Geld & Recht
alle pijlers
Zus het huis uitzetten na dood ouders.
woensdag 2 juli 2014 om 11:07
Ik heb even een nieuwe nick aangemaakt ivm herkenbaarheid.
Ik zit met het volgende: Mijn man en ik hebben het geluk dat we in een grote ruime boerderij wonen. Jarenlang hebben in het achterste deel van ons huis mijn ouders en mijn zusje gewoond. Dit achterste deel van ons huis is eigenlijk gewoon en huis opzich. Toen wij het huis kochten van mijn ouders is overheen gekomen dat wij dit voor een zeer aantrekkelijk prijs konden kopen, op voorwaarde dat mijn ouders (schriftelijke vastgelegd) hier gratis (zonder huur te betalen) konden wonen. Mijn ouders betaalde alleen het gas, water en licht wat ze gebruikten. Aan de boerderij moest ontzettend veel gedaan worden, en was eigenlijk onbewoonbaar geworden. Mijn ouders konden dit niet betalen vandaar dat dit op deze manier is afgesproken om toch de boerderij te kunnen behouden.
Op het moment dat dit afsproken was mijn zusje 15 jaar oud. Ze is een nakomertje. We hebben er nooit over nagedacht dat ze inmiddels 25 jaar later nog steeds bij mijn ouders zou wonen. Er is dan ook nooit schriftelijk vastgelegd hoe het zit als mijn ouders overlijden etc. Want je verwacht niet dat iemand op 40 jarige leeftijd nog steeds inwoont. Achteraf dom, maar daar hebben we nu niks meer aan. Inmiddels zijn mijn ouders overleden, mijn vader een half jaar geleden. En nu is het gedonder begonnen.
4 maanden geleden heb ik mijn zus (inmiddels 40) de gas, water en licht rekening aangeboden. En gezegd dat ze deze moet betalen. Dit was rond de 1000 euro. Dit vond ze veel te veel en na een hoop gezeik en gezanik is het toch betaald. Ze vond dat ze maar de helft van de rekening hoefde te betalen want een deel van de rekening was ook van onze ouders. Ik ben toen goed boos geworden want ze heeft de afgelopen 25 jaar nog nooit een euro aan huur of wat dan ook hoeven te betalen. Dit heeft me dan ook direct aan het denken gezet. Alhoewel er al eerder is gevallen dat het tijd voor haar was om huur te betalen etc, maar ouders waren ziek en zolang ouders er woonden vonden wij het wel prima zo.
Direct na dit voorval (moeilijk doen over betalen g w l rekening) hebben mijn man en ik overlegd, we vinden het prima dat ze bij ons in woont. We hebben de ruimte toch niet echt nodig en we hebben geen last van haar (ze is vaak weg, want ze heeft al enige tijd een vriend). Maar het is niet de bedoeling dat ze hier gratis kan blijven wonen. De huurprijs die we bedacht hebben is 500 euro inclusief (2 slaapkamers, woonkamer, keuken, badkamer, halletje en terrasje / tuintje). Echter deze huurprijs is alleen voor haar alleen, niet voor haar vriend. We willen namelijk niet dat haar vriend op ons erf komt wonen, ik vind het een verschrikkelijke man namelijk. En ze heeft altijd geroepen dat ze nooit gaan samenwonen omdat ze het heerlijk vind een eigen ruimte te hebben.
4 maanden geleden is dit dus medegedeeld. Mondeling maar daarna ook in verschillende brieven (rechtsbestand heeft ons aangeraden om dit schriftelijk te doen, met handtekening voor ontvangst zodat er iig nooit sprake kan zijn dat ze dit niet wist). Dit i.v.m. eventuele huisuitzetting. Ze vond het belachelijk dat haar vriend niet in kon komen wonen en waarom ze nu opeens huur moet gaan betalen. Ook vond ze de huurprijs te hoog. Ik heb altijd een enorm goede verstandhouding met mijn zus gehad, ze heeft altijd voor onze ouders gezorgd en heeft daar na mijn mening goed van geprofiteerd (door gratis te wonen). Het doet me ook echt zeer dat ik geen normaal woord meer kan wisselen met mijn zus. Ook is er vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze ergens anders kon gaan wonen en dat we dan wel iets regelen voor de zorg van onze ouders, maar dit heeft ze nooit gewilt.
Daarna heb ik haar gevraagd wat ze dan wel wilde, ze wil een huurpijs van 400 euro per maand en dat haar vriend er ook kan komen wonen. Dit heb ik afgeketst, want dit gaat echt niet gebeuren. We hebben al heel wat juridische informatie ingewint en we staan in ons recht. Mijn man en ik hebben al een paar keer verzoek gedaan andere woonruimte te gaan zoeken (2 maanden de tijd gekregen). Maar ze heeft nooit actie ondernomen. 1 maand geleden hebben we haar medegedeeld dat wanneer ze voor juli niet vertrokken is wij haar huis gaan leegruimen. Ik heb altijd gezegd dat ze kan komen praten, en dat we er misschien wel samen uit kunnen komen. We willen haar helpen zoeken naar een andere woonruimte en ons standpunt uitleggen. Maar ze nog nooit langs geweest. Dit weekend gaan we dus haar spullen in ons huis opruimen en de sloten vervangen. Wij ruimen dus ook haar rommel op.
Ik ben al twee weken compleet van streek, want ben ik nou de slechte zus die haar zusje het huis gaat uitzetten? Het doet pijn om iemand waarmee ik altijd een goed band had te zien veranderen naar een welwillend persoon naar een draak. En het doet vooral zeer dat ze nooit hierover is komen praten. Als ik het eens probeerde werd ik compleet genegeerd. Inmiddels hebben we ook een brief gehad van haar advocaat dat ze een zaak tegen ons gaat starten.
De vraag aan jullie, ben ik onredelijk? Wat zouden jullie vinden als jullie mijn zus(je) waren? En zouden jullie gewoon starten met de ontruiming van haar spullen?
Ik zit met het volgende: Mijn man en ik hebben het geluk dat we in een grote ruime boerderij wonen. Jarenlang hebben in het achterste deel van ons huis mijn ouders en mijn zusje gewoond. Dit achterste deel van ons huis is eigenlijk gewoon en huis opzich. Toen wij het huis kochten van mijn ouders is overheen gekomen dat wij dit voor een zeer aantrekkelijk prijs konden kopen, op voorwaarde dat mijn ouders (schriftelijke vastgelegd) hier gratis (zonder huur te betalen) konden wonen. Mijn ouders betaalde alleen het gas, water en licht wat ze gebruikten. Aan de boerderij moest ontzettend veel gedaan worden, en was eigenlijk onbewoonbaar geworden. Mijn ouders konden dit niet betalen vandaar dat dit op deze manier is afgesproken om toch de boerderij te kunnen behouden.
Op het moment dat dit afsproken was mijn zusje 15 jaar oud. Ze is een nakomertje. We hebben er nooit over nagedacht dat ze inmiddels 25 jaar later nog steeds bij mijn ouders zou wonen. Er is dan ook nooit schriftelijk vastgelegd hoe het zit als mijn ouders overlijden etc. Want je verwacht niet dat iemand op 40 jarige leeftijd nog steeds inwoont. Achteraf dom, maar daar hebben we nu niks meer aan. Inmiddels zijn mijn ouders overleden, mijn vader een half jaar geleden. En nu is het gedonder begonnen.
4 maanden geleden heb ik mijn zus (inmiddels 40) de gas, water en licht rekening aangeboden. En gezegd dat ze deze moet betalen. Dit was rond de 1000 euro. Dit vond ze veel te veel en na een hoop gezeik en gezanik is het toch betaald. Ze vond dat ze maar de helft van de rekening hoefde te betalen want een deel van de rekening was ook van onze ouders. Ik ben toen goed boos geworden want ze heeft de afgelopen 25 jaar nog nooit een euro aan huur of wat dan ook hoeven te betalen. Dit heeft me dan ook direct aan het denken gezet. Alhoewel er al eerder is gevallen dat het tijd voor haar was om huur te betalen etc, maar ouders waren ziek en zolang ouders er woonden vonden wij het wel prima zo.
Direct na dit voorval (moeilijk doen over betalen g w l rekening) hebben mijn man en ik overlegd, we vinden het prima dat ze bij ons in woont. We hebben de ruimte toch niet echt nodig en we hebben geen last van haar (ze is vaak weg, want ze heeft al enige tijd een vriend). Maar het is niet de bedoeling dat ze hier gratis kan blijven wonen. De huurprijs die we bedacht hebben is 500 euro inclusief (2 slaapkamers, woonkamer, keuken, badkamer, halletje en terrasje / tuintje). Echter deze huurprijs is alleen voor haar alleen, niet voor haar vriend. We willen namelijk niet dat haar vriend op ons erf komt wonen, ik vind het een verschrikkelijke man namelijk. En ze heeft altijd geroepen dat ze nooit gaan samenwonen omdat ze het heerlijk vind een eigen ruimte te hebben.
4 maanden geleden is dit dus medegedeeld. Mondeling maar daarna ook in verschillende brieven (rechtsbestand heeft ons aangeraden om dit schriftelijk te doen, met handtekening voor ontvangst zodat er iig nooit sprake kan zijn dat ze dit niet wist). Dit i.v.m. eventuele huisuitzetting. Ze vond het belachelijk dat haar vriend niet in kon komen wonen en waarom ze nu opeens huur moet gaan betalen. Ook vond ze de huurprijs te hoog. Ik heb altijd een enorm goede verstandhouding met mijn zus gehad, ze heeft altijd voor onze ouders gezorgd en heeft daar na mijn mening goed van geprofiteerd (door gratis te wonen). Het doet me ook echt zeer dat ik geen normaal woord meer kan wisselen met mijn zus. Ook is er vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze ergens anders kon gaan wonen en dat we dan wel iets regelen voor de zorg van onze ouders, maar dit heeft ze nooit gewilt.
Daarna heb ik haar gevraagd wat ze dan wel wilde, ze wil een huurpijs van 400 euro per maand en dat haar vriend er ook kan komen wonen. Dit heb ik afgeketst, want dit gaat echt niet gebeuren. We hebben al heel wat juridische informatie ingewint en we staan in ons recht. Mijn man en ik hebben al een paar keer verzoek gedaan andere woonruimte te gaan zoeken (2 maanden de tijd gekregen). Maar ze heeft nooit actie ondernomen. 1 maand geleden hebben we haar medegedeeld dat wanneer ze voor juli niet vertrokken is wij haar huis gaan leegruimen. Ik heb altijd gezegd dat ze kan komen praten, en dat we er misschien wel samen uit kunnen komen. We willen haar helpen zoeken naar een andere woonruimte en ons standpunt uitleggen. Maar ze nog nooit langs geweest. Dit weekend gaan we dus haar spullen in ons huis opruimen en de sloten vervangen. Wij ruimen dus ook haar rommel op.
Ik ben al twee weken compleet van streek, want ben ik nou de slechte zus die haar zusje het huis gaat uitzetten? Het doet pijn om iemand waarmee ik altijd een goed band had te zien veranderen naar een welwillend persoon naar een draak. En het doet vooral zeer dat ze nooit hierover is komen praten. Als ik het eens probeerde werd ik compleet genegeerd. Inmiddels hebben we ook een brief gehad van haar advocaat dat ze een zaak tegen ons gaat starten.
De vraag aan jullie, ben ik onredelijk? Wat zouden jullie vinden als jullie mijn zus(je) waren? En zouden jullie gewoon starten met de ontruiming van haar spullen?
vrijdag 4 juli 2014 om 09:03
Vind het zelfs behoorlijk asociaal dat zus TO niet zelf heeft aangeboden dingen te helpen regelen. Ze weet toch ook wel dat als de ouders beiden overleden zijn, hun administratie moet worden afgehandeld? Dat heeft ze blijkbaar allemaal aan TO overgelaten. Anders was ze er zelf wel opgekomen dat ze verbruikskosten van haar woongedeelte verschuldigd was.
vrijdag 4 juli 2014 om 09:07
Zusje is kennelijk gewend dat ALLES door anderen geregeld wordt. Feitelijk is zij nog steeds het even onvolwassen kind dat zij was toen 25 jaar geleden haar oudere zus de zeer grote verantwoordelijkheid op zich nam de boerderij over te nemen en verbouwen.
In 25 jaar tijd geen moment volwassener geworden. Geen idee van kosten, geen idee van rekeningen. Leven zoals een 15-jarige doet dus, nog steeds. In- en intriest.
In 25 jaar tijd geen moment volwassener geworden. Geen idee van kosten, geen idee van rekeningen. Leven zoals een 15-jarige doet dus, nog steeds. In- en intriest.
vrijdag 4 juli 2014 om 09:09
De wettelijke opzegtermijn bij opzegging door de verhuurder is zelfs minimaal 3 maanden. Wat particuliere, zakelijke verhuurders in de praktijk vaak doen, is de huurder 2 maanden geven en hopen dat de huurder daarin meegaat. Vandaar die 2 maanden.
En wat ik al aangaf, het is mijn mening. Het maakt naar mijn mening wel verschil of je een eigen leven hebt en een eigen gezin waar je je op kunt richten en of je nog bij je ouders in huis woont, voor hen zorgt als mantelzorger en geen eigen gezin hebt. Allebei zul je verdriet hebben, maar de impact op je leven in het ene geval is groter dan de impact op je leven in het ander geval en daarom m.i. het verlies en de overgang zwaarder. Nogmaals: mijn mening.
vrijdag 4 juli 2014 om 09:15
Daar gaat het toch niet om? Ik bedoel dat als je een kamer/deel van je huis verhuurd, dan mag je toch eisen stellen? Men heeft het hier over een eigen wooneenheid, maar dat is het niet, zus maakt gebruik van een gezamenlijke hal/speelkamer om haar gedeelte te betreden. Ik kan me dus wel voorstellen dat TO enige zeggenschap heeft in wie er dan komt wonen. Vriend is een ex-crimineel. Die hoefde ik ook niet over de vloer.
vrijdag 4 juli 2014 om 09:16
vrijdag 4 juli 2014 om 09:17
Jeetje wat een verhaal...
Als jij de verhuurder bent mag jij wel degelijk in je contract opstellen dat je maar wilt dat er 1 persoon woont.
Hebben wij ook gehad. Mijn vriend huurde een studiootje en in het contract stond zwart op wit dat er maar 1 persoon mocht wonen. Incidenteel mocht er wel eens iemand blijven logeren maar niet voor vast. Terwijl er wel ruimte was voor 2 (niet veel maar toch, het was een goede relatietest laten we maar zeggen met zijn 2 en in zo'n kleine ruimte)
Niet dat wij ons daar veel van hebben aangetrokken want die man controleerde en zagen wij bijna nooit, uiteindelijk hebben wij daar 1,5 jaar samen gewoond, nooit problemen mee gehad.....
Als jij de verhuurder bent mag jij wel degelijk in je contract opstellen dat je maar wilt dat er 1 persoon woont.
Hebben wij ook gehad. Mijn vriend huurde een studiootje en in het contract stond zwart op wit dat er maar 1 persoon mocht wonen. Incidenteel mocht er wel eens iemand blijven logeren maar niet voor vast. Terwijl er wel ruimte was voor 2 (niet veel maar toch, het was een goede relatietest laten we maar zeggen met zijn 2 en in zo'n kleine ruimte)
Niet dat wij ons daar veel van hebben aangetrokken want die man controleerde en zagen wij bijna nooit, uiteindelijk hebben wij daar 1,5 jaar samen gewoond, nooit problemen mee gehad.....
vrijdag 4 juli 2014 om 09:18
Naar mijn mening is er geen schaalverdeling waartegen je het verdriet van mensen kunt afzetten, maar goed, meningen verschillen.
Je sprak niet over een wettelijke opzegtermijn, maar over de snelheid waarmee TO met de rekening van ¤ 1000,= op de proppen kwam. En rekeningen lopen doorgaans gewoon door, daar krijg je echt geen uitstel voor in verband met overlijden.
Voor het opzeggen van woningen geldt trouwens ook niet altijd die twee maanden. Als je ouders in een verzorgingshuis woonden, dan moet je binnen een week ontruimen. Dan ben je dus al bezig met het opruimen van hun spullen vóórdat de begrafenis heeft plaatsgevonden.
vrijdag 4 juli 2014 om 09:22
vrijdag 4 juli 2014 om 09:31
Dat zegt TO. Wat ik in de praktijk zie, is dat kinderen die zelf niet in één huis wonen met hun bejaarde ouders geen idee hebben van alles wat het kind dat wel in één huis woont met de bejaarde ouders allemaal voor hen doet op een dag. Die uitwonende kinderen denken daar heel gemakkelijk over en denken altijd dat het wel meevalt. Ik zou wel het verhaal van het zusje willen horen over de periode dat de ouders nog leefden.
En ik vind wel dat je de impact af kunt wegen. Impact afwegen gebeurt zo vaak, vooral in rechtszaken waarin schadevergoeding wordt gevraagd.
vrijdag 4 juli 2014 om 09:33
TO woonde ook in hetzelfde huis Medina! Achter dezelfde voordeur!
Ik vond de impact van het overlijden van mijn oma niet zo groot, ik wist dat ze eens zou gaan. Ik heb ook neven en nichten die vreselijk van slag waren, terwijl ze oma net zoveel zagen als ik, er een even goede band mee hadden. Je kunt dat gewoon niet afwegen!
Ik vond de impact van het overlijden van mijn oma niet zo groot, ik wist dat ze eens zou gaan. Ik heb ook neven en nichten die vreselijk van slag waren, terwijl ze oma net zoveel zagen als ik, er een even goede band mee hadden. Je kunt dat gewoon niet afwegen!
vrijdag 4 juli 2014 om 09:36
Nou, je maakt mij niet wijs dat TO nooit bij haar vader kwam. Zus wordt hier als heilige verklaard, omdat zij er bij in woonde. TO woonde ook tegen hun huis aan, heeft oudere kinderen dus die zal er zeker ook een paar keer per week even ingelopen zijn. Ze schrijft zelf dat de band goed was. Zuslief werkt ook gewoon neem ik aan, dus die was vast niet dag en nacht voor hun vader aan het zorgen.
vrijdag 4 juli 2014 om 09:38
Klopt helemaal. Ik heb het aan mijn vader gezien toen hij mijn moeder tijdens het laatste stadium van haar leven moest verzorgen. En mijn vader maar volhouden dat het wel meeging. Ik zag echter hoe hij eraan onderdoor ging en heb als de wiedeweerga een nachtverpleegster ingehuurd, zodat hij tenminste normaal kon gaan slapen, en gezorgd dat er overdag ook een aantal uren professionele verpleging aanwezig was, zodat hij ook eens even de deur uit kon als hij wilde.
Maar wat dit zusje betreft: ik vind het allemaal niet sjiek geregeld.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 4 juli 2014 om 09:47
Ik schreef al eerder dat ik vroeger ook hetzelfde adres had als de buurman, en dat we ook van dezelfde hal en trap gebruikmaakten om ons privégedeelte te bereiken. Toch waren dat wel zelfstandige huurwoningen. Dat zus door een gezamenlijke hal naar haar gedeelte gaat hoeft dus niet te betekenen dat het daardoor geen eigen wooneenheid zou kunnen zijn.
Hoe zit 't trouwens met gewoonterecht? Als iemand ergens 25 jaar woont kun je diegene er toch niet zomaar van de ene op de andere dag uitschoppen?
vrijdag 4 juli 2014 om 10:05
Nee, ik sprak over de snelheid waarmee alles in gang is gezet. Lees anders mijn eerste zin nog eens uit die post. Het proces begon bij de gehele torenhoge rekening van de vader te geven aan het zusje, zonder éérst het deel van de vader te bepalen en dat deel te delen met het zusje, omdat zij allebei zijn erfgenamen zijn. De toon is dan gezet. Dan nog wat juridisch advies inwinnen, etc. etc. En het proces eindigt met de ontruiming van het huis waar het zusje vanaf haar 15e heeft gewoond met hun ouders.
