Gezondheid
alle pijlers
Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
maandag 11 januari 2021 om 23:54
Gelukkig hoeven we ons niet druk te maken om vervoer mensen om ons heen stonden gelijk voor ons klaar maar de verzekering gelukkig ook de eerste 20dagen mogen e we een ato lenen,de auto werd gebracht dat scheelde ook nog eens
De komende dagen moeten we een scan laten maken en vrijdag naar de pijn poli er word na aanleiding van de foto word bekeken wat er gedaan gaat worden wat betrefd de pijnblokkade.
Mijn man gaat niet meer werken die blijft thuis we hebben geen idee hoe lan ik nog heb dus gebruiken we de tijd die we nog hebben goed.
Verder is het gelukkig zo dat mijn man na mijn overlijden ook met de fiets naar het werk kan gelukkig en hij geld uitgekeerd zals krijgen voor onze oude auto wat niet veel zal zijn en kan hij voor een voorlopig nieuwe auto kijken.
De komende dagen moeten we een scan laten maken en vrijdag naar de pijn poli er word na aanleiding van de foto word bekeken wat er gedaan gaat worden wat betrefd de pijnblokkade.
Mijn man gaat niet meer werken die blijft thuis we hebben geen idee hoe lan ik nog heb dus gebruiken we de tijd die we nog hebben goed.
Verder is het gelukkig zo dat mijn man na mijn overlijden ook met de fiets naar het werk kan gelukkig en hij geld uitgekeerd zals krijgen voor onze oude auto wat niet veel zal zijn en kan hij voor een voorlopig nieuwe auto kijken.
dinsdag 12 januari 2021 om 02:19
dinsdag 12 januari 2021 om 16:50
Wat fijn dat je man bij je kan blijven Vlinder. En dat de gestolen auto jullie niet in acute moeilijkheden brengt, al is het natuurlijk erg onplezierig. Ik hoop echt heel erg dat de pijnpoli het lichter kan maken voor je, zodat je nog een (hele) tijd mooie herinneringen kunt maken. Virtueel een hele dikke knuffel 
!!!
!!!
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
woensdag 13 januari 2021 om 10:26
Lief Vlindertje. Wat kennen we elkaar al lang en wat doet het me pijn dat er een tijd gaat komen dat ik voorgoed afscheid van je moet nemen.
Ik wens je nog heel veel mooie momenten met je man en je kinderen en kleinkinderen.
Ik lees een boek over doodgaan. De titel is; je kunt het maar een keer doen.
Daarin kwam ik een quote tegen van een gerenommeerd arts.
"Er is kwaliteit van leven en er is kwaliteit van sterven".
Ik wens jou de beste kwaliteit van sterven toe lieverd. De weg ernaar toe en in het moment als het daar is.
Ik hoop dat het nog lang mag duren maar ik wilde je deze quote alvast meegeven voordat het niet meer kan.
NB. Misschien is het maar goed dat je niet aan die trial mee hebt kunnen doen. In dat boek is ook te lezen dat wetenschappers van trials meer oog hebben voor hun eigen prestaties dan voor hun patiënten. Dat je zo aan de kant wordt geschoven voor een patiënt waarbij betere resultaten behaald of te behalen zijn. Ik heb dat voor me gehouden omdat ik je hoop niet de grond in wilde boren. Maar weet dat je er niet perse spijt van hoeft te hebben. Dat het je niet ziet als een kans die je ontnomen is.
Lieve schat, ik hoop je nog lang hier en elders te spreken en te lezen.
Ik wens je nog heel veel mooie momenten met je man en je kinderen en kleinkinderen.
Ik lees een boek over doodgaan. De titel is; je kunt het maar een keer doen.
Daarin kwam ik een quote tegen van een gerenommeerd arts.
"Er is kwaliteit van leven en er is kwaliteit van sterven".
Ik wens jou de beste kwaliteit van sterven toe lieverd. De weg ernaar toe en in het moment als het daar is.
Ik hoop dat het nog lang mag duren maar ik wilde je deze quote alvast meegeven voordat het niet meer kan.
NB. Misschien is het maar goed dat je niet aan die trial mee hebt kunnen doen. In dat boek is ook te lezen dat wetenschappers van trials meer oog hebben voor hun eigen prestaties dan voor hun patiënten. Dat je zo aan de kant wordt geschoven voor een patiënt waarbij betere resultaten behaald of te behalen zijn. Ik heb dat voor me gehouden omdat ik je hoop niet de grond in wilde boren. Maar weet dat je er niet perse spijt van hoeft te hebben. Dat het je niet ziet als een kans die je ontnomen is.
Lieve schat, ik hoop je nog lang hier en elders te spreken en te lezen.
Wie nooit van mening verandert heeft zelden iets geleerd
woensdag 13 januari 2021 om 11:15
Ook hier even uit meeleesmodus:
Ik zag onlangs een interview met Uus Knops. Ze las een stuk voor uit 'Tegen de zon inkijken' van Irvin D Yalom. Het fragment ging over rimpelingen. Ik kan het niet zo goed uitleggen als zou moeten, maar het gaat over grote en kleine invloeden die je hebt in de wereld en het leven van anderen. Ik vond dat wel mooi en ik lees ze hier ook. In twee richtingen, hoe jij anderen raakt en anderen jou raken.
Ik zag onlangs een interview met Uus Knops. Ze las een stuk voor uit 'Tegen de zon inkijken' van Irvin D Yalom. Het fragment ging over rimpelingen. Ik kan het niet zo goed uitleggen als zou moeten, maar het gaat over grote en kleine invloeden die je hebt in de wereld en het leven van anderen. Ik vond dat wel mooi en ik lees ze hier ook. In twee richtingen, hoe jij anderen raakt en anderen jou raken.
zaterdag 16 januari 2021 om 01:49
Lieve Allemaal,
Ik schrijf nu mijn laatste berichtje aan jullie omdat ik het beetje energie dat ik nog heb wil gebruiken voor mijn lieve man en dochters.
Als ik ben overleden zal mijn man dat hier komen schrijven.
Heel erg bedankt voor het mee luisteren/schrijven,voor de lach en de traan die we hier met zijn allen gedeeld hebben.
Ik wens iedereen het allerbeste,veel warmte en liefde toe.
Veel liefs Vlinder 1963
Ik schrijf nu mijn laatste berichtje aan jullie omdat ik het beetje energie dat ik nog heb wil gebruiken voor mijn lieve man en dochters.
Als ik ben overleden zal mijn man dat hier komen schrijven.
Heel erg bedankt voor het mee luisteren/schrijven,voor de lach en de traan die we hier met zijn allen gedeeld hebben.
Ik wens iedereen het allerbeste,veel warmte en liefde toe.
Veel liefs Vlinder 1963
zaterdag 16 januari 2021 om 02:23
Dag lieve Vlinder,
Veel liefs en kracht toegewenst van mijn kant
Ik heb je hele blog gelezen en je hebt me geraakt, Al die tijd gehoopt dit niet te hoeven lezen. Moet er van huilen, had je zo graag meer tijd gegund. Wat zijn dingen soms toch hard.
Veel liefs Vlindertje en man
Veel liefs en kracht toegewenst van mijn kant
Ik heb je hele blog gelezen en je hebt me geraakt, Al die tijd gehoopt dit niet te hoeven lezen. Moet er van huilen, had je zo graag meer tijd gegund. Wat zijn dingen soms toch hard.Veel liefs Vlindertje en man
I'm not the man they think I am at home
zaterdag 16 januari 2021 om 02:52
Lieve Vlinder,
Jouw hele topic, al je verhalen en anekdotes hebben diepe indruk op me gemaakt. Ik las je soms met een lach, soms met een traan, maar altijd met bewondering.
Na het lezen van je laatste berichtje heb ik een kaarsje voor je aangestoken, hier in huis wordt extra aan je gedacht de komende tijd.
Ik wens je nog veel liefde en warme momenten toe met je man en dochters
Vaarwel Vlinder.
Veel liefs
Jouw hele topic, al je verhalen en anekdotes hebben diepe indruk op me gemaakt. Ik las je soms met een lach, soms met een traan, maar altijd met bewondering.
Na het lezen van je laatste berichtje heb ik een kaarsje voor je aangestoken, hier in huis wordt extra aan je gedacht de komende tijd.
Ik wens je nog veel liefde en warme momenten toe met je man en dochters
Vaarwel Vlinder.
Veel liefs
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
