Afstand tot middelbare school: hoe ver is te ver?
dinsdag 4 augustus 2026 om 13:01
Ik zit te twijfelen over een verhuis en vroeg me af of jullie misschien ideeën of inzichten hebben.
Wij wonen nu in de stad met onze twee kinderen van 14 en 12 en willen graag op een plek gaan wonen die wat rustiger is, buiten de stad.
We wonen nu in een groot appartement in een stadswoonwijk, maar met name mijn man heeft erg veel stress door de vele mensen hier en het verkeer (hoewel de straat waar we wonen rustig is, maar goed). Ook willen we iets meer ruimte (een bureauruimte/logeerkamer). Voor mij is het minder dringend en ik stond er lang weigerachtig tegenover, maar ik sta er nu wel voor open omdat de kinderen inmiddels zelfstandiger zijn, wat veel drempels om te verhuizen wegneemt (ze kunnen vriendjes zelf gaan opzoeken enz.)
Waar we precies heen willen? Verschillende factoren duwen ons naar de oostrand van de stad: het is dichter bij mijn familie, het is er groen en rustig, heeft goede verbindingen en ligt vlak bij mijn man zijn werk (van mijn werk ligt het iets verder, maar het is nog steeds doenbaar). Het probleem is het volgende: de middelbare school waar de kinderen nu gaan is gelegen in de noordrand van de stad en ligt zo’n 20 km van de nieuwe woonplaats (terwijl het nu op ongeveer 6 km afstand ligt). Met het openbaar vervoer (één overstap) zouden ze van de nieuwe plek iets meer dan een uur (enkele reis) onderweg zijn, met de fiets ook dik een uur.
Ik maak me zorgen over de impact die een verhuis op hen zou hebben: zal de verplaatsing niet zwaar gaan wegen (meer dan 2 uur per dag in totaal)? Blijft er wel genoeg tijd over om te ontspannen? Zullen ze wel aansluiting vinden bij schoolvrienden als ze ‘s avonds nooit spontaan bij elkaar kunnen langsgaan?
Veranderen van school is niet meteen een optie, want we hebben deze school weloverwogen gekozen. (De verhuis was op het moment van schoolkeuze nog niet echt aan de orde.)
We zijn nog niet begonnen met zoeken, onder meer omdat ik dus nog twijfels heb.
Iemand die ervaring heeft of heeft gehad met een verre afstand tot de middelbare school? Ideeën en advies zijn ook welkom!
Wij wonen nu in de stad met onze twee kinderen van 14 en 12 en willen graag op een plek gaan wonen die wat rustiger is, buiten de stad.
We wonen nu in een groot appartement in een stadswoonwijk, maar met name mijn man heeft erg veel stress door de vele mensen hier en het verkeer (hoewel de straat waar we wonen rustig is, maar goed). Ook willen we iets meer ruimte (een bureauruimte/logeerkamer). Voor mij is het minder dringend en ik stond er lang weigerachtig tegenover, maar ik sta er nu wel voor open omdat de kinderen inmiddels zelfstandiger zijn, wat veel drempels om te verhuizen wegneemt (ze kunnen vriendjes zelf gaan opzoeken enz.)
Waar we precies heen willen? Verschillende factoren duwen ons naar de oostrand van de stad: het is dichter bij mijn familie, het is er groen en rustig, heeft goede verbindingen en ligt vlak bij mijn man zijn werk (van mijn werk ligt het iets verder, maar het is nog steeds doenbaar). Het probleem is het volgende: de middelbare school waar de kinderen nu gaan is gelegen in de noordrand van de stad en ligt zo’n 20 km van de nieuwe woonplaats (terwijl het nu op ongeveer 6 km afstand ligt). Met het openbaar vervoer (één overstap) zouden ze van de nieuwe plek iets meer dan een uur (enkele reis) onderweg zijn, met de fiets ook dik een uur.
Ik maak me zorgen over de impact die een verhuis op hen zou hebben: zal de verplaatsing niet zwaar gaan wegen (meer dan 2 uur per dag in totaal)? Blijft er wel genoeg tijd over om te ontspannen? Zullen ze wel aansluiting vinden bij schoolvrienden als ze ‘s avonds nooit spontaan bij elkaar kunnen langsgaan?
Veranderen van school is niet meteen een optie, want we hebben deze school weloverwogen gekozen. (De verhuis was op het moment van schoolkeuze nog niet echt aan de orde.)
We zijn nog niet begonnen met zoeken, onder meer omdat ik dus nog twijfels heb.
Iemand die ervaring heeft of heeft gehad met een verre afstand tot de middelbare school? Ideeën en advies zijn ook welkom!
dinsdag 4 augustus 2026 om 22:31
En fiets de route dan ook even als er sneeuw ligt en het zoals deze zomer soms 38 graden is.
Ik vind het echt heel erg zielig als een kind elke dag door weer en wind zulke enorme afstanden moet fietsen.
En je man is echt heel erg egoïstisch. Vraag hem of hij elke dag 40 kilometer gaat fietsen. Vast geen zin in. Waarom de kinderen dan wel?
Ik vind het echt heel erg zielig als een kind elke dag door weer en wind zulke enorme afstanden moet fietsen.
En je man is echt heel erg egoïstisch. Vraag hem of hij elke dag 40 kilometer gaat fietsen. Vast geen zin in. Waarom de kinderen dan wel?
dinsdag 4 augustus 2026 om 22:46
Wat een zak hooi... hij heeft stress van de drukke woonomgeving, hij wil dichter bij zijn werk. Dus hij bepaalt dat zijn kinderen stress krijgen van het missen van hun contacten en dik een uur enkele reis moeten reizen naar school. Werkelijk en wat is dan het volgende waar hij over gaat klagen? Dit is niet oké to.
dinsdag 4 augustus 2026 om 23:07
Hii had natuurlijk ook zelf kunnen bedenken dat een andere school handiger was als hij toen al zo graag wou verhuizen.Nastia schreef: ↑04-08-2026 21:37Ik had er bij de schoolkeuze misschien rekening mee moeten houden en gewoon een meer centraal gelegen school moeten kiezen. Dan was het nu makkelijker geweest. Maar de school waar ze zitten, paste nu net heel goed bij ons qua visie. Heel eerlijk: ik heb steeds positiever gestaan tegenover de school dan mijn man. Maar hij heeft ook niet echt meegedaan in de zoektocht.
Het zit op dit moment een beetje in m'n allergie, mannen die wel klagen maar niks doen en toch: zo te lezen doet hij ook niet echt serieus mee met de zoektocht naar een huis binnen de wensen van het hele gezin. Dan is het gewoon lelijk om tegen jou en jullie kinderen te klagen.
dinsdag 4 augustus 2026 om 23:55
woensdag 5 augustus 2026 om 00:14
Voor iedereen een groene tuin
woensdag 5 augustus 2026 om 06:42
En als hij zijn kinderen wil zien, komt hij maar op de fiets.
woensdag 5 augustus 2026 om 08:12
Waar baseert hij op dat de kinderen stress ervaren? Of lult hij nu alles zo dat het in zijn straatje past?Nastia schreef: ↑04-08-2026 22:05Daar komt het eigenlijk op neer ja (niet alles moet fietsend overigens, er is ook een goede tramverbinding, maar ook die duurt dus een uur…).
Zijn argumenten: de kinderen zullen in onze nieuwe woonplaats veel gelukkiger zijn aangezien ze een groter huis zullen hebben en ‘minder stress’ van de omgeving…
Wat de school betreft, voert hij aan dat ze van school kunnen veranderen (want de huidige school ligt hem sowieso niet nauw aan het hart, zoals ik hierboven schreef).
Alles wat ik hiertegen inbreng (belang van stabiliteit schoolloopbaan, onze huidige buurt is helemaal niet zo slecht, ze hebben hier vriendjes enz.) wordt van tafel geveegd als zijnde ‘koppig’…
Dat is toch ook geen manier van discussieren, zelf van alles erbij halen en andermans argumenten op koppigheid gooien...
woensdag 5 augustus 2026 om 08:24
Mijn middelbare school was op 22 km afstand, ik ging er met de bus heen vanuit het buitengebied.
Mijn vriendinnen woonden allemaal in de stad, dus dat was juist handig met afspreken na school. Dan ging ik na school met ze mee naar huis of we gingen winkelen in de stad. Na schoolfeesten bleef ik ook altijd logeren (ook omdat mijn ouders me niet op wilden halen). En in vakanties ook vaak bij elkaar logeren.
De reistijd is niet zo fijn, ik was altijd pas heel laat thuis (want ik had ook altijd tot het 8e uur) en dan moest ik eerst de dieren verzorgen en daarna nog huiswerk maken.
Ik zou het niet per se aanraden om zo ver weg van de school te gaan wonen, vooral vanwege de reistijd. Ik mocht ook nooit 's avonds met mijn vrienden afspreken omdat ik niet in mijn eentje in de bus terug mocht (mijn moeder dacht dat er dan allemaal rare mensen op het station liepen).
Mijn vriendinnen woonden allemaal in de stad, dus dat was juist handig met afspreken na school. Dan ging ik na school met ze mee naar huis of we gingen winkelen in de stad. Na schoolfeesten bleef ik ook altijd logeren (ook omdat mijn ouders me niet op wilden halen). En in vakanties ook vaak bij elkaar logeren.
De reistijd is niet zo fijn, ik was altijd pas heel laat thuis (want ik had ook altijd tot het 8e uur) en dan moest ik eerst de dieren verzorgen en daarna nog huiswerk maken.
Ik zou het niet per se aanraden om zo ver weg van de school te gaan wonen, vooral vanwege de reistijd. Ik mocht ook nooit 's avonds met mijn vrienden afspreken omdat ik niet in mijn eentje in de bus terug mocht (mijn moeder dacht dat er dan allemaal rare mensen op het station liepen).
“We should make no mistake. Without concerted actions, the next generation will be roasted, toasted, fried and grilled.” - Christine Lagarde, IMF
woensdag 5 augustus 2026 om 08:41
Heb je vaker last van deze zeer egocentrische (en in dit geval richting je kinderen: egoistische) houding van je man? Het is zo ontzettend onredelijk en enkel vanuit zijn beleving benadert dat ik mij niet kan voorstellen dat dit niet drukt op heel veel aspecten in jullie relatie/gezin. Ik vind het eerlijk gezegd rond aso van hem en ik gok dat hij gewend is dat er naar zijn onredelijke pijpen wordt gedanst en dat begrijp ik wel want hij buldozert over jou/jullie heen. jij lijkt mij een redelijk persoon die naar ieders belangen kijkt, helaas is dat bij een dergelijk menstype als je man in je nadeel. Oja, 20 km enkele reis, nou heel simpel, zou jij dat fijn vinden? Ik weet het wel: Nope
woensdag 5 augustus 2026 om 08:42
Dit is het inderdaad. Hij bezorgt ons heel wat stress met zijn dagelijkse ontevredenheid. Terwijl de kinderen en ik op zich geen last hebben van de omgeving. Het is misschien geen villawijk en er zijn wel wat problemen, maar ons appartement is mooi en rustig, we hebben heel wat fijne buren en de ligging is meer dan prima. Op school gaat het ook goed.
Ik denk dat hij vindt dat hij zich al meer dan tien jaar ‘opoffert’ door hier te wonen en dat het nu ‘aan hem’ is om te kiezen. Nochtans was hij net zo overtuigd als ik toen we de woning kochten, dus dat klopt niet. In de jaren daarna, toen hij steeds ontevredener begon te worden, heb ik verschillende voorstellen gedaan om iets aan zijn stress te doen (inclusief verhuizen en opnieuw beginnen; dat zou nog wel gelukt zijn met kleine kinderen), maar het gesprek daarover verliep altijd heel moeilijk. Ik was te dwingend, ik luisterde niet naar hem…
Hij weet het altijd zo te draaien dat het lijkt alsof heel deze situatie mijn schuld is… Ik ben daar ook gevoelig voor.
Wat ik vooral wil, is van die spanning en twijfel af. Het helpt me wel om er hier over te praten. Ik moet wat steviger in mijn schoenen staan. Bedankt!
woensdag 5 augustus 2026 om 08:46
Dan maar 'koppig', maar hier zou ik écht nooit mee akkoord gaan.Nastia schreef: ↑04-08-2026 22:05Daar komt het eigenlijk op neer ja (niet alles moet fietsend overigens, er is ook een goede tramverbinding, maar ook die duurt dus een uur…).
Zijn argumenten: de kinderen zullen in onze nieuwe woonplaats veel gelukkiger zijn aangezien ze een groter huis zullen hebben en ‘minder stress’ van de omgeving…
Wat de school betreft, voert hij aan dat ze van school kunnen veranderen (want de huidige school ligt hem sowieso niet nauw aan het hart, zoals ik hierboven schreef).
Alles wat ik hiertegen inbreng (belang van stabiliteit schoolloopbaan, onze huidige buurt is helemaal niet zo slecht, ze hebben hier vriendjes enz.) wordt van tafel geveegd als zijnde ‘koppig’…
Mijn man zou ook het liefste verhuizen naar een vrijstaand huis, maar ik weiger met (basisschool) kinderen in de middle of nowhere te gaan zitten en hier in de wijk is niet te vinden wat hij zoekt en de kinderen willen ook niet van school af. En verhuizen net voor de middelbare school gaat ook niet, want ik (we) ga(an) de jongste ook niet in groep 7/8 alsnog van school plukken. Gelukkig is mijn man wel iets redelijker hierin en laat hij het belang van de kinderen zwaarder wegen dan zijn eigen wens.
Maar ik zou echt op je strepen blijven staan, pubers moeten niet akkoord gaan, voor zover ze überhaupt iets te kiezen hebben, met zoiets om papa te pleasen.
woensdag 5 augustus 2026 om 08:51
woensdag 5 augustus 2026 om 08:53
Lieverd, lees het boek ‘are you mad at me’, zal vast veel herkenning geven.
Natuurlijk kun je rekening houden met je partner, dat moet iedereen in een relatie. Maar je moet ook voor ogen houden wat redelijk is, voor anderen. En in dit geval is hij behoorlijk egoïstisch bezig.
Natuurlijk kun je rekening houden met je partner, dat moet iedereen in een relatie. Maar je moet ook voor ogen houden wat redelijk is, voor anderen. En in dit geval is hij behoorlijk egoïstisch bezig.
katjasasja wijzigde dit bericht op 05-08-2026 22:12
Reden: Verkeerde titel
Reden: Verkeerde titel
0.53% gewijzigd
woensdag 5 augustus 2026 om 09:01
Mij lijkt wonen zonder tuin niet te verkiezen dus als je in die oostelijke regio (semi)vrijstaand kunt wonen is dat voor de kinderen ook fijn (zwembad bijv) overkapping waar ze met vrienden kunnen chillen.
Je schrijft dat oostelijk je familie woont. Neven en nichten waar ze door op sleeptouw kunnen worden genomen tot ze eigen vrienden maken op sportclubs en nieuwe school? De opa en oma waardoor mantelzorg op termijn minder belastend is voor jou dan wanneer je helemaal van noord zou moeten komen?
Je schrijft dat oostelijk je familie woont. Neven en nichten waar ze door op sleeptouw kunnen worden genomen tot ze eigen vrienden maken op sportclubs en nieuwe school? De opa en oma waardoor mantelzorg op termijn minder belastend is voor jou dan wanneer je helemaal van noord zou moeten komen?
ohmellie wijzigde dit bericht op 05-08-2026 09:02
0.90% gewijzigd
woensdag 5 augustus 2026 om 09:02
Het komt op mij over dat je hem niet overtuigd met redelijke argumenten.
Misschien is het meer de vraag hoe je blijft staan naast deze partner?
Je partner en kinderen in de tang houden met vervelend gedrag net zolang tot je je zin hebt is niet oke.
Komt dit vaker voor? Of gaan jullie meestal met de wens van man mee voor de lieve vrede?
Hier is de school overigens 12 km, dat kan niet anders. Kind vindt het verschrikkelijk, vriendinnen wonen ver weg en het is aan ons om best vaak even heen en weer te rijden.
Heeft je partner dat er voor over? Bij heel warm weer / harde wind / sneeuw/ ziekte / speciale avonden / kamp / uitwisseling/ verjaardag vriendin rij ik regelmatig.
Kan je man dat regelen met zijn werk of gaat hij ervan uit dat jij dat doet?
Misschien is het meer de vraag hoe je blijft staan naast deze partner?
Je partner en kinderen in de tang houden met vervelend gedrag net zolang tot je je zin hebt is niet oke.
Komt dit vaker voor? Of gaan jullie meestal met de wens van man mee voor de lieve vrede?
Hier is de school overigens 12 km, dat kan niet anders. Kind vindt het verschrikkelijk, vriendinnen wonen ver weg en het is aan ons om best vaak even heen en weer te rijden.
Heeft je partner dat er voor over? Bij heel warm weer / harde wind / sneeuw/ ziekte / speciale avonden / kamp / uitwisseling/ verjaardag vriendin rij ik regelmatig.
Kan je man dat regelen met zijn werk of gaat hij ervan uit dat jij dat doet?
woensdag 5 augustus 2026 om 09:06
Bedankt allemaal.
Haha, nee zo erg is het zeker niet. We hebben een eigen parkeerplaats en ons gebouw is afgesloten van de rest, met een binnentuin voor de bewoners. Enkel buiten in de straten is het soms wat ‘rommelig’.blijfgewoonbianca schreef: ↑05-08-2026 08:32In wat voor gehorige crackbuurt met te weinig parkeerplaats wonen jullie nu dan wel niet ?
woensdag 5 augustus 2026 om 09:12
blijfgewoonbianca schreef: ↑05-08-2026 08:32In wat voor gehorige crackbuurt met te weinig parkeerplaats wonen jullie nu dan wel niet ?
Ik vind jou eerder een beetje wereldvreemd en neerbuigend
Wij wonen in een leuke nette wijk, waar Jan Modaal woont en parkeergelegenheid is hier altijd een probleem. Iedereen heeft twee auto's. De wijk is eind jaren zeventig begin jaren 80 gebouwd. Toen hadden mensen nog niet massaal twee auto's.
Dus ja, ik zal je even uit je bubbel helpen, als je parkeerproblemen hebt, woon je niet in een crackwijk hoor.
woensdag 5 augustus 2026 om 09:12
blijfgewoonbianca schreef: ↑05-08-2026 08:32In wat voor gehorige crackbuurt met te weinig parkeerplaats wonen jullie nu dan wel niet ?
Ik vind jou eerder een beetje wereldvreemd en neerbuigend
Wij wonen in een leuke nette wijk, waar Jan Modaal woont en parkeergelegenheid is hier altijd een probleem. Iedereen heeft twee auto's. De wijk is eind jaren zeventig begin jaren 80 gebouwd. Toen hadden mensen nog niet massaal twee auto's.
Dus ja, ik zal je even uit je bubbel helpen, als je parkeerproblemen hebt, woon je niet in een crackwijk hoor.
woensdag 5 augustus 2026 om 09:21
Goede vraag. Dikke kans dat dat soort dingen inderdaad bij TO komen te liggen.Tuinmeisje schreef: ↑05-08-2026 09:02Het komt op mij over dat je hem niet overtuigd met redelijke argumenten.
Misschien is het meer de vraag hoe je blijft staan naast deze partner?
Je partner en kinderen in de tang houden met vervelend gedrag net zolang tot je je zin hebt is niet oke.
Komt dit vaker voor? Of gaan jullie meestal met de wens van man mee voor de lieve vrede?
Hier is de school overigens 12 km, dat kan niet anders. Kind vindt het verschrikkelijk, vriendinnen wonen ver weg en het is aan ons om best vaak even heen en weer te rijden.
Heeft je partner dat er voor over? Bij heel warm weer / harde wind / sneeuw/ ziekte / speciale avonden / kamp / uitwisseling/ verjaardag vriendin rij ik regelmatig.
Kan je man dat regelen met zijn werk of gaat hij ervan uit dat jij dat doet?
woensdag 5 augustus 2026 om 09:26
Nastia schreef: ↑05-08-2026 08:42Dit is het inderdaad. Hij bezorgt ons heel wat stress met zijn dagelijkse ontevredenheid. Terwijl de kinderen en ik op zich geen last hebben van de omgeving. Het is misschien geen villawijk en er zijn wel wat problemen, maar ons appartement is mooi en rustig, we hebben heel wat fijne buren en de ligging is meer dan prima. Op school gaat het ook goed.
Ik denk dat hij vindt dat hij zich al meer dan tien jaar ‘opoffert’ door hier te wonen en dat het nu ‘aan hem’ is om te kiezen. Nochtans was hij net zo overtuigd als ik toen we de woning kochten, dus dat klopt niet. In de jaren daarna, toen hij steeds ontevredener begon te worden, heb ik verschillende voorstellen gedaan om iets aan zijn stress te doen (inclusief verhuizen en opnieuw beginnen; dat zou nog wel gelukt zijn met kleine kinderen), maar het gesprek daarover verliep altijd heel moeilijk. Ik was te dwingend, ik luisterde niet naar hem…
Hij weet het altijd zo te draaien dat het lijkt alsof heel deze situatie mijn schuld is… Ik ben daar ook gevoelig voor.
Wat ik vooral wil, is van die spanning en twijfel af. Het helpt me wel om er hier over te praten. Ik moet wat steviger in mijn schoenen staan. Bedankt!
Leuk, zo'n man. Laat me raden, hij is verder wel 'heel lief'?
Ik zou hem in z'n eentje naar oost laten verhuizen.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in