Gezondheid
alle pijlers
Hier praten we (oa) over leven met pijn
dinsdag 12 januari 2016 om 15:19
Na ruim 3000 berichten is het weer tijd voor een nieuw topic.
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van dit leven. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Nieuwelingen komen regelmatig aanwaaien en zijn altijd welkom. Om mee te praten of voor vragen/opmerkingen. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect naar elkaar toe"
Hier is de link naar ons vorige topic, waarin ook weer een link staat naar het vorige topic waarin ook weer een link staat, geloof ik.
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van dit leven. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Nieuwelingen komen regelmatig aanwaaien en zijn altijd welkom. Om mee te praten of voor vragen/opmerkingen. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect naar elkaar toe"
Hier is de link naar ons vorige topic, waarin ook weer een link staat naar het vorige topic waarin ook weer een link staat, geloof ik.
Later is nu
dinsdag 22 maart 2016 om 20:51
Dreamer ik kan me voorstellen dat je lyme uit wilt gaan sluiten. Dat kan niet als second opinion zodat het binnen je verzekering valt?
Lien, er was wel een arts voor me ingepland maar niet diegene die ik perse wilde en dat stond ook niet in hun planning. Zijn naam stond wel op mijn afsprakenbrief maar ja ik ken het wel van mijn eigen werk..er komt iets tussen, een overleg of zo en dan schuif je de pat. door naar een collega. Zou ik in veel gevallen niet erg vinden maar nu wilde ik echt deze arts. Het staat nu dus echt in de planning erbij. Dus boos nee wel jammer vd benzine en mijn energie.
Lien, er was wel een arts voor me ingepland maar niet diegene die ik perse wilde en dat stond ook niet in hun planning. Zijn naam stond wel op mijn afsprakenbrief maar ja ik ken het wel van mijn eigen werk..er komt iets tussen, een overleg of zo en dan schuif je de pat. door naar een collega. Zou ik in veel gevallen niet erg vinden maar nu wilde ik echt deze arts. Het staat nu dus echt in de planning erbij. Dus boos nee wel jammer vd benzine en mijn energie.
dinsdag 22 maart 2016 om 21:19
Elfje, heb je daar ook hulp bij ? Bij het leren omgaan met de pijn?
Een maatschappelijk werker of lotgenoten groep kan daarbij behulpzaam zijn.
Ik heb veel gehad aan lotgenoten contact van de stichting Pijn- Hoop destijds.
Google daar anders even op. Er zijn zeker contactmomenten in jouw regio ook.
Ambra, ik snap het. Bij mij was mijn hele afspraak verdwenen. Er stond gewoon een ander in mijn plaats.
Man, wat was ik boos. Moest ik een nieuwe afspraak maken. Met wéér 4 maanden wachttijd.
Een maatschappelijk werker of lotgenoten groep kan daarbij behulpzaam zijn.
Ik heb veel gehad aan lotgenoten contact van de stichting Pijn- Hoop destijds.
Google daar anders even op. Er zijn zeker contactmomenten in jouw regio ook.
Ambra, ik snap het. Bij mij was mijn hele afspraak verdwenen. Er stond gewoon een ander in mijn plaats.
Man, wat was ik boos. Moest ik een nieuwe afspraak maken. Met wéér 4 maanden wachttijd.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 23 maart 2016 om 00:49
Ik kan me nog herinneren, Ambra, dat je juist naar dat ziekenhuis ging voor deze arts, toch?
Elfje, dat is ook vervelend. Ben moe nu, dus weet even niet hoe te reageren, maar ik heb wel zinvolle dingen hoor ... ooit.
Ben net naar een lezing geweest van een (voor mij onbekende) schrijver. Een vriendin had kaartjes en och, omdat het op dinsdagavond was leek het me leuk. Wel een uurtje rijden, dus vandaar nu wat laat hier. Moet eigenlijk snel naar bed nu.
Duitsland is gewoon niet verzekerd, we kunnen het wel proberen hoor, maar ik denk dat we sowieso gaan. Als het namelijk Lyme is, dan kan ze nog meer schade krijgen als het niet behandeld wordt. En dat vergeef je jezelf natuurlijk nooit. En dan hopen we gewoon op een negatieve uitslag. Dat scheelt dan verdere kosten.
Elfje, dat is ook vervelend. Ben moe nu, dus weet even niet hoe te reageren, maar ik heb wel zinvolle dingen hoor ... ooit.
Ben net naar een lezing geweest van een (voor mij onbekende) schrijver. Een vriendin had kaartjes en och, omdat het op dinsdagavond was leek het me leuk. Wel een uurtje rijden, dus vandaar nu wat laat hier. Moet eigenlijk snel naar bed nu.
Duitsland is gewoon niet verzekerd, we kunnen het wel proberen hoor, maar ik denk dat we sowieso gaan. Als het namelijk Lyme is, dan kan ze nog meer schade krijgen als het niet behandeld wordt. En dat vergeef je jezelf natuurlijk nooit. En dan hopen we gewoon op een negatieve uitslag. Dat scheelt dan verdere kosten.
Later is nu
woensdag 23 maart 2016 om 20:34
Suzy, ben je alweer thuis of nog in het ziekenhuis?
Is het een beetje meegevallen?
Man hier mocht vandaag ook eindelijk naar het ziekenhuis. We hadden een arts die het zéér serieus nam. Foto's, bloed en urine onderzoek weer opnieuw maar met andere criteria, doorverwijzing naar diverse andere artsen om dingen uit te sluiten.
Het zal nog wel even duren voordat er meer duidelijjkheid is, maar er wordt nu tenminste goed gekeken en er gebeurt dus eindelijk iets.
Nu maar hopen dat er geen ernstige dingen uit komen en al zijn klachten op te lossen zijn.
Is het een beetje meegevallen?
Man hier mocht vandaag ook eindelijk naar het ziekenhuis. We hadden een arts die het zéér serieus nam. Foto's, bloed en urine onderzoek weer opnieuw maar met andere criteria, doorverwijzing naar diverse andere artsen om dingen uit te sluiten.
Het zal nog wel even duren voordat er meer duidelijjkheid is, maar er wordt nu tenminste goed gekeken en er gebeurt dus eindelijk iets.
Nu maar hopen dat er geen ernstige dingen uit komen en al zijn klachten op te lossen zijn.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 23 maart 2016 om 21:12
:
Ambra, leuk naar Schoorl. Heb je een huisje of ga je in een hotel?
We moeten nog boeken, maar ws een huisje. Ik zat er ook al aan te denken dat het bij jou om de hoek is.
Weet niet hoe vol die week wordt, ik kom er nog op terug, op die koffie
Bijna om de hoek bij me, we kunnen wel samen koffiedrinken.
woensdag 23 maart 2016 om 21:14
donderdag 24 maart 2016 om 08:18
Ik mocht meteen dezelfde dag nog naar huis! Dus zit nu lekker in vriend zijn huisje.
Operatie is goed gegaan. Wel zijn ze twee keer zo lang bezig geweest als gedacht. De veertjes zaten zo enorm verkleefd in mijn eileiders en baarmoeder dat ze zelfs de gehele eileider incl klein stukje baarmoeder hebben moeten verwijderen. Baarmoeder zelf zit er nog. Ze hebben alles goed schoongemaakt. Het valt me nu alles mee. Vooral last van mijn schouders door het gas dat ze ingeblazen hebben, heel vervelend. Maar gelukkig nu al veel minder last. Gisteravond was ik zo enorm helder! Totaal niet moe toen ik naar bed zou moeten... Ongekend. Nu wel moe hoor, lig lekker in bed, heb een heerlijk ontbijten op bed gekregen en sluit straks nog even weer mijn ogen. Dat mag gelukkig ook.
1 ding is zeker verbeterd! Geen scherpe pijn aan de linkerkant van mijn buik en ook geen lam been meer aan die kant.
Operatie is goed gegaan. Wel zijn ze twee keer zo lang bezig geweest als gedacht. De veertjes zaten zo enorm verkleefd in mijn eileiders en baarmoeder dat ze zelfs de gehele eileider incl klein stukje baarmoeder hebben moeten verwijderen. Baarmoeder zelf zit er nog. Ze hebben alles goed schoongemaakt. Het valt me nu alles mee. Vooral last van mijn schouders door het gas dat ze ingeblazen hebben, heel vervelend. Maar gelukkig nu al veel minder last. Gisteravond was ik zo enorm helder! Totaal niet moe toen ik naar bed zou moeten... Ongekend. Nu wel moe hoor, lig lekker in bed, heb een heerlijk ontbijten op bed gekregen en sluit straks nog even weer mijn ogen. Dat mag gelukkig ook
. 1 ding is zeker verbeterd! Geen scherpe pijn aan de linkerkant van mijn buik en ook geen lam been meer aan die kant.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
donderdag 24 maart 2016 om 09:14
Fijn dat het opzich meeviel Suzy! En dat je al wat verbetering merkt.
Ambra, is geen moeten hoor die koffie. Was gewoon een losse opmerking van zou eventueel kunnen. Omdat je zo dicht bij bent dan.
Zit vandaag wederom in het ziekenhuis met man. Nu bij een ander soort specialist. Er zit wel vaart achter nu eindelijk.
Ambra, is geen moeten hoor die koffie. Was gewoon een losse opmerking van zou eventueel kunnen. Omdat je zo dicht bij bent dan.
Zit vandaag wederom in het ziekenhuis met man. Nu bij een ander soort specialist. Er zit wel vaart achter nu eindelijk.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
donderdag 24 maart 2016 om 12:11
Hallo allemaal,
Ik sta nog helemaal aan het begin van mijn pijnreis, en wil hier graag meepraten als dat mag
Ik heb sinds kort geaccepteerd dat ik chronische pijn heb. Chronische hoofdpijn om precies te zijn. Dat verschilt van 'gewone' spanningshoofdpijn tot migraine en clusterhoofdpijn. Zeker 3 a 4 dagen per week flinke koppijn, de overige dagen zijn redelijk te doen. Er zijn ook dagen dat ik geen hoofdpijn heb.
Ik heb deze pijn al sinds mijn kindertijd, artsen hebben toen gezegd dat ik er mee moet leren leven. Nu ben ik 26 jaar oud, en ik dacht mijn pijn redelijk onder controle te hebben, maar sinds een tijdje ben ik erachter gekomen dat dit helemaal niet het geval is.. toch wel een klap.
Sinds kort erken ik dat ik de pijn mijn leven laat bepalen; zo ga ik situaties uit de weg uit angst om (meer) pijn te krijgen. Ik spreek heel weinig af met vrienden en ga zo min mogelijk het huis uit. Ik heb het idee dat ik mijzelf langzaam en onbewust in een positie van angst heb gezet.
Op dit moment heb ik knallende koppijn, gisteren heb ik ook al de hele dag in bed doorgebracht en nu zit ik achter mijn PC in een soort van waas. Eigenlijk wil ik gewoon gaan slapen, maar ik lees op het internet dat ik niet moet toegeven aan de pijn.. ik zou niet weten hoe ik dat moet doen. Ik kan gewoon niet meer?
Hebben jullie tips/ervaringen?
Bedankt voor het lezen!
Ik sta nog helemaal aan het begin van mijn pijnreis, en wil hier graag meepraten als dat mag
Ik heb sinds kort geaccepteerd dat ik chronische pijn heb. Chronische hoofdpijn om precies te zijn. Dat verschilt van 'gewone' spanningshoofdpijn tot migraine en clusterhoofdpijn. Zeker 3 a 4 dagen per week flinke koppijn, de overige dagen zijn redelijk te doen. Er zijn ook dagen dat ik geen hoofdpijn heb.
Ik heb deze pijn al sinds mijn kindertijd, artsen hebben toen gezegd dat ik er mee moet leren leven. Nu ben ik 26 jaar oud, en ik dacht mijn pijn redelijk onder controle te hebben, maar sinds een tijdje ben ik erachter gekomen dat dit helemaal niet het geval is.. toch wel een klap.
Sinds kort erken ik dat ik de pijn mijn leven laat bepalen; zo ga ik situaties uit de weg uit angst om (meer) pijn te krijgen. Ik spreek heel weinig af met vrienden en ga zo min mogelijk het huis uit. Ik heb het idee dat ik mijzelf langzaam en onbewust in een positie van angst heb gezet.
Op dit moment heb ik knallende koppijn, gisteren heb ik ook al de hele dag in bed doorgebracht en nu zit ik achter mijn PC in een soort van waas. Eigenlijk wil ik gewoon gaan slapen, maar ik lees op het internet dat ik niet moet toegeven aan de pijn.. ik zou niet weten hoe ik dat moet doen. Ik kan gewoon niet meer?
Hebben jullie tips/ervaringen?
Bedankt voor het lezen!
donderdag 24 maart 2016 om 12:36
Robyn, welkom!
Acceptatie is het begin van alles.
Maar situaties uit de weg gaan is niet altijd wijs, zeker niet als je daardoor in een isolement dreig te raken.
De kunst van leven met pijn is doseren.
En dat valt niet mee om te leren.
Heb je pijnstillers die de pijn verminderen?
Helpt slapen je? Verbetert de pijn dan?
In dat geval: wel toegeven aan je drang te willen slapen. De balans vinden is juist naar je lichaam leren luisteren. En als die aangeeft rust nodig te hebben, moet je dat nemen.
Het niet toegeven aan de pijn heeft m.i. meer te maken met dat je jezelf dus niet in een isolement moet laten drukken door de pijn.
Maar er wél rekening mee moet houden in je week/ dagplanning. En flexibel genoeg om dat aan te passen indien nodig.
Dat laatste is weer een stukje acceptatie ook.
Acceptatie is het begin van alles.
Maar situaties uit de weg gaan is niet altijd wijs, zeker niet als je daardoor in een isolement dreig te raken.
De kunst van leven met pijn is doseren.
En dat valt niet mee om te leren.
Heb je pijnstillers die de pijn verminderen?
Helpt slapen je? Verbetert de pijn dan?
In dat geval: wel toegeven aan je drang te willen slapen. De balans vinden is juist naar je lichaam leren luisteren. En als die aangeeft rust nodig te hebben, moet je dat nemen.
Het niet toegeven aan de pijn heeft m.i. meer te maken met dat je jezelf dus niet in een isolement moet laten drukken door de pijn.
Maar er wél rekening mee moet houden in je week/ dagplanning. En flexibel genoeg om dat aan te passen indien nodig.
Dat laatste is weer een stukje acceptatie ook.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
donderdag 24 maart 2016 om 22:28
Hallo Robyn, welkom! Wat moeilijk! Mijn ervaring is namelijk dat hoofdpijn de minst te negeren pijn is. Het beheerst alles. Knie en buik kun je nog een soort van negeren (Nouja, niet echt, maar een beetje.. ) je hoofd regeert.
Wat heb je al allemaal gedaan? Ben je al eens naar een specialist geweest? Heb je een pijndagboek bijgehouden? Verschillende medicijnen gebruikt? Gemasseerd? Ander soort van therapie?
Wat Lientje zegt klopt wel een beetje: je laat de pijn niet regeren, maar richt je leven wel zo in dat je zo min mogelijk pijn hebt. Dus een balans zoeken, een planning maken en je daaraan houden. Maar alleen die balans zoeken is al best lastig. Als je sinds die keer in je jeugd niet meer bij een dokter bent geweest, zou ik echt weer eens gaan. Inzichten tbv hoofdpijn zijn, samen met de behandelingen, volgens mij nogal veranderd in de afgelopen jaren. Er zijn ook hoofdpijnklinieken of in elk geval afdelingen.
Sterkte!
Ik heb vandaag zorgverlof aangevraagd en m'n verjaardag afgezegd. Tenminste, de visite, die verjaardag gaat hoe dan ook door. Man voelt zich weer minder, dochter zit nog zoals ze zat en ik sleep me door de dag. Eigenlijk is alleen zoon nog fit en fruitig. Daar geniet ik dan ook wel weer van. Mijn ouders komen wel, die hebben hun 6 weken Spanje er weer opzitten! Gisteren ben ik met dochter naar de winkel gewandeld en dat was, zo te voelen aan mijn benen en rug vandaag, veel te veel. Vandaag zijn we naar een tuincentrum geweest, om haar de deur uit te krijgen. En ik word blij van de bloemetjes![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif)
Vanavond hebben we Mens erger je niet gespeeld. Zij heeft glansrijk gewonnen. Was wel grappig
Lientje, waar is je man inmiddels allemaal op onderzocht? En moet je nu weer lang wachten op uitslagen?
Wat heb je al allemaal gedaan? Ben je al eens naar een specialist geweest? Heb je een pijndagboek bijgehouden? Verschillende medicijnen gebruikt? Gemasseerd? Ander soort van therapie?
Wat Lientje zegt klopt wel een beetje: je laat de pijn niet regeren, maar richt je leven wel zo in dat je zo min mogelijk pijn hebt. Dus een balans zoeken, een planning maken en je daaraan houden. Maar alleen die balans zoeken is al best lastig. Als je sinds die keer in je jeugd niet meer bij een dokter bent geweest, zou ik echt weer eens gaan. Inzichten tbv hoofdpijn zijn, samen met de behandelingen, volgens mij nogal veranderd in de afgelopen jaren. Er zijn ook hoofdpijnklinieken of in elk geval afdelingen.
Sterkte!
Ik heb vandaag zorgverlof aangevraagd en m'n verjaardag afgezegd. Tenminste, de visite, die verjaardag gaat hoe dan ook door. Man voelt zich weer minder, dochter zit nog zoals ze zat en ik sleep me door de dag. Eigenlijk is alleen zoon nog fit en fruitig. Daar geniet ik dan ook wel weer van. Mijn ouders komen wel, die hebben hun 6 weken Spanje er weer opzitten! Gisteren ben ik met dochter naar de winkel gewandeld en dat was, zo te voelen aan mijn benen en rug vandaag, veel te veel. Vandaag zijn we naar een tuincentrum geweest, om haar de deur uit te krijgen. En ik word blij van de bloemetjes
Vanavond hebben we Mens erger je niet gespeeld. Zij heeft glansrijk gewonnen. Was wel grappig
Lientje, waar is je man inmiddels allemaal op onderzocht? En moet je nu weer lang wachten op uitslagen?
Later is nu
vrijdag 25 maart 2016 om 10:01
Dag vier: vreselijk last van mijn maag, ondanks maagbeschermers, echt krampen in aanvallen. Ik ben dus mijn huisarts, ja dan moet u even langskomen. Hoe dan? Ik zit bovendien in het huis van mijn vriend, zo'n 17km ten noorden van de stad... Ja maar u moet wel gezien worden. Bel dan de huisarts daar maar... Zucht...
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
vrijdag 25 maart 2016 om 11:32
@ Lientje, Ik dreig zeker in een isolement te raken. Daar ben ik nu pas geleden pas achter gekomen. Mijn vriend en ik gingen tellen en kwamen erachter dat ik mijn vrienden maar 2x heb gezien in de afgelopen 6 maanden. Dat heeft meerdere redenen maar 1 daarvan is zeker mijn hoofdpijn. Dat wil ik absoluut veranderen!
75% van de keren dat ik ga slapen wordt de hoofdpijn minder. Ik ben een hele goede slaper; ik slaap veel en lang.
Ik slik gewone paracetamol, maar sinds een weekje of 2 slik ik ibuprofen.. dat helpt op dit moment beter. Verder had ik sterkere medicatie tegen migraine en cluster maar deze zijn op.
@ Dreamer, Mijn hoofdpijn zorgt er inderdaad voor dat mijn hele lichaam wordt uitgeschakeld. Ik wordt duf en wazig. Ik kan me nergens meer op concentreren en ik laat de wereld aan mij voorbij gaan.
De laatste keer dat ik bij een specialist was (zo'n 10 jaar geleden) vertelde hij me dat ik er gewoon mee moest leren leven. Geen speciale medicatie gekregen, ook geen tips gekregen of andere hulp aangeboden gekregen.
Ik heb een tijdje op eigen initiatief een hoofdpijndagboek bijgehouden, ik denk dat ik dat wel weer ga doen als voorbereiding op het gesprek met de arts.
En ik ga binnenkort ook weer een afspraak maken, beginnende bij de huisarts. Ik wil de pijn onder controle hebben en mijn leven weer kunnen leven!
Jullie ook sterkte met de pijn!
Hebben jullie therapie of andere hulpmiddelen?
75% van de keren dat ik ga slapen wordt de hoofdpijn minder. Ik ben een hele goede slaper; ik slaap veel en lang.
Ik slik gewone paracetamol, maar sinds een weekje of 2 slik ik ibuprofen.. dat helpt op dit moment beter. Verder had ik sterkere medicatie tegen migraine en cluster maar deze zijn op.
@ Dreamer, Mijn hoofdpijn zorgt er inderdaad voor dat mijn hele lichaam wordt uitgeschakeld. Ik wordt duf en wazig. Ik kan me nergens meer op concentreren en ik laat de wereld aan mij voorbij gaan.
De laatste keer dat ik bij een specialist was (zo'n 10 jaar geleden) vertelde hij me dat ik er gewoon mee moest leren leven. Geen speciale medicatie gekregen, ook geen tips gekregen of andere hulp aangeboden gekregen.
Ik heb een tijdje op eigen initiatief een hoofdpijndagboek bijgehouden, ik denk dat ik dat wel weer ga doen als voorbereiding op het gesprek met de arts.
En ik ga binnenkort ook weer een afspraak maken, beginnende bij de huisarts. Ik wil de pijn onder controle hebben en mijn leven weer kunnen leven!
Jullie ook sterkte met de pijn!
Hebben jullie therapie of andere hulpmiddelen?
vrijdag 25 maart 2016 om 11:49
Robyn, als ik google op 'hoofdpijnkliniek' kom ik zo'n 10 door het hele land tegen. Verder heb je deze link nog Hoofdpijncentra Nederland hier staat ook eea over hoofdpijnonderzoek en dergelijke.
Vervelend Suzy, dat je nu ineens zo'n pijn hebt! Wilde de dokter daar nog komen? Of kon je daar terecht?
Bij mij is er gisteren een plekje van mn buik verwijderd. Voelt heel raar nu, trekt een beetje. Zo raar wat verdoving met je doet. De spuit doet een beetje zeer en vervolgens kan een dokter met een mes in je snijden en je voelt helemaal niets. Bizar. Maar nu dus wel, een beetje.
Vervelend Suzy, dat je nu ineens zo'n pijn hebt! Wilde de dokter daar nog komen? Of kon je daar terecht?
Bij mij is er gisteren een plekje van mn buik verwijderd. Voelt heel raar nu, trekt een beetje. Zo raar wat verdoving met je doet. De spuit doet een beetje zeer en vervolgens kan een dokter met een mes in je snijden en je voelt helemaal niets. Bizar. Maar nu dus wel, een beetje.
Later is nu
vrijdag 25 maart 2016 om 15:30
Suzy, sterkte!
Dreamer, jij ook met alle perikelen thuis.
Robyn, wat Dreamer zegt, er is tegenwoordig zoveel veranderd op het gebied van pijn. Maak een nieuwe afspraak en laat je niet met een kluitje in het riet sturen. neem desnoods je vriend mee en geef bijvoorbeeld het voorbeeld van in een isolement raken door de pijn.
Man is inmiddels bij de reumatoloog en dermatoloog geweest Dreamer. Longarts staat ook nog op het programma.
Er is opnieuw bloed- en urine onderzoek gedaan, er zijn foto's gemaakt van longen, handen , knieën en voeten.
Er zijn twee biopten genomen die op kweek gezet zijn. Dat laatste had weer te maken met man zijn psoriasis, er zitten rare vlekken op zijn voet. Dit zou eventueel (kans is niet groot) door een combinatie van een auto-immuunziekte en de psoriasis ontstekingen in zijn gewrichten kunnen veroorzaken.
Inmiddels heeft man zijn vierde antibiotica kuur gehad en zonder resultaat.
Dus nu zit hij voor de derde maal in anderhalf jaar tijd aan de prednison.
Kortom, er wordt zéér serieus gekeken naar man, de reumatoloog is een jong jochie maar wil niets ( of juist wel alles) uitsluiten dus er wordt gedegen onderzoek gedaan.
In een sneltreinvaart opeens, dus dat is dan ook wel weer prettig na zo lang aangemodderd te hebben.
Dreamer, jij ook met alle perikelen thuis.
Robyn, wat Dreamer zegt, er is tegenwoordig zoveel veranderd op het gebied van pijn. Maak een nieuwe afspraak en laat je niet met een kluitje in het riet sturen. neem desnoods je vriend mee en geef bijvoorbeeld het voorbeeld van in een isolement raken door de pijn.
Man is inmiddels bij de reumatoloog en dermatoloog geweest Dreamer. Longarts staat ook nog op het programma.
Er is opnieuw bloed- en urine onderzoek gedaan, er zijn foto's gemaakt van longen, handen , knieën en voeten.
Er zijn twee biopten genomen die op kweek gezet zijn. Dat laatste had weer te maken met man zijn psoriasis, er zitten rare vlekken op zijn voet. Dit zou eventueel (kans is niet groot) door een combinatie van een auto-immuunziekte en de psoriasis ontstekingen in zijn gewrichten kunnen veroorzaken.
Inmiddels heeft man zijn vierde antibiotica kuur gehad en zonder resultaat.
Dus nu zit hij voor de derde maal in anderhalf jaar tijd aan de prednison.
Kortom, er wordt zéér serieus gekeken naar man, de reumatoloog is een jong jochie maar wil niets ( of juist wel alles) uitsluiten dus er wordt gedegen onderzoek gedaan.
In een sneltreinvaart opeens, dus dat is dan ook wel weer prettig na zo lang aangemodderd te hebben.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
vrijdag 25 maart 2016 om 16:45
vrijdag 25 maart 2016 om 17:18
