Gezondheid
alle pijlers
Uitstrijkje bevolkingsregister
maandag 21 juni 2021 om 13:42
Hoi meiden,
Ik heb vorige week een uitstrijkje laten maken omdat ik 40 jaar ben geworden. Met 35 jaar ook gedaan en toen was alles goed.
Maar nu voel ik me zo vreselijk! Ik kan de spanning bijna niet aan, vreselijk gewoon! Dit komt mede doordat in mijn directe omgeving de laatste tijd div. malen kanker is geconstateerd bij mensen.
Ik probeer rustig te blijven en mezelf aan te spreken; dat ik er ook weinig aan kan veranderen op dit moment. Maar ik maak mezelf helemaal gek.
Herkent iemand dit en hoe je deze tijd door? Ik vind het vreselijk die angst en onwetenheid. Het lijkt ook erger te worden hoe ouder ik word.
Ik heb vorige week een uitstrijkje laten maken omdat ik 40 jaar ben geworden. Met 35 jaar ook gedaan en toen was alles goed.
Maar nu voel ik me zo vreselijk! Ik kan de spanning bijna niet aan, vreselijk gewoon! Dit komt mede doordat in mijn directe omgeving de laatste tijd div. malen kanker is geconstateerd bij mensen.
Ik probeer rustig te blijven en mezelf aan te spreken; dat ik er ook weinig aan kan veranderen op dit moment. Maar ik maak mezelf helemaal gek.
Herkent iemand dit en hoe je deze tijd door? Ik vind het vreselijk die angst en onwetenheid. Het lijkt ook erger te worden hoe ouder ik word.
rose81 wijzigde dit bericht op 21-06-2021 14:30
0.00% gewijzigd
maandag 21 juni 2021 om 15:12
en ik wel, ik heb er een lezing over gehadSaivash schreef: ↑21-06-2021 15:06Toch zou ik het niet als een feit hier presenteren. Er komt uit enkele onderzoeken naar voren dat het ‘mogelijk’ de genoemde effecten heeft.
Er staat nergens in de bijsluiter dat het een andere werking heeft dan pijnstilling en ik heb het ook nog nooit van een erts vernomen.
Er zijn duizenden onderzoeken waar een ‘mogelijk’ verband met iets wordt gevonden. Dat hoeft het nog geen feit te maken.
maandag 21 juni 2021 om 15:13
Waar ben je bang voor? Zoals al werd aangeven in een voorgaande reactie, is de kans op baarmoederhalskanker door de virusinfectie minimaal, omdat het vijf jaar geleden allemaal goed was.
De soort kanker waar jij bang voor bent heeft na de infectie nog 10 tot 15 jaar nodig om zich te ontwikkelen.
Dit is wat mijn arts mij ook heeft uitgelegd...
maandag 21 juni 2021 om 15:28
Ik ben eigenlijk overal bang voor, wordt dus ook steeds erger naarmate ik ouder word. Ik wil hier ook echt iets mee doen.Saivash schreef: ↑21-06-2021 15:13Waar ben je bang voor? Zoals al werd aangeven in een voorgaande reactie, is de kans op baarmoederhalskanker door de virusinfectie minimaal, omdat het vijf jaar geleden allemaal goed was.
De soort kanker waar jij bang voor bent heeft na de infectie nog 10 tot 15 jaar nodig om zich te ontwikkelen.
Dit is wat mijn arts mij ook heeft uitgelegd...
Ik ben bang voor slecht nieuws, dat ik dood ga, voor mijn kinderen.
En ik voel ook gewoon buikpijn nu waarschijnlijk omdat ik me druk maak maar ben bang dat ik opeens buikpijn heb, dat het een symptoom is.
Dat wel zo'n beetje.
maandag 21 juni 2021 om 16:35
Sherry750106 schreef: ↑21-06-2021 15:01Dat er nu niks te vinden is als dat 5 jaar geleden niet het geval is dat is niet waar.
Ik ben op mijn 40ste getest en er was niks aan de hand. Op mijn 45ste had ik ineens Pap3a1
Daarna bij de gynaecoloog geweest die me vertelde dat er alleen onrustige cellen waren. Maar waarom nu ineens onrustig en eerder niet?
Pap3a is geen kanker, Pap3a zijn onrustige cellen. Ik heb dat meerdere keren gehad, 20 jaar geleden, zonder dat er sprake was van kanker. Het kan ook door een tijdelijke infectie/verstoring komen die het lichaam zelf opruimt.
Dat interval van 5 jaar bij het bevolkingsonderzoek is er omdat als het wél kanker is, daar jaren overheen gaan. Maar desondanks kan er inderdaad als je 5 jaar geleden niks had, nu best "onrustige cellen" zijn. En dat wordt dus nader onderzocht. Dus dat is helemaal volgens het boekje gegaan.
Jij lijkt nu te redeneren dat de lijn loopt van niks naar onrustige cellen naar kanker. Maar het kan evengoed lopen van niks naar onrustige cellen naar weer niks.
The future is meaningless but the pasta is now.
dinsdag 22 juni 2021 om 08:48
Had je überhaupt klachten voordat je het uitstrijkje liet maken?
Besef vooral goed dat er niet voor niets 5 jaar tussen mag zitten. De kans dat je van niets naar hele foute boel gaat is niet heel groot. Daar zit nog een heel spectrum tussen waar ze nog van alles mee kunnen doen.
dinsdag 22 juni 2021 om 08:55
Ik heb nooit klachten gehad, gelukkig. Maar er gebeuren ook de laatste zoveel nare dingen dat ik daar echt zo bang van word. Ik zie hoe verdrietig mijn kinderen zijn omdat oma kanker heeft en opa is overleden aan kanker, mijn schoonouders.
Vriendin die ziek is enz. Het maakt mij gewoon zo bang. En dat ik dan 4 weken moet wachten. Ik vind het echt bijna niet te doen. En dan denk ik; stel je niet aan en je kan er niets aan veranderen. Piekeren helpt totaal niet.
Maar ondertussen voel ik me zo ongelukkig en krijg ik dus buikpijn en voel ik van alles wat ik nooit voelde.
Vreselijk dat ik mezelf zo gek maak.
Vriendin die ziek is enz. Het maakt mij gewoon zo bang. En dat ik dan 4 weken moet wachten. Ik vind het echt bijna niet te doen. En dan denk ik; stel je niet aan en je kan er niets aan veranderen. Piekeren helpt totaal niet.
Maar ondertussen voel ik me zo ongelukkig en krijg ik dus buikpijn en voel ik van alles wat ik nooit voelde.
Vreselijk dat ik mezelf zo gek maak.
dinsdag 22 juni 2021 om 08:59
En wat zou je kunnen doen waardoor het wat minder kan worden?Rose81 schreef: ↑22-06-2021 08:55Ik heb nooit klachten gehad, gelukkig. Maar er gebeuren ook de laatste zoveel nare dingen dat ik daar echt zo bang van word. Ik zie hoe verdrietig mijn kinderen zijn omdat oma kanker heeft en opa is overleden aan kanker, mijn schoonouders.
Vriendin die ziek is enz. Het maakt mij gewoon zo bang. En dat ik dan 4 weken moet wachten. Ik vind het echt bijna niet te doen. En dan denk ik; stel je niet aan en je kan er niets aan veranderen. Piekeren helpt totaal niet.
Maar ondertussen voel ik me zo ongelukkig en krijg ik dus buikpijn en voel ik van alles wat ik nooit voelde.
Vreselijk dat ik mezelf zo gek maak.
Wat mij helpt is streng zijn voor mezelf als ik begin te piekeren. Als ik de gedachtes opmerk ga ik aan wat anders denken. Of iets doen waarbij ik niet kan nadenken. Of een comedy kijken.
dinsdag 22 juni 2021 om 09:07
Dit had ik dus geschreven kunnen hebben, ik herken je helemaal.
Ik kreeg de oproep toen mijn vader volop in de behandelingen zat van kanker en het ging op dat moment heel slecht met hem. En een jaar ervoor waren we mijn schoonvader al verloren aan de gevolgen van dezelfde kankersoort.
Dus het was zo confronterend om de 1 of andere reden dus ik had de envelop in de la gelegd en ik dacht 'het komt wel'. Toen was ik de envelop kwijt en werd het weer een ding om een nieuwe aanvraag te doen. Maar goed, uiteindelijk, 2 jaar later dan nodig was heb ik toch het uitstrijkje laten doen en alles was in orde en normaal. Dat ik dacht van 'waarom deed ik hier zo moeilijk over eigenlijk'
Maar soms is het allemaal teveel. Toch moet je goed voor jezelf blijven zorgen
Ik kreeg de oproep toen mijn vader volop in de behandelingen zat van kanker en het ging op dat moment heel slecht met hem. En een jaar ervoor waren we mijn schoonvader al verloren aan de gevolgen van dezelfde kankersoort.
Dus het was zo confronterend om de 1 of andere reden dus ik had de envelop in de la gelegd en ik dacht 'het komt wel'. Toen was ik de envelop kwijt en werd het weer een ding om een nieuwe aanvraag te doen. Maar goed, uiteindelijk, 2 jaar later dan nodig was heb ik toch het uitstrijkje laten doen en alles was in orde en normaal. Dat ik dacht van 'waarom deed ik hier zo moeilijk over eigenlijk'
Maar soms is het allemaal teveel. Toch moet je goed voor jezelf blijven zorgen
De cursus relativeren is helaas afgelast, maar er zijn ergere dingen.
dinsdag 22 juni 2021 om 11:43
Lief...dank je!Maleficent schreef: ↑22-06-2021 09:07Dit had ik dus geschreven kunnen hebben, ik herken je helemaal.
Ik kreeg de oproep toen mijn vader volop in de behandelingen zat van kanker en het ging op dat moment heel slecht met hem. En een jaar ervoor waren we mijn schoonvader al verloren aan de gevolgen van dezelfde kankersoort.
Dus het was zo confronterend om de 1 of andere reden dus ik had de envelop in de la gelegd en ik dacht 'het komt wel'. Toen was ik de envelop kwijt en werd het weer een ding om een nieuwe aanvraag te doen. Maar goed, uiteindelijk, 2 jaar later dan nodig was heb ik toch het uitstrijkje laten doen en alles was in orde en normaal. Dat ik dacht van 'waarom deed ik hier zo moeilijk over eigenlijk'
Maar soms is het allemaal teveel. Toch moet je goed voor jezelf blijven zorgen
Ik heb het wel meteen laten doen, dat doe ik dan wel haha. Maar die weken wachten maak ik mezelf helemaal gek. Daarbij komt dat ik 's avonds alleen ben, ik woon alleen met mijn kinderen. Uiteraard ga ik niet s avonds hier met hun over praten.
Ik mis dan wel echt iemand. Mijn vriend, waar ik dus niet mee samenwoon, zegt dat het goed komt. Maar goed dat is nogal kort door de bocht natuurlijk.
Ik moet me ook inhouden om niet elke dag de dokter te bellen of er iets bekend is al.
Ik ben gewoon echt extreem bang om ziek te worden of te zijn of oid.
dinsdag 22 juni 2021 om 11:46
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
