Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
zaterdag 15 augustus 2020 om 22:15
Vlinder1963 schreef: ↑15-08-2020 15:38Ik heb nog een goed bericht, maandag komt wondzorg weer langs en de verwachting is dat het gelijk de laatste keer is omdat het zo goed aan het helen is.
Bellum est sua vitia nosse.
zondag 16 augustus 2020 om 16:39
Ik reageerde eigenlijk op gequote post voor Vlinder, maar ik las dat de nutridrink inmiddels was geregeld gelukkig. Net zoals Lady Voldemort hier schreef, vind ook ik de chocolademelk van Delical heerlijk! IJskoud lijkt hij op de milkshake van MacDonald en ik mag er 6 per dag mmmmmmmmmmm hahahahaha. Ik laat mij altijd om de 3 weken wegen in het zhuis als ik daar ben voor mijn immunotherapie en ik was de laatste keer 2 kg aangekomen!! Ook ik was hiermee net zo blij als Vlinder, eindelijk weer boven de 50kg!!Lady*Voldemort schreef: ↑04-08-2020 17:58Gewoon doorzeuren hoor Vlinder! Die drankjes zijn onwijs goed, mijn zoon knapte er in no time ontzettend van op. Nou had die wel geen kanker gelukkig, maar hij was net als jij in korte tijd behoorlijk wat spiermassa kwijtgeraakt. Hij vond de chocolade variant het lekkerst, en dan ijskoud. Dan leek het net een milkshake zei die. Dus dat is misschien nog een tip.
Ik ben nog niet helemaal bijgelezen in dit topic, maar dat ga ik zeker doen. Vlinder, ik las dat jij weer in de chemo’s zit en wil je dan ook heel veel succes en sterkte wensen.
loisnvt wijzigde dit bericht op 18-08-2020 22:06
Reden: Toch iets te privé
Reden: Toch iets te privé
32.70% gewijzigd
maandag 17 augustus 2020 om 16:57
Even heel kort, ik reageer zo snel mogelijk weer, ik ben zo ontzettend moe dat ik het liefst 24uur slaap. Morgen bloedprikken en dan hoor ik of ik chemo krijg of niet.
De assistente van mijn oncoloog klonk verbaasd dat ik niet was opgeknapt dus ff afwachten hoe het gaat lopen. Ik heb wel goed nieuws wat betrefd de wond van de Portacab die is zo ver dicht dat er een zalf meer opgebracht is hooguit een Aquacel pleister, volgendeweek maandag komt de wondzorg weer en we verwachten dan dat het helemaal geheeld is.
Tot gauw, liefs van mij
De assistente van mijn oncoloog klonk verbaasd dat ik niet was opgeknapt dus ff afwachten hoe het gaat lopen. Ik heb wel goed nieuws wat betrefd de wond van de Portacab die is zo ver dicht dat er een zalf meer opgebracht is hooguit een Aquacel pleister, volgendeweek maandag komt de wondzorg weer en we verwachten dan dat het helemaal geheeld is.
Tot gauw, liefs van mij
dinsdag 18 augustus 2020 om 18:46
Vandaag eigenlijk alleen maar goed nieuws, de oververmoeidheid de afgelopen dagen werd veroorzaakt door de hitte, de calcium was ook te laag en ik heb in de afgelopen week extra calcium gebruikt.
De quarantaine is goed geweest mijn weerstand is weer zo verbeterd dat het erg goed is, is leuk om te zien als mensen blij zijn om je goed nieuws te vertellen.
Ik ben erg moe op het moment logisch na een dag als vandaag, en eerlijk gezegd verheug ik me op de komende dagen waarop de temperatuur zakt.
De quarantaine is goed geweest mijn weerstand is weer zo verbeterd dat het erg goed is, is leuk om te zien als mensen blij zijn om je goed nieuws te vertellen.
Ik ben erg moe op het moment logisch na een dag als vandaag, en eerlijk gezegd verheug ik me op de komende dagen waarop de temperatuur zakt.
zaterdag 22 augustus 2020 om 14:42
De afgelopen dagen waren toch een stuk zwaarder dan verwacht. De temperatuurs verschillen in het huis nekt me ik weet gewoon niet wat ik moet doen omdat ik het continu warm, koud warm, koud heb. Lief masseerd op het moment om het uur mijn voeten zodat mijn lijf weer iets tot rust komt.
Ik zal blij zijn als de temperatuur binnen niet zo verschillend meer is.
Ik moet bekennen dat de drankjes me erg mee valken,alleen de bananensmaak vind ik niet lekker, verder de yoghurthapjes vind ik qua smaak en structuur in mijn mond echt niet lekker de soep ook niet, lang leve het mogen uitproberen
Ik heb mazzel dat ik niet alleen leef dat zorgt er wel voor dat er gekookt en gegeten word, ik denk dat als ik alleen was geweest ik er minder moeite voor zou doen om te eten.
Ik zal blij zijn als de temperatuur binnen niet zo verschillend meer is.
Ik moet bekennen dat de drankjes me erg mee valken,alleen de bananensmaak vind ik niet lekker, verder de yoghurthapjes vind ik qua smaak en structuur in mijn mond echt niet lekker de soep ook niet, lang leve het mogen uitproberen
Ik heb mazzel dat ik niet alleen leef dat zorgt er wel voor dat er gekookt en gegeten word, ik denk dat als ik alleen was geweest ik er minder moeite voor zou doen om te eten.
dinsdag 25 augustus 2020 om 21:55
De wond is eindelijk gesloten, de litteken valt me erg mee moet ik zeggen 
Vandaag was een aparte dag het herstel is gelukkig iets sneller gegaan en vandaag was het gewoon geweldig, zo down en verdrietig als ik gisteren was, zo blij ben ik eindelijk weer, ik heb vandaag erg goed kunnen eten, ik was verbaasd over hoe goed dat ging, blij verrast zeg maar
Vandaag was een aparte dag het herstel is gelukkig iets sneller gegaan en vandaag was het gewoon geweldig, zo down en verdrietig als ik gisteren was, zo blij ben ik eindelijk weer, ik heb vandaag erg goed kunnen eten, ik was verbaasd over hoe goed dat ging, blij verrast zeg maar

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
