze moet gaan betalen, maar er ook gelijk 'n advocaat op zetten. En haar willetje door willen drukken (als verwend nakomertje van ouders die haar tot op het bot verwend hebben) Daar heb je helemaal niets aan als zus, dus kan me voorstellen dat TO er ook helemaal klaar mee is.
vrijdag 4 juli 2014 om 08:26
Ik weet niet of je financieel erg krap zit, maar de snelheid waarmee je alles in gang hebt gezet, vind ik moreel gezien niet zo netjes.
Twee maanden nadat jullie vader is overleden, douw je haar een rekening van 1000 euro voor haar neus waarvan je zelf ook wel weet dat zij die kosten niet in haar eentje kan hebben veroorzaakt. En als ze tegensputtert (wat heel begrijpelijk is) dat die kosten niet alleen van haar zijn, begin je erover dat ze gratis daar woont. Niet lang daarna ga je juridisch advies inwinnen over hoe je haar het huis uit kunt krijgen. Het lijkt erop alsof je op dit moment gewacht hebt en nu je kans ziet om je slag te slaan. Als een roofvogel duik je op je prooi.
Het zijn ook jouw ouders die zijn overleden, dus jij zult ook je verdriet daarover hebben, maar je zus zal een andere, sterkere band met je ouders hebben gehad omdat zij bij hun in huis woonde en omdat zij niet een eigen gezin had waarop zij zich kon richten. En als dat wegvalt, dan zal dat even heel erg zwaar voor haar zijn. Waarschijnlijk zwaarder zelfs dan voor jou. Ik kan niet uit je posts opmaken dat je daar rekening mee hebt gehouden. Je hebt haar 2 maanden de tijd gegeven, dat doe je als je een professionele verhuurder bent die slechts een zakelijke band heeft met de huurder. Dat doe je niet met je zus die net een groot verlies heeft meegemaakt. Kick them when they're down is niet de manier waarop ik mijn leven zou willen leven. Ik zou het anders aangepakt hebben. Maar goed, dat is slechts mijn mening.
Twee maanden nadat jullie vader is overleden, douw je haar een rekening van 1000 euro voor haar neus waarvan je zelf ook wel weet dat zij die kosten niet in haar eentje kan hebben veroorzaakt. En als ze tegensputtert (wat heel begrijpelijk is) dat die kosten niet alleen van haar zijn, begin je erover dat ze gratis daar woont. Niet lang daarna ga je juridisch advies inwinnen over hoe je haar het huis uit kunt krijgen. Het lijkt erop alsof je op dit moment gewacht hebt en nu je kans ziet om je slag te slaan. Als een roofvogel duik je op je prooi.
Het zijn ook jouw ouders die zijn overleden, dus jij zult ook je verdriet daarover hebben, maar je zus zal een andere, sterkere band met je ouders hebben gehad omdat zij bij hun in huis woonde en omdat zij niet een eigen gezin had waarop zij zich kon richten. En als dat wegvalt, dan zal dat even heel erg zwaar voor haar zijn. Waarschijnlijk zwaarder zelfs dan voor jou. Ik kan niet uit je posts opmaken dat je daar rekening mee hebt gehouden. Je hebt haar 2 maanden de tijd gegeven, dat doe je als je een professionele verhuurder bent die slechts een zakelijke band heeft met de huurder. Dat doe je niet met je zus die net een groot verlies heeft meegemaakt. Kick them when they're down is niet de manier waarop ik mijn leven zou willen leven. Ik zou het anders aangepakt hebben. Maar goed, dat is slechts mijn mening.
vrijdag 4 juli 2014 om 08:47
Iedereen heeft het nu wel steeds over de snelheid waarmee TO met die rekening op de proppen kwam, maar toen mijn man overleed, moest ik ook binnen de kortste keren de financiële zaken gaan regelen en nee, daar stond mijn hoofd ook niet naar. Maar dat is het leven. Wat had TO dan moeten doen? De rekeningen opsparen en er pas na een half jaar, of na een jaar of wanneer zus er wel aan toe was mee komen? Bovendien kreeg TO het wel allemaal op haar bord en moest het allemaal regelen, terwijl zij evengoed net haar ouders had verloren.
@Medina: professionele instanties geven je echt geen twee maanden de tijd, hoe kom je daarbij? En hoe kun je beoordelen of het verdriet van zus groter is dan van TO? Dat vind ik ver gaan hoor.
@Meds: voor wat betreft de buurman in een rijtjeshuis heb je gelijk, maar als die zelfde buurman bij jou in huis een kamer huurt, mag jij wel degelijk bepalen wie er al dan niet in je huis komt wonen.In dit geval is de woning iets rianter dan alleen een kamer, maar het betreft nog steeds een inwoning.
@Medina: professionele instanties geven je echt geen twee maanden de tijd, hoe kom je daarbij? En hoe kun je beoordelen of het verdriet van zus groter is dan van TO? Dat vind ik ver gaan hoor.
@Meds: voor wat betreft de buurman in een rijtjeshuis heb je gelijk, maar als die zelfde buurman bij jou in huis een kamer huurt, mag jij wel degelijk bepalen wie er al dan niet in je huis komt wonen.In dit geval is de woning iets rianter dan alleen een kamer, maar het betreft nog steeds een inwoning.
