Gezondheid
alle pijlers
Leven met pijn: ongemakken, wilskracht en salamiworsten
zaterdag 28 januari 2012 om 15:03
Hier een topic waar we verder schrijven over het leven. Voor mensen die leven met pijn, en mensen die leven zonder pijn - maar die veel kunnen leren van hoe deze dames (of heren) in het leven staan.
We borduren voort op het vorige topic, maar gaan er hier en nu niet verder over discussiëren.
Dames, kom erin
We borduren voort op het vorige topic, maar gaan er hier en nu niet verder over discussiëren.
Dames, kom erin
Life isn't about waiting for the storm to pass, it's about learning how to dance in the rain
zaterdag 10 mei 2014 om 21:38
Chocolademousse voor Lientje
Ingrediënten
100 ml melk, verwarmd
150 g pure chocolade (ik had gewoon de basic chocolade van AH, 36 cent of zo per 100 gram of zo)
200 ml slagroom
50 g witte basterdsuiker
Bereiden
Breng in een pan 500 ml water aan de kook en draai het vuur zacht. Doe de warme melk in een hittebestendige kom die op de pan past en breek de repen chocolade erboven in stukjes. Hang de kom in de pan met heet water (zonder dat deze het water raakt) en laat de chocolade langzaam in de melk au bain-marie smelten. Haal de kom van de pan en laat het mengsel iets afkoelen. Dat gaat het snelst door de kom 10 min. in ijskoud water te zetten. Roer het mengsel regelmatig door. Klop in een ruime kom de slagroom bijna stijf met de suiker. Spatel de slagroom in 2 of 3 gedeelten door de chocolade. Laat de mousse minstens 1 uur in de koelkast opstijven. Verdeel de mousse over 4 schotels. Strooi eventueel vlak voor serveren nog wat cacao of geschaafde chocoladekrullen over de mousse.
Ingrediënten
100 ml melk, verwarmd
150 g pure chocolade (ik had gewoon de basic chocolade van AH, 36 cent of zo per 100 gram of zo)
200 ml slagroom
50 g witte basterdsuiker
Bereiden
Breng in een pan 500 ml water aan de kook en draai het vuur zacht. Doe de warme melk in een hittebestendige kom die op de pan past en breek de repen chocolade erboven in stukjes. Hang de kom in de pan met heet water (zonder dat deze het water raakt) en laat de chocolade langzaam in de melk au bain-marie smelten. Haal de kom van de pan en laat het mengsel iets afkoelen. Dat gaat het snelst door de kom 10 min. in ijskoud water te zetten. Roer het mengsel regelmatig door. Klop in een ruime kom de slagroom bijna stijf met de suiker. Spatel de slagroom in 2 of 3 gedeelten door de chocolade. Laat de mousse minstens 1 uur in de koelkast opstijven. Verdeel de mousse over 4 schotels. Strooi eventueel vlak voor serveren nog wat cacao of geschaafde chocoladekrullen over de mousse.
zaterdag 10 mei 2014 om 21:42
Brownies van Nigella Lawson , al tientallen keren gemaakt, in september moet ik 600 stukjes aanleveren voor een jubileum, een uitdaging maar het is makkelijk te maken en zo giga lekker:
Ik maak meestal de helft, en dan in een vierkante bakvorm die ik bij de Ikea gehaald heb.
Brownies van Nigella Lawson
375 gr zachte boter
375 pure chocolade
6 grote eieren
1 eetlepel vanille extract
500 gr kristalsuiker
225 gr bloem
1 theelepel zout
Verwarm de oven voor op 180 graden, gasovenstand 4.
Bekleed de brownievorm (bakblik van ongeveer 33 x 23 x 5.5 cm) met bakpapier.
Laat de boter en de chocolade zachtjes smelten in een pan met dikke bodem op laag vuur.
Klop in een kom de eieren met de vanille extract en de suiker. Meng in een andere kom de bloem met het zout.
Laat het chocolademengsel na het smelten iets afkoelen, en klop het dan door het suiker-eier mengsel. Klop er dan de bloem door, en breng alles over in de bakvorm.
Bak 25 minuren in de oven. De zaak is gaar wanneer de bovenkant tot bleekbruin is gedroogd, soms zie je ook wat scheuren ontstaan. Als je er met een saté prikker in prikt, moet die er bruin en klef uitkomen. Tijdens het afkoelen worden de brownies nog gaarder.
Laat afkoelen en snij in de gewenste hoeveelheid brownies.
Ik maak meestal de helft, en dan in een vierkante bakvorm die ik bij de Ikea gehaald heb.
Brownies van Nigella Lawson
375 gr zachte boter
375 pure chocolade
6 grote eieren
1 eetlepel vanille extract
500 gr kristalsuiker
225 gr bloem
1 theelepel zout
Verwarm de oven voor op 180 graden, gasovenstand 4.
Bekleed de brownievorm (bakblik van ongeveer 33 x 23 x 5.5 cm) met bakpapier.
Laat de boter en de chocolade zachtjes smelten in een pan met dikke bodem op laag vuur.
Klop in een kom de eieren met de vanille extract en de suiker. Meng in een andere kom de bloem met het zout.
Laat het chocolademengsel na het smelten iets afkoelen, en klop het dan door het suiker-eier mengsel. Klop er dan de bloem door, en breng alles over in de bakvorm.
Bak 25 minuren in de oven. De zaak is gaar wanneer de bovenkant tot bleekbruin is gedroogd, soms zie je ook wat scheuren ontstaan. Als je er met een saté prikker in prikt, moet die er bruin en klef uitkomen. Tijdens het afkoelen worden de brownies nog gaarder.
Laat afkoelen en snij in de gewenste hoeveelheid brownies.
zaterdag 10 mei 2014 om 21:57
Zooo, zware dag. Vanmorgen samen met dochter met bus en trein en auto naar m'n ouders. Hond mee in een tas, tijdens de OV reizen dan, ik was bang dat hij ergens tegenaan ging staan plassen van de zenuwen 
Ging helemaal goed.
Maar zowel dochter als ik stortten allebei 's middags wel in. Dochter is een tijdje naar bed gegaan, ik niet. Dochter ligt nu ook op bed, denk ik.
Maar alles was gezellig. Uiteraard![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif)
En dan lees ik hier overheerlijke recepten met chocolade, terwijl ik had bedacht maar weer eens heeeeeel goed op te gaan letten wat ik eet. Ben de laatste tijd weer wat aangekomen, terwijl ik eigenlijk af moet vallen.
Lientje, het is bij mij niet van de laatste tijd, dat mijn klachten 'spanning' zijn. Ik ben 47 en hoor dat al sinds m'n 12e... Toen zelfs de tandarts kiespijn met spanning verklaarde, had ik wel weer even gehad, moet ik zeggen. Maar uiteindelijk ga je toch wel weer een keer naar de dokter toe he. Ik wacht wel langer dan m'n man. Die gaat na een paar dagen of een week met klachten al heen, terwijl ik soms wel een maand wacht omdat het vast wel over gaat.
Ging helemaal goed. Maar zowel dochter als ik stortten allebei 's middags wel in. Dochter is een tijdje naar bed gegaan, ik niet. Dochter ligt nu ook op bed, denk ik.
Maar alles was gezellig. Uiteraard
En dan lees ik hier overheerlijke recepten met chocolade, terwijl ik had bedacht maar weer eens heeeeeel goed op te gaan letten wat ik eet. Ben de laatste tijd weer wat aangekomen, terwijl ik eigenlijk af moet vallen.
Lientje, het is bij mij niet van de laatste tijd, dat mijn klachten 'spanning' zijn. Ik ben 47 en hoor dat al sinds m'n 12e... Toen zelfs de tandarts kiespijn met spanning verklaarde, had ik wel weer even gehad, moet ik zeggen. Maar uiteindelijk ga je toch wel weer een keer naar de dokter toe he. Ik wacht wel langer dan m'n man. Die gaat na een paar dagen of een week met klachten al heen, terwijl ik soms wel een maand wacht omdat het vast wel over gaat.
Later is nu
zondag 11 mei 2014 om 11:34
Jeetje Lientje wat heftig zeg jouw verhaal van je hersen infarct....wat erg dat ze het pas zo laat hebben ontdekt...jij zit nu voor je leven met de gebakken peren....lijkt me heel moeilijk om dat te accepteren, als dat al gaat.
Ik denk het ook wel eens hoor, dat een ander makkelijk praten heeft en al snel zegt: "ja maar het is allemaal spanning joh..."ik heb momenten gehad dat ik iemand dan wel kon aanvliegen als dat weer gezegd werd. Nee! Het is geen spanning! Het heeft wel degelijk een oorzaak! Natuurlijk is spanning niet goed voor nek- en rugklachten maar dat wil niet zeggen dat je alles "zomaar" op spanning af kunt schuiven! Grrrr.
Maar toch, iedereen zal zijn portie wel krijgen, dat geloof ik ook hoor.
Al vind ik het soms ook lastig te verkroppen dat er bij ons een collega is die een ster is in manipuleren en zielig doen en ze krijgt het echt altijd voor elkaar. Iedereen trapt er in. Zit nu ook al maanden thuis met een hoop smoesjes. Werken kan ze niet maar ze rent van feestje naar feestje en van pretpark naar festival dat lees je dan op FB.....Soms is het zo oneerlijk!
Maar goed ik ben dan liever eerlijk, ik kan mezelf wel recht in de ogen aan kijken!
Ik denk het ook wel eens hoor, dat een ander makkelijk praten heeft en al snel zegt: "ja maar het is allemaal spanning joh..."ik heb momenten gehad dat ik iemand dan wel kon aanvliegen als dat weer gezegd werd. Nee! Het is geen spanning! Het heeft wel degelijk een oorzaak! Natuurlijk is spanning niet goed voor nek- en rugklachten maar dat wil niet zeggen dat je alles "zomaar" op spanning af kunt schuiven! Grrrr.
Maar toch, iedereen zal zijn portie wel krijgen, dat geloof ik ook hoor.
Al vind ik het soms ook lastig te verkroppen dat er bij ons een collega is die een ster is in manipuleren en zielig doen en ze krijgt het echt altijd voor elkaar. Iedereen trapt er in. Zit nu ook al maanden thuis met een hoop smoesjes. Werken kan ze niet maar ze rent van feestje naar feestje en van pretpark naar festival dat lees je dan op FB.....Soms is het zo oneerlijk!
Maar goed ik ben dan liever eerlijk, ik kan mezelf wel recht in de ogen aan kijken!
zondag 11 mei 2014 om 18:08
Sanne, ik weet natuurlijk niet hoe het zit met je collega, maar ik zou een beetje oppassen met zomaar over haar oordelen. Ik heb over mezelf ook wel eens dat soort dingen gehoord, terwijl ik echt wel voor een reden volledig ben afgekeurd. Maar ik ga ook naar feestjes en concerten en mensen zien me ook in het centrum winkelen om maar wat te noemen. Maar misschien is jouw collega wel echt aan het manipuleren, dat kan ook nog.
zondag 11 mei 2014 om 18:12
Huh? Ik had vanmorgen nog een heel verhaal getypt, maar ik zie nu dat het helemaal niet geplaatst is.
Het kwam erop neer dat ik nogal schrok van het verhaal van Lientje, dat kende ik nog niet. Wat een ontzettende rotsituatie. Zoals je zei: je blijft toch denken "wat nou als....." Moeilijk hoor.
Lekkere recepten ambra, ik ga ze uitproberen.
Na een druk weekend (crematie en verjaardag) ben ik nu helemaal total-loss en ga ik lekker op de bank hangen en kom er niet meer af vandaag en morgen.
Het kwam erop neer dat ik nogal schrok van het verhaal van Lientje, dat kende ik nog niet. Wat een ontzettende rotsituatie. Zoals je zei: je blijft toch denken "wat nou als....." Moeilijk hoor.
Lekkere recepten ambra, ik ga ze uitproberen.
Na een druk weekend (crematie en verjaardag) ben ik nu helemaal total-loss en ga ik lekker op de bank hangen en kom er niet meer af vandaag en morgen.
zondag 11 mei 2014 om 19:36
Lekker Ambra, die recepten, ik sla ze ook op. Ga misschien de mousse woensdag maken, de brownies zien eruit of het wat meer tijd kost, dus dat wordt een later moment.
Dreamer : Kiespijn door spanningen? Zo zout heb ik het nog nooit gegeten. Dat is toch niet mogelijk?
Sanne : Ik vind (maar dat is mijn mening) dat als je echt niet kunt werken je ook niet van feestje naar feestje kunt. Toch heb ik ook wel, net als Liara zegt, commentaar gehad toen ik in de ziektewet zat en een enkele keer omdat mijn man het alleen gaan zat was, op een feestje verscheen. Ze zagen nl niet dat ik drie dagen erna compleet kapot in bed lag bij te komen van dat ene avondje. Maar als facebook er bij haar vol mee staat, zou ik ook mijn vraagtekens hebben. Of is ze overspannnen? Het schijnt dat je dan van de dokter alleen leuke dingen moet doen.
Liara: Ja, je blijft het soms denken, wat als. Vooral omdat ik qua werk nu zeer onder mijn niveau werk, omdat ik gewoon geen fulltime aankan. En daar baal ik soms echt van, vind van mezelf dat ik tekort bereikt heb enzo. Gedwongen door mijn lichaam.
Aan de ander kant moet ik dat gewoon relativeren van mezelf, ik heb werk (in tegenstelling tot veel anderen in deze tijd), toch nog met veel moeite 2 kinderen gekregen, eigen huisje. Dus ik mag niet mopperen van mezelf. Alhoewel ik dat OP mezelf wel eens doe. Vooral als mijn lichaam weer eens niet wil wat mijn geest wil.
Dreamer : Kiespijn door spanningen? Zo zout heb ik het nog nooit gegeten. Dat is toch niet mogelijk?
Sanne : Ik vind (maar dat is mijn mening) dat als je echt niet kunt werken je ook niet van feestje naar feestje kunt. Toch heb ik ook wel, net als Liara zegt, commentaar gehad toen ik in de ziektewet zat en een enkele keer omdat mijn man het alleen gaan zat was, op een feestje verscheen. Ze zagen nl niet dat ik drie dagen erna compleet kapot in bed lag bij te komen van dat ene avondje. Maar als facebook er bij haar vol mee staat, zou ik ook mijn vraagtekens hebben. Of is ze overspannnen? Het schijnt dat je dan van de dokter alleen leuke dingen moet doen.
Liara: Ja, je blijft het soms denken, wat als. Vooral omdat ik qua werk nu zeer onder mijn niveau werk, omdat ik gewoon geen fulltime aankan. En daar baal ik soms echt van, vind van mezelf dat ik tekort bereikt heb enzo. Gedwongen door mijn lichaam.
Aan de ander kant moet ik dat gewoon relativeren van mezelf, ik heb werk (in tegenstelling tot veel anderen in deze tijd), toch nog met veel moeite 2 kinderen gekregen, eigen huisje. Dus ik mag niet mopperen van mezelf. Alhoewel ik dat OP mezelf wel eens doe. Vooral als mijn lichaam weer eens niet wil wat mijn geest wil.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
zondag 11 mei 2014 om 19:58
Nou nee hoor, ik weet ook wat haar redenen zijn, en dat klopt gewoon niet alleen heb ik die hier niet genoemd....ik ben niet de enige die zijn vraagtekens hier bij zet.........en ik zou wel de laatste zijn om zomaar te denken dat iemand niet echt ziek zou zijn. Ik weet als geen ander dat je niet in iemand zijn lijf kan kijken terwijl hij toch heel ziek kan zijn. Juist daarom vind ik het zo in en in triest dat zulke dingen gebeuren.
zondag 11 mei 2014 om 20:07
O ja Lientje ook dat herken ik wat je zegt, onder je niveau werken omdat je lijf niet meer aan kan, terwijl je in je hoofd niet ziek bent...dat denk ik nu ook regelmatig.....wat als.....Zeker nu mijn baan straks op houdt, wat moet ik dan? Ik zie best regelmatig leuke functies voorbij komen, alleen kan ik ze lichamelijk niet aan......of ze zijn een flink aantal kilometers verder ook dat gaat mij niet lukken....dat is best frustrerend maar aan de andere kant. Het is zoals het is en niet anders.....maar daarom begrijp ik het ook zo goed!
zondag 11 mei 2014 om 20:24
Mag ik dan ook nog een guilty pleasure toevoegen? (Sorry Dreamer ;) )
After eight mouse...
200ml slagroom
Doosje after eight
1a2 zakjes klopfix
Zakje vanillesuiker
Slagroom in een pannetje doen, en samen met de after eight aan de kook brengen, eventjes laten koken. Overgieten in een koude schaal en goed laten afkoelen (nachtje in de koelkast of 2 a 3 uur in de vriezer). Opkloppen met mixer op de hoogste stand, al mixend de klopfix en de vanillesuiker toevoegen. Mjum!
Ik gebruik het meestal als vulling voor een taart.
Vandaag is mijn oudste dochter dertien geworden. Daar had ik dus ook een after eight taart voor gemaakt. Morgen ben ik zelf jarig. Gisteren al gevierd voor familie en vrienden, alleen veel mensen konden toch niet op het laatst, jammer maar ok. ;)
Mijn dochter spaart ( net als ik) voor een nieuwe fiets. Daarvan vierden we de verjaardag bij haar vader. Ze had iets van 60 euro verdiend met Koningsdag en vandaag had ze ook een enorme opbrengst. Ze kreeg van ons 100 euro en van haar vader ook. Dan heeft ze nog zes paar opa's en oma's... Dus ze zit nu op 415 euro ;) de fiets die ze wil kost 600. Goed gedaan zeg ik ;)
After eight mouse...
200ml slagroom
Doosje after eight
1a2 zakjes klopfix
Zakje vanillesuiker
Slagroom in een pannetje doen, en samen met de after eight aan de kook brengen, eventjes laten koken. Overgieten in een koude schaal en goed laten afkoelen (nachtje in de koelkast of 2 a 3 uur in de vriezer). Opkloppen met mixer op de hoogste stand, al mixend de klopfix en de vanillesuiker toevoegen. Mjum!
Ik gebruik het meestal als vulling voor een taart.
Vandaag is mijn oudste dochter dertien geworden. Daar had ik dus ook een after eight taart voor gemaakt. Morgen ben ik zelf jarig. Gisteren al gevierd voor familie en vrienden, alleen veel mensen konden toch niet op het laatst, jammer maar ok. ;)
Mijn dochter spaart ( net als ik) voor een nieuwe fiets. Daarvan vierden we de verjaardag bij haar vader. Ze had iets van 60 euro verdiend met Koningsdag en vandaag had ze ook een enorme opbrengst. Ze kreeg van ons 100 euro en van haar vader ook. Dan heeft ze nog zes paar opa's en oma's... Dus ze zit nu op 415 euro ;) de fiets die ze wil kost 600. Goed gedaan zeg ik ;)
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
zondag 11 mei 2014 om 20:30
Lastig is dat he Sanne, dat je in je hoofd altijd meer wilt dan dat je lichamelijk aankunt? (kampt denk ik elke pijn patiënt mee)
En een baan die ophoudt, dat is helemaal ....... waardeloos, in deze tijd.
Ik heb dan gelukkig een vast contract, maar het werk wat ik doe valt me best zwaar soms. en het is niet echt helemaal mijn ding zeg maar. Maargoed, ik ben al heel blij dat ik een baan heb.
Hoop dat als je baan stopt dat je snel iets anders vind.
Las net een stukje in de Telegraaf over onbegrip van bijv. artsen bij chronische pijn, pijnlijk de reacties te lezen. Zoooo herkenbaar (helaas)
Zo'n arts die zegt, we kunnen niets vinden, het zit tussen uw oren. Of: Leer er maar mee te leven.
Pfff, word er weer verdrietig van als ik dit soort dingen lees, doet me denken aan de tijd na mijn infarct. Heb het artikel maar weggeklikt, je schiet er niks mee op door dit soort gevoelens toe te laten.
Dus ik schud mijn (verdrietige) gedachten weg, recht mijn schouders, neem ff lekker wat te drinken en ga me maar alvast verheugen op de lekkere chocolademousse van Ambra die ik woensdag ga maken. Geeft een veel fijner gevoel!
En een baan die ophoudt, dat is helemaal ....... waardeloos, in deze tijd.
Ik heb dan gelukkig een vast contract, maar het werk wat ik doe valt me best zwaar soms. en het is niet echt helemaal mijn ding zeg maar. Maargoed, ik ben al heel blij dat ik een baan heb.
Hoop dat als je baan stopt dat je snel iets anders vind.
Las net een stukje in de Telegraaf over onbegrip van bijv. artsen bij chronische pijn, pijnlijk de reacties te lezen. Zoooo herkenbaar (helaas)
Zo'n arts die zegt, we kunnen niets vinden, het zit tussen uw oren. Of: Leer er maar mee te leven.
Pfff, word er weer verdrietig van als ik dit soort dingen lees, doet me denken aan de tijd na mijn infarct. Heb het artikel maar weggeklikt, je schiet er niks mee op door dit soort gevoelens toe te laten.
Dus ik schud mijn (verdrietige) gedachten weg, recht mijn schouders, neem ff lekker wat te drinken en ga me maar alvast verheugen op de lekkere chocolademousse van Ambra die ik woensdag ga maken. Geeft een veel fijner gevoel!
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
zondag 11 mei 2014 om 20:34
Suzy: Gefeliciteerd met je dochter! Zo, ze is goed op weg zeg voor haar nieuwe fiets, knap hoor!
En voor jou voor morgen alvast:
Van harte gefeliciteerd en een fijne dag gewenst! Plaatjes van taarten zitten er helaas niet bij (ik moet toch nodig eens die plaatjesplakfunctie bij de Mods aanvragen)
En voor jou voor morgen alvast:
Van harte gefeliciteerd en een fijne dag gewenst! Plaatjes van taarten zitten er helaas niet bij (ik moet toch nodig eens die plaatjesplakfunctie bij de Mods aanvragen)
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
zondag 11 mei 2014 om 20:56
Ja Lientje ik had dat stuk ook gelezen in de telegraaf en vond (helaas) ook veel herkenning hierin. Dat is zo frustrerend...en zelfs al kun je wel aantonen waar het vandaan komt dat je zoveel pijn hebt, dan nog is er zoveel onbegrip ook van artsen.
Maar goed je hebt gelijk, het is zo en je kunt daar niks aan veranderen. Wat belangrijk is om je op positieve dingen te richten. Succes met je choco mousse dat heb je zeker verdiend!
En wat die baan betreft, ik hoop ook echt dat ik iets anders zal vinden wat ik ook aan kan. Vind het zo moeilijk hoe dit aan te pakken, wat zeg je wel, wat niet....ik ben gewend eerlijk en open te zijn over mijn beperkingen, kan er om een toch niet heen want dat is zichtbaar maar dan nog....Krijg binnenkort een gesprek met een loopbaan adviseur dus ik wil daar ook wat tips aan vragen. Het bedrijf waar ik nu werk, daar werk ik al meer dan 15 jaar dus daar kent iedereen me en velen hebben mijn ongeluk ook meegemaakt dus ze weten hoe het zit. In een nieuw bedrijf is dat toch lastiger.
We zullen zien, ik probeer in elk geval positief te blijven, al valt dat soms niet altijd mee..
Suzy: gefeliciteerd et je dochter! Wat goed dat ze al zoveel bij elkaar heeft gespaard!
Maar goed je hebt gelijk, het is zo en je kunt daar niks aan veranderen. Wat belangrijk is om je op positieve dingen te richten. Succes met je choco mousse dat heb je zeker verdiend!
En wat die baan betreft, ik hoop ook echt dat ik iets anders zal vinden wat ik ook aan kan. Vind het zo moeilijk hoe dit aan te pakken, wat zeg je wel, wat niet....ik ben gewend eerlijk en open te zijn over mijn beperkingen, kan er om een toch niet heen want dat is zichtbaar maar dan nog....Krijg binnenkort een gesprek met een loopbaan adviseur dus ik wil daar ook wat tips aan vragen. Het bedrijf waar ik nu werk, daar werk ik al meer dan 15 jaar dus daar kent iedereen me en velen hebben mijn ongeluk ook meegemaakt dus ze weten hoe het zit. In een nieuw bedrijf is dat toch lastiger.
We zullen zien, ik probeer in elk geval positief te blijven, al valt dat soms niet altijd mee..
Suzy: gefeliciteerd et je dochter! Wat goed dat ze al zoveel bij elkaar heeft gespaard!
zondag 11 mei 2014 om 21:48
Sanne: Waarom stopt je baan daar als ik vragen mag? Neem aan dat als je er al zoveel jaar werkt, je toch wel een vast contract hebt.
Als je omwille van privacy niet wilt antwoorden, snap ik dat hoor.
Ik ben bij mijn sollicitatie ook volledig eerlijk geweest, heb duidelijk aangegeven wat mijn beperkingen zijn en zolang ze die in acht nemen , ik volledige inzet kan en wil tonen. Dat ik 's avonds gevloerd op de bank lig en er niets meer uit mijn handen komt, daar hebben zij dan geen last van, dat is mijn probleem. Op mijn werk geef ik me helemaal. Ik heb proefgewerkt, zodat ze konden zien hoe ik werk en hoe mijn inzet is, en daarna ben ik aangenomen. Eerst een jaarcontract, daarna meteen een vast contract dus ze zijn wel tevreden over me.
Ik wat minder met mezelf, maar dat is in deze tijd geen optie. Ben erg blij dat ik een baan heb en elke maand mijn salaris krijg.
Met (financiële ) steun van mijn man (ojee, dit zullen vele viva vrouwen niet geëmancipeerd vinden) redden wij het samen .
Zoek je een fulltime baan? Per wanneer stopt jouw baan?
Als je omwille van privacy niet wilt antwoorden, snap ik dat hoor.
Ik ben bij mijn sollicitatie ook volledig eerlijk geweest, heb duidelijk aangegeven wat mijn beperkingen zijn en zolang ze die in acht nemen , ik volledige inzet kan en wil tonen. Dat ik 's avonds gevloerd op de bank lig en er niets meer uit mijn handen komt, daar hebben zij dan geen last van, dat is mijn probleem. Op mijn werk geef ik me helemaal. Ik heb proefgewerkt, zodat ze konden zien hoe ik werk en hoe mijn inzet is, en daarna ben ik aangenomen. Eerst een jaarcontract, daarna meteen een vast contract dus ze zijn wel tevreden over me.
Ik wat minder met mezelf, maar dat is in deze tijd geen optie. Ben erg blij dat ik een baan heb en elke maand mijn salaris krijg.
Met (financiële ) steun van mijn man (ojee, dit zullen vele viva vrouwen niet geëmancipeerd vinden) redden wij het samen .
Zoek je een fulltime baan? Per wanneer stopt jouw baan?
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
zondag 11 mei 2014 om 22:16
Liara: Maar dan zal jij, aangezien je afgekeurd bent, en dat word je tegenwoordig niet zomaar, wel hebben dat je bijv. de dag erna kapot op de bank ligt. Er zit natuurlijk nog wel een gradatie tussen van het ene feestje naar het andere feestje lopen en af en toe er eens op uit gaan als je afgekeurd bent. Bij de persoon waar Sanne het over heeft heb ik het gevoel dat die persoon wel continu ( en dat is iets anders dan af en toe) feestjes heeft TIJDENS haar ziekteverlof. Jij bent afgekeurd, dat is al weer iets anders. Vind ik. Maar misschien zie ik het wel verkeerd hoor.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
maandag 12 mei 2014 om 07:17
Ah, het is echt zo'n collega. Daar kon ik ook slecht tegen inderdaad.
Ik reageerde meer zo, omdat ik ook in mijn tijd in de ziektewet dit soort opmerkingen kreeg en dan altijd dacht: je moest eens weten, ik wil best met je ruilen hoor. En ik ben zelf ook wel eens zwaar in de fout gegaan met opmerkingen maken over een collega, waar achteraf bleek dat er wel degelijk vanalles aan de hand was. Vandaar dat ik tegenwoordig mijn oordeel maar voor me houdt. Maar goed, er zijn helaas mensen die wel degelijk misbruik maken van de ziektewet. In- en intriest inderdaad.
Lientje, relativeren valt niet altijd mee, maar je moet niet mopperen op jezelf en vinden dat je jezelf tekort doet. Je maakt er- gedwongen door de omstandigheden- het beste van. Meer kan je niet doen he
Suzy: Gefeliciteerd met je verjaardag
(en nog gefeliciteerd met je dochter).
maandag 12 mei 2014 om 17:50
Lientje mijn baan stopt halverwege volgend jaar. Ik weet dus dat ik nog wat tijd heb alleen is het sowieso lastig in deze tijd.
Ja ik heb ook een vast contract maar de functie die ik doe komt te vervallen in het bedrijf waar ik werk.
Ik zou ook bij een sollicitatie eerlijk willen zijn, heb ik altijd gedaan, ook toen ik deze baan kreeg. De meningen zijn echter verdeeld, ik krijg nu van P&O en de reintegratie adviseur het advies om niet te veel te zeggen bij een nieuwe functie, vind dat wel lastig omdat ik graag eerlijk wil zijn.
Ja Liara dat verhaal van die collega kan echt niet, en juist daarom word ik er zo boos over, maar ja ook dat heeft geen zin. Dus ik probeer het los te laten.
Als iemand echt ziek is en zeker in jouw geval als je afgekeurd bent zal ik er nooit iets van zeggen. Dat is echt niet zomaar!
Ik weet immers zelf hoe zwaar je het kunt hebben. Mensen zien (behalve mijn arm dan maar dat valt niet direct op) aan mij ook niks. Dus dat soort opmerkingen ken ik ook...Ze snappen niet dat ik zoveel klachten heb totdat ik bijvoorbeeld een keer na het werk mee ging ergens eten. Ik hield het niet langer dan een uur vol. dat was mijn max. na een werkdag heb ik zoveel last van mijn nek en rug dat ik echt niet meer kan zitten (zeker als het op een rotstoel is). Dan ga ik ook direct naar huis en moet gaan liggen. Toen pas snapten ze het een beetje (de meeste collega's dan...) dat ik dit altijd heb, ook in het weekend, altijd en overal. Dat ik vroeg op bed lig, is niet zomaar maar ik kan dan gewoon niet meer van de pijn. Dus nee, ik zal nooit "zomaar"oordelen over iemand zijn ziekte, alleen als ik zeker weet dat het verhaal gewoon niet klopt, dan word ik nijdig.
Ja ik heb ook een vast contract maar de functie die ik doe komt te vervallen in het bedrijf waar ik werk.
Ik zou ook bij een sollicitatie eerlijk willen zijn, heb ik altijd gedaan, ook toen ik deze baan kreeg. De meningen zijn echter verdeeld, ik krijg nu van P&O en de reintegratie adviseur het advies om niet te veel te zeggen bij een nieuwe functie, vind dat wel lastig omdat ik graag eerlijk wil zijn.
Ja Liara dat verhaal van die collega kan echt niet, en juist daarom word ik er zo boos over, maar ja ook dat heeft geen zin. Dus ik probeer het los te laten.
Als iemand echt ziek is en zeker in jouw geval als je afgekeurd bent zal ik er nooit iets van zeggen. Dat is echt niet zomaar!
Ik weet immers zelf hoe zwaar je het kunt hebben. Mensen zien (behalve mijn arm dan maar dat valt niet direct op) aan mij ook niks. Dus dat soort opmerkingen ken ik ook...Ze snappen niet dat ik zoveel klachten heb totdat ik bijvoorbeeld een keer na het werk mee ging ergens eten. Ik hield het niet langer dan een uur vol. dat was mijn max. na een werkdag heb ik zoveel last van mijn nek en rug dat ik echt niet meer kan zitten (zeker als het op een rotstoel is). Dan ga ik ook direct naar huis en moet gaan liggen. Toen pas snapten ze het een beetje (de meeste collega's dan...) dat ik dit altijd heb, ook in het weekend, altijd en overal. Dat ik vroeg op bed lig, is niet zomaar maar ik kan dan gewoon niet meer van de pijn. Dus nee, ik zal nooit "zomaar"oordelen over iemand zijn ziekte, alleen als ik zeker weet dat het verhaal gewoon niet klopt, dan word ik nijdig.
maandag 12 mei 2014 om 20:44
Ik heb de recepten even doorgescrolld (Suzy, after eight mousse.. hoe kóm je erop en wat lékker.. ik zou bijna gaan kijken of je nog een stukje taart over hebt maar wil nog wel melden dat je met bonbonbloc, sojamelk en maizena heerlijke chocoladevla kunt maken
(geen idee van verhoudingen.. ik gooide zomaar wat bij elkaar indertijd)
Ik werk ook onder m'n niveau. En steeds als ik dé baan zie, die ik zou willen, krijg ik sollicitatieneigingen. Misschien dat ik zo'n baan in (nog) minder uren zou kunnen, maar nu niet. Niet nu m'n dochter ook zoveel zorg vraagt en zoon ook aandacht nodig heeft. Voorlopig houd ik amper m'n eigen baan vol en moet ik daarvan steeds vrij nemen voor wéér een doktersbezoek of wéér een weetikut.
En verder heb ik het eigenlijk zo wel naar m'n zin, dus waarom klagen
(en ik reageer even verder heel ego op niemand. Las veel tekst, ben de helft kwijt. voor jullie)
maar wil nog wel melden dat je met bonbonbloc, sojamelk en maizena heerlijke chocoladevla kunt maken (geen idee van verhoudingen.. ik gooide zomaar wat bij elkaar indertijd)
Ik werk ook onder m'n niveau. En steeds als ik dé baan zie, die ik zou willen, krijg ik sollicitatieneigingen. Misschien dat ik zo'n baan in (nog) minder uren zou kunnen, maar nu niet. Niet nu m'n dochter ook zoveel zorg vraagt en zoon ook aandacht nodig heeft. Voorlopig houd ik amper m'n eigen baan vol en moet ik daarvan steeds vrij nemen voor wéér een doktersbezoek of wéér een weetikut.
En verder heb ik het eigenlijk zo wel naar m'n zin, dus waarom klagen
(en ik reageer even verder heel ego op niemand. Las veel tekst, ben de helft kwijt.
voor jullie)
Later is nu
