Geld & Recht
alle pijlers
Zus het huis uitzetten na dood ouders.
woensdag 2 juli 2014 om 11:07
Ik heb even een nieuwe nick aangemaakt ivm herkenbaarheid.
Ik zit met het volgende: Mijn man en ik hebben het geluk dat we in een grote ruime boerderij wonen. Jarenlang hebben in het achterste deel van ons huis mijn ouders en mijn zusje gewoond. Dit achterste deel van ons huis is eigenlijk gewoon en huis opzich. Toen wij het huis kochten van mijn ouders is overheen gekomen dat wij dit voor een zeer aantrekkelijk prijs konden kopen, op voorwaarde dat mijn ouders (schriftelijke vastgelegd) hier gratis (zonder huur te betalen) konden wonen. Mijn ouders betaalde alleen het gas, water en licht wat ze gebruikten. Aan de boerderij moest ontzettend veel gedaan worden, en was eigenlijk onbewoonbaar geworden. Mijn ouders konden dit niet betalen vandaar dat dit op deze manier is afgesproken om toch de boerderij te kunnen behouden.
Op het moment dat dit afsproken was mijn zusje 15 jaar oud. Ze is een nakomertje. We hebben er nooit over nagedacht dat ze inmiddels 25 jaar later nog steeds bij mijn ouders zou wonen. Er is dan ook nooit schriftelijk vastgelegd hoe het zit als mijn ouders overlijden etc. Want je verwacht niet dat iemand op 40 jarige leeftijd nog steeds inwoont. Achteraf dom, maar daar hebben we nu niks meer aan. Inmiddels zijn mijn ouders overleden, mijn vader een half jaar geleden. En nu is het gedonder begonnen.
4 maanden geleden heb ik mijn zus (inmiddels 40) de gas, water en licht rekening aangeboden. En gezegd dat ze deze moet betalen. Dit was rond de 1000 euro. Dit vond ze veel te veel en na een hoop gezeik en gezanik is het toch betaald. Ze vond dat ze maar de helft van de rekening hoefde te betalen want een deel van de rekening was ook van onze ouders. Ik ben toen goed boos geworden want ze heeft de afgelopen 25 jaar nog nooit een euro aan huur of wat dan ook hoeven te betalen. Dit heeft me dan ook direct aan het denken gezet. Alhoewel er al eerder is gevallen dat het tijd voor haar was om huur te betalen etc, maar ouders waren ziek en zolang ouders er woonden vonden wij het wel prima zo.
Direct na dit voorval (moeilijk doen over betalen g w l rekening) hebben mijn man en ik overlegd, we vinden het prima dat ze bij ons in woont. We hebben de ruimte toch niet echt nodig en we hebben geen last van haar (ze is vaak weg, want ze heeft al enige tijd een vriend). Maar het is niet de bedoeling dat ze hier gratis kan blijven wonen. De huurprijs die we bedacht hebben is 500 euro inclusief (2 slaapkamers, woonkamer, keuken, badkamer, halletje en terrasje / tuintje). Echter deze huurprijs is alleen voor haar alleen, niet voor haar vriend. We willen namelijk niet dat haar vriend op ons erf komt wonen, ik vind het een verschrikkelijke man namelijk. En ze heeft altijd geroepen dat ze nooit gaan samenwonen omdat ze het heerlijk vind een eigen ruimte te hebben.
4 maanden geleden is dit dus medegedeeld. Mondeling maar daarna ook in verschillende brieven (rechtsbestand heeft ons aangeraden om dit schriftelijk te doen, met handtekening voor ontvangst zodat er iig nooit sprake kan zijn dat ze dit niet wist). Dit i.v.m. eventuele huisuitzetting. Ze vond het belachelijk dat haar vriend niet in kon komen wonen en waarom ze nu opeens huur moet gaan betalen. Ook vond ze de huurprijs te hoog. Ik heb altijd een enorm goede verstandhouding met mijn zus gehad, ze heeft altijd voor onze ouders gezorgd en heeft daar na mijn mening goed van geprofiteerd (door gratis te wonen). Het doet me ook echt zeer dat ik geen normaal woord meer kan wisselen met mijn zus. Ook is er vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze ergens anders kon gaan wonen en dat we dan wel iets regelen voor de zorg van onze ouders, maar dit heeft ze nooit gewilt.
Daarna heb ik haar gevraagd wat ze dan wel wilde, ze wil een huurpijs van 400 euro per maand en dat haar vriend er ook kan komen wonen. Dit heb ik afgeketst, want dit gaat echt niet gebeuren. We hebben al heel wat juridische informatie ingewint en we staan in ons recht. Mijn man en ik hebben al een paar keer verzoek gedaan andere woonruimte te gaan zoeken (2 maanden de tijd gekregen). Maar ze heeft nooit actie ondernomen. 1 maand geleden hebben we haar medegedeeld dat wanneer ze voor juli niet vertrokken is wij haar huis gaan leegruimen. Ik heb altijd gezegd dat ze kan komen praten, en dat we er misschien wel samen uit kunnen komen. We willen haar helpen zoeken naar een andere woonruimte en ons standpunt uitleggen. Maar ze nog nooit langs geweest. Dit weekend gaan we dus haar spullen in ons huis opruimen en de sloten vervangen. Wij ruimen dus ook haar rommel op.
Ik ben al twee weken compleet van streek, want ben ik nou de slechte zus die haar zusje het huis gaat uitzetten? Het doet pijn om iemand waarmee ik altijd een goed band had te zien veranderen naar een welwillend persoon naar een draak. En het doet vooral zeer dat ze nooit hierover is komen praten. Als ik het eens probeerde werd ik compleet genegeerd. Inmiddels hebben we ook een brief gehad van haar advocaat dat ze een zaak tegen ons gaat starten.
De vraag aan jullie, ben ik onredelijk? Wat zouden jullie vinden als jullie mijn zus(je) waren? En zouden jullie gewoon starten met de ontruiming van haar spullen?
Ik zit met het volgende: Mijn man en ik hebben het geluk dat we in een grote ruime boerderij wonen. Jarenlang hebben in het achterste deel van ons huis mijn ouders en mijn zusje gewoond. Dit achterste deel van ons huis is eigenlijk gewoon en huis opzich. Toen wij het huis kochten van mijn ouders is overheen gekomen dat wij dit voor een zeer aantrekkelijk prijs konden kopen, op voorwaarde dat mijn ouders (schriftelijke vastgelegd) hier gratis (zonder huur te betalen) konden wonen. Mijn ouders betaalde alleen het gas, water en licht wat ze gebruikten. Aan de boerderij moest ontzettend veel gedaan worden, en was eigenlijk onbewoonbaar geworden. Mijn ouders konden dit niet betalen vandaar dat dit op deze manier is afgesproken om toch de boerderij te kunnen behouden.
Op het moment dat dit afsproken was mijn zusje 15 jaar oud. Ze is een nakomertje. We hebben er nooit over nagedacht dat ze inmiddels 25 jaar later nog steeds bij mijn ouders zou wonen. Er is dan ook nooit schriftelijk vastgelegd hoe het zit als mijn ouders overlijden etc. Want je verwacht niet dat iemand op 40 jarige leeftijd nog steeds inwoont. Achteraf dom, maar daar hebben we nu niks meer aan. Inmiddels zijn mijn ouders overleden, mijn vader een half jaar geleden. En nu is het gedonder begonnen.
4 maanden geleden heb ik mijn zus (inmiddels 40) de gas, water en licht rekening aangeboden. En gezegd dat ze deze moet betalen. Dit was rond de 1000 euro. Dit vond ze veel te veel en na een hoop gezeik en gezanik is het toch betaald. Ze vond dat ze maar de helft van de rekening hoefde te betalen want een deel van de rekening was ook van onze ouders. Ik ben toen goed boos geworden want ze heeft de afgelopen 25 jaar nog nooit een euro aan huur of wat dan ook hoeven te betalen. Dit heeft me dan ook direct aan het denken gezet. Alhoewel er al eerder is gevallen dat het tijd voor haar was om huur te betalen etc, maar ouders waren ziek en zolang ouders er woonden vonden wij het wel prima zo.
Direct na dit voorval (moeilijk doen over betalen g w l rekening) hebben mijn man en ik overlegd, we vinden het prima dat ze bij ons in woont. We hebben de ruimte toch niet echt nodig en we hebben geen last van haar (ze is vaak weg, want ze heeft al enige tijd een vriend). Maar het is niet de bedoeling dat ze hier gratis kan blijven wonen. De huurprijs die we bedacht hebben is 500 euro inclusief (2 slaapkamers, woonkamer, keuken, badkamer, halletje en terrasje / tuintje). Echter deze huurprijs is alleen voor haar alleen, niet voor haar vriend. We willen namelijk niet dat haar vriend op ons erf komt wonen, ik vind het een verschrikkelijke man namelijk. En ze heeft altijd geroepen dat ze nooit gaan samenwonen omdat ze het heerlijk vind een eigen ruimte te hebben.
4 maanden geleden is dit dus medegedeeld. Mondeling maar daarna ook in verschillende brieven (rechtsbestand heeft ons aangeraden om dit schriftelijk te doen, met handtekening voor ontvangst zodat er iig nooit sprake kan zijn dat ze dit niet wist). Dit i.v.m. eventuele huisuitzetting. Ze vond het belachelijk dat haar vriend niet in kon komen wonen en waarom ze nu opeens huur moet gaan betalen. Ook vond ze de huurprijs te hoog. Ik heb altijd een enorm goede verstandhouding met mijn zus gehad, ze heeft altijd voor onze ouders gezorgd en heeft daar na mijn mening goed van geprofiteerd (door gratis te wonen). Het doet me ook echt zeer dat ik geen normaal woord meer kan wisselen met mijn zus. Ook is er vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze ergens anders kon gaan wonen en dat we dan wel iets regelen voor de zorg van onze ouders, maar dit heeft ze nooit gewilt.
Daarna heb ik haar gevraagd wat ze dan wel wilde, ze wil een huurpijs van 400 euro per maand en dat haar vriend er ook kan komen wonen. Dit heb ik afgeketst, want dit gaat echt niet gebeuren. We hebben al heel wat juridische informatie ingewint en we staan in ons recht. Mijn man en ik hebben al een paar keer verzoek gedaan andere woonruimte te gaan zoeken (2 maanden de tijd gekregen). Maar ze heeft nooit actie ondernomen. 1 maand geleden hebben we haar medegedeeld dat wanneer ze voor juli niet vertrokken is wij haar huis gaan leegruimen. Ik heb altijd gezegd dat ze kan komen praten, en dat we er misschien wel samen uit kunnen komen. We willen haar helpen zoeken naar een andere woonruimte en ons standpunt uitleggen. Maar ze nog nooit langs geweest. Dit weekend gaan we dus haar spullen in ons huis opruimen en de sloten vervangen. Wij ruimen dus ook haar rommel op.
Ik ben al twee weken compleet van streek, want ben ik nou de slechte zus die haar zusje het huis gaat uitzetten? Het doet pijn om iemand waarmee ik altijd een goed band had te zien veranderen naar een welwillend persoon naar een draak. En het doet vooral zeer dat ze nooit hierover is komen praten. Als ik het eens probeerde werd ik compleet genegeerd. Inmiddels hebben we ook een brief gehad van haar advocaat dat ze een zaak tegen ons gaat starten.
De vraag aan jullie, ben ik onredelijk? Wat zouden jullie vinden als jullie mijn zus(je) waren? En zouden jullie gewoon starten met de ontruiming van haar spullen?
vrijdag 4 juli 2014 om 10:07
Nee, de eigenaar bepaalde dat 3 specifieke familieleden daar mochten wonen.TO is geen officiele verhuurder, ze gaf familie vruchtgebruik. En in het vruchtgebruikcontract ging het ook nog alleen om de ouders. Dat hun toen minderjarig kind tot ver volwassen zou blijven wonen, daar was geen rekening mee gehouden. Als TO toen wist wat ze nu weet had ze daar vast wel iets over meegenomen in het contract.
vrijdag 4 juli 2014 om 10:21
Nee. Ik zag dat ik dat eerder wel geschreven had, maar dat was dus niet zo. Het waren twee volledige appartementen, via een woningbouwvereniging, met een gezamenlijke voordeur, een gezamenlijke trap, een gezamenlijke brievenbus en dus ook maar 1 adres. Post voor de buurman legden we gewoon op de trap, en dat deed hij ook voor ons. Oorspronkelijk was het waarschijnlijk wel één woning geweest, want we hadden allebei de helft van de zolder. Het ene appartement had dus een korte trap naar de tussendeur van het privédeel, en een lange trap naar zolder, de ander had een lange trap naar het privédeel en een korte trap naar zolder. Het wasvwel een heel oud pand, ik moest eruit omdat het gesloopt zou worden, en het is ook al meer dann 20 jaar geleden, maar het was echt zo.
vrijdag 4 juli 2014 om 11:50
Zo:
Ten eerste zus is komen opdagen! Super fijn! Eindelijk, en voor het eerst in 4 maanden tijd een fatsoenlijk gesprek kunnen voeren...
Zus kwam binnen en heb haar gevraagd of we eerst samen konden praten, zonder ook maar advocaat of wat dan ook erbij. Ik heb hierbij benadrukt dat ik het het liefste oplos zonder juridisch gedoe, en ze stemde hier mee in.
Ik heb haar eerst haar zegje laten doen, het volgende kwam eruit: Ze vind het belachelijk dat ik bepaal dat vriend hier niet kan komen wonen, ik zou hiermee haar geluk in de weg staan. En het zou mijn keuze niet moeten zijn of hij wel of niet hier kwam wonen. Daarna begon ze over de rekening van 1000 euro, hier had ik wel mee mogen wachten. 2 maanden vond ze veeel te snel, en hoe ik het in mijn kop haalde hierover zo snel te beginnen, letterlijk haar woorden: 'Jij hebt genoeg geld, woont in een prachtig huis en dan doe je moeilijk over 1000 euro'. Daarna begon ze dat ik het allemaal zo goed voor elkaar had, en ze nooit die keuze had kunnen maken. Ze vond dat ik wat meer begrip moest hebben want zij had wel al die tijd voor onze ouders gezorgd en daarom vind ze dat ze de komende tijd nog best gratis hier kan verblijven.
Mijn reactie hierop heb ik niet genoemd, persoonlijk vind ik al deze argumenten voor een deel onzin. Over dat vriend verhaal kan ik nog mee inkomen. De rekening van 1000 euro had ze moeten zeggen. En omdat ik geld genoeg zou hebben zou ik niet moeilijk moeten doen. De keuze om ergens anders te kunnen wonen had ze prima kunnen maken, ze heeft echt geen geldproblemen en gratis wonen.
Ik heb haar daarna gevraagd waarom ze dit niet allemaal gewoon gezegd heeft. Dat ze dit zo moeilijk en lastig vind. En waarom we hierover al 4 maanden ruzie hebben. Uiteindelijk heeft ze haar excuses aangeboden, en ik ook. Toen dacht ik: zusters reunited.
Niet dus! Nog steeds wil ze dat vriend ook kan komen wonen voor 400 euro inclusief. Ze vind dit heel redelijk, waarom hebben wij dan niet eerder aan haar huur gevraagd? (Simpel weg, omdat ouders (later alleen vader) er toen nog woonde. Mijn vader recht had op vruchtgebruik, het achterhuis toch al bewoond was, en omdat ik om die het niet de moeite vond om te beginnen over huur.)
Ik heb haar gezegd dat dit niet gaat gebeuren en dat ik nog best wil nadenken dat vriend wel kan komen wonen maar er dan wel hele andere voorwaarden gesteld gaan worden. Ik heb haar uitgelegd dat als haar relatie over zou zijn, hij dan recht heeft om hier te blijven wonen. Of ze dit begreep weet ik niet.
Zus heeft toen aangegeven in te trekken in het huis van vriend. De enige rede dat ze wel zou willen blijven is gratis wonen. Ik ben toen uit mijn slof geschoten, welkom in de echte wereld.
We hebben afgesproken dat ze over 2 maanden al haar spullen heeft opgeruimd. We zijn niet uit elkaar gegaan met ruzie. Later kwam haar vriend en hebben we nog wat gedronken.
Ten eerste zus is komen opdagen! Super fijn! Eindelijk, en voor het eerst in 4 maanden tijd een fatsoenlijk gesprek kunnen voeren...
Zus kwam binnen en heb haar gevraagd of we eerst samen konden praten, zonder ook maar advocaat of wat dan ook erbij. Ik heb hierbij benadrukt dat ik het het liefste oplos zonder juridisch gedoe, en ze stemde hier mee in.
Ik heb haar eerst haar zegje laten doen, het volgende kwam eruit: Ze vind het belachelijk dat ik bepaal dat vriend hier niet kan komen wonen, ik zou hiermee haar geluk in de weg staan. En het zou mijn keuze niet moeten zijn of hij wel of niet hier kwam wonen. Daarna begon ze over de rekening van 1000 euro, hier had ik wel mee mogen wachten. 2 maanden vond ze veeel te snel, en hoe ik het in mijn kop haalde hierover zo snel te beginnen, letterlijk haar woorden: 'Jij hebt genoeg geld, woont in een prachtig huis en dan doe je moeilijk over 1000 euro'. Daarna begon ze dat ik het allemaal zo goed voor elkaar had, en ze nooit die keuze had kunnen maken. Ze vond dat ik wat meer begrip moest hebben want zij had wel al die tijd voor onze ouders gezorgd en daarom vind ze dat ze de komende tijd nog best gratis hier kan verblijven.
Mijn reactie hierop heb ik niet genoemd, persoonlijk vind ik al deze argumenten voor een deel onzin. Over dat vriend verhaal kan ik nog mee inkomen. De rekening van 1000 euro had ze moeten zeggen. En omdat ik geld genoeg zou hebben zou ik niet moeilijk moeten doen. De keuze om ergens anders te kunnen wonen had ze prima kunnen maken, ze heeft echt geen geldproblemen en gratis wonen.
Ik heb haar daarna gevraagd waarom ze dit niet allemaal gewoon gezegd heeft. Dat ze dit zo moeilijk en lastig vind. En waarom we hierover al 4 maanden ruzie hebben. Uiteindelijk heeft ze haar excuses aangeboden, en ik ook. Toen dacht ik: zusters reunited.
Niet dus! Nog steeds wil ze dat vriend ook kan komen wonen voor 400 euro inclusief. Ze vind dit heel redelijk, waarom hebben wij dan niet eerder aan haar huur gevraagd? (Simpel weg, omdat ouders (later alleen vader) er toen nog woonde. Mijn vader recht had op vruchtgebruik, het achterhuis toch al bewoond was, en omdat ik om die het niet de moeite vond om te beginnen over huur.)
Ik heb haar gezegd dat dit niet gaat gebeuren en dat ik nog best wil nadenken dat vriend wel kan komen wonen maar er dan wel hele andere voorwaarden gesteld gaan worden. Ik heb haar uitgelegd dat als haar relatie over zou zijn, hij dan recht heeft om hier te blijven wonen. Of ze dit begreep weet ik niet.
Zus heeft toen aangegeven in te trekken in het huis van vriend. De enige rede dat ze wel zou willen blijven is gratis wonen. Ik ben toen uit mijn slof geschoten, welkom in de echte wereld.
We hebben afgesproken dat ze over 2 maanden al haar spullen heeft opgeruimd. We zijn niet uit elkaar gegaan met ruzie. Later kwam haar vriend en hebben we nog wat gedronken.
vrijdag 4 juli 2014 om 11:58
Wat heeft die zus van jou 'n enorme plaat voor d'r kop. Altijd alles gratis gehad van pappie en mammie en nu verwacht ze nog dat jij dat stokje overneemt. Die is gek!
Maar prima opgelost dat ze nu uit zichzelf oprot naar d'r vriend. Ben jij er mooi vanaf en zit je niet meer met wie zij wel of niet in jouw huis laat.
Maar prima opgelost dat ze nu uit zichzelf oprot naar d'r vriend. Ben jij er mooi vanaf en zit je niet meer met wie zij wel of niet in jouw huis laat.
vrijdag 4 juli 2014 om 12:10
Dat zijn ( of waren, want veel zijn er inmiddels gesloopt of gerenoveerd) normale huizen in de stad hoor, komt vaak voor. Gezamenlijke opgang en gedeelde zolder. Mijn oma woonde ook in zo'n huis, dat waren wel degelijk twee aparte huurwoningen.Gewoon ouderwetse bouw, maar een heel andere situatie dan waar TO in zit.
edit: vaak kreeg het huisnummer wel een toevoeging om onderscheid te maken, bijvoorbeeld: 55 belétage, en 55 1e (bij heel oude bouw kon daar nog "voor" of "achter" aan toe gevoegd worden; denk aan de uitdrukking: driehoog achter wonen.)
vrijdag 4 juli 2014 om 12:14
Ik snap haar deels wel, was ook te vroeg die rekening en ook niet terecht dat ze het deel van haar ouders ook moet betalen.
Gratis blijven wonen is niet realistisch. Die 400 of 500 euro is een mooi bedrag voor huur. Ik snap je verhaal niet want het ene moment zeg je dat ze 400 euro wil betalen en later weer dat ze alleen gratis wil wonen, beetje tegenstrijdig.
Haar punt over keuzes in haar leven snap ik ook. Destijds was ze nog zo jong (als ik het goed begrepen heb ben jij 15 jaar ouder dan je zus en hebt samen met partner het huis gekocht) dat er geen keuze was dat zij bijv het huis had kunnen kopen. Misschien zit ik ernaast hoor maar het lijkt een beetje dat ze het erg vindt dat ze nooit de mogelijkheid heeft gehad (te jong, toen geen relatie en denkelijk alles bij elkaar geen hypotheek voor zoveel kunnen betalen). Wellicht lees ik verkeerde dingen in wat ze zegt maar dat zou best een verklaring kunnen zijn voor haar gedrag en dat ze het moeilijk vindt om dit te accepteren.
Nou ja, iig prettig dat haar vriend wel opeens mag komen om wat te drinken samen? Of is het nu niet erg omdat ze toch weggaat?
Hopelijk dat jullie band over een tijd weer beter gaat worden.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
vrijdag 4 juli 2014 om 12:17
Egoïstisch zusje, vind ik... Jij hebt het allemaal goed voor elkaar? Wat heeft zij al die jaren gedaan dan met haar geld? Ze woonde voor niks!
Afijn, of ze nou alleen blijft wonen of met die vriend, het is echt de normaalste zaak van de wereld dat ze huur gaat betalen. Jij hebt dat huis ook moeten kopen, je hebt het verbouwd, lasten genoeg, lijkt me. Ze heeft gewoon een salaris en jan dus gewoon haar eigen woonlasten betalen.
En wat die vriend betreft; als het technisch op te lossen is dat hij niet zomaar bij jullie naar binnen wandelt, dan zou ik daarvoor kiezen. Heb je ook geen "last" van ze. Eigen ingang, eigen terras.
Afijn, of ze nou alleen blijft wonen of met die vriend, het is echt de normaalste zaak van de wereld dat ze huur gaat betalen. Jij hebt dat huis ook moeten kopen, je hebt het verbouwd, lasten genoeg, lijkt me. Ze heeft gewoon een salaris en jan dus gewoon haar eigen woonlasten betalen.
En wat die vriend betreft; als het technisch op te lossen is dat hij niet zomaar bij jullie naar binnen wandelt, dan zou ik daarvoor kiezen. Heb je ook geen "last" van ze. Eigen ingang, eigen terras.
vrijdag 4 juli 2014 om 12:20
@mylene_valery: Vriend mag altijd langskomen en is hier gewoon welkom. Dat is altijd al geweest, het enige wat ik niet toesta is dat hij hier komt wonen.
400 euro wil ze betalen als vriend ook mag komen wonen, als ze alleen blijft dan wil ze gratis wonen met de rede dat dat altijd al kon.
Verklaring voor haar gedrag, zou kunnen. Alleen ze had gewoon alles bespreekbaar kunnen maken dan was dit gedoe niet geweest.
400 euro wil ze betalen als vriend ook mag komen wonen, als ze alleen blijft dan wil ze gratis wonen met de rede dat dat altijd al kon.
Verklaring voor haar gedrag, zou kunnen. Alleen ze had gewoon alles bespreekbaar kunnen maken dan was dit gedoe niet geweest.
vrijdag 4 juli 2014 om 12:25
Maar stel dat TO pas na een half jaar met de rekening was gekomen (die dan ook nog flink was opgelopen in de tussentijd), dan had zus weer kunnen zeggen: waarom kom je er nu pas mee?
Ik begrijp echt niet hoe zus kon verwachten dat ze daar wel gratis zou kunnen blijven wonen.
En zus heeft inderdaad de keuze niet gehad om de boerderij over te nemen, maar die zou ze toch niet hebben gehad. TO's ouders stonden namelijk voor de keuze: verkopen aan TO en er kunnen blijven wonen, of verkopen aan een vreemde en ergens anders gaan wonen. Het huis moest namelijk nodig worden gerenoveerd en daar hadden ze de middelen niet voor.
TO heeft voor tonnen geïnvesteerd om de boerderij te renoveren, evengoed kun je zeggen dat zus daar al die jaren (gratis) van heeft geprofiteerd.
vrijdag 4 juli 2014 om 12:27
vrijdag 4 juli 2014 om 12:31
Omdat ze door jullie ouders werd vrijgehouden. Wat overigens na afronding van een studie en gaan werken ook belachelijk is.
Heb jij het nooit bij je ouders aangekaart dat het hoog tijd werd dat zus op zichzelf zou gaan toen ze een baan had?
Ze is gewoon tot het bot toe verpest doordat je ouders haar tot bijna in de menopauze gratis hebben onderhouden.
vrijdag 4 juli 2014 om 12:42
Verder goed te horen dat het gesprek redelijk is verlopen TO. En dat er nu afspraken zijn gemaakt. Denk dat het goed is dat er even afstand komt.
Denk overigens echt dat je zus er zelf totaal anders tegenaan kijkt en jouw punt ook echt niet snapt omdat ze idd 40 jaar bij je ouders heeft gewoond. Ze is de echte wereld niet gewend en weet niet hoe ze voor zichzelf moet zorgen, wat kosten zijn, en welke verantwoordelijkheden je hebt. Dus ergens kun je haar dat ook niet kwalijk nemen helaas.
Denk overigens echt dat je zus er zelf totaal anders tegenaan kijkt en jouw punt ook echt niet snapt omdat ze idd 40 jaar bij je ouders heeft gewoond. Ze is de echte wereld niet gewend en weet niet hoe ze voor zichzelf moet zorgen, wat kosten zijn, en welke verantwoordelijkheden je hebt. Dus ergens kun je haar dat ook niet kwalijk nemen helaas.
vrijdag 4 juli 2014 om 12:44
Mag ik eens iets vragen?
Zus was destijds 15, en daarmee in feite handelingsonbekwaam. Ze mocht nog niets zelf beslissen. Stel nu eens dat zij niet zo'n nakomertje was geweest, maar dat er maar een paar jaar tussen jullie had gezeten, en dat zij ten tijde van de verkoop handelingsonbekwaam was geweest... Dan zou ze zich waarschijnlijk net zo genaaid voelen als nu. Ze had immers op geen enkele manier de mogelijkheid om de boerderij te kopen.
Ik lees trouwens ook in haar reactie dat ze tegen je opkijkt, en misschien wel jaloers op je is: jij hebt een boerderij, je hebt daar een mooi huis van kunnen maken, dankzij jou is de boerderij in de familie gebleven... En wat heeft zij? Zij heeft voor je ouders gezorgd, en ik vermoed dat ze een huishouden van 3 personen praktisch alleen draaiende heeft gehouden, naast haar werk. Dat is best zwaar.
Ja, je zus heeft daar altijd gratis kunnen wonen. En ik kan me zomaar voorstellen dat het rauw op haar dak kwam vallen dat dat nu niet meer kan. Stel je voor dat jij opeens moet gaan betalen voor de lucht die je buiten inademt, terwijl je dat nog nooit hebt hoeven doen? Ik vind dan ook dat hier een gezamenlijk probleem ligt: je ouders hadden je zus om kostgeld moeten/kunnen vragen, maar dat had jij ook kunnen doen. Niemand heeft hier indertijd aan gedacht, kennelijk. En daardoor valt het nu zo rauw op zus haar dak.
Realiseer je ook dat zus zich nog nooit met huur, vaste lasten, water/gas/licht-rekeningen en meer van dergelijke dingen heeft moeten bezighouden. Stel je voor dat dat, in een periode van rouw, allemaal opeens op je af komt... Dat is best veel! En ik kan me goed voorstellen dat ze zich daardoor belazerd voelt: opeens moet ze gaan betalen, terwijl dat nooit het geval is geweest...
Zus was destijds 15, en daarmee in feite handelingsonbekwaam. Ze mocht nog niets zelf beslissen. Stel nu eens dat zij niet zo'n nakomertje was geweest, maar dat er maar een paar jaar tussen jullie had gezeten, en dat zij ten tijde van de verkoop handelingsonbekwaam was geweest... Dan zou ze zich waarschijnlijk net zo genaaid voelen als nu. Ze had immers op geen enkele manier de mogelijkheid om de boerderij te kopen.
Ik lees trouwens ook in haar reactie dat ze tegen je opkijkt, en misschien wel jaloers op je is: jij hebt een boerderij, je hebt daar een mooi huis van kunnen maken, dankzij jou is de boerderij in de familie gebleven... En wat heeft zij? Zij heeft voor je ouders gezorgd, en ik vermoed dat ze een huishouden van 3 personen praktisch alleen draaiende heeft gehouden, naast haar werk. Dat is best zwaar.
Ja, je zus heeft daar altijd gratis kunnen wonen. En ik kan me zomaar voorstellen dat het rauw op haar dak kwam vallen dat dat nu niet meer kan. Stel je voor dat jij opeens moet gaan betalen voor de lucht die je buiten inademt, terwijl je dat nog nooit hebt hoeven doen? Ik vind dan ook dat hier een gezamenlijk probleem ligt: je ouders hadden je zus om kostgeld moeten/kunnen vragen, maar dat had jij ook kunnen doen. Niemand heeft hier indertijd aan gedacht, kennelijk. En daardoor valt het nu zo rauw op zus haar dak.
Realiseer je ook dat zus zich nog nooit met huur, vaste lasten, water/gas/licht-rekeningen en meer van dergelijke dingen heeft moeten bezighouden. Stel je voor dat dat, in een periode van rouw, allemaal opeens op je af komt... Dat is best veel! En ik kan me goed voorstellen dat ze zich daardoor belazerd voelt: opeens moet ze gaan betalen, terwijl dat nooit het geval is geweest...
vrijdag 4 juli 2014 om 12:46
vrijdag 4 juli 2014 om 12:56
Ach, hou nou toch op... Ineens betalen voor de lucht die je inademt... Zus had toch ook gewoon zelf kunnen aangeven te willen betalen voor het feit dat ze daar zomaar woont? Tja, dat ze pas 15 was, dat is nou eenmaal niet anders. Als de ouders het huis aan een ander verkocht hadden, had ze er ook uit gemoeten. En ze mág er blijven wonen, he? TO woont er ook niet voor niks.
vrijdag 4 juli 2014 om 12:57
