Gezondheid
alle pijlers
Wij leven met chronische pijn (vervolg)
donderdag 22 maart 2018 om 12:58
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van het leven met pijn. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Iedereen is welkom mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Vorig topic: gezondheid/wij-leven-met-chronische-pij ... #p28141053
Iedereen is welkom mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Vorig topic: gezondheid/wij-leven-met-chronische-pij ... #p28141053
maandag 18 juni 2018 om 22:04
Vergissing?YellowLemon schreef: ↑18-06-2018 20:32Oh sorry daar ging de vergissing dus over die ik voorbij zag komen. Damn dubbele blunder. Sorry.
maandag 18 juni 2018 om 22:24
Ok, meeste van mijn spullen(afgezien van matras etc. en mijn kleding) is verhuisd.
De vloer ligt er nu(vinyl) en ik moest bijna huilen want ik had het nog niet gezien het is zo mooi!
Morgen ga ik alleen mijn bed en TV meubel in elkaar zetten(ben nog niet echt alleen daar geweest) dus kan lekker rustig aan doen.
Mijn voet doet vreselijk veel pijn, en ik weet niet waarom.
De vloer ligt er nu(vinyl) en ik moest bijna huilen want ik had het nog niet gezien het is zo mooi!
Morgen ga ik alleen mijn bed en TV meubel in elkaar zetten(ben nog niet echt alleen daar geweest) dus kan lekker rustig aan doen.
Mijn voet doet vreselijk veel pijn, en ik weet niet waarom.
"When you come out of the storm, you won’t be the same person who walked in. That’s what this storm’s all about.”
dinsdag 19 juni 2018 om 09:42
Bedankt iedereen 
Ze zijn vanochtend van Ikea mijn kasten en bank wezen brengen, dus dat kan morgen ook mee. Ik moet morgen naar mijn psycholoog dus ga niet heen en weer vliegen.
Mijn lijf doet zeeeer. Maar goed, was even iets minder!
Fijne dag vandaag!
Ze zijn vanochtend van Ikea mijn kasten en bank wezen brengen, dus dat kan morgen ook mee. Ik moet morgen naar mijn psycholoog dus ga niet heen en weer vliegen.Mijn lijf doet zeeeer. Maar goed, was even iets minder!
Fijne dag vandaag!
"When you come out of the storm, you won’t be the same person who walked in. That’s what this storm’s all about.”
dinsdag 19 juni 2018 om 11:52
Hallo allemaal.
Hier druk druk druk.
Extra werken weer en weinig gelegenheid om mijn 6 weken vrij die ik inmiddels heb staan op te nemen, hetgeen me begint te irriteren.
Ik denk er dus stevig over na toch maar weer te gaan solliciteren, hoewel ik bang ben dat dat op mijn leeftijd onbegonnen werk is.
Morgen ga ik op mijn werk toch maar dagen dat ik vrij wil invullen, in de hoop dat er iemand is die ze wil gaan invullen, ik wil namelijk echt toch wel een paar weken vrij!
Vanmiddag met dochter naar het ziekenhuis, vanmorgen geschilderd en bij mijn moeder langs geweest. Morgen werken, vrijdag werken en misschien ook donderdag werken. Donderdagmiddag weer naar therapie met dochter, een van de laatste keren gelukkig.
En verder weer geregel voor zorgkind, het arme kind kwam gisteren hier binnen, overstuur, want een brief van de leerplichtambtenaar dat hij leerplichtig is.
En dus weer naar school moet.
Waarop paniek volgde want: Hoe moet ik dan mijn huis betalen en ik wil niet naar school, dat kan ik niet.
Hij heeft een diploma van de praktijkschool, maar blijkbaar niet voldoende om geheel vrijgesteld te zijn van de leerplicht.
Afijn,. na wat heen en weer mailen is dat ook geregeld, de registratie wordt aangepast en zorgkind hoeft niet meer naar school, dus die is ook weer opgelucht.
We lopen toch tegen wat dingen aan, waar zelfs ik af en toe van in de stress schiet, terwijl ik toch best wel de capaciteiten heb om eea op te lossen.
Toch is dan mijn eerste reactie: O nee hè? en schrik.
Kortom, ik ben lichtelijk gestresst op het moment. Toe aan rust denk ik, maar dat zit er niet helemaal in.
Heb wel voor begin juli een dagje weg met een vriendin geregeld, zodat ik even bij kan tanken.
Hier druk druk druk.
Extra werken weer en weinig gelegenheid om mijn 6 weken vrij die ik inmiddels heb staan op te nemen, hetgeen me begint te irriteren.
Ik denk er dus stevig over na toch maar weer te gaan solliciteren, hoewel ik bang ben dat dat op mijn leeftijd onbegonnen werk is.
Morgen ga ik op mijn werk toch maar dagen dat ik vrij wil invullen, in de hoop dat er iemand is die ze wil gaan invullen, ik wil namelijk echt toch wel een paar weken vrij!
Vanmiddag met dochter naar het ziekenhuis, vanmorgen geschilderd en bij mijn moeder langs geweest. Morgen werken, vrijdag werken en misschien ook donderdag werken. Donderdagmiddag weer naar therapie met dochter, een van de laatste keren gelukkig.
En verder weer geregel voor zorgkind, het arme kind kwam gisteren hier binnen, overstuur, want een brief van de leerplichtambtenaar dat hij leerplichtig is.
En dus weer naar school moet.
Waarop paniek volgde want: Hoe moet ik dan mijn huis betalen en ik wil niet naar school, dat kan ik niet.
Hij heeft een diploma van de praktijkschool, maar blijkbaar niet voldoende om geheel vrijgesteld te zijn van de leerplicht.
Afijn,. na wat heen en weer mailen is dat ook geregeld, de registratie wordt aangepast en zorgkind hoeft niet meer naar school, dus die is ook weer opgelucht.
We lopen toch tegen wat dingen aan, waar zelfs ik af en toe van in de stress schiet, terwijl ik toch best wel de capaciteiten heb om eea op te lossen.
Toch is dan mijn eerste reactie: O nee hè? en schrik.
Kortom, ik ben lichtelijk gestresst op het moment. Toe aan rust denk ik, maar dat zit er niet helemaal in.
Heb wel voor begin juli een dagje weg met een vriendin geregeld, zodat ik even bij kan tanken.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 19 juni 2018 om 12:23
Nee, klopt Lise.
Ik probeer wel af en toe even rust te nemen door een boek te lezen of een serie te kijken, maar blijkbaar is dat toch niet ontspannend genoeg voor me om het stressgevoel kwijt te raken.
Ik zie ook altijd snel beren en leeuwen op de weg, dat is een slechte eigenschap van me, net als dingen invullen voor een ander en teveel vooruit denken (wat als...)
Zo was ik in gedachten al bezig een plan op te stellen voor zorgkind indien hij wél weer naar school had gemoeten.
In plaats van dat ik dan rustig afwacht wat de leerplichtambtenaar als reactie geeft... nee....ik ben alweer drie stappen vooruit aan het denken.
Ik maak het mezelf vaak dan ook veel te moeilijk, het is ook deels mijn eigen schuld hoor.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 19 juni 2018 om 12:32
Dit herken ik heel erg. In het conflict met werkgever reageerde ik ook zo. Vandaar dat ik toen zelf om oxazepam gevraagd heb, want ik kwam gewoon niet tot rust, ik bleef maar nadenken en oplossingen zoeken. Ik ben van mezelf best oplossingsgericht, maar ik sloeg echt door.lientje69 schreef: ↑19-06-2018 12:23Nee, klopt Lise.
Ik probeer wel af en toe even rust te nemen door een boek te lezen of een serie te kijken, maar blijkbaar is dat toch niet ontspannend genoeg voor me om het stressgevoel kwijt te raken.
Ik zie ook altijd snel beren en leeuwen op de weg, dat is een slechte eigenschap van me, net als dingen invullen voor een ander en teveel vooruit denken (wat als...)
Zo was ik in gedachten al bezig een plan op te stellen voor zorgkind indien hij wél weer naar school had gemoeten.
In plaats van dat ik dan rustig afwacht wat de leerplichtambtenaar als reactie geeft... nee....ik ben alweer drie stappen vooruit aan het denken.
Ik maak het mezelf vaak dan ook veel te moeilijk, het is ook deels mijn eigen schuld hoor.
Nu met mijn afstuderen heb ik ook alweer een back-up plan.
En over de doktersafspraken, daar heb ik ook al diverse scenario's voor uitgedacht.
Maar goed, aan de andere kant zitten er ook weer voordelen aan, zolang je maar rust kunt nemen wanneer noodzakelijk.
dinsdag 19 juni 2018 om 12:43
Haha Lise, ik dacht dat ik de enige was! Maar niet dus!
Het heeft idd ook voordelen, je bent overal op voorbereid, ook worst case scenario's .
En het valt nooit tegen, want alles heb je al uitgedacht.
Maar het is ook nooit rustig in je hoofd, en ik denk dat het vooral dát is waar ik nu tegenaan loop.
Niet het feit dat ik tekort stilzit ( want dat doe ik heus wel regelmatig, al was het alleen maar om hevige pijn en bijhorende chagerijnigheid te voorkomen), maar gewoon het feit dat je hoofd te "vol" zit.
Je snapt denk ik wel wat ik bedoel.
Het heeft idd ook voordelen, je bent overal op voorbereid, ook worst case scenario's .
En het valt nooit tegen, want alles heb je al uitgedacht.
Maar het is ook nooit rustig in je hoofd, en ik denk dat het vooral dát is waar ik nu tegenaan loop.
Niet het feit dat ik tekort stilzit ( want dat doe ik heus wel regelmatig, al was het alleen maar om hevige pijn en bijhorende chagerijnigheid te voorkomen), maar gewoon het feit dat je hoofd te "vol" zit.
Je snapt denk ik wel wat ik bedoel.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 19 juni 2018 om 12:45
Zo herkenbaar dat vooruitdenken. En het oxazepam verhaal. Alleen heb ik nu dan diazepam. Ik heb ze een tijd lang dagelijks geslikt. Maar nu slik ik er af en toe eentje. Ik zit vandaag te twijfelen of ik het ga nemen. Ik slaap niet bij, mijn ritme is van slag. En mijn linkerbeen tintelt/slaapt. Niet gek trouwens hoor, bekeek net de stappen teller app op mijn telefoon, hij is natuurlijk niet heel precies maar ik heb iedere dag de 20+ km aangetikt.
Bij Pinkpop zelf kon ik het overdenken verrassend goed los laten tot mijn eigen verbazing. Ik heb me er echt gewoon aan over gegeven. Beter dan sommige van mijn vriendinnen zelfs die er voor het eerst waren. Pinkpop laat zich gewoon niet plannen. Het is zo druk. En hoe liever je dat wil, hoe leiper je word. Ik heb ze op een bepaald punt ook achtergelaten. Gaan jullie lekker stressen en haasten, ga ik genieten.
Bij Pinkpop zelf kon ik het overdenken verrassend goed los laten tot mijn eigen verbazing. Ik heb me er echt gewoon aan over gegeven. Beter dan sommige van mijn vriendinnen zelfs die er voor het eerst waren. Pinkpop laat zich gewoon niet plannen. Het is zo druk. En hoe liever je dat wil, hoe leiper je word. Ik heb ze op een bepaald punt ook achtergelaten. Gaan jullie lekker stressen en haasten, ga ik genieten.
dinsdag 19 juni 2018 om 14:28
Hier nog zo iemand! Altijd ook een plan B en C, zo vermoeiend.
En dan uiteindelijk zo van streek dat de rust van een
tabletje moet komen.
Lientje: ik kan me zo goed voorstellen dat je snakt naar
een paar weken echt vrij. Vorig jaar ging het precies hetzelfde:
je hebt dagen zat maar niet de mogelijkheid om ze in te zetten.
Wat zou je baas doen als je aankondigt dat je dan en dan twee
weken vrij neemt?
Yellow: gebruik je diazepam ook als slaapmiddel?
En dan uiteindelijk zo van streek dat de rust van een
tabletje moet komen.
Lientje: ik kan me zo goed voorstellen dat je snakt naar
een paar weken echt vrij. Vorig jaar ging het precies hetzelfde:
je hebt dagen zat maar niet de mogelijkheid om ze in te zetten.
Wat zou je baas doen als je aankondigt dat je dan en dan twee
weken vrij neemt?
Yellow: gebruik je diazepam ook als slaapmiddel?
dinsdag 19 juni 2018 om 15:31
We hebben 3 jonge meiden erbij die de vakantie uren van ons moeten draaien.
Maar deze meiden hebben zelf alle drie óók 3 weken vakantie gepland staan. Dan wordt de spoeling hard dunner
Ik heb een duobaan met een andere collega, we nemen wel eens elkaars uren over maar daar schieten we per saldo niks mee op.
Een andere collega is na een burn out net weer aan het werk en kan dus ook weinig extra hebben. Kortom: lastig.
Ik heb geen geboekte vakantie, wij gaan niet weg
De rest wel. Dus dan gaan die voor.
Vind het ook erg moeilijk om voor mezelf op te komen, ben erg slecht daarin. Dus ik ben ( vaak) de pisang. Om het zó maar eens te zeggen
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 19 juni 2018 om 15:32
Maar gaat het daar niet mis? Bij dat de vakantie-invallers zelf op vakantie gaan. Dat zou niet moeten mogen/kunnen.lientje69 schreef: ↑19-06-2018 15:31We hebben 3 jonge meiden erbij die de vakantie uren van ons moeten draaien.
Maar deze meiden hebben zelf alle drie óók 3 weken vakantie gepland staan. Dan wordt de spoeling hard dunner
Ik heb een duobaan met een andere collega, we nemen wel eens elkaars uren over maar daar schieten we per saldo niks mee op.
Een andere collega is na een burn out net weer aan het werk en kan dus ook weinig extra hebben. Kortom: lastig.
Ik heb geen geboekte vakantie, wij gaan niet weg
De rest wel. Dus dan gaan die voor.
Vind het ook erg moeilijk om voor mezelf op te komen, ben erg slecht daarin. Dus ik ben ( vaak) de pisang. Om het zó maar eens te zeggen
