Gezondheid alle pijlers

vriend heeft N.A.H na auto ongeluk , en nu???

28-01-2015 09:24 51 berichten
mijn vriend heeft een aantal weken geleden een auto ongeluk gehad.

Hij heeft daardoor een hersenbloeding/ hersen kneuzing gekregen en daardoor N.A.H

Ik heb in mijn vorige topic al een hoop goede tips gekregen, maar meer tips zijn altijd welkom.

Hoe ga ik hier mee om, hoe steun ik hem het beste??

wie heeft dit ook mee gemaakt hoe ben jij er door heen gekomen en hoe gaat het nu??

Wat kan ik verwachten voor de toekomst , kan ik überhaupt verwachtingen hebben of moet ik het nemen zoals het komt

En mijn belangrijkste vraag, heeft jullie relatie het overleefd???

ik ben echt op zoek naar de antwoorden van deze vragen.

want ik vind het allemaal heel moeilijk.

alvast bedankt
_
anoniem_213291 wijzigde dit bericht op 04-03-2015 03:24
Reden: verwijderd i.v.m privacy
% gewijzigd
En veel sterkte gewenst de komende tijd natuurlijk!
Alle reacties Link kopieren
Ik snap dit echt niet. Je gaat na zo'n ongeluk voor 90% (voorzover ik het kan beoordelen) de revalidatie in. Intern (ik ruim 2 maanden) en daarna zeker nog een tijdje poliklinisch.
Wat snap je niet?
Alle reacties Link kopieren
quote:equivokee schreef op 30 januari 2015 @ 02:09:

Wat snap je niet?Dat er geen automatische doorverwijzing vanuit het ziekenhuis heeft plaats gevonden.
....
anoniem_213291 wijzigde dit bericht op 27-02-2015 03:39
Reden: verwijderd i.v.m privacy
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Dat wist ik al. Ik had het geluk gevonden te worden vlakbij een van de beste, zo niet het beste, hersentraumateam van Nederland.

Maar sta op je strepen, ga er achteraan!
En proberen niet gefrustreerd te raken omdat de hulpverlening niet altijd overal optimaal is. Er zijn ook góede hulpverleners TO, het kan alleen soms even zoeken zijn.
Lucky you!
hulpverlening is nu op gang, vriend heeft doorverwijzing voor fysio en psycho therapie.

ik persoonlijk blijf het moeilijk vinden en merk aan mezelf dat ik mezelf niet de tijd geef om dingen te verwerken omdat ik te veel

bezig ben met zorgen

Hij kan zo ontzettend snel omslaan van lief en aanhankelijk naar agressief naar extreem vrolijk naar superverdrietig en ik vind het moeilijk.

hij kan zomaar huilen en dan mag ik hem niet troosten, hij weet zelf niet waarom hij zo verdrietig , om alles zegt ie dan.

op dit moment is het zover dat ik af en toe blij ben dat ik even alleen ben en die tijd heb ik ook echt nodig.

Helaas gaat ie dan vaak ongecontroleerd smsen en bellen of ik hem alsjeblieft op wil halen omdat ie zich opgesloten voelt.

Als ik hem probeer uit te leggen dat ik even rust nodig heb om bij te tanken is ie boos en voelt ie zich in de steek gelaten.

Wat ik ook zeg en lijkt of het gewoon niet doordringt , het kwartje valt niet, hij luistert wel en geeft ook antwoord om dan vervolgens gewoon door te gaan met waar ie mee bezig wat en wat mij zo irriteerde.

Ik vraag hem ook wel eens om me even met rust te laten en dat probeert ie ook maar dat houd ie meestal maar een minuut of 5 vol, dan gaat ie weer op mijn arm tikken om dingen te vragen of doet ineens over aanhankelijk.

doodmoe wordt ik er van!!!
Up
Alle reacties Link kopieren
Bordie, aan je nick te zien worstel jij met een persoonlijkheids stoornis. Als ik het mis heb dan hierbij sorry.

Heb je zelf hulp om hier mee om te gaan? Praat je met iemand?

Want ook voor partners heeft dit een hele grote invloed.
That's a fine looking high horse, what you got in the stable!
AH daar is ie weer!!!

Ja ik heb borderline en ik ga maandag hulp voor mezelf zoeken

Ik merk aan mezelf dat ik daar behoefte aan begin te krijgen.

Verder kan ik mezelf Gelukkig heel goed redden. Zolang ik ook maar tijd voor mezelf blijf nemen anders word je gek!!!
Fijn dat de hulp voor je vriend op gang is gekomen en dat je hulp voor jezelf gaat zoeken.

Mochten jij en je vriend behoefte hebben of krijgen aan contact met lotgenoten: er bestaan verschillende NAH- cafés in Nederland, oftewel bijeenkomsten voor mensen met NAH en hun partners/introducés waar je ervaringen kunt uitwisselen en/of gewoon gezellig iets kunt drinken:

http://www.nahcafenederland.nl/details. ... =Dordrecht

De lijst lijkt me niet erg up-to-date, maar er staan per café wel contactgegevens bij, dus je zou altijd kunnen informeren.
Vriend is gisteren naar de intake voor de psycholoog geweest.

Ging goed, we hebben nu beiden het gevoel dat er iets gebeurd.

Hij vond zijn therapeut aardig ook al prikte die meteen door hem heen.

Hij word ook iets beter heb ik het idee. Is minder claimerig naar mij toe en daar door kan ik ook wat vaker en makkelijker opladen.

Zijn familie doet nog steeds niks. Ik heb ontzettende ruzie gehad met zijn vader en stiefmoeder. Ik was er zo klaar mee!! En nog, ik heb nog niet de behoefte gevoeld om weet contact met ZE op te nemen.

Ik ben laatst zomaar onderuit gegaan in de badkamer.

Dus ik heb besloten ME daar in ieder geval niet meer druk om te maken.

Ik ben nog steeds zo moe!!
Tvp.
Jammer dat er niet meer gereageerd word.
Aaaarrrrgggg!!! Ik word af en toe helemaal gek van vriendlief.

Ik lig ziek in bed met netelroos in mijn gezicht. Voel ME hondsberoerd ben zo slap als een vaatdoek en verrek van de pijn.

Ik loop op pijnstillers en slaap heel veel.

Vriendlief is thuis, en ondanks dat ie alleen is een zich misschien best eenzaam voelt kan ie best een paar dagen voor zichzelf zorgen.

Hij smsed ME alleen voortdurend om te vragen of ik hem kom halen. Hoe vaak ik ook zeg dat ik ziek ben en als ik dan zeg dat ik niet kom is ie boos.

hij snapt niet dat ik hem er nu gewoon even niet bij kan hebben. Ik heb amper energie voor mezelf en als ik hem niet naartoe haal ga ik automatisch in de zorg modus.

Ik vind het rot voor hem en voel ME zelfs wel een beetje schuldig maar ik breng het nu gewoon even niet op.

Bovendien is zijn therapie in zijn woonplaats en dus blijf ik heen en weer rijden.

Hoort dat egoïstische ook bij nah???
Egoïstisch wil ik het niet noemen maar ze zijn wel veel met zichzelf bezig Bordie en denken vaak niet na wat ze van de ander eisen of verwachten dus maw of het wel reëel is.

Jij mag best voor jezelf kiezen en duidelijk je grenzen aangeven. Ben consequent en maak het gesprek daarover niet te lang. Duidelijk, kort en vooral krachtig moet de boodschap zijn. Negeren als hij blijft zeuren, sms-en want anders blijf je het aanmodderen.

Sterkte en veel beterschap

Wees lief voor jezelf Bordie.
Ik vind het allemaal zo moeilijk af en toe. Ik mis hem echt wel hoor. Al denkt hij van niet maar ik heb nu even tijd voor mezelf nodig.

Hij gaat af en toe helemaal voorbij aan mijn gevoelens en mijn behoeftes. Het gaat allemaal om hem.

Ik weet dat hij er niks aan kan doen maar ik word er wel eens moedeloos van.....
Dat is logisch Bordie. Jouw vriend moet (weer) leren dat ook jij gevoelens en grenzen hebt en dat hij daar niet zo maar overheen kan walsen.

Het heeft niets te maken of je van hem houdt of niet, wel met zijn gedrag en op dat punt trek je dat nu niet.

Jullie zijn allebei mensen met positieve en negatieve kanten, net als iedereen, en daar moeten jullie een weg in zien te vinden.

Praten, uitleggen, consequent zijn en grenzen stellen.

Leg uit hoe jij je voelt zonder hem de schuld te geven. Houd het bij jezelf.
Dat is nou juist het probleem. Ik heb al meerdere malen geprobeerd hem uit te leggen dat ik ook mijn behoeftes heb en dat ik weet dat hij er niks aan kan doen maar dat ik ME er af en toe zo rot bij voel. Hij zegt dat ie het snapt maar doet er vervolgens niks mee. En dat is zo frustrerend!!
Jij kan nu niet op hem leunen, nu hij in zijn eigen proces tot herstel zit.

Hij kan niet op jou leunen omdat jij geen idee hebt hoe je dat moet doen.



Ruzie maken met zijn familie is niet in het belang van zijn herstel. En verder: het is geen onwil van hem he, dat hij nu niet begrijpt wat jij bedoelt of nodig hebt. Hij is verandert door zijn ongeluk.
Weet ik doreia. Ik heb ME meteen ingelezen toen ik te horen kreeg wat er met hem aan de hand was.

Ik heb niet bewust ruzie gemaakt met zijn familie maar toen ik aangaf dat de zorg ME in mijn eentje zwaar viel en ik wel wat hulp van ZE Kon gebruiken gaven ZE met zijn allen niet thuis en lieten ZE ME maar aanmodderen in mijn eentje met de opmerking dat ik nu de werkelijke vriend lief zag en dat ie altijd zo was geweest en dat zij hun handen van hem trokken.

Toen ik aangaf dat hij het geregeld over zelfmoord had of zei dat ZE hem gewoon hadden moeten laten liggen/dood laten gaan, zei zijn vader smalend dat ik ME dat al helemaal niet aan moet trekken omdat hij daar de lef toch niet voor had. Toen was voor mij de maat vol. Ik heb gezegd dat ZE niet bij mij moesten komen huilen als ik hen vroeg of laat en keer belde en zei dat ik hun zoon hangend aan de hanebalken gevonden had. En ben vertrokken. Er zijn grenzen.....
Precies er zijn grenzen en die heb je nu vast gelegd. Houd je voorlopig er ook aan. Negeer hem zo veel mogelijk als hij door blijft gaan met zeuren. Jij bent niet verantwoordelijk voor hem maar voor jezelf.

Je hebt gedaan wat je kon, nu ben jij aan de beurt.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven