Gezondheid
alle pijlers
Wij leven met chronische pijn (vervolg)
donderdag 22 maart 2018 om 12:58
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van het leven met pijn. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Iedereen is welkom mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Vorig topic: gezondheid/wij-leven-met-chronische-pij ... #p28141053
Iedereen is welkom mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Vorig topic: gezondheid/wij-leven-met-chronische-pij ... #p28141053
woensdag 28 maart 2018 om 15:30
Ik ben het met je eens Lise.
Het is belangrijk dat je fysiotherapeut bekend is met je aandoening. Dat is waar het bij mij mis is gegaan als tiener. Ik heb fibromyalgie, maar ik had destijds nog geen diagnose. Mijn therapeute vond dat mijn klachten gewoon tussen de oren zitten en daar schoot ik dus niets mee op. Aan de andere kant had ik wel een super goede fysiotherapeute tijdens mijn revalidatie na een heupoperatie. Zij was dan ook gespecialiseerd in heupproblemen.
Ik ben toch wel een beetje sceptisch geworden over fysiotherapie voor mijn fibro, maar na een afspraak met een revalidatiearts vorige week heb ik besloten het nog 1 keer te proberen. Ik heb gisteren een intake gehad bij een psychosomatisch fysiotherapeut. Ik ben benieuwd naar de sessie van volgende week.
Het is belangrijk dat je fysiotherapeut bekend is met je aandoening. Dat is waar het bij mij mis is gegaan als tiener. Ik heb fibromyalgie, maar ik had destijds nog geen diagnose. Mijn therapeute vond dat mijn klachten gewoon tussen de oren zitten en daar schoot ik dus niets mee op. Aan de andere kant had ik wel een super goede fysiotherapeute tijdens mijn revalidatie na een heupoperatie. Zij was dan ook gespecialiseerd in heupproblemen.
Ik ben toch wel een beetje sceptisch geworden over fysiotherapie voor mijn fibro, maar na een afspraak met een revalidatiearts vorige week heb ik besloten het nog 1 keer te proberen. Ik heb gisteren een intake gehad bij een psychosomatisch fysiotherapeut. Ik ben benieuwd naar de sessie van volgende week.
Schmetterling!
woensdag 28 maart 2018 om 15:36
Het kan weggaan, en daar hoop ik ook op, maar dat kan nog wel een aantal maanden duren volgens mij. Over een paar weken heb ik een afspraak bij de neurochirurg en dan zal ik het met hem bespreken. Ik ben in ieder geval al heel blij dat ik minder pijn heb.
Schmetterling!
woensdag 28 maart 2018 om 15:43
Dat is al echt super.RainbowButterfly schreef: ↑28-03-2018 15:36Het kan weggaan, en daar hoop ik ook op, maar dat kan nog wel een aantal maanden duren volgens mij. Over een paar weken heb ik een afspraak bij de neurochirurg en dan zal ik het met hem bespreken. Ik ben in ieder geval al heel blij dat ik minder pijn heb.
woensdag 28 maart 2018 om 19:18
Fijn te horen Rainbow.
Alles wat je minder aan pijn hebt is meegenomen
Wel balen van de fantoompijn zeg. Hoop dat dat ook nog betert de komende tijd.
Drukke dag op het werk vandaag.
En verder hoop gedoe met de moeder van zorgkind.
Wat een #$@ mens, heb er geen woorden voor zoals zij met haar kind omspringt.
Aankomend weekend gaan wij hem verhuizen. Contact met zijn moeder wil hij verbreken. Helaas heeft hij nog een jaar met haar te maken, zijn bankrekening zit ook aan de hare gekoppeld en zolang hij minderjarig is, krijgt hij deze zonder haar toestemming niet losgekoppeld.
We moeten nog brainstormen en contact met de bank opnemen of dat niet anders kan
Alles wat je minder aan pijn hebt is meegenomen
Wel balen van de fantoompijn zeg. Hoop dat dat ook nog betert de komende tijd.
Drukke dag op het werk vandaag.
En verder hoop gedoe met de moeder van zorgkind.
Wat een #$@ mens, heb er geen woorden voor zoals zij met haar kind omspringt.
Aankomend weekend gaan wij hem verhuizen. Contact met zijn moeder wil hij verbreken. Helaas heeft hij nog een jaar met haar te maken, zijn bankrekening zit ook aan de hare gekoppeld en zolang hij minderjarig is, krijgt hij deze zonder haar toestemming niet losgekoppeld.
We moeten nog brainstormen en contact met de bank opnemen of dat niet anders kan
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 28 maart 2018 om 19:57
Rainbow: fijn dat je van de ergste pijn af bent! Ik hoop echt
voor je dat de fantoompijn ook nog verdwijnt.
Lientje: wat ontzettend sneu voor je zorgkind om zo’n vervelende
moeder te hebben. Zo jammer voor hem. In plaats van liefde en
steun tegenwerking te krijgen. Ik ben blij dat jij hem nu
eens af en toe kunt vertroetelen, dat hij vertrouwen in de
mensen kan krijgen.
voor je dat de fantoompijn ook nog verdwijnt.
Lientje: wat ontzettend sneu voor je zorgkind om zo’n vervelende
moeder te hebben. Zo jammer voor hem. In plaats van liefde en
steun tegenwerking te krijgen. Ik ben blij dat jij hem nu
eens af en toe kunt vertroetelen, dat hij vertrouwen in de
mensen kan krijgen.
woensdag 28 maart 2018 om 20:22
Integendeel zelfs Lise.
Wij willen niet eens contact, gezien de wijze waarop ze met haar kind omgaat.
In onze ogen verdient ze de naam moeder niet. Sterker nog, ze had beter geen kinderen kunnen krijgen.
Zwaar ongeschikt als ouder. De vader helaas ook.
Wou dat het anders zou zijn
Vind het zo rot voor zo'n jongen....
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 28 maart 2018 om 20:30
Kwebbeltje, zijn bankrekening is gekoppeld via internetbankieren van haar. Zij heeft alle inzicht en kan deze ook beheren. Of leeghalen als ze wil.
Hebben wij ook met onze dochter ( en zoon tot hij 18 was)
Maar zonder haar medewerking ( dit regel je zonder toestemming van kind want minderjarig) komt hij daar dus niet vanaf.
Cesium, wij zijn dat zeker van plan. Hij is al blij dat hij voor raad en daad bij ons terecht kan. Maar het moet best moeilijk en verdrietig zijn te weten dat je als kind eigenlijk " teveel " bent.
Zeker op deze leeftijd. Dan heb je alle steun van je ouders hard nodig.
Met de vader hebben we wel contact.
Is ook een probleemgeval ( alcoholverslaafd) maar die is meer tot steun voor kind dan moeder. Voorzover dat lukt dan.
Hebben wij ook met onze dochter ( en zoon tot hij 18 was)
Maar zonder haar medewerking ( dit regel je zonder toestemming van kind want minderjarig) komt hij daar dus niet vanaf.
Cesium, wij zijn dat zeker van plan. Hij is al blij dat hij voor raad en daad bij ons terecht kan. Maar het moet best moeilijk en verdrietig zijn te weten dat je als kind eigenlijk " teveel " bent.
Zeker op deze leeftijd. Dan heb je alle steun van je ouders hard nodig.
Met de vader hebben we wel contact.
Is ook een probleemgeval ( alcoholverslaafd) maar die is meer tot steun voor kind dan moeder. Voorzover dat lukt dan.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 28 maart 2018 om 20:36
Ik heb vandaag zo mogelijk nog rustiger aan gedaan, maar zonder resultaat helaas. Ik blijf pijn houden, met uitstraling. Vrijdag naar de therapeut, waar ik het nogmaals ga aankaarten.
Nu zit ik lekker onder een dekentje op de bank nog wat werk te doen voor manlief, maar dat is wel even lekker om de gedachten te verzetten.
Nu zit ik lekker onder een dekentje op de bank nog wat werk te doen voor manlief, maar dat is wel even lekker om de gedachten te verzetten.
woensdag 28 maart 2018 om 20:52
Ja dit. Ik heb het zelf ook meegemaakt, toen ik nog geen 18 was hadden mijn vader en zijn vrouw beheer over mijn rekeningen. Er zijn wat vervelende dingen gebeurt waardoor ik het beheer zelf wilde overnemen. Ik weet niet meer of ik toen al 18 was (waarschijnlijk wel) maar uiteindelijk heeft de bank geregeld dat ze wel geld konden storten, maar niet er vanaf konden halen.
Hele lastige rotsituatie is dit zeg.. Ik hoop echt dat de bank iets kan regelen.
woensdag 28 maart 2018 om 21:18
Moeten we dus ook nog achteraan. Maar ze is zijn wettelijke vertegenwoordiger dus zal lastig worden. Eerst de verhuizing maar.
Lise, kan je ook contact met de neuroloog opnemen?
Als ik dit zo lees van je, lijkt het eerder slechter dan beter te gaan.
En dat kan toch niet de bedoeling zijn.
Lise, kan je ook contact met de neuroloog opnemen?
Als ik dit zo lees van je, lijkt het eerder slechter dan beter te gaan.
En dat kan toch niet de bedoeling zijn.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 28 maart 2018 om 21:29
Het ging eerst wel beter, nu zakt het weer af naar het niveau van januari. Toen heeft de neurochirurg duidelijk gemaakt dat hij niet wil opereren, gezien de risico's.
Die situatie is niet veranderd dus de neuroloog kan weinig voor me betekenen, behalve benadrukken hoe belangrijk rust is...
Ik vermoed eerlijk gezegd dat ik toch zelf de boosdoener ben. Ik wil dat het beter gaat, maar mijn lichaam geneest blijkbaar niet zo snel als ik zou willen.
Verder ben ik het ook echt zat om zo rustig aan te moeten doen. Ik snap wel dat dat noodzakelijk is voor het herstel, maar ik wil weer mezelf worden.
Therapeut pusht ook steeds meer richting meer belasting. Misschien dat ik naar haar toe ook teveel de schijn op hou dat het wel goed gaat. Niet slim.
donderdag 29 maart 2018 om 10:16
.lientje69 schreef: ↑28-03-2018 21:18Moeten we dus ook nog achteraan. Maar ze is zijn wettelijke vertegenwoordiger dus zal lastig worden. Eerst de verhuizing maar.
Lise, kan je ook contact met de neuroloog opnemen?
Als ik dit zo lees van je, lijkt het eerder slechter dan beter te gaan.
En dat kan toch niet de bedoeling zijn.
Misschien eens contact opnemen met veilig thuis of dergelijke instantie. Misschien weten zij een oplossing. Er zijn tenslotte kinderen, die eerder bij hun ouders weggaan en wél alles zelf kunnen regelen.
Later is nu
donderdag 29 maart 2018 om 10:18
En op die manier werk je je herstel dus tegen
Eerlijk zijn Lise!
Naar je therapeut, naar je man, maar vooral ten eerste naar jezelf!
Erkennen dat dingen ( op dit moment) niet kunnen, en daarop anticiperen, is de eerste stap. En zonder die eerste stap te zetten, blijf je ( helaas) staan waar je staat.
Eerlijk zijn Lise!
Naar je therapeut, naar je man, maar vooral ten eerste naar jezelf!
Erkennen dat dingen ( op dit moment) niet kunnen, en daarop anticiperen, is de eerste stap. En zonder die eerste stap te zetten, blijf je ( helaas) staan waar je staat.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
donderdag 29 maart 2018 om 10:21
En goedemorgen iedereen 
(ja, ik blijf hier hoopvol een plaatsen)
Rust houden is ook lastig, op het moment dat je het gevoel hebt meer te kunnen, Lise. EN als je er zat van wordt ook. Ik lijk altijd gek te zijn op zitten en nietsdoen, totdat ik moet, dan is het ineens heel lastig.
Zo
ik heb 2 drukke dagen gehad; dinsdag met dochter naar ziekenhuis en met haar stad in voor schoenen (en voor camera voor mezelf, wat helaas niet zo goed lukte), 's avonds met de kinderen uit eten en gisteren jarig en visite. Alleen mijn ouders maar, maar er moest eea opgeruimd, gekocht, enz. Zit nu op werk, maar vraag me af waarom. Ik ben gelukkig morgen wél vrij. Heb de neiging bordje 'instortingsgevaar' op m'n voorhoofd te plakken.
Man was de afgelopen dagen ziek (wel mee naar ziekenhuis, was gesprek met psych) daarna weer naar bed. pff. Gelukkig ging dochter zwaar over haar grenzen heen om mij te helpen. Is dat gelukkig? Ik weet het niet. Zoon 'vergat' dat hij ook nog wat zou doen, voordat m'n ouders kwamen, dus was nog aan poetsen toen ze er waren. Hij heeft 's avonds dan weer wel fluitend de keuken opgeruimd
Dus.. morgen weekend. Ik gelukkig wel!
(ja, ik blijf hier hoopvol een plaatsen)Rust houden is ook lastig, op het moment dat je het gevoel hebt meer te kunnen, Lise. EN als je er zat van wordt ook. Ik lijk altijd gek te zijn op zitten en nietsdoen, totdat ik moet, dan is het ineens heel lastig.
Zo
ik heb 2 drukke dagen gehad; dinsdag met dochter naar ziekenhuis en met haar stad in voor schoenen (en voor camera voor mezelf, wat helaas niet zo goed lukte), 's avonds met de kinderen uit eten en gisteren jarig en visite. Alleen mijn ouders maar, maar er moest eea opgeruimd, gekocht, enz. Zit nu op werk, maar vraag me af waarom. Ik ben gelukkig morgen wél vrij. Heb de neiging bordje 'instortingsgevaar' op m'n voorhoofd te plakken.
Man was de afgelopen dagen ziek (wel mee naar ziekenhuis, was gesprek met psych) daarna weer naar bed. pff. Gelukkig ging dochter zwaar over haar grenzen heen om mij te helpen. Is dat gelukkig? Ik weet het niet. Zoon 'vergat' dat hij ook nog wat zou doen, voordat m'n ouders kwamen, dus was nog aan poetsen toen ze er waren. Hij heeft 's avonds dan weer wel fluitend de keuken opgeruimd
Dus.. morgen weekend. Ik gelukkig wel!
Later is nu
donderdag 29 maart 2018 om 10:23
donderdag 29 maart 2018 om 10:29
Toch maar wel wat aan laten doen dan?
donderdag 29 maart 2018 om 10:30
Goed punt. Naar mezelf ben ik wel eerlijk maar zodra iemand anders vraagt hoe het gaat ga ik het bagatelliseren.lientje69 schreef: ↑29-03-2018 10:18En op die manier werk je je herstel dus tegen
Eerlijk zijn Lise!
Naar je therapeut, naar je man, maar vooral ten eerste naar jezelf!
Erkennen dat dingen ( op dit moment) niet kunnen, en daarop anticiperen, is de eerste stap. En zonder die eerste stap te zetten, blijf je ( helaas) staan waar je staat.
donderdag 29 maart 2018 om 10:37
.
Ik heb er nog maar te kort echt last van, denk ik. Ik geef ook het weer de schuld, die rottige kou, dat is gewoon niet goed. En misschien is er gewoon niets tegen te doen, dat kan ook nog.
Bedankt voor de felicitaties
![:-]](./../../../../smilies/77_happy.gif "Happy"){kind=small}
Later is nu
