Kinderen
alle pijlers
Alleen gaan voor een 2e
dinsdag 20 februari 2018 om 23:47
De titel zegt het al een beetje. Wil ik alleen gaan voor een 2e? Ik ben nu moeder van een kindje van 2. Haar vader en ik zijn niet meer samen, maar er is wel een omgangsregeling en hij is gewoon in het leven van ons kind betrokken.
Toen ik een jaar geleden de keuze maakte om niet verder te willen in die relatie, deed ik dat eigenlijk al met een sterke wens voor een 2e kindje. Maar dat vond ik geen reden om maar bij mijn ex te blijven en daarmee een situatie te creëeren waarin ik over een paar jaar 2 kinderen door een scheiding heen zou trekken.
Nu zijn we een jaar verder en ik ben gelukkig met mijn leven, onze dochter heeft de nieuwe situatie goed opgepakt, ik heb een heerlijk huis en een leuke baan. So far so good. Toch laten die kriebels voor een tweede me maar niet los. Maar ik merk tegelijk dat ik echt niet op een nieuwe relatie zit te wachten. Sinds een maand of 2/3 ben ik dan ook de mogelijkheden aan t onderzoeken om door middel van een donor zwanger te raken. Maar ik heb ook mega twijfels. Ik bedoel het is allemaal heel leuk dat ik een tweede wil, maar hoe gaat de praktijk er dan uitzien. Oudste kind heeft een papa in haar leven en 2 families. Gaat bij papa slapen, gaat met papa op vakantie, viert 2x sinterklaas, krijgt dubbel cadeaus met de kerst en een nieuw kindje heeft dat allemaal niet!? Blijft altijd bij mama, weet niet eens hoe het is om een papa te hebben. Gaat met mama en zusje op vakantie en dan moet mama weer aan t werk en gaat zus met papa op vakantie en zij moet naar een opvang toe. Ben ik dan niet vreselijk egoïstisch bezig en moet ik gewoon gelukkig zijn met wat ik nu heb. Maak ik me druk om niks en komt dit allemaal wel goed? Wat is wijsheid??
Toen ik een jaar geleden de keuze maakte om niet verder te willen in die relatie, deed ik dat eigenlijk al met een sterke wens voor een 2e kindje. Maar dat vond ik geen reden om maar bij mijn ex te blijven en daarmee een situatie te creëeren waarin ik over een paar jaar 2 kinderen door een scheiding heen zou trekken.
Nu zijn we een jaar verder en ik ben gelukkig met mijn leven, onze dochter heeft de nieuwe situatie goed opgepakt, ik heb een heerlijk huis en een leuke baan. So far so good. Toch laten die kriebels voor een tweede me maar niet los. Maar ik merk tegelijk dat ik echt niet op een nieuwe relatie zit te wachten. Sinds een maand of 2/3 ben ik dan ook de mogelijkheden aan t onderzoeken om door middel van een donor zwanger te raken. Maar ik heb ook mega twijfels. Ik bedoel het is allemaal heel leuk dat ik een tweede wil, maar hoe gaat de praktijk er dan uitzien. Oudste kind heeft een papa in haar leven en 2 families. Gaat bij papa slapen, gaat met papa op vakantie, viert 2x sinterklaas, krijgt dubbel cadeaus met de kerst en een nieuw kindje heeft dat allemaal niet!? Blijft altijd bij mama, weet niet eens hoe het is om een papa te hebben. Gaat met mama en zusje op vakantie en dan moet mama weer aan t werk en gaat zus met papa op vakantie en zij moet naar een opvang toe. Ben ik dan niet vreselijk egoïstisch bezig en moet ik gewoon gelukkig zijn met wat ik nu heb. Maak ik me druk om niks en komt dit allemaal wel goed? Wat is wijsheid??
woensdag 21 februari 2018 om 10:39
Pisca schreef: ↑21-02-2018 09:00Ik ben een voorstander van alleenstaand moederschap als de situatie stabiel en goed genoeg is voor een kind. En uiteraard de kinderwens erg sterk. Er zijn altijd voor en nadelen te noemen, maar zolang kinderen uitleg krijgen (zodra oud genoeg) waarom bepaalde zaken zijn zoals ze zijn, begrijpen en accepteren ze het zonder pijnlijke, jaloerse reacties. Dit is mijn ervaring.
Maar.... gezien jouw leeftijd zou ik persoonlijk zeggen, wacht er nog even mee. Grote kans dat je nog een nieuwe liefde tegenkomt. Niet alleen is het samen een kind krijgen fijner en beter, maar ook het slagen van een relatie.
Fijner en beter? Speak for yourself. En wat bedoel je met "ook het slagen van een relatie'? Ook fijner en beter?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
woensdag 21 februari 2018 om 11:19
Ik heb mijn ex behoorlijk moeten dwingen om een actieve rol te spelen in het leven van onze dochter. Gelukkig met succes en hij is nu oprecht een lieve betrokken vader, maar hij wil nooit meer een kind. Hij kijkt stiekem best uit naar de dag dat kind zelfstandiger wordt, dus alles over doen wil hij echt niet.mimarr schreef: ↑21-02-2018 10:35Ik heb weleens in een tijdschrift een verhaal gelezen van een vrouw in dezelfde situatie als jij. Zij had totaal geen behoefte aan een nieuwe relatie, maar wilde wel een 2e kindje. Haar ex had een nieuwe relatie, wilde ook graag meer kinderen maar zag een tweede leg niet zitten. Wat als het weer mis ging, dan had hij 2 ex-vrouwen en 2 omgangsregelingen. Zij hebben toen toch besloten om samen nog een 2e kindje te 'nemen'. Niet op de natuurlijke manier, ze waren niet voor niets uit elkaar, maar zodra zij haar eisprong had bracht hij een potje sperma langs wat zij zelf inbracht. Zij waren uiteindelijk wel gelukkig met de situatie. Toch een tweede kind, maar geen gedoe met verschillende vaders/moeders/omgangsregelingen e.d. Je zou even kunnen googlen, misschien staat dat verhaal ook wel op internet.
Misschien voor jou nu nog geen goed plan, omdat alles met je ex eindelijk rustig is. Maar misschien over een paar jaar?
woensdag 21 februari 2018 om 11:20
Gelijk heeft ie! En nu maar allimentatie voor één en maar één hoeven opvangen. En ook maar voor één logeeradres regelen als hij zelf wat anders heeft in 'n weekend. Allemaal toch minder gecompliceerd als met twee.Tipitentje schreef: ↑21-02-2018 11:19Ik heb mijn ex behoorlijk moeten dwingen om een actieve rol te spelen in het leven van onze dochter. Gelukkig met succes en hij is nu oprecht een lieve betrokken vader, maar hij wil nooit meer een kind. Hij kijkt stiekem best uit naar de dag dat kind zelfstandiger wordt, dus alles over doen wil hij echt niet.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
woensdag 21 februari 2018 om 11:48
Met dit in je achterhoofd zou ik nog even wachten. Wie weet kom je toch nog een leuke man tegen. Tussen onze oudste en jongste zit ruim vijf jaar, maar dat is eigenlijk juist heel fijn en ze vinden elkaar erg leuk.Tipitentje schreef: ↑21-02-2018 07:33Ik heb nog tijd. Ik ben nu begin 30, dus het hoeft ook niet liever gister als vandaag.
Fijn dat er nu toch een vader voor je kind is!
woensdag 21 februari 2018 om 12:14
Dat is voor ieder zijn eigen keuze. Ik begrijp dat hij zo denkt en respecteer dat ook. Denk ook dat het dan beter is om het bij 1 te houden. Maar dat betekend dus wel dat een tweede met hem geen optie is.redbulletje schreef: ↑21-02-2018 11:20Gelijk heeft ie! En nu maar allimentatie voor één en maar één hoeven opvangen. En ook maar voor één logeeradres regelen als hij zelf wat anders heeft in 'n weekend. Allemaal toch minder gecompliceerd als met twee.
woensdag 21 februari 2018 om 13:52
Tipitentje schrijft dat ze niet op een parnter zit te wachten.
Tipitentje , ik zou eerder dan denken aan kind met homo(stel) of pleegkind
donderdag 22 februari 2018 om 12:08
DAN met 2
donderdag 22 februari 2018 om 12:59
TO is nog maar begin 30. Grote kans dat ze nog iemand treft in haar leven ookal geeft ze nu aan geen behoefte te hebben, de mooiste dingen gebeuren op de meest onverwachte momenten. In een relatie stappen als er al kinderen zijn is redelijk gecompliceerd. 2 kinderen met verschillende situaties en achtergronden maakt dit niet makkelijker.
En fijner en beter... inderdaad ik spreek voor mezelf. Ik heb het allemaal meegemaakt, als bam kind krijgen, relatie krijgen wanneer er al kinderen zijn en samen kinderen krijgen (in een fijne stabiele en liefdevolle relatie). Nogmaals ik ben een grote voorstander van bam moederschap als het niet anders kan, maar in een relatie ervaar ik het als fijner en beter. Als TO 35+ zou zijn, zou ik deze argumenten achterwege laten.
donderdag 22 februari 2018 om 13:07
Ondanks dat zou het zomaar kunnen dat ze toch iemand ontmoet. Het is nu allemaal nog niet zo lang geleden dat ze uit elkaar zijn. Ik zou het nog wat tijd geven.
donderdag 22 februari 2018 om 19:30
Ik zie veel reacties om een tweede kind met haar ex te overwegen? Maar even serieus, hoe flauw is dit? Hallo, lieve ex ik weet dat we uit elkaar zijn maar ik heb toch baby kriebels zou je eventueel mij hierbij kunnen helpen? Denk even logisch na gaat toch nergens over?
Ik bedoel je hebt ten eerste niet zomaar een punt achter je relatie gezet en ten tweede hoe moet het wel op je ex overkomen?
Hoe moet het als je ex het toch een waanzinnig idee vindt als je er toch over begint en jullie relatie uiteindelijk weer stroef loopt? Ik ben het eens met de dames dat het het echt egoïstisch klinkt. Je hebt een leuke dochter, leuke baan en je de situatie is nu prima ondanks de kriebels voor een tweede. Denk er echt even goed over na en neem even diep adem. Je hebt nog een heel toekomst voor je liggen. Wie weet denk je er over een paar weken/maanden anders over of kom je wel een leuke vent tegen met wie het zo goed en lekker klikt en tja 1+1=3 if you know what I mean
Succes met je keuze :knuffel:
Ik bedoel je hebt ten eerste niet zomaar een punt achter je relatie gezet en ten tweede hoe moet het wel op je ex overkomen?
Hoe moet het als je ex het toch een waanzinnig idee vindt als je er toch over begint en jullie relatie uiteindelijk weer stroef loopt? Ik ben het eens met de dames dat het het echt egoïstisch klinkt. Je hebt een leuke dochter, leuke baan en je de situatie is nu prima ondanks de kriebels voor een tweede. Denk er echt even goed over na en neem even diep adem. Je hebt nog een heel toekomst voor je liggen. Wie weet denk je er over een paar weken/maanden anders over of kom je wel een leuke vent tegen met wie het zo goed en lekker klikt en tja 1+1=3 if you know what I mean
Succes met je keuze :knuffel:
donderdag 22 februari 2018 om 19:37
Ik snap je wens voor een tweede, maar ik word helemaal triest als ik me in ga beelden wat dit voor je dochter zou betekenen en voor het kind dat geboren gaat worden zonder vader.
Maar ach, ik heb hier al geleerd dat dit allemaal moet kunnen in 2018, dus ik zal wel weer een oude conservatieve taart zijn.
Maar ach, ik heb hier al geleerd dat dit allemaal moet kunnen in 2018, dus ik zal wel weer een oude conservatieve taart zijn.
donderdag 22 februari 2018 om 19:40
N00R85 schreef: ↑22-02-2018 19:37Ik snap je wens voor een tweede, maar ik word helemaal triest als ik me in ga beelden wat dit voor je dochter zou betekenen en voor het kind dat geboren gaat worden zonder vader.
Maar ach, ik heb hier al geleerd dat dit allemaal moet kunnen in 2018, dus ik zal wel weer een oude conservatieve taart zijn.
Het kan al jaren, stel je niet zo aan.
donderdag 22 februari 2018 om 19:44
Klopt, en al sinds jaren ziet mijn partner, die in het welzijns- en zorgwerk zit, een toenemend aantal zeer jonge mensen uit dit soort "gezinnen" die op de één of andere manier rond hun puberteit/jonge volwassenheid het spoor bijster raken en in de hulpverlening terechtkomen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 22 februari 2018 om 19:47
pejeka schreef: ↑22-02-2018 19:44Klopt, en al sinds jaren ziet mijn partner, die in het welzijns- en zorgwerk zit, een toenemend aantal zeer jonge mensen uit dit soort "gezinnen" die op de één of andere manier rond hun puberteit/jonge volwassenheid het spoor bijster raken en in de hulpverlening terechtkomen.
Ik heb dan weer een flink aantal gevallen in mijn omgeving waar het echt meer dan prima gaat. En dat zijn dan 1 oudergezinnen door allerlei verschillende redenen, dus niet 1 aanwijsbare oorzaak dat het bij hen wel goed gaat.
donderdag 22 februari 2018 om 19:49
Dat meisje is 2 jaar oud, heeft al een scheiding doorgemaakt en nu 1 jaar (!!) na de scheiding wil haar moeder alleen voor een tweede kind gaan.
Ik vind dit best extreem. Ga eerst de scheiding eens verwerken en leer om het fijn te hebben met je dochter. Geef haar een rustig en stabiel thuis ipv direct door te stomen naar het volgende life event.
Ik vind dit best extreem. Ga eerst de scheiding eens verwerken en leer om het fijn te hebben met je dochter. Geef haar een rustig en stabiel thuis ipv direct door te stomen naar het volgende life event.
donderdag 22 februari 2018 om 19:53
donderdag 22 februari 2018 om 19:53
Een wens voor een tweede lijkt me niet minder legitiem omdat je gescheiden bent. Wellicht wel ingewikkelder en iets waar je langer over nadenkt, juist ook omdat je al een kind hebt waar de vader wel bij in beeld is, maar dan nog niet minder legitiem dan wanneer een vrouw binnen een relatie diezelfde wens heeft.
donderdag 22 februari 2018 om 19:54
Uit het overzicht van onderzoeksresultaten blijkt dat de verschillen tussen een- en tweeouderkinderen over het algemeen gering zijn en lang niet altijd kunnen worden toegeschreven aan de verschillende gezinstypen waar deze kinderen uit voortkomen. Dat betekent dat het een verkeerde houding is om op voorhand problemen te verwachten bij kinderen die uit eenoudergezinnen komen. De benadering waarbij het opgroeien in een eenoudergezin als een risicofactor wordt bestempeld, heeft een stigmatiserende werking. Vooral (alleenstaande) ouders hebben hier last van, maar ook de kinderen laat een dergelijke houding van leraren en hulpverleners (die vaak voorkomt) niet ongemoeid. Zij voelen zich dan neergezet in het hoekje waar de klappen gaan vallen en raken gedemotiveerd om hard te werken aan hun ontwikkeling en ontplooiing.
Een open houding is daarom veel beter. Kinderen die problemen hebben, moeten geholpen worden. Kinderen die (nog) geen problemen hebben, moeten niet opgescheept worden met extra aandacht, ook niet als zij tot een zogenaamde risicogroep behoren, want dit werkt alleen maar averechts. En als er problemen ontstaan zijn bij eenouderkinderen, dan mag men er niet zonder meer van uit gaan dat de oorzaak ligt in het gezinstype waarin zij leven. Allereerst moet zorgvuldig onderzocht worden of er wellicht andere oorzaken van de problemen in het geding zijn. De opvatting dat kinderen die opgroeien in een eenoudergezin een grote kans op problemen hebben, is ongerechtvaardigd, en bovendien onrechtvaardig ten opzichte van deze kinderen en hun ouders.
Mamma, is het waar? Positieve en negatieve aspecten van het leven in eenoudergezinnen. Utrecht, 2000. De publicatie kan besteld worden bij het Verwey-Jonker Instituut,
Een open houding is daarom veel beter. Kinderen die problemen hebben, moeten geholpen worden. Kinderen die (nog) geen problemen hebben, moeten niet opgescheept worden met extra aandacht, ook niet als zij tot een zogenaamde risicogroep behoren, want dit werkt alleen maar averechts. En als er problemen ontstaan zijn bij eenouderkinderen, dan mag men er niet zonder meer van uit gaan dat de oorzaak ligt in het gezinstype waarin zij leven. Allereerst moet zorgvuldig onderzocht worden of er wellicht andere oorzaken van de problemen in het geding zijn. De opvatting dat kinderen die opgroeien in een eenoudergezin een grote kans op problemen hebben, is ongerechtvaardigd, en bovendien onrechtvaardig ten opzichte van deze kinderen en hun ouders.
Mamma, is het waar? Positieve en negatieve aspecten van het leven in eenoudergezinnen. Utrecht, 2000. De publicatie kan besteld worden bij het Verwey-Jonker Instituut,
donderdag 22 februari 2018 om 19:57
Als dat onderzoek uit 2000 is, is het nauwelijks meer actueel en al 20 jaar oud. Dan is de actualiteit net zo groot als dat een onderzoek naar jongeren in 1983 zou worden afgedaan met een rapport uit 1963...Star² schreef: ↑22-02-2018 19:54Uit het overzicht van onderzoeksresultaten blijkt dat de verschillen tussen een- en tweeouderkinderen over het algemeen gering zijn en lang niet altijd kunnen worden toegeschreven aan de verschillende gezinstypen waar deze kinderen uit voortkomen. Dat betekent dat het een verkeerde houding is om op voorhand problemen te verwachten bij kinderen die uit eenoudergezinnen komen. De benadering waarbij het opgroeien in een eenoudergezin als een risicofactor wordt bestempeld, heeft een stigmatiserende werking. Vooral (alleenstaande) ouders hebben hier last van, maar ook de kinderen laat een dergelijke houding van leraren en hulpverleners (die vaak voorkomt) niet ongemoeid. Zij voelen zich dan neergezet in het hoekje waar de klappen gaan vallen en raken gedemotiveerd om hard te werken aan hun ontwikkeling en ontplooiing.
Een open houding is daarom veel beter. Kinderen die problemen hebben, moeten geholpen worden. Kinderen die (nog) geen problemen hebben, moeten niet opgescheept worden met extra aandacht, ook niet als zij tot een zogenaamde risicogroep behoren, want dit werkt alleen maar averechts. En als er problemen ontstaan zijn bij eenouderkinderen, dan mag men er niet zonder meer van uit gaan dat de oorzaak ligt in het gezinstype waarin zij leven. Allereerst moet zorgvuldig onderzocht worden of er wellicht andere oorzaken van de problemen in het geding zijn. De opvatting dat kinderen die opgroeien in een eenoudergezin een grote kans op problemen hebben, is ongerechtvaardigd, en bovendien onrechtvaardig ten opzichte van deze kinderen en hun ouders.
Mamma, is het waar? Positieve en negatieve aspecten van het leven in eenoudergezinnen. Utrecht, 2000. De publicatie kan besteld worden bij het Verwey-Jonker Instituut,
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
