Kinderen
alle pijlers
Alleen gaan voor een 2e
dinsdag 20 februari 2018 om 23:47
De titel zegt het al een beetje. Wil ik alleen gaan voor een 2e? Ik ben nu moeder van een kindje van 2. Haar vader en ik zijn niet meer samen, maar er is wel een omgangsregeling en hij is gewoon in het leven van ons kind betrokken.
Toen ik een jaar geleden de keuze maakte om niet verder te willen in die relatie, deed ik dat eigenlijk al met een sterke wens voor een 2e kindje. Maar dat vond ik geen reden om maar bij mijn ex te blijven en daarmee een situatie te creëeren waarin ik over een paar jaar 2 kinderen door een scheiding heen zou trekken.
Nu zijn we een jaar verder en ik ben gelukkig met mijn leven, onze dochter heeft de nieuwe situatie goed opgepakt, ik heb een heerlijk huis en een leuke baan. So far so good. Toch laten die kriebels voor een tweede me maar niet los. Maar ik merk tegelijk dat ik echt niet op een nieuwe relatie zit te wachten. Sinds een maand of 2/3 ben ik dan ook de mogelijkheden aan t onderzoeken om door middel van een donor zwanger te raken. Maar ik heb ook mega twijfels. Ik bedoel het is allemaal heel leuk dat ik een tweede wil, maar hoe gaat de praktijk er dan uitzien. Oudste kind heeft een papa in haar leven en 2 families. Gaat bij papa slapen, gaat met papa op vakantie, viert 2x sinterklaas, krijgt dubbel cadeaus met de kerst en een nieuw kindje heeft dat allemaal niet!? Blijft altijd bij mama, weet niet eens hoe het is om een papa te hebben. Gaat met mama en zusje op vakantie en dan moet mama weer aan t werk en gaat zus met papa op vakantie en zij moet naar een opvang toe. Ben ik dan niet vreselijk egoïstisch bezig en moet ik gewoon gelukkig zijn met wat ik nu heb. Maak ik me druk om niks en komt dit allemaal wel goed? Wat is wijsheid??
Toen ik een jaar geleden de keuze maakte om niet verder te willen in die relatie, deed ik dat eigenlijk al met een sterke wens voor een 2e kindje. Maar dat vond ik geen reden om maar bij mijn ex te blijven en daarmee een situatie te creëeren waarin ik over een paar jaar 2 kinderen door een scheiding heen zou trekken.
Nu zijn we een jaar verder en ik ben gelukkig met mijn leven, onze dochter heeft de nieuwe situatie goed opgepakt, ik heb een heerlijk huis en een leuke baan. So far so good. Toch laten die kriebels voor een tweede me maar niet los. Maar ik merk tegelijk dat ik echt niet op een nieuwe relatie zit te wachten. Sinds een maand of 2/3 ben ik dan ook de mogelijkheden aan t onderzoeken om door middel van een donor zwanger te raken. Maar ik heb ook mega twijfels. Ik bedoel het is allemaal heel leuk dat ik een tweede wil, maar hoe gaat de praktijk er dan uitzien. Oudste kind heeft een papa in haar leven en 2 families. Gaat bij papa slapen, gaat met papa op vakantie, viert 2x sinterklaas, krijgt dubbel cadeaus met de kerst en een nieuw kindje heeft dat allemaal niet!? Blijft altijd bij mama, weet niet eens hoe het is om een papa te hebben. Gaat met mama en zusje op vakantie en dan moet mama weer aan t werk en gaat zus met papa op vakantie en zij moet naar een opvang toe. Ben ik dan niet vreselijk egoïstisch bezig en moet ik gewoon gelukkig zijn met wat ik nu heb. Maak ik me druk om niks en komt dit allemaal wel goed? Wat is wijsheid??
vrijdag 23 februari 2018 om 15:29
Ja, dat zat erin natuurlijk.karin12345 schreef: ↑23-02-2018 15:22Ik ben verbijsterd hoe onbelangrijk de vaderfiguur wordt gemaakt.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 15:29
maar hoe denken jullie dan over het hebben van een 2e leg bij je nieuwe relatie? Dan hou je toch ook dat 1 kind telkens moet 'verhuizen' Is dat dan ook egoïstisch?Promethium schreef: ↑21-02-2018 08:04Ja, volgens mij is het egoïstisch om nu een tweede te willen. Voor de oudste is het vervelend, want zij moet telkens verhuizen en haar broertje/zusje niet en de jongste heeft geen vader, terwijl haar zus dat wel heeft. Daar worden beide kinderen niet gelukkig van.
vrijdag 23 februari 2018 om 15:45
Tweede leg nemen met een ander heb ik ook altijd egoistisch gevonden. De eerste leg trekt aan t kortste eind en wordt met een beetje pech bij beide ouders kind van de rekening als ze met een nieuwe partner en liefdesbeeb gezinnetje gaan spelen terwijl de eerste leg tussen twee huishoudens moet pendelen.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
vrijdag 23 februari 2018 om 15:51
Indien het lesbische stel er bewust voor kiest om de biologische vader geen betrokken rol te laten spelen in het leven van het kind vind ik dat pure egoïsme.Solomio schreef: ↑23-02-2018 14:47Er is weinig onderzoek naar kinderen van bewust alleenstaande moeders, maar het onderzoek wat er is wijst uit dat deze kinderen het net zo goed doen als kinderen met twee ouders.
Ik ben eerlijk gezegd regelmatig min of meer verbijsterd over hoe belangrijk een vaderfiguur wordt gemaakt.
Hoe zie je dat bij bijv een lesbisch stel?
Overigens is het krijgen van een kind altijd een egoïstische keus.
vrijdag 23 februari 2018 om 15:53
Ik snap het oprecht niet.
Het krijgen van een kind is sowieso egoïstisch in mijn optiek, maar de gezinsvorm maakt dan weer niet uit. Ook in mijn optiek.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 15:56
Als zwangere in een lesbische relatie: verklaar u nader ....
Twee vrouwen kunnen niet hetzelfde bieden als man-vrouw? Niet beginnen over mannelijke rolmodellen want die vinden de kinderen wel in ooms, meesters, mannelijke vrienden etc.!
vrijdag 23 februari 2018 om 16:04
Ik geloof best dat een kind ook gelukkig kan opgroeien bij bijvoorbeeld een lieve oom, of bij een willekeurige voorbijganger die liefdevol is en enigszins stabiel, of bij de melkboer, of bij een aardige juf die het beste met het kind voorheeft (zie: Mathilde).
Toch is de vraag of het wenselijk is om dit soort constructies bewust op te zoeken/ deze keuze actief aan te bieden. Ook omdat duidelijk is hoezeer kinderen en jongvolwassenen door een crisis kunnen gaan op het moment dat er vragen ontstaan over hun afkomst. Dit zal niet ieder mens in dezelfde mate doormaken, maar dát het voor veel mensen speelt die hun ouders, of een van de ouders niet kennen, zoveel is duidelijk.
De vraag is in wiens belang het is om dit soort constructies op te zetten en of je daaraan wil meedoen. Zoals al eerder is gezegd: niet alles wat kán is ook goed of wenselijk.
TO voelt dit gelukkig zelf ook al aan.
Toch is de vraag of het wenselijk is om dit soort constructies bewust op te zoeken/ deze keuze actief aan te bieden. Ook omdat duidelijk is hoezeer kinderen en jongvolwassenen door een crisis kunnen gaan op het moment dat er vragen ontstaan over hun afkomst. Dit zal niet ieder mens in dezelfde mate doormaken, maar dát het voor veel mensen speelt die hun ouders, of een van de ouders niet kennen, zoveel is duidelijk.
De vraag is in wiens belang het is om dit soort constructies op te zetten en of je daaraan wil meedoen. Zoals al eerder is gezegd: niet alles wat kán is ook goed of wenselijk.
TO voelt dit gelukkig zelf ook al aan.
vrijdag 23 februari 2018 om 16:23
Suikerwafel schreef: ↑23-02-2018 15:56Als zwangere in een lesbische relatie: verklaar u nader ....
Twee vrouwen kunnen niet hetzelfde bieden als man-vrouw? Niet beginnen over mannelijke rolmodellen want die vinden de kinderen wel in ooms, meesters, mannelijke vrienden etc.!
Waarom een ouder waarvan het kind voor 50 procent door is gevormd bewust buiten sluiten? Waarom?
Het zoeken naar je eigen identiteit begint bij je afkomst.
Een vb uit mijn eigen situatie. Mijn zoon lijkt enorm op zijn vader, zowel in zijn uiterlijk als in zijn gedrag. Gewoon bijna een kloon van zijn vader. Niks van herkenning bij mij te vinden. In zijn gedrag en interesses idem dito. Spijtig genoeg deel ik deze interesses niet en kan ik hem ook niets er over vertellen. Mijn ex had hierin de kans kunnen hebben om mijn zoon in bij te staan, hem hierin te begeleiden vanuit dezelfde passies.
Hij hunkert er echt naar en ik kan het hem niet bieden. Ik geloof ook niet dat een ander rolmodel dit ook vanuit dezelfde passie en trotsheid op je eigen kind dat kan. Hoe leuk mijn broers ook met hem omgaan, het haalt het daar niet bij...
vrijdag 23 februari 2018 om 16:29
vrijdag 23 februari 2018 om 16:29
vrijdag 23 februari 2018 om 16:36
Het zegt vooral veel over jou, dat je een lieve en betrokken vader ziet als een 'droombeeld', alsof dat alleen in sprookjes bestaat. Heb je datzelfde idee bij een betrokken moeder ook, of is dat wel realistisch?Koffiekop schreef: ↑23-02-2018 16:29Dat is geen ontkenning maar een realitycheck omdat een droombeeld je ook heel erg onnodig dwars kan zitten. Tegen een maagd die droomt van meeslepende liefdes die beginnen met één blik en vervolgens tot de dood passie en vuur blijven, die geef je toch ook even een tikje op de schouder van ‘eh.. dat is niet helemaal zoals het meestal gaat..’.
Jóuw perfecte wereld zit natuurlijk vol ideale, stereotype vaders en opa’s, in de echte wereld zijn het net mensen en is ook de vader-kind relatie gewoon een relatie waarin gewerkt moet worden.
En natuurlijk; in iedere relatie moet worden geïnvesteerd. Dat is een open deur. Ik heb nooit het tegendeel beweerd.
vrijdag 23 februari 2018 om 16:36
Het zegt vooral veel over jou, dat je een lieve en betrokken vader ziet als een 'droombeeld', alsof dat alleen in sprookjes bestaat. Heb je datzelfde idee bij een betrokken moeder ook, of is dat wel realistisch?Koffiekop schreef: ↑23-02-2018 16:29Dat is geen ontkenning maar een realitycheck omdat een droombeeld je ook heel erg onnodig dwars kan zitten. Tegen een maagd die droomt van meeslepende liefdes die beginnen met één blik en vervolgens tot de dood passie en vuur blijven, die geef je toch ook even een tikje op de schouder van ‘eh.. dat is niet helemaal zoals het meestal gaat..’.
Jóuw perfecte wereld zit natuurlijk vol ideale, stereotype vaders en opa’s, in de echte wereld zijn het net mensen en is ook de vader-kind relatie gewoon een relatie waarin gewerkt moet worden.
En natuurlijk; in iedere relatie moet worden geïnvesteerd. Dat is een open deur. Ik heb nooit het tegendeel beweerd.
vrijdag 23 februari 2018 om 16:38
Zo herkenbaar.Hanaa schreef: ↑23-02-2018 16:23Waarom een ouder waarvan het kind voor 50 procent door is gevormd bewust buiten sluiten? Waarom?
Het zoeken naar je eigen identiteit begint bij je afkomst.
Een vb uit mijn eigen situatie. Mijn zoon lijkt enorm op zijn vader, zowel in zijn uiterlijk als in zijn gedrag. Gewoon bijna een kloon van zijn vader. Niks van herkenning bij mij te vinden. In zijn gedrag en interesses idem dito. Spijtig genoeg deel ik deze interesses niet en kan ik hem ook niets er over vertellen. Mijn ex had hierin de kans kunnen hebben om mijn zoon in bij te staan, hem hierin te begeleiden vanuit dezelfde passies.
Hij hunkert er echt naar en ik kan het hem niet bieden. Ik geloof ook niet dat een ander rolmodel dit ook vanuit dezelfde passie en trotsheid op je eigen kind dat kan. Hoe leuk mijn broers ook met hem omgaan, het haalt het daar niet bij...
Als ik mijn vader nooit had gekend, dan had ik mezelf niet begrepen. Mijn vader heeft me daarin echt geholpen.
vrijdag 23 februari 2018 om 16:44
Ah dus jouw mening berust puur op jouw ervaring? Ik heb een prima vader, had ook prima kunnen opgroeien als die man een vrouw was geweest, of als hij er niet was (ja dat kan ik wel zeggen).Hanaa schreef: ↑23-02-2018 16:29Oja ik had veel.dingen ook van niemand anders dan van mijn vader willen leren, niet van een oom, niet van een buurman, niet van een leraar....
De manier waarop mijn vader me door het leven nam was zo puur vanuit zijn liefde voor mij dat is onbeschrijfelijk.
Dat moet je elk kind gunnen.
Overigens hebben wij bewust voor een bekende donor gekozen zodat ons kind inderdaad ziet waar ze bepaalde trekken van heeft of waar interesses vandaan komen. Maar hij gaat geen rol spelen in de opvoeding. Ik vind het juist zo mooi van de moderne tijd dat er verschillende mogelijkheden zijn. Scheelt dat met de nieuwe wet kinderen vanaf 16 jaar recht hebben om te weten wie hun donor is, ook als dit anoniem gaat.
vrijdag 23 februari 2018 om 16:50
Een betrokken biologische ouder kan veel toevoegen aan het leven van een kind. Vragen over persoonlijkheid en afkomst beantwoorden, een bron van herkenning vormen. Dat zou me er echter niet van weerhouden om een andere gezinssituatie te kiezen dan man-vrouw-biologische kinderen. Als het even kan zou ik wel graag willen dat de biologische ouders of ooms of oma of iemand aanwezig is in het leven van het kind.
Die kwestie dat je ene kind straks iets heeft dat de andere niet lijkt mij helemaal geen bezwaar. Als je ze daar op een goede manier mee om leert gaan hoeft dat toch helemaal niet schadelijk te zijn? Volgens mij is openheid hier het belangrijkste in.
Die kwestie dat je ene kind straks iets heeft dat de andere niet lijkt mij helemaal geen bezwaar. Als je ze daar op een goede manier mee om leert gaan hoeft dat toch helemaal niet schadelijk te zijn? Volgens mij is openheid hier het belangrijkste in.
vrijdag 23 februari 2018 om 17:34
Dat hebben mijn kinderen bij mij.Hanaa schreef: ↑23-02-2018 16:29Oja ik had veel.dingen ook van niemand anders dan van mijn vader willen leren, niet van een oom, niet van een buurman, niet van een leraar....
De manier waarop mijn vader me door het leven nam was zo puur vanuit zijn liefde voor mij dat is onbeschrijfelijk.
Dat moet je elk kind gunnen.
Dat jij dat had is mooi, maar dat betekent niet dat als het anders is dat een enorm gemis is.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 17:40
Wat mij vooral verbaast is toch het gebrek aan voorstellingsvermogen van veel mensen.
Dat alleen hun manier de juiste is.
Blijft me verbazen.
Mijn situatie is prima voor mijn kinderen.
Een ander kiest voor een andere gezinsvorm die ook prima is.
Maar blijkbaar is die 'ruimdenkendheid' tegenwoordig steeds zeldzamer.
En dan lees ik 'argumenten' gebaseerd ook weer op iemands eigen situatie......
Dat alleen hun manier de juiste is.
Blijft me verbazen.
Mijn situatie is prima voor mijn kinderen.
Een ander kiest voor een andere gezinsvorm die ook prima is.
Maar blijkbaar is die 'ruimdenkendheid' tegenwoordig steeds zeldzamer.
En dan lees ik 'argumenten' gebaseerd ook weer op iemands eigen situatie......
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 17:45
Suikerwafel schreef: ↑23-02-2018 16:44
Overigens hebben wij bewust voor een bekende donor gekozen zodat ons kind inderdaad ziet waar ze bepaalde trekken van heeft of waar interesses vandaan komen.
Juist het anonieme donorschap vind ik niets.
Jullie ook niet, anders had je daar wel voor gekozen.
vrijdag 23 februari 2018 om 17:48
In Nederland is anoniem donorschap verboden.karin12345 schreef: ↑23-02-2018 17:45Juist het anonieme donorschap vind ik niets.
Jullie ook niet, anders had je daar wel voor gekozen.
Mensen kunnen dat wel omzeilen door sperma uit het buitenland te halen.
Nu ken ik aardig wat (volwassen) donorkinderen en slechts eentje die de donor daadwerkelijk ontmoet heeft. De rest heeft er geen behoefte aan.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 17:49
Kun je je er echt niks bij voorstellen, dat een kind zijn vader of moeder kan missen? Of benieuwd is naar zijn afkomst en daarmee de eigen identiteit?
Ook jouw kinderen dragen toch echt voor 50% het genenpakket van de vader. Hoezeer je dit ook lijkt te willen ontkennen.
vrijdag 23 februari 2018 om 17:51
Eens. De enige verklaring voor de overtuiging dat dit de beste manier is, blijkt de eigen ervaring.Solomio schreef: ↑23-02-2018 17:40Wat mij vooral verbaast is toch het gebrek aan voorstellingsvermogen van veel mensen.
Dat alleen hun manier de juiste is.
Blijft me verbazen.
Mijn situatie is prima voor mijn kinderen.
Een ander kiest voor een andere gezinsvorm die ook prima is.
Maar blijkbaar is die 'ruimdenkendheid' tegenwoordig steeds zeldzamer.
En dan lees ik 'argumenten' gebaseerd ook weer op iemands eigen situatie......
vrijdag 23 februari 2018 om 17:51
Als kinderen zelf kinderen krijgen, worden ze vaak wel nieuwsgierig naar hun biologische vader.
vrijdag 23 februari 2018 om 17:54
Kun jij je er niks bij voorstellen dat die identiteit niet afhangt van het kennen van je biologische ouders?N00R85 schreef: ↑23-02-2018 17:49Kun je je er echt niks bij voorstellen, dat een kind zijn vader of moeder kan missen? Of benieuwd is naar zijn afkomst en daarmee de eigen identiteit?
Ook jouw kinderen dragen toch echt voor 50% het genenpakket van de vader. Hoezeer je dit ook lijkt te willen ontkennen.
Ik ontken helemaal niet dat ze voor 50% de genen van de donor hebben, ik denk alleen dat dat niet zo belangrijk is.
Het zoeken van je identiteit is wel wat meer dan kijken van wie je bepaalde trekjes hebt geërfd.
Maar als ze willen kunnen ze de donor ontmoeten, dus wat dat betreft lijkt me dat geen probleem.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
