Kinderen
alle pijlers
Alleen gaan voor een 2e
dinsdag 20 februari 2018 om 23:47
De titel zegt het al een beetje. Wil ik alleen gaan voor een 2e? Ik ben nu moeder van een kindje van 2. Haar vader en ik zijn niet meer samen, maar er is wel een omgangsregeling en hij is gewoon in het leven van ons kind betrokken.
Toen ik een jaar geleden de keuze maakte om niet verder te willen in die relatie, deed ik dat eigenlijk al met een sterke wens voor een 2e kindje. Maar dat vond ik geen reden om maar bij mijn ex te blijven en daarmee een situatie te creëeren waarin ik over een paar jaar 2 kinderen door een scheiding heen zou trekken.
Nu zijn we een jaar verder en ik ben gelukkig met mijn leven, onze dochter heeft de nieuwe situatie goed opgepakt, ik heb een heerlijk huis en een leuke baan. So far so good. Toch laten die kriebels voor een tweede me maar niet los. Maar ik merk tegelijk dat ik echt niet op een nieuwe relatie zit te wachten. Sinds een maand of 2/3 ben ik dan ook de mogelijkheden aan t onderzoeken om door middel van een donor zwanger te raken. Maar ik heb ook mega twijfels. Ik bedoel het is allemaal heel leuk dat ik een tweede wil, maar hoe gaat de praktijk er dan uitzien. Oudste kind heeft een papa in haar leven en 2 families. Gaat bij papa slapen, gaat met papa op vakantie, viert 2x sinterklaas, krijgt dubbel cadeaus met de kerst en een nieuw kindje heeft dat allemaal niet!? Blijft altijd bij mama, weet niet eens hoe het is om een papa te hebben. Gaat met mama en zusje op vakantie en dan moet mama weer aan t werk en gaat zus met papa op vakantie en zij moet naar een opvang toe. Ben ik dan niet vreselijk egoïstisch bezig en moet ik gewoon gelukkig zijn met wat ik nu heb. Maak ik me druk om niks en komt dit allemaal wel goed? Wat is wijsheid??
Toen ik een jaar geleden de keuze maakte om niet verder te willen in die relatie, deed ik dat eigenlijk al met een sterke wens voor een 2e kindje. Maar dat vond ik geen reden om maar bij mijn ex te blijven en daarmee een situatie te creëeren waarin ik over een paar jaar 2 kinderen door een scheiding heen zou trekken.
Nu zijn we een jaar verder en ik ben gelukkig met mijn leven, onze dochter heeft de nieuwe situatie goed opgepakt, ik heb een heerlijk huis en een leuke baan. So far so good. Toch laten die kriebels voor een tweede me maar niet los. Maar ik merk tegelijk dat ik echt niet op een nieuwe relatie zit te wachten. Sinds een maand of 2/3 ben ik dan ook de mogelijkheden aan t onderzoeken om door middel van een donor zwanger te raken. Maar ik heb ook mega twijfels. Ik bedoel het is allemaal heel leuk dat ik een tweede wil, maar hoe gaat de praktijk er dan uitzien. Oudste kind heeft een papa in haar leven en 2 families. Gaat bij papa slapen, gaat met papa op vakantie, viert 2x sinterklaas, krijgt dubbel cadeaus met de kerst en een nieuw kindje heeft dat allemaal niet!? Blijft altijd bij mama, weet niet eens hoe het is om een papa te hebben. Gaat met mama en zusje op vakantie en dan moet mama weer aan t werk en gaat zus met papa op vakantie en zij moet naar een opvang toe. Ben ik dan niet vreselijk egoïstisch bezig en moet ik gewoon gelukkig zijn met wat ik nu heb. Maak ik me druk om niks en komt dit allemaal wel goed? Wat is wijsheid??
donderdag 22 februari 2018 om 19:58
De situatie is dan te ongelijk.ninneketje schreef: ↑22-02-2018 19:53ik weet niet precies hoe het in NL werkt, maar in B ben ik op twee plaatsen geweigerd om BAM te worden omdat ik al een zoon heb met een homo-koppel. Dus één kind met twee vaders en één kind zonder ...
donderdag 22 februari 2018 om 20:00
Het stigma is er nog steeds, dat blijkt maar weer uit reacties hier.
Deze is uit 2003 en is het met jou eens, ook maar afdoen als niet actueel?
https://www.cbsnews.com/news/single-par ... e-at-risk/
donderdag 22 februari 2018 om 20:02
Ik vind je inderdaad, zoals je zelf schrijft, vreselijk egoïstisch bezig als je nog een kind op de wereld zet. Geef je dochter nu een liefdevolle stabiele jeugd, dat ben je haar verplicht na je keuze om bij haar vader weg te gaan. Ga het nu niet nog complexer maken. Gebruik je verstand in deze kwestie.
titanic40 wijzigde dit bericht op 22-02-2018 20:05
2.31% gewijzigd
donderdag 22 februari 2018 om 20:04
donderdag 22 februari 2018 om 20:08
Nee het is niet bedacht. Een man heeft een zaadcel en een vrouw een eicel en als zij seks hebben kan daar een kind van komen. Eerder waren andere constructies gewoon niet aan de orde.Timetraveler schreef: ↑22-02-2018 20:04Is het, met name hetero, tweeoudergezin ook niet gewoon net zo goed een....soort van door de samenleving ooit bedachte constructie? Wat mij betreft in ieder geval niet per definitie altijd beter of organischer dan een eenoudergezin of een gezin met partners van hetzelfde geslacht.
donderdag 22 februari 2018 om 20:09
Voortplanting. Dat is heel wat anders dan een gezin en de definities van wat nou een goed gezin is. Wat een gezin zou moeten zijn is volgens mij ook gewoon ooit bedacht vanwege praktische redenen en is wellicht ook cultuurafhankelijk. Niet omdat de natuur dat voorschrijft ofzo.
donderdag 22 februari 2018 om 20:16
Zo eens hiermee.Timetraveler schreef: ↑22-02-2018 20:09Voortplanting. Dat is heel wat anders dan een gezin en de definities van wat nou een goed gezin is. Wat een gezin zou moeten zijn is volgens mij ook gewoon ooit bedacht vanwege praktische redenen en is wellicht ook cultuurafhankelijk. Niet omdat de natuur dat voorschrijft ofzo.
Er zijn heel veel soorten gezinnen. Wat uiteindelijk telt, is of iemand je troost als je verdrietig bent. Of je te eten krijgt, of je knuffels krijgt, positieve aandacht en de stimulans iets van je talenten te maken. Waarom moet dat van andere mensen per se in een man-vrouw-kind-gezin?
donderdag 22 februari 2018 om 20:20
Ja natuurlijk wel, wat dacht je van bij alle vrouwen in je buurt kinderen verwekken? Eigenlijk zijn dat soort Sister Wives taferelen veel natuurlijker.
donderdag 22 februari 2018 om 20:23
donderdag 22 februari 2018 om 20:27
Ik was 29 toen ik het bam-traject startte en ik werd echt doodmoe van al die mensen die zeiden: maar mss kom je nog wel een partner tegen.Pisca schreef: ↑22-02-2018 12:59TO is nog maar begin 30. Grote kans dat ze nog iemand treft in haar leven ookal geeft ze nu aan geen behoefte te hebben, de mooiste dingen gebeuren op de meest onverwachte momenten. In een relatie stappen als er al kinderen zijn is redelijk gecompliceerd. 2 kinderen met verschillende situaties en achtergronden maakt dit niet makkelijker.
En fijner en beter... inderdaad ik spreek voor mezelf. Ik heb het allemaal meegemaakt, als bam kind krijgen, relatie krijgen wanneer er al kinderen zijn en samen kinderen krijgen (in een fijne stabiele en liefdevolle relatie). Nogmaals ik ben een grote voorstander van bam moederschap als het niet anders kan, maar in een relatie ervaar ik het als fijner en beter. Als TO 35+ zou zijn, zou ik deze argumenten achterwege laten.
Ik ben blij dat ik daar niet op gewacht heb.
Ik ben nu 25 jaar verder en nog steeds partnervrij.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
donderdag 22 februari 2018 om 20:32
Duh.
Maar dat je dan vervolgens ook samen voor dat kind moet zorgen, exclusief enzo, dat is een bedachte constructie.
En dat dat dan het beste is is al helemaal 'maar een mening'.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
donderdag 22 februari 2018 om 21:17
Mag ik deze gebruiken voor alle denkbeelden die jij baseert op ervaringen en voorbeelden uit jouw jonge jaren?
donderdag 22 februari 2018 om 21:25
Ik bedoel dat je als vrouw alleen toch echt seks moest hebben met een man als je zwanger wilde raken en dat je als lesbisch stel niet veel opties had en als homostel al helemaal niet.
Tuurlijk kon je in het rond sloeren en bij meerdere mannen kinderen krijgen die allang weer waren gevlogen, dat is iets van alle tijden, maar niet relevant voor TO haar situatie.
donderdag 22 februari 2018 om 22:23
Ik vind een een-ouder gezin niet per definitie beter of slechter dan een twee-ouder gezin. Voor mij is het hete hangijzer dat je tweede kind geen vader heeft, terwijl je eerste dat wel heeft. Je creeert dan ongelijkheid. Hoe leg je uit aan je dreumes (zeker als het een jongetje is) dat zus wel gezellig naar haar vader mag maar dreumesje niet? Dat zal hij/zij niet snappen en dit zal waarschijnlijk voor veel verdriet zorgen de komende jaren.
Met deze verwachting zou ik geen BAM moeder worden, maar wachten op een eventuele partner die tzt de vaderrol op zich zou willen nemen,
Met deze verwachting zou ik geen BAM moeder worden, maar wachten op een eventuele partner die tzt de vaderrol op zich zou willen nemen,
donderdag 22 februari 2018 om 23:32
Dan vul je al in dat het eigenlijk sneu is om geen vader te hebben (waarom zou dat voor een jongetje erger zijn?).foeksia72 schreef: ↑22-02-2018 22:23Ik vind een een-ouder gezin niet per definitie beter of slechter dan een twee-ouder gezin. Voor mij is het hete hangijzer dat je tweede kind geen vader heeft, terwijl je eerste dat wel heeft. Je creeert dan ongelijkheid. Hoe leg je uit aan je dreumes (zeker als het een jongetje is) dat zus wel gezellig naar haar vader mag maar dreumesje niet? Dat zal hij/zij niet snappen en dit zal waarschijnlijk voor veel verdriet zorgen de komende jaren.
Met deze verwachting zou ik geen BAM moeder worden, maar wachten op een eventuele partner die tzt de vaderrol op zich zou willen nemen,
Kinderen nemen dit soort dingen gewoon zoals het komt en je kunt al heel jong uitleggen dat je zo graag nog een kind wilde en dat je heel blij bent met het kind.
No way dat een kind een vader mist als de omgeving daar niet over begint.
En tegen dat het kind wat ouder is is het nog makkelijker om gewoon te vertellen hoe het zit.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 00:52
vrijdag 23 februari 2018 om 01:26
Ik ken jou situatie natuurlijk niet, maar ik heb geen vader in mijn leven gehad. En ik weet de reden waardoor dit zo is geweest, maar geloof mij dit maakt het daardoor helemaal niet makkelijker om er mee om te gaan. En dit komt niet omdat er mensen in mijn omgeving dat zeiden, dat is omdat over het algemeen kinderen opgroeien in een gezin met een vader en een moeder. En dat zie je als kind, en dus "no way" dat kinderen alles maar makkelijk accepteren zolang er maar niet over gesproken word door mensen in hun omgeving.Solomio schreef: ↑22-02-2018 23:32Dan vul je al in dat het eigenlijk sneu is om geen vader te hebben (waarom zou dat voor een jongetje erger zijn?).
Kinderen nemen dit soort dingen gewoon zoals het komt en je kunt al heel jong uitleggen dat je zo graag nog een kind wilde en dat je heel blij bent met het kind.
No way dat een kind een vader mist als de omgeving daar niet over begint.
En tegen dat het kind wat ouder is is het nog makkelijker om gewoon te vertellen hoe het zit.
Ik heb het echt niet slecht gehad maar het gemis van een vader word erger naarmate ik ouder word groter. Geen vader om te bellen voor zomaar even een huishoudelijk klusje, om steun van te krijgen, geen opa voor mijn dochtertje etc. etc.
vrijdag 23 februari 2018 om 06:46
Dat vind ik echt naar voor je, maar er is een groot verschil tussen een vader die 'verdwijnt' of gewoon helemaal geen vader hebben. Niet te vergelijken.Bananensplitje schreef: ↑23-02-2018 01:26Ik ken jou situatie natuurlijk niet, maar ik heb geen vader in mijn leven gehad. En ik weet de reden waardoor dit zo is geweest, maar geloof mij dit maakt het daardoor helemaal niet makkelijker om er mee om te gaan. En dit komt niet omdat er mensen in mijn omgeving dat zeiden, dat is omdat over het algemeen kinderen opgroeien in een gezin met een vader en een moeder. En dat zie je als kind, en dus "no way" dat kinderen alles maar makkelijk accepteren zolang er maar niet over gesproken word door mensen in hun omgeving.
Ik heb het echt niet slecht gehad maar het gemis van een vader word erger naarmate ik ouder word groter. Geen vader om te bellen voor zomaar even een huishoudelijk klusje, om steun van te krijgen, geen opa voor mijn dochtertje etc. etc.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 07:07
Klopt helemaal
Ik heb ook twee kinderen waarbij de vader met de noorderzon is verdwenen. Terwijl ik zelf wel ben opgegroeid in een stabiel gezin met vader en moeder.
Wat een gemis voor mijn kinderen is dat. Als meisje was ik overduidelijk zijn prinsesje, voor mij was hij de sterke man die me aan zijn hand mee trok door het leven en mij risico's liet durven nemen. Ook nu als volwassen vrouw ben ik nog altijd zo blij met zijn invloed in mijn jeugd en verdere leven. Ik vind het een zwaar gemis voor mijn kinderen dat ze dit nooit mee kunnen maken.
In mijn geval, als moeder van twee kinderen zonder vader, vind ik het ontbreken en het niet kennen van een vader een enorm gemis. Een betrokken vader is nog altijd een verrijking voor een kind. Ik zou er zelf nooit bewust voor kiezen om een kind zonder vader te laten opgroeien.
vrijdag 23 februari 2018 om 08:33
Mijn vader was wel aanwezig, dat had van mij best wat minder gemogen.Hanaa schreef: ↑23-02-2018 07:07Klopt helemaal
Ik heb ook twee kinderen waarbij de vader met de noorderzon is verdwenen. Terwijl ik zelf wel ben opgegroeid in een stabiel gezin met vader en moeder.
Wat een gemis voor mijn kinderen is dat. Als meisje was ik overduidelijk zijn prinsesje, voor mij was hij de sterke man die me aan zijn hand mee trok door het leven en mij risico's liet durven nemen. Ook nu als volwassen vrouw ben ik nog altijd zo blij met zijn invloed in mijn jeugd en verdere leven. Ik vind het een zwaar gemis voor mijn kinderen dat ze dit nooit mee kunnen maken.
In mijn geval, als moeder van twee kinderen zonder vader, vind ik het ontbreken en het niet kennen van een vader een enorm gemis. Een betrokken vader is nog altijd een verrijking voor een kind. Ik zou er zelf nooit bewust voor kiezen om een kind zonder vader te laten opgroeien.
Ik denk dat bloedband er niet zo veel toe doet, wel dat er onvoorwaardelijk van je gehouden wordt.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 09:02
Ben realistisch genoeg om te weten dat het met een vader in een gezin niet perse beter hoeft te zijn. Alleen nu ontdek ik, ook bij mijn broer en zusjes dat het gemis er gewoon is en wij er veel bewuster over nadenken.Koffiekop schreef: ↑23-02-2018 02:15Ik vind het heel erg voor je dat je een gemis voelt maar volgens mij heb je wel een beetje een droombeeld geschapen.. dat maakt het niet makkelijker kan ik me zo voorstellen.
Ik weet niet van welke generatie jouw vader moet zijn geweest maar de generatie mannen van na de oorlog (nu 65-70) staan niet bekend om hun emotionele betrokkenheid. Klussende vaders ken ik ook niet en hun opaschap voeren ze passief vanaf de bank uit in het kielzog van oma. En dan praat ik echt over alle vaders die ik ken van mezelf en vrienden, slechts 1 of 2 uitzonderingen daar gelaten.
Misschien helpt het je als je je vaderbeeld niet projecteert op die paar hele leuke, betrokken, steunende vaders maar ook kijkt naar de vele wat meer passieve vaders die er ook bij bosjes zijn. Het is net als wanneer je nooit een relatie gehad hebt, dan stel je je het ook zo voor zoals het in de film is. Dat is het nooit.
Komt waarschijnlijk omdat er eigenlijk in ons leven weinig vrienden zonder vader opgroeien. En je nu ziet dat er opa's en vaders zijn die veel meer betrokken zijn dan vroeger.
Wij namen de situatie zoals hij was omdat de situatie zo was. Maar zo zullen er altijd situaties zijn waarin het wel goed gaat of niet goed gaat. Vind het alleen te kort door de bocht om te zeggen een kind past zich altijd makkelijk aan omdat de ouder ergens voor gekozen heeft.
Gelukkig zie ik in mijn omgeving veel betrokken vaders, moeders, opa's en oma's.
