Geld & Recht
alle pijlers
Zus het huis uitzetten na dood ouders.
woensdag 2 juli 2014 om 11:07
Ik heb even een nieuwe nick aangemaakt ivm herkenbaarheid.
Ik zit met het volgende: Mijn man en ik hebben het geluk dat we in een grote ruime boerderij wonen. Jarenlang hebben in het achterste deel van ons huis mijn ouders en mijn zusje gewoond. Dit achterste deel van ons huis is eigenlijk gewoon en huis opzich. Toen wij het huis kochten van mijn ouders is overheen gekomen dat wij dit voor een zeer aantrekkelijk prijs konden kopen, op voorwaarde dat mijn ouders (schriftelijke vastgelegd) hier gratis (zonder huur te betalen) konden wonen. Mijn ouders betaalde alleen het gas, water en licht wat ze gebruikten. Aan de boerderij moest ontzettend veel gedaan worden, en was eigenlijk onbewoonbaar geworden. Mijn ouders konden dit niet betalen vandaar dat dit op deze manier is afgesproken om toch de boerderij te kunnen behouden.
Op het moment dat dit afsproken was mijn zusje 15 jaar oud. Ze is een nakomertje. We hebben er nooit over nagedacht dat ze inmiddels 25 jaar later nog steeds bij mijn ouders zou wonen. Er is dan ook nooit schriftelijk vastgelegd hoe het zit als mijn ouders overlijden etc. Want je verwacht niet dat iemand op 40 jarige leeftijd nog steeds inwoont. Achteraf dom, maar daar hebben we nu niks meer aan. Inmiddels zijn mijn ouders overleden, mijn vader een half jaar geleden. En nu is het gedonder begonnen.
4 maanden geleden heb ik mijn zus (inmiddels 40) de gas, water en licht rekening aangeboden. En gezegd dat ze deze moet betalen. Dit was rond de 1000 euro. Dit vond ze veel te veel en na een hoop gezeik en gezanik is het toch betaald. Ze vond dat ze maar de helft van de rekening hoefde te betalen want een deel van de rekening was ook van onze ouders. Ik ben toen goed boos geworden want ze heeft de afgelopen 25 jaar nog nooit een euro aan huur of wat dan ook hoeven te betalen. Dit heeft me dan ook direct aan het denken gezet. Alhoewel er al eerder is gevallen dat het tijd voor haar was om huur te betalen etc, maar ouders waren ziek en zolang ouders er woonden vonden wij het wel prima zo.
Direct na dit voorval (moeilijk doen over betalen g w l rekening) hebben mijn man en ik overlegd, we vinden het prima dat ze bij ons in woont. We hebben de ruimte toch niet echt nodig en we hebben geen last van haar (ze is vaak weg, want ze heeft al enige tijd een vriend). Maar het is niet de bedoeling dat ze hier gratis kan blijven wonen. De huurprijs die we bedacht hebben is 500 euro inclusief (2 slaapkamers, woonkamer, keuken, badkamer, halletje en terrasje / tuintje). Echter deze huurprijs is alleen voor haar alleen, niet voor haar vriend. We willen namelijk niet dat haar vriend op ons erf komt wonen, ik vind het een verschrikkelijke man namelijk. En ze heeft altijd geroepen dat ze nooit gaan samenwonen omdat ze het heerlijk vind een eigen ruimte te hebben.
4 maanden geleden is dit dus medegedeeld. Mondeling maar daarna ook in verschillende brieven (rechtsbestand heeft ons aangeraden om dit schriftelijk te doen, met handtekening voor ontvangst zodat er iig nooit sprake kan zijn dat ze dit niet wist). Dit i.v.m. eventuele huisuitzetting. Ze vond het belachelijk dat haar vriend niet in kon komen wonen en waarom ze nu opeens huur moet gaan betalen. Ook vond ze de huurprijs te hoog. Ik heb altijd een enorm goede verstandhouding met mijn zus gehad, ze heeft altijd voor onze ouders gezorgd en heeft daar na mijn mening goed van geprofiteerd (door gratis te wonen). Het doet me ook echt zeer dat ik geen normaal woord meer kan wisselen met mijn zus. Ook is er vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze ergens anders kon gaan wonen en dat we dan wel iets regelen voor de zorg van onze ouders, maar dit heeft ze nooit gewilt.
Daarna heb ik haar gevraagd wat ze dan wel wilde, ze wil een huurpijs van 400 euro per maand en dat haar vriend er ook kan komen wonen. Dit heb ik afgeketst, want dit gaat echt niet gebeuren. We hebben al heel wat juridische informatie ingewint en we staan in ons recht. Mijn man en ik hebben al een paar keer verzoek gedaan andere woonruimte te gaan zoeken (2 maanden de tijd gekregen). Maar ze heeft nooit actie ondernomen. 1 maand geleden hebben we haar medegedeeld dat wanneer ze voor juli niet vertrokken is wij haar huis gaan leegruimen. Ik heb altijd gezegd dat ze kan komen praten, en dat we er misschien wel samen uit kunnen komen. We willen haar helpen zoeken naar een andere woonruimte en ons standpunt uitleggen. Maar ze nog nooit langs geweest. Dit weekend gaan we dus haar spullen in ons huis opruimen en de sloten vervangen. Wij ruimen dus ook haar rommel op.
Ik ben al twee weken compleet van streek, want ben ik nou de slechte zus die haar zusje het huis gaat uitzetten? Het doet pijn om iemand waarmee ik altijd een goed band had te zien veranderen naar een welwillend persoon naar een draak. En het doet vooral zeer dat ze nooit hierover is komen praten. Als ik het eens probeerde werd ik compleet genegeerd. Inmiddels hebben we ook een brief gehad van haar advocaat dat ze een zaak tegen ons gaat starten.
De vraag aan jullie, ben ik onredelijk? Wat zouden jullie vinden als jullie mijn zus(je) waren? En zouden jullie gewoon starten met de ontruiming van haar spullen?
Ik zit met het volgende: Mijn man en ik hebben het geluk dat we in een grote ruime boerderij wonen. Jarenlang hebben in het achterste deel van ons huis mijn ouders en mijn zusje gewoond. Dit achterste deel van ons huis is eigenlijk gewoon en huis opzich. Toen wij het huis kochten van mijn ouders is overheen gekomen dat wij dit voor een zeer aantrekkelijk prijs konden kopen, op voorwaarde dat mijn ouders (schriftelijke vastgelegd) hier gratis (zonder huur te betalen) konden wonen. Mijn ouders betaalde alleen het gas, water en licht wat ze gebruikten. Aan de boerderij moest ontzettend veel gedaan worden, en was eigenlijk onbewoonbaar geworden. Mijn ouders konden dit niet betalen vandaar dat dit op deze manier is afgesproken om toch de boerderij te kunnen behouden.
Op het moment dat dit afsproken was mijn zusje 15 jaar oud. Ze is een nakomertje. We hebben er nooit over nagedacht dat ze inmiddels 25 jaar later nog steeds bij mijn ouders zou wonen. Er is dan ook nooit schriftelijk vastgelegd hoe het zit als mijn ouders overlijden etc. Want je verwacht niet dat iemand op 40 jarige leeftijd nog steeds inwoont. Achteraf dom, maar daar hebben we nu niks meer aan. Inmiddels zijn mijn ouders overleden, mijn vader een half jaar geleden. En nu is het gedonder begonnen.
4 maanden geleden heb ik mijn zus (inmiddels 40) de gas, water en licht rekening aangeboden. En gezegd dat ze deze moet betalen. Dit was rond de 1000 euro. Dit vond ze veel te veel en na een hoop gezeik en gezanik is het toch betaald. Ze vond dat ze maar de helft van de rekening hoefde te betalen want een deel van de rekening was ook van onze ouders. Ik ben toen goed boos geworden want ze heeft de afgelopen 25 jaar nog nooit een euro aan huur of wat dan ook hoeven te betalen. Dit heeft me dan ook direct aan het denken gezet. Alhoewel er al eerder is gevallen dat het tijd voor haar was om huur te betalen etc, maar ouders waren ziek en zolang ouders er woonden vonden wij het wel prima zo.
Direct na dit voorval (moeilijk doen over betalen g w l rekening) hebben mijn man en ik overlegd, we vinden het prima dat ze bij ons in woont. We hebben de ruimte toch niet echt nodig en we hebben geen last van haar (ze is vaak weg, want ze heeft al enige tijd een vriend). Maar het is niet de bedoeling dat ze hier gratis kan blijven wonen. De huurprijs die we bedacht hebben is 500 euro inclusief (2 slaapkamers, woonkamer, keuken, badkamer, halletje en terrasje / tuintje). Echter deze huurprijs is alleen voor haar alleen, niet voor haar vriend. We willen namelijk niet dat haar vriend op ons erf komt wonen, ik vind het een verschrikkelijke man namelijk. En ze heeft altijd geroepen dat ze nooit gaan samenwonen omdat ze het heerlijk vind een eigen ruimte te hebben.
4 maanden geleden is dit dus medegedeeld. Mondeling maar daarna ook in verschillende brieven (rechtsbestand heeft ons aangeraden om dit schriftelijk te doen, met handtekening voor ontvangst zodat er iig nooit sprake kan zijn dat ze dit niet wist). Dit i.v.m. eventuele huisuitzetting. Ze vond het belachelijk dat haar vriend niet in kon komen wonen en waarom ze nu opeens huur moet gaan betalen. Ook vond ze de huurprijs te hoog. Ik heb altijd een enorm goede verstandhouding met mijn zus gehad, ze heeft altijd voor onze ouders gezorgd en heeft daar na mijn mening goed van geprofiteerd (door gratis te wonen). Het doet me ook echt zeer dat ik geen normaal woord meer kan wisselen met mijn zus. Ook is er vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze ergens anders kon gaan wonen en dat we dan wel iets regelen voor de zorg van onze ouders, maar dit heeft ze nooit gewilt.
Daarna heb ik haar gevraagd wat ze dan wel wilde, ze wil een huurpijs van 400 euro per maand en dat haar vriend er ook kan komen wonen. Dit heb ik afgeketst, want dit gaat echt niet gebeuren. We hebben al heel wat juridische informatie ingewint en we staan in ons recht. Mijn man en ik hebben al een paar keer verzoek gedaan andere woonruimte te gaan zoeken (2 maanden de tijd gekregen). Maar ze heeft nooit actie ondernomen. 1 maand geleden hebben we haar medegedeeld dat wanneer ze voor juli niet vertrokken is wij haar huis gaan leegruimen. Ik heb altijd gezegd dat ze kan komen praten, en dat we er misschien wel samen uit kunnen komen. We willen haar helpen zoeken naar een andere woonruimte en ons standpunt uitleggen. Maar ze nog nooit langs geweest. Dit weekend gaan we dus haar spullen in ons huis opruimen en de sloten vervangen. Wij ruimen dus ook haar rommel op.
Ik ben al twee weken compleet van streek, want ben ik nou de slechte zus die haar zusje het huis gaat uitzetten? Het doet pijn om iemand waarmee ik altijd een goed band had te zien veranderen naar een welwillend persoon naar een draak. En het doet vooral zeer dat ze nooit hierover is komen praten. Als ik het eens probeerde werd ik compleet genegeerd. Inmiddels hebben we ook een brief gehad van haar advocaat dat ze een zaak tegen ons gaat starten.
De vraag aan jullie, ben ik onredelijk? Wat zouden jullie vinden als jullie mijn zus(je) waren? En zouden jullie gewoon starten met de ontruiming van haar spullen?
vrijdag 4 juli 2014 om 23:24
Hele topic gevolgd, en ik vind het zo'n complexe situatie dat ik er verder niet veel nuttigs over kan zeggen. Begrijp TO heel goed, maar kan het standpunt van zus ook wel een beetje begrijpen.
Enigste wat ik wel kan zeggen is, dat als je voor die paar maand zus een rekening van 1000 euro aan gas en licht presenteert, ik niet weet wat je met die tonnen aan investering hebt gedaan, maar je hebt het iig. niet goed geisoleerd!
Belachelijk bedrag..
Enigste wat ik wel kan zeggen is, dat als je voor die paar maand zus een rekening van 1000 euro aan gas en licht presenteert, ik niet weet wat je met die tonnen aan investering hebt gedaan, maar je hebt het iig. niet goed geisoleerd!
Belachelijk bedrag..
zaterdag 5 juli 2014 om 08:47
Nou, het punt is dus dat de hele situatie heel anders had kunnen lopen als TO dat anders had aangepakt. En dat als TO de band met haar zus zo belangrijk vindt, dat het dan nuttig zou zijn om ook haar eigen aandeel in waar de communicatie is misgegaan goed te zien.
Koud 2 maanden na het overlijden presenteert to een onterechte rekening, en als zus dsn (terecht) protesteert veegt ze dat van tafel met de argumentatie dat zus nooit ene cent hoeft te betalen, waar to gewoon niks mee te maken heeft.
En vlak daafna begint het huurverhaal waarbij direct duidelijk wordt gemaakt dat to wel zeggenschap wil hebben over met wie zus ooit eventueel wil samenwonen.
Ik denk echt dat to niet ziet hoe naar dit op zus is overgekomen en hoe dit het huurprijsverhaal heeft beïnvloed. Ook uit to's laatste post lees ik welliswaar iets over een excuus, maar het loopt nou niet echt over van welgemeend begrip.
TO, als je de band met je zus echt zo belangrijk vindt, probeer haar dan ook echt te begrijpen.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
zaterdag 5 juli 2014 om 08:59
Dit topic begint wel ernstig in herhalingen te vervallen. Maar zoals ik als vele, vele pagina's geleden schreef: het zou inderdaad beter zijn als de zussen samen hulp zoeken om de onderliggende problemen boven tafel te krijgen en zo de lucht te klaren. Want TO's ergernissen komen natuurlijk ergens vandaan, net als de reactie van zus daarop. Dit helemaal los van wie er juridisch gezien in haar recht staat. Maar omdat wij niet weten wat er precies dwars zit, kunnen we alleen over de juridische kant iets zinnigs zeggen.
zaterdag 5 juli 2014 om 09:14
Eens idd dit soort zaken bespreek je voor het overlijden van je ouders. Ik denk dat de huidige uitkomst een proces is geweest van jaren. Ik heb de vraag al eerder gesteld, waarom geen overleg met zus en ouders over de toekomst toen iedereen nog leefde. TO ontwijkt de vraag. Blijkbaar was de dynamiek en onderlinge verhouding al niet geweldig. Nu heeft men het er op aan laten komen incl opleggen van rekeningen, sturen van dreig brieven en het inschakelen van juristen. Triest.
Het enige lichtpuntje is het laatste gesprek zonder ruzie.
Het enige lichtpuntje is het laatste gesprek zonder ruzie.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 5 juli 2014 om 09:37
Nadat de ouders zijn overleden woont zus gewoon bij TO in. En dat TO daar een vergoeding voor wil en niet wil dat daar mensen bij komen wonen lijkt mij logisch. Zelfs schappelijk dat ze eventueel mag blijven. Maar het hele punt is dat hier niet over is gecommuniceerd door de jaren heen. Dat zegt ook iets over de relatie van TO en zus. Plus een vrouw van 40 die bij haar ouders woont zegt ook iets over de zus.
Als je zegt dat het probleem is dat TO het leven van zusje in wil beïnvloeden, dan lijkt mij dat ongenuanceerd.
Als je zegt dat het probleem is dat TO het leven van zusje in wil beïnvloeden, dan lijkt mij dat ongenuanceerd.
zaterdag 5 juli 2014 om 09:50
Wat ik gek vind is dat TO niet veel eerder de zaken met zus heeft besproken. Toen pa ongeneeslijk ziek bleek bijv. Ipv dat hij de rekening betaalde voor het gebruik van gas/water/licht had TO natuurlijk toen al bij zus moeten aankloppen dat als zij daar bleef wonen, die verplichte betaling door haar voldaan moest worden.
En waarom is na overlijden van de moeder eigenlijk geen nieuw contract opgesteld betreffende zus?
En waarom is na overlijden van de moeder eigenlijk geen nieuw contract opgesteld betreffende zus?
zaterdag 5 juli 2014 om 10:12
Dat kan allemaal wel zijn, maar het gaat er nu toch om dat zus geen huur wil betalen? Ja, alleen als haar vriend ook in dat huis komt wonen. Dus blijkbaar vindt ze het wel normaal dat hij daarvoor betaalt, maar zij vindt zelf dat ze gewoon gratis kan blijven. Dat is toch te idioot voor woorden? Dat TO op haar strepen blijft staan mbt die vriend, ja, het is wat halsstarrig. Maar ik begreep dat dat was omdat ze A. hem niet mag (het is een ex-crimineel en kan zo bij hen naar binnen lopen) en B. ze wil niet het risico lopen dat als de relatie beëindigd dat hij daar dan zou kunnen blijven wonen. En nu kunnen we wel door blijven emmeren dat die rekening van 1000 euro de oorzaak is van alles, maar er is gewoon veel meer aan de hand. De rekening, dat was niet netjes, maar nogmaals, ik begrijp het wel. Volgens mij bracht TO ieder jaar of half een de rekening naar haar ouders en aangezien die er niet meer waren, kreeg zus hem. Ik vind het eerlijk gezegd niet zo schokkend en als ik zus geweest was, had ik er niet eens over durven zeuren. Zoals gezegd, ze woonde daar haar hele leven al voor niks, iets wat ik echt onbegrijpelijk vind.
zaterdag 5 juli 2014 om 11:41
Tja, dan kunnen we inderdaad wel in herhaling blijven vallen waarom die rekening toch onterecht was.
Ik zeg toch ook nergens dat zus niet onredelijk is?
Ik zeg alleen dat to, als zij de goede band met zus wil behouden, er goed aan zou doen zich echt in haar zus te proberen te verplaatsen en zich daarbij te realiseren dat zij zelf degene is geweest die de eerste misstap heeft gemaakt.
Het grotere probleem ligt waarschijnlijk in de onderlaag van communicatieproblemen, gekwetste gevoelens en verkeerde verwachtingen. Dan heeft het meer zin om ook op die laag in te steken (en dus ook je eigen aandeel ruimhartig te erkennen) dan om op de bovenlaag te blijven zitten.
Ik zeg toch ook nergens dat zus niet onredelijk is?
Ik zeg alleen dat to, als zij de goede band met zus wil behouden, er goed aan zou doen zich echt in haar zus te proberen te verplaatsen en zich daarbij te realiseren dat zij zelf degene is geweest die de eerste misstap heeft gemaakt.
Het grotere probleem ligt waarschijnlijk in de onderlaag van communicatieproblemen, gekwetste gevoelens en verkeerde verwachtingen. Dan heeft het meer zin om ook op die laag in te steken (en dus ook je eigen aandeel ruimhartig te erkennen) dan om op de bovenlaag te blijven zitten.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
zaterdag 5 juli 2014 om 12:14
Dat heeft TO toch allang toegegeven!? Dus wat moet ze nou nog meer dan? Sorry, ik zat fout, dus blijf hier maar gratis wonen, de rest van je leven? Kom op, zeg!
Ben het wel met je eens dat er wat beter gecommuniceerd had kunnen worden. Ik snap wel dat het tijdstip moeilijk aan te geven is. Het begint met een 15-jarig meisje wat nog thuis woont, wanneer ga je dan aankaarten dat er iets veranderen moet? Ik denk de grote "schuldige" in dit verhaal de ouders zijn. Die hadden, naar mijn mening, op een gegeven moment moeten zeggen; "Goh, zus, je bent nu inmiddels 25 (ik zeg maar wat), je hebt een vaste baan en niet de intentie om de deur uit te gaan, wij denken dat het tijd wordt dat je mee gaat betalen in je levensonderhoud en ons/je zus (TO) kostgeld gaat betalen."
zaterdag 5 juli 2014 om 12:20
Ik meen me te herinneren dat TO ergens schreef dat het wel eens ter sprake is gekomen toen haar vader nog leefde, maar dat daar nooit iets concreets uit is gekomen. Ze gingen er toen vanuit dat het vanzelf zijn weg wel zou vinden.
Ik heb ergens het gevoel dat de ouders de drijvende kracht zijn geweest, door in te wonen bij TO en zelf hun jongste dochter in huis te hebben. Dat de oude gezinssituatie (met bijbehorende verhoudingen) daardoor te lang is blijven bestaan en dat ze daar zich nu geen van beide raad mee weten.
Ik heb ergens het gevoel dat de ouders de drijvende kracht zijn geweest, door in te wonen bij TO en zelf hun jongste dochter in huis te hebben. Dat de oude gezinssituatie (met bijbehorende verhoudingen) daardoor te lang is blijven bestaan en dat ze daar zich nu geen van beide raad mee weten.
zaterdag 5 juli 2014 om 12:28
Ten eerste zeg ik natuurlijk niet dat zus dan gratis mag blijven wonen.
Ten tweede zie ik dat 'allang toegegeven' wel wat anders dan jij. In dit laatste gesprek is er voor het eerst sprake geweest van een excuus, en zoals ik al zei lees ik daar zelf nou niet echt heel veel echt begrip naar zus in.
Het is vooral een weergave van wat zus to verwijt, vervolgens weer een onterecht verwijt van to (dat zus dat van die rekening had moeten aangeven terwijl zus dat ook gedaan had) en ergens ook dat er over en weer een excuus is aangeboden.
Wij kunnen wel vinden dat zus kostgeld had moeten betalen, to kan dat vinden, maar dat was echt iets tussen zus en ouders.
En dan zou het natuurlijk over kostgeld zijn gegaan naar de ouders, niet naar to.
Zus woonde bij ouders in, niet bij to. Ouders hadden een deal over het vruchtgebruik van die woonruimte en het was dus aan hen om daar al of niet een kind bij te laten inwonen.
De extra kosten die daarbij gemoeid waren hebben ze gewoon betaald.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
zaterdag 5 juli 2014 om 13:08
Ik ben het net je eens dat ouders actie hadden moeten ondernemen. Niet per se over het vraagstuk van kostgeld, want het was natuurlijk hun goed recht om daar van af te zien. En hun recht om een kind bij hun te laten blijven inwonen.
Maar wel om bespreekbaar te maken wat er met de woonruimte en met zus zou gebeuren na hun overlijden.
En ook zus heeft daar een behoorlijke steek in laten vallen door daar niet al eerder een gesprek over aan te gaan.
Dat was eigenlijk meer haar verantwoordelijkheid dan die van to.
Als ze dit voor het overlijden al hadden besproken en vastgelegd, had het nu allemaal niet zo hoeven lopen.
Maar wel om bespreekbaar te maken wat er met de woonruimte en met zus zou gebeuren na hun overlijden.
En ook zus heeft daar een behoorlijke steek in laten vallen door daar niet al eerder een gesprek over aan te gaan.
Dat was eigenlijk meer haar verantwoordelijkheid dan die van to.
Als ze dit voor het overlijden al hadden besproken en vastgelegd, had het nu allemaal niet zo hoeven lopen.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
zaterdag 5 juli 2014 om 13:10
zaterdag 5 juli 2014 om 13:12
Ik vermoed ook dat de band tussen de zussen nooit zo geweldig was als TO ons wil doen geloven. Het lijkt dat de zussen twee totaal verschillende persoonlijkheden zijn. Nu de ouders (als buffer) tussen hen zijn weggevallen, lijkt ook de brug tussen hen beide te zijn weggeslagen en komen de tegenstellingen schril aan het licht.
TO laat zich -in achteloze bijzinnetjes- bij herhaling vilein negatief uit over zus, waarbij ik (nog) uit uit ben of dat nou komt door afkeuring of afgunst. Maar het is me zonneklaar dat de verhouding tussen die twee absoluut niet goed zit en dat hier ook de oorzaak van dit alles ligt.
zaterdag 5 juli 2014 om 13:14
En telkens als ik de OP teruglees, blijf ik erbij dat ik het werkelijk schandalig vind dat die zus moeilijk deed om die 1000 euro! Zoals ik al eerder zei; de rekening gaf TO altijd aan haar ouders. En nu die niet meer leven, geeft ze hem dus aan de zus. Die woont daar toch ook en maakte toch altijd gebruik van dat gas, water en licht? En dat je dan - terwijl je dus al die jaren daar gratis en voor niks hebt gewoond - gaat lopen miepen over dat er een gedeelte van vader bij zit en dat je alleen voor de twee maanden na zijn dood wilt betalen? Ik kan daar werkelijk niet over uit! Dan ben je toch gewoon verschrikkelijk inhalig? Technisch gesproken, zoals het was vastgelegd, zal het allemaal wel kloppen, maar menselijk gezien vind ik het werkelijk schandalig.
Er wordt nu gesuggereerd dat als TO die rekening niet had gegeven, dat zus ook redelijker zou zijn geweest. Maar wie zegt niet dat als zus die rekening gewoon betaald had, dat TO misschien nooit over huur was begonnen?
Maar goed, waar hebben we het eigenlijk nog over... TO en haar zus zijn er inmiddels uit. En dat is helaas niet op een leuke manier. Jammer dat het zo heeft moeten lopen.
Er wordt nu gesuggereerd dat als TO die rekening niet had gegeven, dat zus ook redelijker zou zijn geweest. Maar wie zegt niet dat als zus die rekening gewoon betaald had, dat TO misschien nooit over huur was begonnen?
Maar goed, waar hebben we het eigenlijk nog over... TO en haar zus zijn er inmiddels uit. En dat is helaas niet op een leuke manier. Jammer dat het zo heeft moeten lopen.
zaterdag 5 juli 2014 om 13:22
Zas, het is toch volkomen normaal dat alle rekeningen van een overledene die nog binnenkomen nog door de overledene (dus de nalatenschap) worden betaald?
Er zullen ook nog rekeningen voor verzekeringen, ziektekosten en een belastingaangifte zijn binnengekomen.
Die zijn toch ook niet dan ineens voor degene die toevallig nog in dat huis woont?
Vader betaalde die rekening altijd, dat was iets tussen hem en zus. Het is niet aan to, of jou, om dan na zijn overlijden met terugwerkende kracht te beslissen dat zus het dan maar moet betalen omdat zij ook baat had bij het betalen van die rekening.
En een groot gedeelte van die rekening gaat over kosten van vader zelf.
Ik snap echt niet dat je dat niet snapt.
Er zullen ook nog rekeningen voor verzekeringen, ziektekosten en een belastingaangifte zijn binnengekomen.
Die zijn toch ook niet dan ineens voor degene die toevallig nog in dat huis woont?
Vader betaalde die rekening altijd, dat was iets tussen hem en zus. Het is niet aan to, of jou, om dan na zijn overlijden met terugwerkende kracht te beslissen dat zus het dan maar moet betalen omdat zij ook baat had bij het betalen van die rekening.
En een groot gedeelte van die rekening gaat over kosten van vader zelf.
Ik snap echt niet dat je dat niet snapt.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
zaterdag 5 juli 2014 om 13:27
Waarom zou TO daar de dupe van moeten worden? Zus woonde daar ook dus heeft zelf waarschijnlijk de meeste kosten gemaakt en dan gaan miepen dat ze dat stukje van vader niet wil betalen terwijl ze zelf 40 jaar op zijn zak heeft geteerd. Ik vind het ongelooflijk asociaal. Zal goed zijn voor TO dat zus van haar erf verdwijnt. Met deze levenshouding is zus bepaald geen aanwinst om in de familie, laat staan op je erf, te hebben.
zaterdag 5 juli 2014 om 13:27
Ik heb alle reacties niet gelezen, alleen de OP en de laatste bladzijde. Maar ik zie het als volgt: TO had een regeling met haar ouders, zij goedkoop die boerderij en de ouders gratis wonen. Dat ouders iemand (in dit geval TO's zus) in huis nemen/houden, is hun goed recht en niet de zaak van TO. TO was immers met ouders overeengekomen dat die daar mochten wonen. Anders is het, wanneer ouders overlijden. Met het overlijden eindigt de regeling/afspraak en heeft TO het recht om te zeggen dat ze geen inwoners wil. Dan moet zus dus verkassen. Omdat zus er wel qua erfenis bij inschiet omdat ouders minder achterlaten (boerderij goedkoper verkocht), is het m.i. wel redelijk als TO haar zus een bedrag betaalt. Zus kan dit bijv. gebruiken als eigen inleg bij de aankoop van een woning. Mocht TO daarentegen een verhuurconstructie aangaan met zus, dan is het óf verhuur zelfstandige woonruimte (en mag vriend daar ook wonen) of een soort kamerhuurconstructie en dan mag vriend er níet wonen. Gezien veel juridisch gedoe zou ik kiezen voor het laatste.
Geen idee of mijn visie juridisch klopt, maar dit is wat mij redelijk lijkt. Dat zus veel geld bespaarde door bij ouders in te wonen is namelijk geen erf-voordeel, maar een afspraak die zij had met haar ouders. Dat staat, vind ik, los van de afspraak die TO met ouders had. Maar het erfdeel van zus is wel kleiner geworden door de goedkopere overdracht en daarin mag zus best gecompenseerd worden.
Geen idee of mijn visie juridisch klopt, maar dit is wat mij redelijk lijkt. Dat zus veel geld bespaarde door bij ouders in te wonen is namelijk geen erf-voordeel, maar een afspraak die zij had met haar ouders. Dat staat, vind ik, los van de afspraak die TO met ouders had. Maar het erfdeel van zus is wel kleiner geworden door de goedkopere overdracht en daarin mag zus best gecompenseerd worden.
