Gezondheid
alle pijlers
Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
maandag 30 november 2020 om 19:59
Hoi cookielover,
Sinds vandaag mag ik van de nieuwe medicatie nu de dubbele dosis gebruiken van wat er eerst voorgeschreven was.
Ik blijf zo enorm veel pijn hebben .
Nog 3 dagen vrij en dan weer aan de chemo,ik hoop zo dat de pijnstillers eindelijk gaan aanslaan want slapen gaat ook heel slecht, zo slecht dat zelfs mijn man wakker van me word,hij had vandaag willen gaan werken maar door mij heeft hij te weinig slaap gehad dat hij beroerd was toen hij vanmorgen om 5.30 opstond.
Ik hou voor ogen nog even volhouden en dan word straks alles veel beter.
We hebben een boek gekocht : Wen er maar aan van Maike Meijer en dat leest zo lekker weg,ik had die tijdens de vorrige chemo bij me en voor ik het wist zat ik op de helft,vrijdag neem ik het boek weer mee zodat ik kan lachen tijdens de chemo
Sinds vandaag mag ik van de nieuwe medicatie nu de dubbele dosis gebruiken van wat er eerst voorgeschreven was.
Ik blijf zo enorm veel pijn hebben .
Nog 3 dagen vrij en dan weer aan de chemo,ik hoop zo dat de pijnstillers eindelijk gaan aanslaan want slapen gaat ook heel slecht, zo slecht dat zelfs mijn man wakker van me word,hij had vandaag willen gaan werken maar door mij heeft hij te weinig slaap gehad dat hij beroerd was toen hij vanmorgen om 5.30 opstond.
Ik hou voor ogen nog even volhouden en dan word straks alles veel beter.
We hebben een boek gekocht : Wen er maar aan van Maike Meijer en dat leest zo lekker weg,ik had die tijdens de vorrige chemo bij me en voor ik het wist zat ik op de helft,vrijdag neem ik het boek weer mee zodat ik kan lachen tijdens de chemo
maandag 30 november 2020 om 20:05
Lachen is altijd goed, dat ontspant ook lekker. Ik hoop dat je door die nieuwe dosis een beetje kan slapen en minder pijn hebt. Verder veel sterkte vrijdag! Kun je een beetje op een gunstige tijd komen zodat je 's middags weer thuis bent?
Heb je trouwens je oncoloog nog gesproken?
Heb je trouwens je oncoloog nog gesproken?
I'm not the man they think I am at home
dinsdag 1 december 2020 om 00:26
Eindelijk geen pijn ,wauw met eem beetje mazzel slaap ik vannacht aan 1 stuk doorUnexpextedMom schreef: ↑30-11-2020 22:35Wat vervelend dat je zoveel pijn hebt. Hopelijk slaan de pijnstillers inderdaad snel aan.
Succes voor vrijdag alvast!
dinsdag 1 december 2020 om 00:35
Nog even doorbijten en dan pauze.
Vrijdag een gesprek met de oncoloog om te kijken of ik over een poosje kan mee doen aan een trial.
Ik heb in elkgeval vrijdag een leuk boek bij me,vorrige keer lag ik alleen in een kamertje dus had niemand last van me als ik moest lachen.
Word afwachten met hoeveel mensen ik vrijdag op een kamer lig/zit
Het scheelt dat ik weet dat ik straks pauze heb eerlijk is eerlijk want ik snak echt naar een pauze vooral mentaal.
Maar ik zet mijn schouders eronder en ik ga er voor , vrijdag zal ik posten wanneer ik weer aangekoppeld ben.
Dank je wel voor je knuffels
dinsdag 1 december 2020 om 00:42
Je hebt bericht terugIn_Tenebris schreef: ↑30-11-2020 20:05Lachen is altijd goed, dat ontspant ook lekker. Ik hoop dat je door die nieuwe dosis een beetje kan slapen en minder pijn hebt. Verder veel sterkte vrijdag! Kun je een beetje op een gunstige tijd komen zodat je 's middags weer thuis bent?
Heb je trouwens je oncoloog nog gesproken?
dinsdag 1 december 2020 om 00:48
Dank je welnoglangnietjarig schreef: ↑01-12-2020 00:44Daar gaan ‘we’ wel van uit dat je mee gaat doen aan die trial!
Heerlijk dat boek en nog fijner die pauze zometeen!
Jij hebt wel een kar te trekken meis
Lees je vrijdag en ongelooflijk veel sterkte
de dosis die ik had mocht ik verdubbelen maar ook dat moet eerst aanslaan.
dinsdag 1 december 2020 om 20:47
dinsdag 1 december 2020 om 20:50
Vlinder1963 schreef: ↑01-12-2020 20:47Coockielover,
Het is echt een heel leuk boek,je leest er heel makkelijk doorheen.
De humor is erg leuk.
Ik heb nog een boek liggen :Het hooge nest die lijkt me erg mooi,ik vind boeken en films gebaseerd op echt gebeurde verhalen vaak alles hebben wat je in een goed boek zoekt.
Vind ik ook altijd erg leuk, net zoals biografieën. De Boeken van Geert Mak vind ik ook genieten.
I'm not the man they think I am at home
dinsdag 1 december 2020 om 21:15
Dat is een mooi boek maar best wel heftig. Ik heb het bijna in een ruk uitgelezenVlinder1963 schreef: ↑01-12-2020 20:47Coockielover,
Het is echt een heel leuk boek,je leest er heel makkelijk doorheen.
De humor is erg leuk.
Ik heb nog een boek liggen :Het hooge nest die lijkt me erg mooi,ik vind boeken en films gebaseerd op echt gebeurde verhalen vaak alles hebben wat je in een goed boek zoekt.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
dinsdag 1 december 2020 om 21:16
woensdag 2 december 2020 om 07:30
Vlinder1963 schreef: ↑02-12-2020 07:20Ik zou het bijna vertgeten maar gisteren belde de oncoloog even om iets aan mij door te geven.
Ik heb haar dat stuk van Casper van Eijck verteld en ze gaat een brief schrijven.
Heel fijn bericht Vlinder! Ik hoop dat het je ook mentaal steun geeft en wat fijn dat ze met je meedenkt!
I'm not the man they think I am at home
woensdag 2 december 2020 om 11:29
Het is zo'n fijne arts,ze is eerlijk,open ze is een vrouw waarvan je zegt: ja die wil ik wel in mijn vriendenkring.In_Tenebris schreef: ↑02-12-2020 07:30Heel fijn bericht Vlinder! Ik hoop dat het je ook mentaal steun geeft en wat fijn dat ze met je meedenkt!
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
