Gezondheid
alle pijlers
Contact schoonouders verbreken? (Geen OP)
zondag 17 november 2019 om 18:00
Ik ben nog niet eens halverwege maar ik snap wel waarom iemand geld vraagt voor een extra kind. Je kost gewoon geld dus hoezo is het echt heel raar dat mensen daar iets voor willen hebben? Of je schoonmoeder nou shopverslaafd is of niet.
Ik lees even verder maar dat snapte ik niet waar je zo verbolgen over bent.
Ik lees even verder maar dat snapte ik niet waar je zo verbolgen over bent.
zondag 17 november 2019 om 18:02
Ja misschien had ik dat verder uit moeten leggen, maar zowel mijn vader als ik hebben veel meer manieren aangeboden om hen geld te bieden, maar dit kwam uiteindelijk op max 200 per maand, terwijl ze als pleegouders wel 600 konden krijgenLucifer2018 schreef: ↑17-11-2019 18:00Ik ben nog niet eens halverwege maar ik snap wel waarom iemand geld vraagt voor een extra kind. Je kost gewoon geld dus hoezo is het echt heel raar dat mensen daar iets voor willen hebben? Of je schoonmoeder nou shopverslaafd is of niet.
Ik lees even verder maar dat snapte ik niet waar je zo verbolgen over bent.
zondag 17 november 2019 om 18:08
Daarna gaat het ook de hele tijd toch wel over geld, Heel raar gedoe allemaal.
Jij hoeft geen contact met je schoonouders, je vriend kan als hij dat wil best bij hen langs zonder jou toch?
Ik zou als ik jou was wat therapie gaan zoeken, als je flauwvalt van wat contact.. dat is niet best hoor.
Mijd ze gewoon even en laat ze contact houden met je vriend. Als hij dat wil.
Jij hoeft geen contact met je schoonouders, je vriend kan als hij dat wil best bij hen langs zonder jou toch?
Ik zou als ik jou was wat therapie gaan zoeken, als je flauwvalt van wat contact.. dat is niet best hoor.
Mijd ze gewoon even en laat ze contact houden met je vriend. Als hij dat wil.
zondag 17 november 2019 om 18:16
Ik vind je nog heel erg jong en eerlijk gezegd ook erg puberaal overkomen.
Je doet een behoorlijk beroep op die mensen, maar je weigert om mee te werken aan een financiële tegemoetkoming in jouw kosten van ruim 600 euro. Waarom? Je vindt het gek dat je als kind mee moet helpen in huis, terwijl de kinderen er nota bene zelf een bende van maken. Waarom? En nu wil je helemaal geen contact meer, terwijl die mensen jou al 2x maandenlange noodopvang hebben geboden?
Waar gaan jullie wonen als de antikraak-woning plots niet meer beschikbaar is?
Je doet een behoorlijk beroep op die mensen, maar je weigert om mee te werken aan een financiële tegemoetkoming in jouw kosten van ruim 600 euro. Waarom? Je vindt het gek dat je als kind mee moet helpen in huis, terwijl de kinderen er nota bene zelf een bende van maken. Waarom? En nu wil je helemaal geen contact meer, terwijl die mensen jou al 2x maandenlange noodopvang hebben geboden?
Waar gaan jullie wonen als de antikraak-woning plots niet meer beschikbaar is?
zondag 17 november 2019 om 18:19
Ik vind het voor jou erg dat je vader zijn verantwoordelijkheid niet heeft genomen ten aanzien van jou.
Dan aan degene die je opvangt max € 200,00 euro aan te bieden, is misbruik maken van de goedheid van deze mensen.
Ik snap dat zij dan aangeven dat zij als pleeg gezin willen functioneren om zo de onkosten vergoed te krijgen.
Alleen vind ik niet dat zij bij jou om geld kunnen vragen, een kind om geld vragen kan je niet maken.
Maar ik zou in therapie gaan om een en ander te verwerken.
Dan aan degene die je opvangt max € 200,00 euro aan te bieden, is misbruik maken van de goedheid van deze mensen.
Ik snap dat zij dan aangeven dat zij als pleeg gezin willen functioneren om zo de onkosten vergoed te krijgen.
Alleen vind ik niet dat zij bij jou om geld kunnen vragen, een kind om geld vragen kan je niet maken.
Maar ik zou in therapie gaan om een en ander te verwerken.
zondag 17 november 2019 om 18:23
Je was dus een kind met een zeer moeilijke thuis situatie.
Als school of iemand anders dit gemeld had was je in een onbekend pleeggezin geplaatst waar ze dus wel een pleegzorg vergoeding voor je hadden gekregen of je had moeten gaan wonen in een instelling.
Een andere mogelijkheid was fat he een van due dakloze jongeren was geworden.
Je mag dus heel erg blij zijn dat je schoonouders je in huis wilden nemen.
Dat zij daar graag een vergoeding voor hadden ontvangen is niet raar want jij was ook hin pleegkind. Alleen niet officieel.
Je hebt hun veel geld gekost en bent nu nog ondankbaar ook.
Ze hadden je achteraf gezien beter op straat kunnen laten staan. Je zet nu ook nog hun zoon tegen ze op
Als school of iemand anders dit gemeld had was je in een onbekend pleeggezin geplaatst waar ze dus wel een pleegzorg vergoeding voor je hadden gekregen of je had moeten gaan wonen in een instelling.
Een andere mogelijkheid was fat he een van due dakloze jongeren was geworden.
Je mag dus heel erg blij zijn dat je schoonouders je in huis wilden nemen.
Dat zij daar graag een vergoeding voor hadden ontvangen is niet raar want jij was ook hin pleegkind. Alleen niet officieel.
Je hebt hun veel geld gekost en bent nu nog ondankbaar ook.
Ze hadden je achteraf gezien beter op straat kunnen laten staan. Je zet nu ook nog hun zoon tegen ze op
zondag 17 november 2019 om 18:31
Max 200 is niet veel. Wie zou kleding, kapper, schoolgeld , etc betalen ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 17 november 2019 om 18:33
Beste Dase,
Je hebt vreselijke dingen meegemaakt op veel te jonge leeftijd. Het is geen wonder dat je heel boos bent. Ik wil echter voorzichtig opmerken dat boosheid op je schoonouders misschien wat overtrokken en voor een groot deel waarschijnlijk onterecht is. Zelfs in jou tekst komen ze op mij over als goedwillende mensen die het beste met hun zoon én met jou voorhebben. Misschien is het voor jou het gemakkelijkst om al die enorme gevoelens van verdriet, boosheid en in de steek gelaten zijn door zowel je overleden moeder als je vader te projecteren op je schoonouders. Zij staan het verst van je af. Je boosheid en verdriet daar neerleggen waar hij hoort roept veel te veel verwarrende gevoelens op.
Het bovenstaande is maar psychologie van de koude grond en niet vrij van aannames. Daarom adviseer ik je om morgen naar de huisarts te gaan en hem te vragen om psychische ondersteuning. Maak je huisarts duidelijk dat een praktijkondersteuner niet voldoende is. (Kan wel van nut zijn om een wachttijd te overbruggen.) Het is niet raar dat je je zo voelt. Heel begrijpelijk, maar je woede richting je schoonouders lijkt onterecht. sterkte.
Ps : je schrijft dat je schoonouders niet begrijpen dat ze het verkeerd aanpakken met jullie. Hoe zouden ze het, wat jou betreft, dan wél aan moeten pakken ? Wat zouden ze moeten doen of laten ?
Je hebt vreselijke dingen meegemaakt op veel te jonge leeftijd. Het is geen wonder dat je heel boos bent. Ik wil echter voorzichtig opmerken dat boosheid op je schoonouders misschien wat overtrokken en voor een groot deel waarschijnlijk onterecht is. Zelfs in jou tekst komen ze op mij over als goedwillende mensen die het beste met hun zoon én met jou voorhebben. Misschien is het voor jou het gemakkelijkst om al die enorme gevoelens van verdriet, boosheid en in de steek gelaten zijn door zowel je overleden moeder als je vader te projecteren op je schoonouders. Zij staan het verst van je af. Je boosheid en verdriet daar neerleggen waar hij hoort roept veel te veel verwarrende gevoelens op.
Het bovenstaande is maar psychologie van de koude grond en niet vrij van aannames. Daarom adviseer ik je om morgen naar de huisarts te gaan en hem te vragen om psychische ondersteuning. Maak je huisarts duidelijk dat een praktijkondersteuner niet voldoende is. (Kan wel van nut zijn om een wachttijd te overbruggen.) Het is niet raar dat je je zo voelt. Heel begrijpelijk, maar je woede richting je schoonouders lijkt onterecht. sterkte.
Ps : je schrijft dat je schoonouders niet begrijpen dat ze het verkeerd aanpakken met jullie. Hoe zouden ze het, wat jou betreft, dan wél aan moeten pakken ? Wat zouden ze moeten doen of laten ?
anoniem_386639 wijzigde dit bericht op 17-11-2019 18:45
13.65% gewijzigd
zondag 17 november 2019 om 18:35
Je schoonouders vangen je twee keer op, vragen om hulp in de huishouding terwijl zij veel privacy inleveren. Daarnaast klink je als een volleerde puber. Volgens mij zit er nog een andere kant aan dit verhaal.
Vraag of de communicatie alleen nog via je vriend kan gaan. En maak het drama niet nog veel groter dan het al is.
Vraag of de communicatie alleen nog via je vriend kan gaan. En maak het drama niet nog veel groter dan het al is.
zondag 17 november 2019 om 18:41
Nee ik zou niet het contact verbreken. Ze zijn er wel geweest voor jou/jullie he.
Hoe had je het opgelost als zij je niet in huis hadden genomen? Als je geen familie had kwam je echt in een pleeggezin of kindertehuis waar overigens dan ook goed betaald wordt voor je zo werkt het leven nou eenmaal.
Netwerkpleegzorg was helemaal niet gek geweest. Ikzelf heb op die manier in de weekenden een pleegzoontje gehad niet vanwege de vergoeding (hoewel dat wel erg welkom was, eigen kamer, benzine geld, leuke dingen doen enz enz) maar ook vanwege de begeleiding die je erbij krijgt, een dosis ervaring en bemiddeling.
Je klinkt nog jonger dan je bent. Bedenk je ook dat jullie nu heel onzeker wonen. Als er even geen woning is voor jullie gaan jullie dan met hangende pootjes terug naar je schoonouders?
Grenzen stellen zal ik wel doen. Max 1 keer per week mee eten bijvoorbeeld. En voet bij stuk houden wat betreft sinterklaas. Vergeet alleen niet dat je bepaalde verwachtingen geschept hebt door 5 jaar lang daar sinterklaas te vieren. Het was handig geweest als jullie uit jezelf al hadden aangegeven het dit jaar anders te willen doen. Wellicht kan je zeggen dat je in het weekend nog een bakkie koffie komt drinken en dan neem je een banketstaaf mee ofzo.
Toen ik net 18 was trok mijn vriend van destijds bij mijn moeder en mij in omdat hij niet meer thuis bij zijn moeder kon blijven.
Met mijn moeder is er een bedrag per maand afgesproken wat we allemaal redelijk vonden. Je schoonouders hebben ook enorm veel privacy en rust in moeten leveren dat is ook wat waard.
Ga in therapie en probeer wat verder te kijken dan alleen je vriend en jij. Ik merk dat ik een beetje boos wordt om je bericht en ik heb echt medelijden met je schoonouders. Het voelt als stank voor dank, zonde zij zijn jou niks verplicht geweest.
Begrijp me niet verkeerd hoor, je hebt het zwaar gehad en je kon na het overlijden van je moeder niet terecht bij je eigen vader dat moet heel moeilijk voor je zijn (geweest)
Hoe had je het opgelost als zij je niet in huis hadden genomen? Als je geen familie had kwam je echt in een pleeggezin of kindertehuis waar overigens dan ook goed betaald wordt voor je zo werkt het leven nou eenmaal.
Netwerkpleegzorg was helemaal niet gek geweest. Ikzelf heb op die manier in de weekenden een pleegzoontje gehad niet vanwege de vergoeding (hoewel dat wel erg welkom was, eigen kamer, benzine geld, leuke dingen doen enz enz) maar ook vanwege de begeleiding die je erbij krijgt, een dosis ervaring en bemiddeling.
Je klinkt nog jonger dan je bent. Bedenk je ook dat jullie nu heel onzeker wonen. Als er even geen woning is voor jullie gaan jullie dan met hangende pootjes terug naar je schoonouders?
Grenzen stellen zal ik wel doen. Max 1 keer per week mee eten bijvoorbeeld. En voet bij stuk houden wat betreft sinterklaas. Vergeet alleen niet dat je bepaalde verwachtingen geschept hebt door 5 jaar lang daar sinterklaas te vieren. Het was handig geweest als jullie uit jezelf al hadden aangegeven het dit jaar anders te willen doen. Wellicht kan je zeggen dat je in het weekend nog een bakkie koffie komt drinken en dan neem je een banketstaaf mee ofzo.
Toen ik net 18 was trok mijn vriend van destijds bij mijn moeder en mij in omdat hij niet meer thuis bij zijn moeder kon blijven.
Met mijn moeder is er een bedrag per maand afgesproken wat we allemaal redelijk vonden. Je schoonouders hebben ook enorm veel privacy en rust in moeten leveren dat is ook wat waard.
Ga in therapie en probeer wat verder te kijken dan alleen je vriend en jij. Ik merk dat ik een beetje boos wordt om je bericht en ik heb echt medelijden met je schoonouders. Het voelt als stank voor dank, zonde zij zijn jou niks verplicht geweest.
Begrijp me niet verkeerd hoor, je hebt het zwaar gehad en je kon na het overlijden van je moeder niet terecht bij je eigen vader dat moet heel moeilijk voor je zijn (geweest)
ibiopviva wijzigde dit bericht op 17-11-2019 18:43
4.58% gewijzigd
Het verleden is een schilderij maar de toekomst is een potloodschets, als het je niet bevalt veeg je de lijntjes weg en teken je zelf nieuwe.
@Lisette Jonkman
@Lisette Jonkman
zondag 17 november 2019 om 18:51
Maak je schoonmoeder duidelijk dat je het al moeilijk genoeg hebt met je vader, het verlies van je moeder en je depressie en dat je haar emotionele chantage er niet bij kunt gebruiken en dat ze niet zo aan jullie moet trekken en eisen, blijf dat gewoon rustig herhalen tot het doordringt en blijf netjes.
Goed dat je een eigen plek hebt.
En je vader zou ik vertellen wat een slappe laffe zak het is en dat je hem niet meer hoeft te zien.
Goed dat je een eigen plek hebt.
En je vader zou ik vertellen wat een slappe laffe zak het is en dat je hem niet meer hoeft te zien.
zondag 17 november 2019 om 18:59
Je klinkt idd nog jong, maar je hebt dan ook in de tijd dat je eigenlijk had moeten groeien naar een zelfstandige jonge volwassene het vreselijk voor je kiezen gehad. Ik vind je verhaal erg verdrietig.
Je vader heeft het af laten weten. Hij had zijn verantwoordelijkheid moeten nemen. Wat iemand hier boven ook als schreef, het lijkt alsof je je boosheid afreageerd op je schoonouders en dat hebben ze niet verdiend.
Voor nu lijkt het me belangrijk dat je hulp krijgt. Hulp om te verwerken wat er allemaal is gebeurd en om te leren dingen in perspectief te gaan zien. Daarnaast hulp om die laatste stappen naar volwassenheid te kunnen gaan maken.
Ga naar de huisarts en vraag om professionele hulp.
Ik wens je vooral veel sterkte. En hoop dat het je lukt de dingen beter van je af te schudden en je blik op de toekomst te richten.
Je vader heeft het af laten weten. Hij had zijn verantwoordelijkheid moeten nemen. Wat iemand hier boven ook als schreef, het lijkt alsof je je boosheid afreageerd op je schoonouders en dat hebben ze niet verdiend.
Voor nu lijkt het me belangrijk dat je hulp krijgt. Hulp om te verwerken wat er allemaal is gebeurd en om te leren dingen in perspectief te gaan zien. Daarnaast hulp om die laatste stappen naar volwassenheid te kunnen gaan maken.
Ga naar de huisarts en vraag om professionele hulp.
Ik wens je vooral veel sterkte. En hoop dat het je lukt de dingen beter van je af te schudden en je blik op de toekomst te richten.
zondag 17 november 2019 om 19:27
Ik vind het een beetje vreemd dat mensen me aanraden hulp te zoeken - die heb ik al jaren en dat gaat prima. Ik vertel in mijn verhaal ook dat ik bij een psycholoog loop, dat is verder nooit veranderd.
Daarnaast lees ik veel dat ik ondankbaar ben. Ik ben er vrij zeker van dat ik in mijn bericht heb gezegd dat ik ze dankbaar ben dat ik daar heb mogen wonen, maar pleegzorg was niet eens mogelijk omdat je dan als ouder niet in staat bent om voor je kind te zorgen - wat mijn vader dus wel was. Kunnen jullie allemaal wel meer dan €200 per maand missen? Dat lukte mijn vader niet. Hij had geen werk meer en kon de rekeningen van mijn moeder haar begrafenis niet eens betalen. Ik heb mijn schoonouders aangeboden al mijn geld te geven en mijn vader heeft €200 per maand aangeboden en dat vond ik al heel schappelijk. Ik kon eens per week douchen en betaalde bijna al mijn eten zelf. Ik was zoals eerder genoemd amper thuis en kwam al 4 jaar daar over de vloer. De tijd dat ik thuis was was ik een soort Assepoester en keken mijn schoonouders toe hoe ik het huis schoonmaakte.
Mijn vriend wil ook geen contact meer. Hij is als kind totaal gesloopt door zijn vader en broer (geweld & schelden). Zijn broer heeft meerdere keren botten bij hem gebroken en letterlijk het ziekenhuis ingeslagen. Zijn moeder manipuleerde hem van jongs af aan al.
Mijn vriend heeft zich vorig jaar plat gewerkt en zijn moeder heeft hiervan €€500 afgenomen en nooit teruggegeven.
Ik las ook iets over waarom ik niet ergens anders terecht kon. Mijn grootouders leven niet meer, op 1 na die in een verzorgingstehuis zit. Mijn zus zat op dat moment middenin een scheiding met 2 kids en hadden geen ruimte over. Destijds had ik ook veel ruzie met mijn zus.
Daarnaast lees ik veel dat ik ondankbaar ben. Ik ben er vrij zeker van dat ik in mijn bericht heb gezegd dat ik ze dankbaar ben dat ik daar heb mogen wonen, maar pleegzorg was niet eens mogelijk omdat je dan als ouder niet in staat bent om voor je kind te zorgen - wat mijn vader dus wel was. Kunnen jullie allemaal wel meer dan €200 per maand missen? Dat lukte mijn vader niet. Hij had geen werk meer en kon de rekeningen van mijn moeder haar begrafenis niet eens betalen. Ik heb mijn schoonouders aangeboden al mijn geld te geven en mijn vader heeft €200 per maand aangeboden en dat vond ik al heel schappelijk. Ik kon eens per week douchen en betaalde bijna al mijn eten zelf. Ik was zoals eerder genoemd amper thuis en kwam al 4 jaar daar over de vloer. De tijd dat ik thuis was was ik een soort Assepoester en keken mijn schoonouders toe hoe ik het huis schoonmaakte.
Mijn vriend wil ook geen contact meer. Hij is als kind totaal gesloopt door zijn vader en broer (geweld & schelden). Zijn broer heeft meerdere keren botten bij hem gebroken en letterlijk het ziekenhuis ingeslagen. Zijn moeder manipuleerde hem van jongs af aan al.
Mijn vriend heeft zich vorig jaar plat gewerkt en zijn moeder heeft hiervan €€500 afgenomen en nooit teruggegeven.
Ik las ook iets over waarom ik niet ergens anders terecht kon. Mijn grootouders leven niet meer, op 1 na die in een verzorgingstehuis zit. Mijn zus zat op dat moment middenin een scheiding met 2 kids en hadden geen ruimte over. Destijds had ik ook veel ruzie met mijn zus.
zondag 17 november 2019 om 19:34
Ja, ik kan meer dan 200 euro missen. Maar daar gaat het niet om.Dase7960 schreef: ↑17-11-2019 19:27Ik vind het een beetje vreemd dat mensen me aanraden hulp te zoeken - die heb ik al jaren en dat gaat prima. Ik vertel in mijn verhaal ook dat ik bij een psycholoog loop, dat is verder nooit veranderd.
Daarnaast lees ik veel dat ik ondankbaar ben. Ik ben er vrij zeker van dat ik in mijn bericht heb gezegd dat ik ze dankbaar ben dat ik daar heb mogen wonen, maar pleegzorg was niet eens mogelijk omdat je dan als ouder niet in staat bent om voor je kind te zorgen - wat mijn vader dus wel was. Kunnen jullie allemaal wel meer dan €200 per maand missen? Dat lukte mijn vader niet. Hij had geen werk meer en kon de rekeningen van mijn moeder haar begrafenis niet eens betalen. Ik heb mijn schoonouders aangeboden al mijn geld te geven en mijn vader heeft €200 per maand aangeboden en dat vond ik al heel schappelijk. Ik kon eens per week douchen en betaalde bijna al mijn eten zelf. Ik was zoals eerder genoemd amper thuis en kwam al 4 jaar daar over de vloer. De tijd dat ik thuis was was ik een soort Assepoester en keken mijn schoonouders toe hoe ik het huis schoonmaakte.
Mijn vriend wil ook geen contact meer. Hij is als kind totaal gesloopt door zijn vader en broer (geweld & schelden). Zijn broer heeft meerdere keren botten bij hem gebroken en letterlijk het ziekenhuis ingeslagen. Zijn moeder manipuleerde hem van jongs af aan al.
Mijn vriend heeft zich vorig jaar plat gewerkt en zijn moeder heeft hiervan €€500 afgenomen en nooit teruggegeven.
Ik las ook iets over waarom ik niet ergens anders terecht kon. Mijn grootouders leven niet meer, op 1 na die in een verzorgingstehuis zit. Mijn zus zat op dat moment middenin een scheiding met 2 kids en hadden geen ruimte over. Destijds had ik ook veel ruzie met mijn zus.
Waarom trok jij in bij zo’n gewelddadig , liefdeloos , manipulerend gezin ? Waarom kwam je daar al zo lang over de vloer als ze zo verschrikkelijk waren ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 17 november 2019 om 19:35
Jij hebt veel meegemaakt en reageert dit af op de mensen die jou geholpen hebben.
Werk aan je eigen shit en zet het contact met zijn ouders op een laag potje.
Maar vooral: laat je vriend zijn eigen beslissingen nemen!
Contact verbreken terwijl je ze twee maanden geleden nog goed genoeg waren om bij te wonen is erg dramatisch
Werk aan je eigen shit en zet het contact met zijn ouders op een laag potje.
Maar vooral: laat je vriend zijn eigen beslissingen nemen!
Contact verbreken terwijl je ze twee maanden geleden nog goed genoeg waren om bij te wonen is erg dramatisch
en me vriend die wilt ook nog wat zegge
zondag 17 november 2019 om 19:37
.maar pleegzorg was niet eens mogelijk omdat je dan als ouder niet in staat bent om voor je kind te zorgen - wat mijn vader dus wel was
Iemand die in zo’n nare tijd het huis verlaat om bij iemand in te trekken ( wie betaalde de huur door ? En was er geen begrafenispolis ? ) die is niet in staat om voor zijn kind te zorgen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 17 november 2019 om 19:41
Hypotheek was al afbetaald. Mijn moeder is jong gestorven, dus de begrafenispolis was niet hoog. We wouden haar niet in een kist van spaanplaat doen wat na 4 maanden al ingestort is.blijfgewoonbianca schreef: ↑17-11-2019 19:37.
Iemand die in zo’n nare tijd het huis verlaat om bij iemand in te trekken ( wie betaalde de huur door ? En was er geen begrafenispolis ? ) die is niet in staat om voor zijn kind te zorgen.
