Gezondheid
alle pijlers
Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
dinsdag 2 juni 2020 om 13:15
Zooo alles is later geworden dan verwacht, het is druk op de afdeling oncologie.
Er zijn nu weer meer patienten die nu behandeld worden.
Vanmorgen na het bloedprikken heb ik nog met de oncoloog gesproken en de bloedwaardes zijn erg mooi ze is er heel tevreden mee en vind me ook erg goed klinken. Wat de pijnstillers gaan we toch verder kijken of er niet wat anders is omdat ze de Fentanyl pleister en de snelwerkende pijnstillers erg hoog vind.
Gisteren voor het slapen gaan was ik niet erg lekker.
Maar ik heb wel een hele leuke dag gehad, ik moest gisteren nog even bij de buren langs en ff knuffelen, daarna nog naar de verjaardag van het nichtje van lief was ook erg gezellig er was behalve ons geen visite.
En nu weer gaan met de banaan
fijne dag allemaal 
Er zijn nu weer meer patienten die nu behandeld worden.
Vanmorgen na het bloedprikken heb ik nog met de oncoloog gesproken en de bloedwaardes zijn erg mooi ze is er heel tevreden mee en vind me ook erg goed klinken. Wat de pijnstillers gaan we toch verder kijken of er niet wat anders is omdat ze de Fentanyl pleister en de snelwerkende pijnstillers erg hoog vind.
Gisteren voor het slapen gaan was ik niet erg lekker.
Maar ik heb wel een hele leuke dag gehad, ik moest gisteren nog even bij de buren langs en ff knuffelen, daarna nog naar de verjaardag van het nichtje van lief was ook erg gezellig er was behalve ons geen visite.
En nu weer gaan met de banaan
fijne dag allemaal
woensdag 3 juni 2020 om 10:06
Gisteren na het bloedprikken was het even afwachten wat het nieuws zou zijn voor ik zeker wist dat ik aangekoppeld zou worden,was best even spannend moet ik zeggen.paperlantern schreef: ↑02-06-2020 23:13Hoi Vlinder, dat is in ieder geval goed nieuws dat je bloedwaarden goed zijn. Ik hoop dat ze de pijnmedicatie ook goed ingesteld krijgen voor je. Nu weer lekker thuis.
Maar ik kreeg een hele vrolijke oncoloog aan de telefoon dus dan voelt het al beter natuurlijk en dan het nieuws dat de bloedwaarden erg goed zijn ja dan kan je dag eigenlijk niet meer stuk
Ik heb in een stoel gelegen met meerdere mensen op de kamer en ik heb vrijwel al die tijd liggen slapen tenzij ik naar het toilet moest ,was heel erg prettig .
Ik was de enige die daar 5uur op de kamer verbleef de rest van de patienten hadden andere kuren dus genoeg roulatie op de kamer om het zo maar te zeggen.
Wat ik ook zag is dat de mensen waarmee ik op de kamer lag hetzelfde deden als ik, je in jezelf terug trekken tenzij er een verpleegkundige aan de stoel of bed stond,het was elkaar gedag zeggen ,en verder liet je elkaar lekker met rust .
Ik heb nu ontdekt waar de ticks vandaan komen,ik had nergens last van totdat ik naar het toilet was geweest ,doordat de koelte in de lucht afwisselend is, de deurkruk koud is veroorzaakt een stofje in de chemo de ticks.
Is een hele geruststelling nu ik dat weet ,die ticks kan je opheffen door een kopje thee of koffie te drinken.
Ik doe het rustig aan dus hou het even bij dit stukje en kom weer wat later terug
maandag 8 juni 2020 om 17:37
Ik hoop dat de pijnstilling wat helpt.
dinsdag 9 juni 2020 om 08:39
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
