Geld & Recht
alle pijlers
Zus het huis uitzetten na dood ouders.
woensdag 2 juli 2014 om 11:07
Ik heb even een nieuwe nick aangemaakt ivm herkenbaarheid.
Ik zit met het volgende: Mijn man en ik hebben het geluk dat we in een grote ruime boerderij wonen. Jarenlang hebben in het achterste deel van ons huis mijn ouders en mijn zusje gewoond. Dit achterste deel van ons huis is eigenlijk gewoon en huis opzich. Toen wij het huis kochten van mijn ouders is overheen gekomen dat wij dit voor een zeer aantrekkelijk prijs konden kopen, op voorwaarde dat mijn ouders (schriftelijke vastgelegd) hier gratis (zonder huur te betalen) konden wonen. Mijn ouders betaalde alleen het gas, water en licht wat ze gebruikten. Aan de boerderij moest ontzettend veel gedaan worden, en was eigenlijk onbewoonbaar geworden. Mijn ouders konden dit niet betalen vandaar dat dit op deze manier is afgesproken om toch de boerderij te kunnen behouden.
Op het moment dat dit afsproken was mijn zusje 15 jaar oud. Ze is een nakomertje. We hebben er nooit over nagedacht dat ze inmiddels 25 jaar later nog steeds bij mijn ouders zou wonen. Er is dan ook nooit schriftelijk vastgelegd hoe het zit als mijn ouders overlijden etc. Want je verwacht niet dat iemand op 40 jarige leeftijd nog steeds inwoont. Achteraf dom, maar daar hebben we nu niks meer aan. Inmiddels zijn mijn ouders overleden, mijn vader een half jaar geleden. En nu is het gedonder begonnen.
4 maanden geleden heb ik mijn zus (inmiddels 40) de gas, water en licht rekening aangeboden. En gezegd dat ze deze moet betalen. Dit was rond de 1000 euro. Dit vond ze veel te veel en na een hoop gezeik en gezanik is het toch betaald. Ze vond dat ze maar de helft van de rekening hoefde te betalen want een deel van de rekening was ook van onze ouders. Ik ben toen goed boos geworden want ze heeft de afgelopen 25 jaar nog nooit een euro aan huur of wat dan ook hoeven te betalen. Dit heeft me dan ook direct aan het denken gezet. Alhoewel er al eerder is gevallen dat het tijd voor haar was om huur te betalen etc, maar ouders waren ziek en zolang ouders er woonden vonden wij het wel prima zo.
Direct na dit voorval (moeilijk doen over betalen g w l rekening) hebben mijn man en ik overlegd, we vinden het prima dat ze bij ons in woont. We hebben de ruimte toch niet echt nodig en we hebben geen last van haar (ze is vaak weg, want ze heeft al enige tijd een vriend). Maar het is niet de bedoeling dat ze hier gratis kan blijven wonen. De huurprijs die we bedacht hebben is 500 euro inclusief (2 slaapkamers, woonkamer, keuken, badkamer, halletje en terrasje / tuintje). Echter deze huurprijs is alleen voor haar alleen, niet voor haar vriend. We willen namelijk niet dat haar vriend op ons erf komt wonen, ik vind het een verschrikkelijke man namelijk. En ze heeft altijd geroepen dat ze nooit gaan samenwonen omdat ze het heerlijk vind een eigen ruimte te hebben.
4 maanden geleden is dit dus medegedeeld. Mondeling maar daarna ook in verschillende brieven (rechtsbestand heeft ons aangeraden om dit schriftelijk te doen, met handtekening voor ontvangst zodat er iig nooit sprake kan zijn dat ze dit niet wist). Dit i.v.m. eventuele huisuitzetting. Ze vond het belachelijk dat haar vriend niet in kon komen wonen en waarom ze nu opeens huur moet gaan betalen. Ook vond ze de huurprijs te hoog. Ik heb altijd een enorm goede verstandhouding met mijn zus gehad, ze heeft altijd voor onze ouders gezorgd en heeft daar na mijn mening goed van geprofiteerd (door gratis te wonen). Het doet me ook echt zeer dat ik geen normaal woord meer kan wisselen met mijn zus. Ook is er vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze ergens anders kon gaan wonen en dat we dan wel iets regelen voor de zorg van onze ouders, maar dit heeft ze nooit gewilt.
Daarna heb ik haar gevraagd wat ze dan wel wilde, ze wil een huurpijs van 400 euro per maand en dat haar vriend er ook kan komen wonen. Dit heb ik afgeketst, want dit gaat echt niet gebeuren. We hebben al heel wat juridische informatie ingewint en we staan in ons recht. Mijn man en ik hebben al een paar keer verzoek gedaan andere woonruimte te gaan zoeken (2 maanden de tijd gekregen). Maar ze heeft nooit actie ondernomen. 1 maand geleden hebben we haar medegedeeld dat wanneer ze voor juli niet vertrokken is wij haar huis gaan leegruimen. Ik heb altijd gezegd dat ze kan komen praten, en dat we er misschien wel samen uit kunnen komen. We willen haar helpen zoeken naar een andere woonruimte en ons standpunt uitleggen. Maar ze nog nooit langs geweest. Dit weekend gaan we dus haar spullen in ons huis opruimen en de sloten vervangen. Wij ruimen dus ook haar rommel op.
Ik ben al twee weken compleet van streek, want ben ik nou de slechte zus die haar zusje het huis gaat uitzetten? Het doet pijn om iemand waarmee ik altijd een goed band had te zien veranderen naar een welwillend persoon naar een draak. En het doet vooral zeer dat ze nooit hierover is komen praten. Als ik het eens probeerde werd ik compleet genegeerd. Inmiddels hebben we ook een brief gehad van haar advocaat dat ze een zaak tegen ons gaat starten.
De vraag aan jullie, ben ik onredelijk? Wat zouden jullie vinden als jullie mijn zus(je) waren? En zouden jullie gewoon starten met de ontruiming van haar spullen?
Ik zit met het volgende: Mijn man en ik hebben het geluk dat we in een grote ruime boerderij wonen. Jarenlang hebben in het achterste deel van ons huis mijn ouders en mijn zusje gewoond. Dit achterste deel van ons huis is eigenlijk gewoon en huis opzich. Toen wij het huis kochten van mijn ouders is overheen gekomen dat wij dit voor een zeer aantrekkelijk prijs konden kopen, op voorwaarde dat mijn ouders (schriftelijke vastgelegd) hier gratis (zonder huur te betalen) konden wonen. Mijn ouders betaalde alleen het gas, water en licht wat ze gebruikten. Aan de boerderij moest ontzettend veel gedaan worden, en was eigenlijk onbewoonbaar geworden. Mijn ouders konden dit niet betalen vandaar dat dit op deze manier is afgesproken om toch de boerderij te kunnen behouden.
Op het moment dat dit afsproken was mijn zusje 15 jaar oud. Ze is een nakomertje. We hebben er nooit over nagedacht dat ze inmiddels 25 jaar later nog steeds bij mijn ouders zou wonen. Er is dan ook nooit schriftelijk vastgelegd hoe het zit als mijn ouders overlijden etc. Want je verwacht niet dat iemand op 40 jarige leeftijd nog steeds inwoont. Achteraf dom, maar daar hebben we nu niks meer aan. Inmiddels zijn mijn ouders overleden, mijn vader een half jaar geleden. En nu is het gedonder begonnen.
4 maanden geleden heb ik mijn zus (inmiddels 40) de gas, water en licht rekening aangeboden. En gezegd dat ze deze moet betalen. Dit was rond de 1000 euro. Dit vond ze veel te veel en na een hoop gezeik en gezanik is het toch betaald. Ze vond dat ze maar de helft van de rekening hoefde te betalen want een deel van de rekening was ook van onze ouders. Ik ben toen goed boos geworden want ze heeft de afgelopen 25 jaar nog nooit een euro aan huur of wat dan ook hoeven te betalen. Dit heeft me dan ook direct aan het denken gezet. Alhoewel er al eerder is gevallen dat het tijd voor haar was om huur te betalen etc, maar ouders waren ziek en zolang ouders er woonden vonden wij het wel prima zo.
Direct na dit voorval (moeilijk doen over betalen g w l rekening) hebben mijn man en ik overlegd, we vinden het prima dat ze bij ons in woont. We hebben de ruimte toch niet echt nodig en we hebben geen last van haar (ze is vaak weg, want ze heeft al enige tijd een vriend). Maar het is niet de bedoeling dat ze hier gratis kan blijven wonen. De huurprijs die we bedacht hebben is 500 euro inclusief (2 slaapkamers, woonkamer, keuken, badkamer, halletje en terrasje / tuintje). Echter deze huurprijs is alleen voor haar alleen, niet voor haar vriend. We willen namelijk niet dat haar vriend op ons erf komt wonen, ik vind het een verschrikkelijke man namelijk. En ze heeft altijd geroepen dat ze nooit gaan samenwonen omdat ze het heerlijk vind een eigen ruimte te hebben.
4 maanden geleden is dit dus medegedeeld. Mondeling maar daarna ook in verschillende brieven (rechtsbestand heeft ons aangeraden om dit schriftelijk te doen, met handtekening voor ontvangst zodat er iig nooit sprake kan zijn dat ze dit niet wist). Dit i.v.m. eventuele huisuitzetting. Ze vond het belachelijk dat haar vriend niet in kon komen wonen en waarom ze nu opeens huur moet gaan betalen. Ook vond ze de huurprijs te hoog. Ik heb altijd een enorm goede verstandhouding met mijn zus gehad, ze heeft altijd voor onze ouders gezorgd en heeft daar na mijn mening goed van geprofiteerd (door gratis te wonen). Het doet me ook echt zeer dat ik geen normaal woord meer kan wisselen met mijn zus. Ook is er vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze ergens anders kon gaan wonen en dat we dan wel iets regelen voor de zorg van onze ouders, maar dit heeft ze nooit gewilt.
Daarna heb ik haar gevraagd wat ze dan wel wilde, ze wil een huurpijs van 400 euro per maand en dat haar vriend er ook kan komen wonen. Dit heb ik afgeketst, want dit gaat echt niet gebeuren. We hebben al heel wat juridische informatie ingewint en we staan in ons recht. Mijn man en ik hebben al een paar keer verzoek gedaan andere woonruimte te gaan zoeken (2 maanden de tijd gekregen). Maar ze heeft nooit actie ondernomen. 1 maand geleden hebben we haar medegedeeld dat wanneer ze voor juli niet vertrokken is wij haar huis gaan leegruimen. Ik heb altijd gezegd dat ze kan komen praten, en dat we er misschien wel samen uit kunnen komen. We willen haar helpen zoeken naar een andere woonruimte en ons standpunt uitleggen. Maar ze nog nooit langs geweest. Dit weekend gaan we dus haar spullen in ons huis opruimen en de sloten vervangen. Wij ruimen dus ook haar rommel op.
Ik ben al twee weken compleet van streek, want ben ik nou de slechte zus die haar zusje het huis gaat uitzetten? Het doet pijn om iemand waarmee ik altijd een goed band had te zien veranderen naar een welwillend persoon naar een draak. En het doet vooral zeer dat ze nooit hierover is komen praten. Als ik het eens probeerde werd ik compleet genegeerd. Inmiddels hebben we ook een brief gehad van haar advocaat dat ze een zaak tegen ons gaat starten.
De vraag aan jullie, ben ik onredelijk? Wat zouden jullie vinden als jullie mijn zus(je) waren? En zouden jullie gewoon starten met de ontruiming van haar spullen?
woensdag 2 juli 2014 om 13:14
:
Geen woorden voor. Mijn bek valt nu echt hier van open. Lang leven de samenleving maatschappij!
Tis je eigen zus TO.
Familie... bah!
Jij zou je eigen familielid gratis en voor niks jarenlang bij je laten wonen? Incl vriend die je niet mag? Tegen alleen energiekosten?
TO staat in haar recht, een WBV geeft na overlijden ook niet automatisch de huur door (onder dezelfde voorwaarden) aan het inwonende kind.
Ja, TO had wellicht wat langer kunnen wachten of nog harder kunnen aandringen op een gesprek of mediaton.
.
woensdag 2 juli 2014 om 13:15
Oh, wat een vreselijk situatie! Ik vind het op zich redelijk dat je vind tdat ze zelf ook huur moet betalen (ze is al 40, ik neem aan dat ze gewoon een goede baan heeft?), maar haar huis ontruimen gaat misschien wat ver? Kun je niet proberen om met haar om de tafel te gaan zitten om er over te praten met een onbevooroordeelde 3e partij?
woensdag 2 juli 2014 om 13:25
Ik zou het huis zo verbouwen (indien nodig) dat zus een helemaal afgescheiden appartement heeft.
Dat hoeft helemaal geen maanden durende verbouwing te zijn. Een muurtje van gasbeton is binnen een dag opgetrokken, een deur zo dicht gemaakt.
Dan kan vriend er ook wonen zonder dat jij er last van hebt. Dat is jouw concessie.
De concessie van zus is dat ze 400/500 euro huur betaalt. Dan zijn beide partijen redelijk.
woensdag 2 juli 2014 om 13:28
Oh, sorry dat ik die 9 a4tjes niet heb door geploegd voordat ik mijn reactie schreef 
Mediation is wel een goede optie. Ik zou dat in ieder geval serieus overwegen en het kost minder dan een advocaat. Zo kom je wellicht weer on speaking terms.
Ik zou echter niet meer de keuze maken om haar als huurder te houden, maar meer gaan voor een redelijke termijn waarop zij vertrekt. Bijv. in de vorm van een tijdelijke huur voor 3 tot 6 maanden en dat ook duidelijk zo vastleggen. Het niet meedelen, maar via een mediator proberen te regelen.
Het feit dat de relatie die je zus heeft je niet bevalt en het feit dat je zus niet met je communiceert is een reden om geen langdurige huurovereenkomst met haar aan te gaan. Je kunt namelijk de nieuwe conflicten op je klompen aan voelen komen.
Mediation is wel een goede optie. Ik zou dat in ieder geval serieus overwegen en het kost minder dan een advocaat. Zo kom je wellicht weer on speaking terms.
Ik zou echter niet meer de keuze maken om haar als huurder te houden, maar meer gaan voor een redelijke termijn waarop zij vertrekt. Bijv. in de vorm van een tijdelijke huur voor 3 tot 6 maanden en dat ook duidelijk zo vastleggen. Het niet meedelen, maar via een mediator proberen te regelen.
Het feit dat de relatie die je zus heeft je niet bevalt en het feit dat je zus niet met je communiceert is een reden om geen langdurige huurovereenkomst met haar aan te gaan. Je kunt namelijk de nieuwe conflicten op je klompen aan voelen komen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 2 juli 2014 om 13:33
Dankjewel! Dit inderdaad iets om mee te nemen.:
Oh, sorry dat ik die 9 a4tjes niet heb door geploegd voordat ik mijn reactie schreef
Mediation is wel een goede optie. Ik zou dat in ieder geval serieus overwegen en het kost minder dan een advocaat. Zo kom je wellicht weer on speaking terms.
Ik zou echter niet meer de keuze maken om haar als huurder te houden, maar meer gaan voor een redelijke termijn waarop zij vertrekt. Bijv. in de vorm van een tijdelijke huur voor 3 tot 6 maanden en dat ook duidelijk zo vastleggen. Het niet meedelen, maar via een mediator proberen te regelen.
Het feit dat de relatie die je zus heeft je niet bevalt en het feit dat je zus niet met je communiceert is een reden om geen langdurige huurovereenkomst met haar aan te gaan. Je kunt namelijk de nieuwe conflicten op je klompen aan voelen komen.
woensdag 2 juli 2014 om 13:34
To vraagt om wat ik zou doen, en dit lijkt mij de verstandigste oplossing, waarbij TO en haar zus zich beiden in kunnen vinden. Met behulp van de rechter en dwangbevelen je recht opeisen kan ook, maar dan komt het echt nooit meer goed tussen TO en zus.
Pfoe, wat ben ik blij dat mij familie niet meer te verdelen heeft dan een staande klok en de sigarenbandjesverzameling van Oom Piet. Geld doet rare dingen met je....
woensdag 2 juli 2014 om 13:38
Maar waarom zou TO dat doen? Zusje mankeert niks, is 40 en heeft een goede baan en voldoende geld achter de hand (want erfenis gekregen en jarenlang kostenloos gewoond). Het is ook niet alsof ze lichamelijk op is door een jaaaaarenlange mantelzorg (zoals sommigen dat interpreteren), want pa en moe waren niet gehandicapt of bedlegerig. Waarom moet TO háár huis gaan verbouwen om haar profiterende zus en haar enge vriend te huisvesten? Ik zou daar ook niet op zitten te wachten.
woensdag 2 juli 2014 om 13:43
Tot nu toe denk ik dit;
Er zijn mensen die 12 onder 1 kap wonen, dus niet op een vrijstaande boerderij met eigen erf en die hebben hun eigen buren ook niet kunnen uitkiezen.
Het gaat hier echter niet om een willekeurige buur, maar om je bloedeigen zus die jarenlang voor je ouders heeft gezorgd.
Er zijn mensen die 12 onder 1 kap wonen, dus niet op een vrijstaande boerderij met eigen erf en die hebben hun eigen buren ook niet kunnen uitkiezen.
Het gaat hier echter niet om een willekeurige buur, maar om je bloedeigen zus die jarenlang voor je ouders heeft gezorgd.
You may say I'm a dreamer, but I'm not the only one.
woensdag 2 juli 2014 om 13:43
Precies Nessemeisje. TO heeft al een paar keer geschreven dat die hele mantelzorg niets voorstelde omdat haar ouders zelf nog heel veel konden.
Zus heeft plenty tijd gehad om te reageren en als zij moeite heeft (heel logisch) met hoe het allemaal zo snel gaat na de dood van hun vader kan ze dat ook kenbaar maken.
Zolang zus niet wil praten met to vind ik zus fout en to te snel van stapel lopen wat betreft het ontruimen van de woning.
Hopelijk brengt het gesprek morgen meer duidelijkheid en is zus er bij.
Zus heeft plenty tijd gehad om te reageren en als zij moeite heeft (heel logisch) met hoe het allemaal zo snel gaat na de dood van hun vader kan ze dat ook kenbaar maken.
Zolang zus niet wil praten met to vind ik zus fout en to te snel van stapel lopen wat betreft het ontruimen van de woning.
Hopelijk brengt het gesprek morgen meer duidelijkheid en is zus er bij.
woensdag 2 juli 2014 om 13:47
Weet je dat zeker? Ik denk dat die stelling dubieus is.
De ouders hadden een overeenkomst met TO: bewoning met als tegenprestatie geen huurbetaling, maar korting op de koopprijs.
Dat is dus niet niet om niet, en daarmee zou je een huurovereenkomst kunnen veronderstellen. Dan heb je ook recht op huurbescherming.
Zusje daarentegen voerde alleen een gemeenschappelijke huishouding met ouders. Feitelijk was zusje medebewoner, niet medehuurder. Als ze dat had willen worden had ze het medehuurderschap moeten aanvragen. Dat heeft ze niet gedaan.
Als je als medebewoner in de woning achterblijft na vertrek/overlijden van de huurder ben je afhankelijk van de coulance van de verhuurder. TO heeft duidelijk laten weten niet van plan te zijn de bewoning onder dezelfde voorwaarden voort te zetten. Zolang zusje geen huurovereenkomst met TO sluit / huur gaat betalen kan ze er m.i. uitgezet worden.
Every day is a schoolday.
