Gezondheid
alle pijlers
Frozen shoulder wordt steeds erger.. herkenning of tips?
woensdag 11 maart 2026 om 18:23
Ik zit inmiddels zo’n drie maanden met een frozen shoulder en het begint me eerlijk gezegd behoorlijk op te breken.
Het begon met wat pijn en stijfheid, maar inmiddels is het echt heftig geworden. De pijn wordt steeds erger en slapen is bijna niet meer te doen. De nachten zijn op dit moment misschien wel het zwaarst. Vaak word ik gillend wakker en breekt het zweet me dan letterlijk uit. Ik heb dan een verkeerde beweging gemaakt.
Ik heb een cortisone-injectie gehad (zonder effect), ben bij de fysiotherapeut en doe elke dag mijn oefeningen. Ook slik ik inmiddels volop pijnstilling, maar zelfs dat lijkt maar weinig verschil te maken. Tot mijn frustratie begint mijn andere schouder nu ook pijn te doen.
Ik werk nog 50% (kantoorbaan), maar merk dat zelfs dat eigenlijk al te zwaar is. Mijn huisarts adviseert om me volledig ziek te melden, maar alleen al de gedachte daaraan maakt me onrustig. Tegelijkertijd kan ik thuis ook steeds minder zelf en moet ik overal hulp bij vragen. Dat vind ik misschien nog wel het moeilijkst.
De frustratie en machteloosheid lopen daardoor best op. Zijn er hier mensen die dit herkennen? Hoe zijn jullie door deze periode heen gekomen, en wat hielp (of juist niet)?
Het begon met wat pijn en stijfheid, maar inmiddels is het echt heftig geworden. De pijn wordt steeds erger en slapen is bijna niet meer te doen. De nachten zijn op dit moment misschien wel het zwaarst. Vaak word ik gillend wakker en breekt het zweet me dan letterlijk uit. Ik heb dan een verkeerde beweging gemaakt.
Ik heb een cortisone-injectie gehad (zonder effect), ben bij de fysiotherapeut en doe elke dag mijn oefeningen. Ook slik ik inmiddels volop pijnstilling, maar zelfs dat lijkt maar weinig verschil te maken. Tot mijn frustratie begint mijn andere schouder nu ook pijn te doen.
Ik werk nog 50% (kantoorbaan), maar merk dat zelfs dat eigenlijk al te zwaar is. Mijn huisarts adviseert om me volledig ziek te melden, maar alleen al de gedachte daaraan maakt me onrustig. Tegelijkertijd kan ik thuis ook steeds minder zelf en moet ik overal hulp bij vragen. Dat vind ik misschien nog wel het moeilijkst.
De frustratie en machteloosheid lopen daardoor best op. Zijn er hier mensen die dit herkennen? Hoe zijn jullie door deze periode heen gekomen, en wat hielp (of juist niet)?
donderdag 12 maart 2026 om 10:18
Ruim een jaar ( bijna 1,5 )fysio gehad , hielp niets.
Toen ging mijn fysiotherapeut emigreren en kreeg ik een andere, die zei; ik kan iets proberen wat wel veel pijn doet .
Ik wilde alles wel proberen hij heeft er aan getrokken ( van boven af) eerste keer al veel verbetering, na 2 sessies was t over ik vraag mij nog altijd af waarom ik zolang fysiotherapie gehad heb.( Waarschijnlijk had ze geld nodig voor haar emigratie)
Sterkte. T is een rot iets zo n Frozen shoulder.
Toen ging mijn fysiotherapeut emigreren en kreeg ik een andere, die zei; ik kan iets proberen wat wel veel pijn doet .
Ik wilde alles wel proberen hij heeft er aan getrokken ( van boven af) eerste keer al veel verbetering, na 2 sessies was t over ik vraag mij nog altijd af waarom ik zolang fysiotherapie gehad heb.( Waarschijnlijk had ze geld nodig voor haar emigratie)
Sterkte. T is een rot iets zo n Frozen shoulder.
donderdag 12 maart 2026 om 11:33
Herkenbaar..
Qua slapen: ik had opgevouwen handdoeken onder mijn schouder/armen liggen. Daardoor lag ik wat meer ‘in elkaar’ met mijn schouders in plaats van overstrekt en dat hielp al wat tegen de pijn. Ook voorkwam het dat ik ‘s nachts om ging rollen.
En als ik buiten liep had ik zo’n heuptasje om, opgevuld met een handdoekje oid. Dan kon ik daar mijn arm op laten rusten en bungelde het niet zo.
Heb je een injectie gehad onder echogeleiding, zodat ze precies de juiste plek hadden?
Het haalde bij mij iets van de scherpe kantjes af, en dat was al fijn.
Verder was mijn werkgever en de bedrijfsarts erg flexibel en meedenkend. Ik ben een tijdje 100% ziek geweest, daarna kon ik opbouwend thuis werken voor 2-3-4 uur en dat gedurende de dag verdelen. Misschien is zoiets ook voor jou mogelijk?
Sterkte!
Qua slapen: ik had opgevouwen handdoeken onder mijn schouder/armen liggen. Daardoor lag ik wat meer ‘in elkaar’ met mijn schouders in plaats van overstrekt en dat hielp al wat tegen de pijn. Ook voorkwam het dat ik ‘s nachts om ging rollen.
En als ik buiten liep had ik zo’n heuptasje om, opgevuld met een handdoekje oid. Dan kon ik daar mijn arm op laten rusten en bungelde het niet zo.
Heb je een injectie gehad onder echogeleiding, zodat ze precies de juiste plek hadden?
Het haalde bij mij iets van de scherpe kantjes af, en dat was al fijn.
Verder was mijn werkgever en de bedrijfsarts erg flexibel en meedenkend. Ik ben een tijdje 100% ziek geweest, daarna kon ik opbouwend thuis werken voor 2-3-4 uur en dat gedurende de dag verdelen. Misschien is zoiets ook voor jou mogelijk?
Sterkte!
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
donderdag 12 maart 2026 om 12:12
Geen oefeningen doen en niet laten rekken door een fysio! Dat is volledig achterhaald, vertelde de orthopeed mij.
Een frozen shoulder verloopt in fases, en zeker als je nog in de fase zit waarin de pijn steeds erger wordt, heeft je arm rust, rust en nog eens rust nodig. Anders blijf je de schouder telkens irriteren en kan hij niet genezen.
Want dat is het goede nieuws: Uiteindelijk geneest het! Al kan daar wel een tijd (een jaar of langer) overheen gaan. Maar uit onderzoek is in ieder geval gebleken dat het genezingsproces bij een frozen shoulder helemaal niet versneld wordt door fysiotherapie, oefeningen, oprekken met een katrol, etc. Rust is het nieuwe advies!
Ik had een hele pijnlijke frozen shoulder en moest van de orthopeed onmiddellijk stoppen met de fysiotherapie die ik daarvoor volgde, en met alle dagelijkse handelingen die pijn deden. En inderdaad, vanaf toen ging het steeds ietsje beter. Eerst werd de pijn minder, daarna kwam de bewegingsvrijheid stukje bij beetje terug. Twee jaar na de start was mijn schouder weer bijna helemaal de oude.
En toen begon de andere schouder… Maar die is gelukkig bij lange na niet zo erg geworden als de eerste, omdat ik nu wist dat ik ‘m rust moest geven in plaats van oefeningen. Mijn tweede frozen shoulder is nooit zo beperkend en pijnlijk geworden als de eerste, en ik ging veel sneller door de fases heen op weg naar genezing.
Een frozen shoulder verloopt in fases, en zeker als je nog in de fase zit waarin de pijn steeds erger wordt, heeft je arm rust, rust en nog eens rust nodig. Anders blijf je de schouder telkens irriteren en kan hij niet genezen.
Want dat is het goede nieuws: Uiteindelijk geneest het! Al kan daar wel een tijd (een jaar of langer) overheen gaan. Maar uit onderzoek is in ieder geval gebleken dat het genezingsproces bij een frozen shoulder helemaal niet versneld wordt door fysiotherapie, oefeningen, oprekken met een katrol, etc. Rust is het nieuwe advies!
Ik had een hele pijnlijke frozen shoulder en moest van de orthopeed onmiddellijk stoppen met de fysiotherapie die ik daarvoor volgde, en met alle dagelijkse handelingen die pijn deden. En inderdaad, vanaf toen ging het steeds ietsje beter. Eerst werd de pijn minder, daarna kwam de bewegingsvrijheid stukje bij beetje terug. Twee jaar na de start was mijn schouder weer bijna helemaal de oude.
En toen begon de andere schouder… Maar die is gelukkig bij lange na niet zo erg geworden als de eerste, omdat ik nu wist dat ik ‘m rust moest geven in plaats van oefeningen. Mijn tweede frozen shoulder is nooit zo beperkend en pijnlijk geworden als de eerste, en ik ging veel sneller door de fases heen op weg naar genezing.
donderdag 12 maart 2026 om 12:16
donderdag 12 maart 2026 om 12:22
Toen ik in 2018 een frozen shoulder had, was dat ook al het advies. Maar nog steeds lopen de meningen hierover uiteen. Ik ben op een gegeven moment wel wat oefeningen gaan doen, dat werkte vooral psychisch goed. Helaas is het bij nooit volledig genezen, de schouder blijft een zwakke plek. Ik kan de schouder echt minder belasten en heb kracht verlies. Dus ja het geneest, maar niet bij iedereen volledig. Ik weet inmiddels da ik niet de enige ben.Java schreef: ↑12-03-2026 12:12
Want dat is het goede nieuws: Uiteindelijk geneest het! Al kan daar wel een tijd (een jaar of langer) overheen gaan. Maar uit onderzoek is in ieder geval gebleken dat het genezingsproces bij een frozen shoulder helemaal niet versneld wordt door fysiotherapie, oefeningen, oprekken met een katrol, etc. Rust is het nieuwe advies!
donderdag 12 maart 2026 om 12:55
Mijn partner heeft het ook gehad. Dat duurde ook maar, en daardoor is ze haar andere arm meer gaan belasten. Wat uiteindelijk zorgde voor ook nog eens overbelasting in de goede arm. Dan heb je dus beide armen die zeer doen en kan je helemaal niks meer. Uiteindelijk ook besloten om even helemaal rust te nemen en eerst aan herstel te werken. Op het moment dat je nu ook last van je 2e arm krijgt is het echt wel tijd om serieus een pas op de plaats te maken.
donderdag 12 maart 2026 om 14:46
Ik heb momenteel mijn tweede frozen shoulder. De eerste had ik gekregen na een gescheurde pees ( maar misschien anders ook wel?) uiteindelijk is mijn arm weer helemaal hersteld. Ik kan zelfs mijn arm weer tussen mijn schouderbladen leggen ( wat het laatste is wat hersteld)
Nu dus een frozen shoulder aan de andere kant. Ik heb oefeningen van de orthopedisch manueel therapeut gekregen ( o.a. op de grond met een bal tussen mijn schouderbladen rollen) Dit is om te zorgen dat de schouder niet nog stijver wordt.
Wel of niet iets doen, eerlijk gezegd weet ik niet wat het beste is. Ik weet wel dat het de vorige keer ongeveer twee en half jaar duurde voordat ik mijn schouder weer normaal kon gebruiken. Ik slik dagelijks paracetamol en slaap redelijk ( wel vaak wakker) Ik ga op mijn andere zij liggen en leg de elleboog van mijn zere arm achter mijn heup zodat de schouder niet zakt.
Ik heb dus geen advies TO. Vooral heel veel geduld hebben.
Wat ik zelf een fijne oefening vind is slingeren; dan voel je de schouder even helemaal niet.
Nu dus een frozen shoulder aan de andere kant. Ik heb oefeningen van de orthopedisch manueel therapeut gekregen ( o.a. op de grond met een bal tussen mijn schouderbladen rollen) Dit is om te zorgen dat de schouder niet nog stijver wordt.
Wel of niet iets doen, eerlijk gezegd weet ik niet wat het beste is. Ik weet wel dat het de vorige keer ongeveer twee en half jaar duurde voordat ik mijn schouder weer normaal kon gebruiken. Ik slik dagelijks paracetamol en slaap redelijk ( wel vaak wakker) Ik ga op mijn andere zij liggen en leg de elleboog van mijn zere arm achter mijn heup zodat de schouder niet zakt.
Ik heb dus geen advies TO. Vooral heel veel geduld hebben.
Wat ik zelf een fijne oefening vind is slingeren; dan voel je de schouder even helemaal niet.
joppie wijzigde dit bericht op 12-03-2026 18:30
0.58% gewijzigd
Alles gaat voorbij
donderdag 12 maart 2026 om 15:22
Dat herken ik helaas. Rust nemen hielp mij echt, plus geduld en rustige oefeningen. Overleg eventueel met je huisarts over pijnbestrijding en tijdelijk minder werken. Sterkte!Hana-Haven schreef: ↑11-03-2026 18:23Ik zit inmiddels zo’n drie maanden met een frozen shoulder en het begint me eerlijk gezegd behoorlijk op te breken.
Het begon met wat pijn en stijfheid, maar inmiddels is het echt heftig geworden. De pijn wordt steeds erger en slapen is bijna niet meer te doen. De nachten zijn op dit moment misschien wel het zwaarst. Vaak word ik gillend wakker en breekt het zweet me dan letterlijk uit. Ik heb dan een verkeerde beweging gemaakt.
Ik heb een cortisone-injectie gehad (zonder effect), ben bij de fysiotherapeut en doe elke dag mijn oefeningen. Ook slik ik inmiddels volop pijnstilling, maar zelfs dat lijkt maar weinig verschil te maken. Tot mijn frustratie begint mijn andere schouder nu ook pijn te doen.
Ik werk nog 50% (kantoorbaan), maar merk dat zelfs dat eigenlijk al te zwaar is. Mijn huisarts adviseert om me volledig ziek te melden, maar alleen al de gedachte daaraan maakt me onrustig. Tegelijkertijd kan ik thuis ook steeds minder zelf en moet ik overal hulp bij vragen. Dat vind ik misschien nog wel het moeilijkst.
De frustratie en machteloosheid lopen daardoor best op. Zijn er hier mensen die dit herkennen? Hoe zijn jullie door deze periode heen gekomen, en wat hielp (of juist niet)?
donderdag 12 maart 2026 om 17:23
Ik had 'm aan het begin van de coronatijd. Slechts 1x bij de fysio geweest, maar zolang de schouder in de 'frozen' fase zat kon die er helemaal niets mee kon. Daarna vanwege de coronalockdown zelf maar aan de slag gegaan met oefeningen, gevonden via internet (Dr Jo op youtube), en dat hielp gelukkig.
O.a. het slingeren van de arm, hierboven ook genoemd, en middels een haakje in het plafond met een touw de ene arm met de andere de lucht in hijsen. Uiteraard niets forceren.
Uiteindelijk is het helemaal hersteld gelukkig.
Sterkte!
O.a. het slingeren van de arm, hierboven ook genoemd, en middels een haakje in het plafond met een touw de ene arm met de andere de lucht in hijsen. Uiteraard niets forceren.
Uiteindelijk is het helemaal hersteld gelukkig.
Sterkte!
donderdag 12 maart 2026 om 20:05
Je zit pas in maand 3. Met een beetje pech gaat het nog 6 maanden bergafwaarts.
De fysio schouder-specialist waar ik heen ging was kort en duidelijk: ik bel je 1x per maand. Dan vraag ik je hoeveel pijn het nog doet. Als het nog pijn doet ben je er nog niet en bel ik over een maand terug! Na 9 maanden en een volledig vaste schouder (ik denk dat ik mijn elleboog hooguit 10 cm zijwaarts kon bewegen). Daarna dus pas gestart met fysio.
Wat mij hielp bij het slapen was op mijn goede zij liggen en dan een stevig kussen voor mijn borst waar mijn arm op rustte.
Verder een sling voor als ik bijv wandelde. En altijd en sjaal bij me hebben, want kou deed pas echt pijn! Dan realiseer je je pas hoe koud het bijv in de AH is in de zomer. Of de airco van de auto! (Ook bij lange ritten als bijrijder had ik trouwens een hoofdkussen bij me om mijn arm te ondersteunen).
De fysio schouder-specialist waar ik heen ging was kort en duidelijk: ik bel je 1x per maand. Dan vraag ik je hoeveel pijn het nog doet. Als het nog pijn doet ben je er nog niet en bel ik over een maand terug! Na 9 maanden en een volledig vaste schouder (ik denk dat ik mijn elleboog hooguit 10 cm zijwaarts kon bewegen). Daarna dus pas gestart met fysio.
Wat mij hielp bij het slapen was op mijn goede zij liggen en dan een stevig kussen voor mijn borst waar mijn arm op rustte.
Verder een sling voor als ik bijv wandelde. En altijd en sjaal bij me hebben, want kou deed pas echt pijn! Dan realiseer je je pas hoe koud het bijv in de AH is in de zomer. Of de airco van de auto! (Ook bij lange ritten als bijrijder had ik trouwens een hoofdkussen bij me om mijn arm te ondersteunen).
donderdag 12 maart 2026 om 20:36
Ja die kou op de schouder is echt vervelend helemaal in combinatie met opvliegers. Dekbed af en dekbed over is het 's nachts bij mij.-Matilda- schreef: ↑12-03-2026 20:05Je zit pas in maand 3. Met een beetje pech gaat het nog 6 maanden bergafwaarts.
De fysio schouder-specialist waar ik heen ging was kort en duidelijk: ik bel je 1x per maand. Dan vraag ik je hoeveel pijn het nog doet. Als het nog pijn doet ben je er nog niet en bel ik over een maand terug! Na 9 maanden en een volledig vaste schouder (ik denk dat ik mijn elleboog hooguit 10 cm zijwaarts kon bewegen). Daarna dus pas gestart met fysio.
Wat mij hielp bij het slapen was op mijn goede zij liggen en dan een stevig kussen voor mijn borst waar mijn arm op rustte.
Verder een sling voor als ik bijv wandelde. En altijd en sjaal bij me hebben, want kou deed pas echt pijn! Dan realiseer je je pas hoe koud het bijv in de AH is in de zomer. Of de airco van de auto! (Ook bij lange ritten als bijrijder had ik trouwens een hoofdkussen bij me om mijn arm te ondersteunen).
Alles gaat voorbij
donderdag 12 maart 2026 om 20:49
13 maanden geleden - begin februari 2025 - kreeg ik de light-versie cadeau.
We zijn 13 maanden verder en ik zit intussen terug aan ongeveer 90 % van mijn kunnen.
It takes time dus.
Aan fysio ben ik nooit begonnen.
De eerste maanden moest er sowieso niemand aan mijn schouder zitten qua pijn.
(Na 3 à 4 maanden deed man een poging tot liefdevolle massage, maar dat is zacht gezegd grondig mislukt.)
Ik hoor meer mensen in mijn omgeving voor wie het pijnlijk is, lang duurt en die er door teveel pijn of te weinig kunnen soms echt een paar maanden uitgaan qua werk. Als je je thuis al nauwelijks redt en teveel pijn hebt is het zinloos om op het werk wel pogen door te gaan.
Hier hielp dus uiteindelijk vooral rust, aanvaarding en af en toe stevig vloeken op pijnscheuten, foute bewegingen, ...
En de eerste weken tot maanden dag per dag ontdekken wat niet meer kon.
En dan heb / had ik dus overduidelijk een light-versie.
We zijn 13 maanden verder en ik zit intussen terug aan ongeveer 90 % van mijn kunnen.
It takes time dus.
Aan fysio ben ik nooit begonnen.
De eerste maanden moest er sowieso niemand aan mijn schouder zitten qua pijn.
(Na 3 à 4 maanden deed man een poging tot liefdevolle massage, maar dat is zacht gezegd grondig mislukt.)
Ik hoor meer mensen in mijn omgeving voor wie het pijnlijk is, lang duurt en die er door teveel pijn of te weinig kunnen soms echt een paar maanden uitgaan qua werk. Als je je thuis al nauwelijks redt en teveel pijn hebt is het zinloos om op het werk wel pogen door te gaan.
Hier hielp dus uiteindelijk vooral rust, aanvaarding en af en toe stevig vloeken op pijnscheuten, foute bewegingen, ...
En de eerste weken tot maanden dag per dag ontdekken wat niet meer kon.
En dan heb / had ik dus overduidelijk een light-versie.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
donderdag 12 maart 2026 om 20:50
2x frozen shoulders gehad (beide schouder 2x). En ja, deels beide schouders tegelijk. Een aantal fysio behandelingen gehad en ook een spuit. Heeft allemaal niet geholpen. Toen zei een nieuwe fysiotherapeute: er is maar één oplossing: geef het rust, ga niet over je grenzen en slaap 's nachts met een kussen of een grote knuffelbeer in je armen (en paracetamolletje voor het slapen gaan). Nou, dat was de gouden tip. Het is bij mij ontstaan door een te lage stoel tijdens computerwerk en teveel spanningen. Nooit gestopt met werken en inmiddels weer helemaal soepel zonder pijn.
Dezelfde fysiotherapeute vertelde dat herstel wel anderhalf jaar kan duren en het eerst opbouwt in klachten en daarna komt herstel. Dat was ook zo (heel veel pijn en belemmeringen gehad, maar is helemaal goed gekomen)
Succes met het herstel! Helaas heb je waarschijnlijk nog een lange weg te gaan...
Dezelfde fysiotherapeute vertelde dat herstel wel anderhalf jaar kan duren en het eerst opbouwt in klachten en daarna komt herstel. Dat was ook zo (heel veel pijn en belemmeringen gehad, maar is helemaal goed gekomen)
Succes met het herstel! Helaas heb je waarschijnlijk nog een lange weg te gaan...
Soms voelt het niet goed om een ander teleur te stellen, maar is het wel de beste keuze voor jezelf....
donderdag 12 maart 2026 om 21:28
Ik gooi ‘m er toch even in: je weet dat een frozen shoulder een van de meest herkenbare symptomen van de (peri)menopause is? Ik zie niet je leeftijd terug in je verhaal, maar zelf terugkijkende heb ik de afgelopen drie jaar heel erg last gehad van een frozen shoulder, ondanks alle behandelingen etc, maar heeft HST het langzaam maar zeker volledig voor me opgelost.
donderdag 12 maart 2026 om 22:15
Rusten, geen fysio, het heeft zijn tijd nodig.
Ik heb het ook gehad, met een kantoorbaan thuis werk.
100% in de ziekte wet.
Ga uit van 2 jaar.
Rusten, doe wat je ze zelf kunt, niet meer.
Geen fysio die van alles wil versnellen het heeft tijd nodig.
Het is jouw lichaam, ieder ander weet het toch altijd beter.
Maar jij moet er mee verder.
Ik was na 8 maanden beter. Maar heb een werkgever
gehad die mij de rust gaf.
Ik heb het ook gehad, met een kantoorbaan thuis werk.
100% in de ziekte wet.
Ga uit van 2 jaar.
Rusten, doe wat je ze zelf kunt, niet meer.
Geen fysio die van alles wil versnellen het heeft tijd nodig.
Het is jouw lichaam, ieder ander weet het toch altijd beter.
Maar jij moet er mee verder.
Ik was na 8 maanden beter. Maar heb een werkgever
gehad die mij de rust gaf.
donderdag 12 maart 2026 om 22:36
Soortgelijke oefeningen heb ik ook gekregen van mijn therapeut.replica schreef: ↑12-03-2026 17:23Ik had 'm aan het begin van de coronatijd. Slechts 1x bij de fysio geweest, maar zolang de schouder in de 'frozen' fase zat kon die er helemaal niets mee kon. Daarna vanwege de coronalockdown zelf maar aan de slag gegaan met oefeningen, gevonden via internet (Dr Jo op youtube), en dat hielp gelukkig.
O.a. het slingeren van de arm, hierboven ook genoemd, en middels een haakje in het plafond met een touw de ene arm met de andere de lucht in hijsen. Uiteraard niets forceren.
Uiteindelijk is het helemaal hersteld gelukkig.
Sterkte!
Alles gaat voorbij
vrijdag 13 maart 2026 om 09:50
Het is verschrikkelijk een frozen shoulder. Heb het aan beide kanten gehad. Zo ontzettend veel pijn en ongemak door gehad! Ik ben gelukkig bij een orthopeed terecht gekomen die er heel veel onderzoek naar doet en deed en hij heeft een (toen) experimentele behandeling gedaan. Inmiddels past hij deze regulier toe. Hij zei ook dat geen enkele pijnstiller echt werkt, behalve een spuit erin, dat werkt tijdelijk. Na zijn behandeling was diezelfde nacht de pijn weg. Ik kon wel huilen! De mobiliteit duurde wel even voordat dat weer een beetje oke was.
Ik mag hier geen tips van klinieken enzo delen, maar als je wil, kan ik je een PB sturen.
Ik mag hier geen tips van klinieken enzo delen, maar als je wil, kan ik je een PB sturen.
vrijdag 13 maart 2026 om 10:39
Dank voor alle reacties, echt super fijn! Ook de tips ga ik zeker gebruiken.
@himalaya: ik heb een injectie onder echobegeleiding gehad, en het heeft helaas niks geholpen. Alleen de eerste nacht minder pijn (maar ik denk dat het door de pijnstilling kwam die ook in de injectie zat), maar daarna weer net zo erg als daarvoor..
Ik verwacht dat mijn werkgever ook wel flexibel is. Ik werk hier al heel lang, en ze weten dat ik me niet zomaar ziek meld.
@-Matilda-, kou is inderdaad echt vreselijk. Zit zodra het kan met warmtekussen op m'n schouder. Dank voor alle tips!
@Legobloempje, ik ben 52 en zit inderdaad vol in de menopauze.. Het stomme is dat ik een paar maanden voor dit zich manifesteerde begonnen ben met het sprayen van oestrogeenspray op de pols op dezelfde arm. Was even bang dat het dus juist averechts hielp, maar huisarts heeft me verzekerd dat dit gewoon domme pech is. Durf alleen niet de spray op m'n andere arm te gebruiken, omdat ik het toch niet helemaal vertrouw, haha.
@Joppie: weet dat je vraag algemeen is, maar ik slik nu alleen paracetamol, daarvoor ook andere pijnstillers, maar eigenlijk helpt niks
@Maximale, dank voor je bericht. Fijn dat het beter met je gaat. Ik heb ook het gevoel dat rust mij gaat helpen. Ik verwacht ook dat mijn werkgever wel mee gaat werken in dit proces (maar nooit eerder mee te maken gehad, dus ik houd een slag om de arm)
@Zomeravond, vreselijk, aan beide kanten. Spuit heeft hier niks gedaan, maar als je mij een pb wil sturen, graag!
Dank allemaal, voelt al wat minder alleen. En dank voor alle tips, ben ik echt heel blij mee!!
@himalaya: ik heb een injectie onder echobegeleiding gehad, en het heeft helaas niks geholpen. Alleen de eerste nacht minder pijn (maar ik denk dat het door de pijnstilling kwam die ook in de injectie zat), maar daarna weer net zo erg als daarvoor..
Ik verwacht dat mijn werkgever ook wel flexibel is. Ik werk hier al heel lang, en ze weten dat ik me niet zomaar ziek meld.
@-Matilda-, kou is inderdaad echt vreselijk. Zit zodra het kan met warmtekussen op m'n schouder. Dank voor alle tips!
@Legobloempje, ik ben 52 en zit inderdaad vol in de menopauze.. Het stomme is dat ik een paar maanden voor dit zich manifesteerde begonnen ben met het sprayen van oestrogeenspray op de pols op dezelfde arm. Was even bang dat het dus juist averechts hielp, maar huisarts heeft me verzekerd dat dit gewoon domme pech is. Durf alleen niet de spray op m'n andere arm te gebruiken, omdat ik het toch niet helemaal vertrouw, haha.
@Joppie: weet dat je vraag algemeen is, maar ik slik nu alleen paracetamol, daarvoor ook andere pijnstillers, maar eigenlijk helpt niks
@Maximale, dank voor je bericht. Fijn dat het beter met je gaat. Ik heb ook het gevoel dat rust mij gaat helpen. Ik verwacht ook dat mijn werkgever wel mee gaat werken in dit proces (maar nooit eerder mee te maken gehad, dus ik houd een slag om de arm)
@Zomeravond, vreselijk, aan beide kanten. Spuit heeft hier niks gedaan, maar als je mij een pb wil sturen, graag!
Dank allemaal, voelt al wat minder alleen. En dank voor alle tips, ben ik echt heel blij mee!!
vrijdag 13 maart 2026 om 17:32
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
