Kinderen
alle pijlers
Alleen gaan voor een 2e
dinsdag 20 februari 2018 om 23:47
De titel zegt het al een beetje. Wil ik alleen gaan voor een 2e? Ik ben nu moeder van een kindje van 2. Haar vader en ik zijn niet meer samen, maar er is wel een omgangsregeling en hij is gewoon in het leven van ons kind betrokken.
Toen ik een jaar geleden de keuze maakte om niet verder te willen in die relatie, deed ik dat eigenlijk al met een sterke wens voor een 2e kindje. Maar dat vond ik geen reden om maar bij mijn ex te blijven en daarmee een situatie te creëeren waarin ik over een paar jaar 2 kinderen door een scheiding heen zou trekken.
Nu zijn we een jaar verder en ik ben gelukkig met mijn leven, onze dochter heeft de nieuwe situatie goed opgepakt, ik heb een heerlijk huis en een leuke baan. So far so good. Toch laten die kriebels voor een tweede me maar niet los. Maar ik merk tegelijk dat ik echt niet op een nieuwe relatie zit te wachten. Sinds een maand of 2/3 ben ik dan ook de mogelijkheden aan t onderzoeken om door middel van een donor zwanger te raken. Maar ik heb ook mega twijfels. Ik bedoel het is allemaal heel leuk dat ik een tweede wil, maar hoe gaat de praktijk er dan uitzien. Oudste kind heeft een papa in haar leven en 2 families. Gaat bij papa slapen, gaat met papa op vakantie, viert 2x sinterklaas, krijgt dubbel cadeaus met de kerst en een nieuw kindje heeft dat allemaal niet!? Blijft altijd bij mama, weet niet eens hoe het is om een papa te hebben. Gaat met mama en zusje op vakantie en dan moet mama weer aan t werk en gaat zus met papa op vakantie en zij moet naar een opvang toe. Ben ik dan niet vreselijk egoïstisch bezig en moet ik gewoon gelukkig zijn met wat ik nu heb. Maak ik me druk om niks en komt dit allemaal wel goed? Wat is wijsheid??
Toen ik een jaar geleden de keuze maakte om niet verder te willen in die relatie, deed ik dat eigenlijk al met een sterke wens voor een 2e kindje. Maar dat vond ik geen reden om maar bij mijn ex te blijven en daarmee een situatie te creëeren waarin ik over een paar jaar 2 kinderen door een scheiding heen zou trekken.
Nu zijn we een jaar verder en ik ben gelukkig met mijn leven, onze dochter heeft de nieuwe situatie goed opgepakt, ik heb een heerlijk huis en een leuke baan. So far so good. Toch laten die kriebels voor een tweede me maar niet los. Maar ik merk tegelijk dat ik echt niet op een nieuwe relatie zit te wachten. Sinds een maand of 2/3 ben ik dan ook de mogelijkheden aan t onderzoeken om door middel van een donor zwanger te raken. Maar ik heb ook mega twijfels. Ik bedoel het is allemaal heel leuk dat ik een tweede wil, maar hoe gaat de praktijk er dan uitzien. Oudste kind heeft een papa in haar leven en 2 families. Gaat bij papa slapen, gaat met papa op vakantie, viert 2x sinterklaas, krijgt dubbel cadeaus met de kerst en een nieuw kindje heeft dat allemaal niet!? Blijft altijd bij mama, weet niet eens hoe het is om een papa te hebben. Gaat met mama en zusje op vakantie en dan moet mama weer aan t werk en gaat zus met papa op vakantie en zij moet naar een opvang toe. Ben ik dan niet vreselijk egoïstisch bezig en moet ik gewoon gelukkig zijn met wat ik nu heb. Maak ik me druk om niks en komt dit allemaal wel goed? Wat is wijsheid??
vrijdag 23 februari 2018 om 17:55
We gaan het zien.karin12345 schreef: ↑23-02-2018 17:51Als kinderen zelf kinderen krijgen, worden ze vaak wel nieuwsgierig naar hun biologische vader.
Hoewel mijn kinderen nu zeggen dat ze zelf geen kinderen willen.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 17:57
Klopt. Ik beweer dan ook niet dat mijn ervaring DE waarheid is, wat ik veel anderen wel zie doen.
Overigens lijken mijn argumenten inmiddels wel ondersteund te worden door wetenschappelijk onderzoek.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 17:59
Nee en nee.karin12345 schreef: ↑23-02-2018 17:58Hebben ze wel al een stabiele relatie?
Of de hoop/verwachting dat die er gaat komen?
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 18:01
Het is ook nog maar de vraag hoe eerlijk de kinderen van alleenstaande moeders durven zijn over wat ze werkelijk voelen.
Een studievriend van me is opgegroeid met alleen zijn moeder en in de periode dat ik veel met hem omging (18-25j) zat hij erg met zichzelf in de knoop. Dit had voor een groot deel te maken met zijn identiteitsvorming en de missende link van het hebben van een vader.
Zijn moeder vertelde hij hierover echter niks. Hij was bang haar te kwetsen, omdat zij het misschien zou opvatten als kritiek op haar keuzes, opvattingen en opvoeding. Daarnaast was de band met haar zo kostbaar voor hem, omdat hij verder nauwelijks familie had, dat hij deze niet op het spel wilde zetten. Hij had zijn leven lang al geleerd om zijn moeder te sparen.
Mijn vriend zal vast niet de enige zijn met zo'n verhaal.
Een studievriend van me is opgegroeid met alleen zijn moeder en in de periode dat ik veel met hem omging (18-25j) zat hij erg met zichzelf in de knoop. Dit had voor een groot deel te maken met zijn identiteitsvorming en de missende link van het hebben van een vader.
Zijn moeder vertelde hij hierover echter niks. Hij was bang haar te kwetsen, omdat zij het misschien zou opvatten als kritiek op haar keuzes, opvattingen en opvoeding. Daarnaast was de band met haar zo kostbaar voor hem, omdat hij verder nauwelijks familie had, dat hij deze niet op het spel wilde zetten. Hij had zijn leven lang al geleerd om zijn moeder te sparen.
Mijn vriend zal vast niet de enige zijn met zo'n verhaal.
vrijdag 23 februari 2018 om 18:02
Hanaa schreef: ↑23-02-2018 14:42Maar een oom, goede vriend, leraar kan nooit die onvoorwaardelijke liefde geven die een betrokken vader wel zou bieden. Mijn kids hebben 4 leuke ooms (mijn broers) maar mijn kinderen zullen heus wel weten op een dag dat die leuke ooms eerder voor hun eigen kinderen door het vuur zouden gaan dan voor hen. Je kunt als moeder wel een aardig mannelijk rolmodel kunnen vinden maar die onvoorwaardelijke liefde voor je kind zal ontbreken.
Laatst was er een zembla reportage over stiefkinderen van de rekening. Daarin ook een situatie van een meid die een prima stiefvader had maar na de scheiding hij haar als een baksteen liet vallen en alleen maar omgang wilde met zijn eigen biologisch kindje.
Ik blijf erbij dat een betrokken vader essentieel is voor een kind. Bewust kiezen voor een situatie waarin een kind geen vaderfiguur zal hebben in zijn/haar leven vind ik zeer egoïstisch.
Essentieel waarvoor?
vrijdag 23 februari 2018 om 18:05
Dit maakt dit soort discussies zo onmogelijk.
Als mijn kinderen zeggen dat ze heel erg een vader gemist hebben zeg jij: zie je wel!!!!!
Zeggen ze dat ze geen vader gemist hebben zeg jij: die durven vast niet eerlijk te zijn.
Je hebt dus altijd gelijk. Wat leef jij toch in een fantastische wereld.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 18:06
Klopt.karin12345 schreef: ↑23-02-2018 18:02Nou, dan is het makkelijk om te zeggen, dat je geen kinderen wil!
Het is onmogelijk, dus denken ze daar verder ook niet over na.
Maar om er alvast maar vanuit te gaan dat ze een vader gaan missen als ze ooit kinderen krijgen......
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 18:09
N00R85 schreef: ↑23-02-2018 17:49Kun je je er echt niks bij voorstellen, dat een kind zijn vader of moeder kan missen? Of benieuwd is naar zijn afkomst en daarmee de eigen identiteit?
Ook jouw kinderen dragen toch echt voor 50% het genenpakket van de vader. Hoezeer je dit ook lijkt te willen ontkennen.
Van de donor bedoel je. Er is geen sprake van een 'vader'.
vrijdag 23 februari 2018 om 18:12
Solomio schreef: ↑23-02-2018 18:05Dit maakt dit soort discussies zo onmogelijk.
Als mijn kinderen zeggen dat ze heel erg een vader gemist hebben zeg jij: zie je wel!!!!!
Zeggen ze dat ze geen vader gemist hebben zeg jij: die durven vast niet eerlijk te zijn.
Je hebt dus altijd gelijk. Wat leef jij toch in een fantastische wereld.
Wat haar kinderen misschien later wel niet tegen haar durven zeggen. Stel je voor dat ze homoseksueel zijn.
vrijdag 23 februari 2018 om 18:20
vrijdag 23 februari 2018 om 18:34
Mijn jongste is homo. Dát durfde hij gelukkig wel te vertellen.
Mss is ie wel homo omdat ie geen vader heeft?
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 18:40
Ja, maar de oordelen gaan wel iets verder dan dat.karin12345 schreef: ↑23-02-2018 18:39Waar maken jullie je toch zo druk om?
Mensen hebben toch het recht het niet de beste keuze te vinden om als alleenstaande via een donor een gezin te gaan vormen?
Daarbij zeg je dan in feite dat je mij een slechte moeder vindt.
Dat vind ik niet zo leuk zeg maar.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 18:46
Jij begrijpt echt niet veel hè?
Stel hè, stel dat jouw kind straks hetero blijkt te zijn. En vervolgens zegt er iemand tegen jou: volgens mij is ie homo, maar dat durft ie niet tegen je te zeggen.....
Want dat is wat jij doet. Mijn kinderen missen geen vader. Zeggen ze. En ik geloof ze, want ik ken ze.
Maar dan beweer jij dat jij wel beter weet maar dat mijn kinderen dat niet tegen mij durven te zeggen.....
En dat is wat Star bedoelt met haar voorbeeld over homoseksualiteit.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 18:48
Wat ik wil zeggen is dat jouw manier niet beter is dan mijn manier.
Ja, voor jou is het beter.
Zoals mijn manier voor mij beter is.
Voor de kinderen is het allemaal even goed, zolang er van ze gehouden wordt.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 18:51
Nee, mensen zeggen dat het een zeer egoïstische keuze is, dat ik niet aan het belang van mijn kinderen denk, dat mijn kinderen hun identiteit niet goed kunnen ontwikkelen, dat ze straks toch echt hun vader gaan missen, enz enz enz.
Maar nee, niemand heeft met zo veel woorden letterlijk geschreven dat ik een slechte moeder ben.
Het klinkt alleen maar zo.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
vrijdag 23 februari 2018 om 18:52
Er zullen heus wel eens kinderen zijn die geen vader hebben en graag een vader gehad zouden hebben.
Kan toch?
Ze maken vriendjes met vaders mee en voor sommige kinderen kan dat, vooral als vader en zoon een leuke band hebben, een gemis zijn.\
Hadden ze misschien zelf ook wel gewild.
Om dat dan aan je moeder te vertellen kan te pijnlijk zijn voor hun moeder, of dat denken ze dan.
Kan allemaal, zo onvoorstelbaar is dat toch niet?
