Kinderen
alle pijlers
Baby achterlaten?
zondag 24 februari 2019 om 19:35
zondag 24 februari 2019 om 21:20
Ja hoor.NoPepsiPlease schreef: ↑24-02-2019 21:17Dat kan. In mijn omgeving was dit wel normaal, en na die eerste maanden kwamen we weer bij zinnen.
zondag 24 februari 2019 om 21:22
Ja dat vind ik ook bijzonder.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
zondag 24 februari 2019 om 21:22
zondag 24 februari 2019 om 21:23
Dat zeg ik ook niet. Maar als je heel veel vrouwen om je heen (tijdelijk) hebt zien veranderen in moeders die voortdurend bij hun jonge baby willen zijn, 6 jaar in de kinderopvang hebt gewerkt en daar toch elke keer weer moeders huilend de opvang hebt zien verlaten bij het wennen van hun baby (vaders hebben daar toch minder last van, die hormonen zijn ook zo sexistisch als wat ), en die baby'tjes zijn toch al wat ouder. Nou, dan kan je het je toch ook voorstellen dat het mij verbaasd dat ik hier ongeveer 90% zie reageren dat dit de normaalste zaak van de wereld is?
"I'd like a coke". " Is Pepsi ok?" " Is Monopolymoney ok?"
zondag 24 februari 2019 om 21:26
Deze snap ik niet? Je gelooft niet dat er vrouwen zijn die die eerste maanden bij hun baby willen zijn of dat ze na een paar maanden weer back to normaal gingen?
"I'd like a coke". " Is Pepsi ok?" " Is Monopolymoney ok?"
zondag 24 februari 2019 om 21:27
Ik zou toch nog even wat beter lezen. Ik had het zelf niet gedaan omdat ik na 4 weken zelf een totaal wrak was. En zo zijn er nog 100 redenen te bedenken om niet te gaan. Maar dat iemand anders een andere keuze maakt, daar vind ik niet zoveel van.NoPepsiPlease schreef: ↑24-02-2019 21:23Dat zeg ik ook niet. Maar als je heel veel vrouwen om je heen (tijdelijk) hebt zien veranderen in moeders die voortdurend bij hun jonge baby willen zijn, 6 jaar in de kinderopvang hebt gewerkt en daar toch elke keer weer moeders huilend de opvang hebt zien verlaten bij het wennen van hun baby (vaders hebben daar toch minder last van, die hormonen zijn ook zo sexistisch als wat ), en die baby'tjes zijn toch al wat ouder. Nou, dan kan je het je toch ook voorstellen dat het mij verbaasd dat ik hier ongeveer 90% zie reageren dat dit de normaalste zaak van de wereld is?
zondag 24 februari 2019 om 21:27
Je hebt niet voor niks een aantal maanden bevallingsverlof met mogelijkheid ouderschapsverlof. Dus huismusserig moederkloeken is uiteraard wel normaal. Heb zelfeen baby van 2 maanden en zou het niet kunnen ivm borstvoeding maar zou het niet willen ook. Kreeg van het ziekenhuis ook een folder ivm gentle sectio, baby wordt niet meer vanj de moeder gescheiden omdat uit onderzoek gebleken is dat dit beter zou zijn voor het kindje, stabielere hartslag, minder huilen, betere start borstvoeding etc. Dus onzin om te stellen dat de moeder zo snel al vervangbaar is.
Maar niet iedereen voelt zich hetzelfde na de bevalling en het is niet verboden zonder baby op reis te gaan, eigen keuze dus. Ik ken verder niemand die dat zo vroeg al deed dus een uitzondering is het wel.
Maar niet iedereen voelt zich hetzelfde na de bevalling en het is niet verboden zonder baby op reis te gaan, eigen keuze dus. Ik ken verder niemand die dat zo vroeg al deed dus een uitzondering is het wel.
jellycups01 wijzigde dit bericht op 24-02-2019 21:29
0.65% gewijzigd
zondag 24 februari 2019 om 21:27
Volgens mij zeggen de meesten: als het voor haar goed voelt is het geen probleem. Ik had het zelf niet gedaan, omdat mijn lijf nog absoluut niet aan reizen toe was. Maar ik weet ook dat er mensen zijn die helemaal fris en fruitig uit de bevalling komen. Blijkbaar is dit zo’n vrouw. Good for her, en dan vind ik hier niks raars aan nee.NoPepsiPlease schreef: ↑24-02-2019 21:23Dat zeg ik ook niet. Maar als je heel veel vrouwen om je heen (tijdelijk) hebt zien veranderen in moeders die voortdurend bij hun jonge baby willen zijn, 6 jaar in de kinderopvang hebt gewerkt en daar toch elke keer weer moeders huilend de opvang hebt zien verlaten bij het wennen van hun baby (vaders hebben daar toch minder last van, die hormonen zijn ook zo sexistisch als wat ), en die baby'tjes zijn toch al wat ouder. Nou, dan kan je het je toch ook voorstellen dat het mij verbaasd dat ik hier ongeveer 90% zie reageren dat dit de normaalste zaak van de wereld is?
zondag 24 februari 2019 om 21:29
Z0MER schreef: ↑24-02-2019 21:01Een baby wil zich veilig en geborgen voelen. Dat kan bij de moeder, maar dat kan ook bij een ander vertrouwd persoon. Mijn kinderen hebben nooit veel gehuild bij mijn ouders, als zij eens oppasten. Ging altijd prima, niet echt een verschil met thuis.
Met papa thuis is niet eens in mijn hoofd opgekomen, dat dit minder zou zijn. Hij was de eerste tijd ook thuis, dus misschien is dat het verschil geweest. Onze kinderen hebben zich vanaf het allereerste begin aan ons allebei gehecht.
En dit ook. Mijn man is in gelijke mate een primair hechtingsfiguur voor onze kinderen, vanaf dag 1.
Voor de oudste moet ik helaas zeggen dat hij zelfs de primaire verzorger en hechtingsfiguur was en ik er ergens achteraan bungelde, door medische problemen kon ik niet zoveel doen de eerste tijd. Dat heeft nog lang geduurd voor ik weer op gelijke hoogte stond voor mijn oudste.
Van begin af aan intens betrokken zijn bij de verzorging is onwijs belangrijk voor de vader-kind band.
Ik denk ook dat dat het verschil misschien is tussen de ‘die hard’ moederkoeken die hun kind geen dag alleen willen laten en de moeders die hun kinderen met gerust hart bij hun andere primaire hechtingspersoon achterlaten. Mijn kinderen als baby’s bij hun vader laten voelde voor mij hetzelfde als wanneer ik er zelf zou zijn.
zondag 24 februari 2019 om 21:33
Je baby voor het eerst achterlaten bij een opvang, waar je de leidsters amper kent, is totaal anders dan je baby thuis achterlaten bij de andere ouder, of bij je eigen moeder.NoPepsiPlease schreef: ↑24-02-2019 21:23Dat zeg ik ook niet. Maar als je heel veel vrouwen om je heen (tijdelijk) hebt zien veranderen in moeders die voortdurend bij hun jonge baby willen zijn, 6 jaar in de kinderopvang hebt gewerkt en daar toch elke keer weer moeders huilend de opvang hebt zien verlaten bij het wennen van hun baby (vaders hebben daar toch minder last van, die hormonen zijn ook zo sexistisch als wat ), en die baby'tjes zijn toch al wat ouder. Nou, dan kan je het je toch ook voorstellen dat het mij verbaasd dat ik hier ongeveer 90% zie reageren dat dit de normaalste zaak van de wereld is?
zondag 24 februari 2019 om 21:35
Als een baby maar aan 1 persoon hecht en dat ben jij zelf, dan lijkt het me inderdaad ook een stuk lastiger om weg te gaan. Het is dan alsof de gehele veiligheid waar de baby zich aan vastklampt wegvalt.Bedjeindezon schreef: ↑24-02-2019 21:29En dit ook. Mijn man is in gelijke mate een primair hechtingsfiguur voor onze kinderen, vanaf dag 1.
Voor de oudste moet ik helaas zeggen dat hij zelfs de primaire verzorger en hechtingsfiguur was en ik er ergens achteraan bungelde, door medische problemen kon ik niet zoveel doen de eerste tijd. Dat heeft nog lang geduurd voor ik weer op gelijke hoogte stond voor mijn oudste.
Van begin af aan intens betrokken zijn bij de verzorging is onwijs belangrijk voor de vader-kind band.
Ik denk ook dat dat het verschil misschien is tussen de ‘die hard’ moederkoeken die hun kind geen dag alleen willen laten en de moeders die hun kinderen met gerust hart bij hun andere primaire hechtingspersoon achterlaten. Mijn kinderen als baby’s bij hun vader laten voelde voor mij hetzelfde als wanneer ik er zelf zou zijn.
Voor mij voelde het hetzelfde als voor jou, mijn man staat op hetzelfde niveau als ik, daardoor is het nooit moeilijk geweest om weg te gaan.
zondag 24 februari 2019 om 21:35
Eerder sneller typen denk ik . De latere reacties zijn idd wat milder nu ik terug heb gelezen.SallySpectra* schreef: ↑24-02-2019 21:27Ik zou toch nog even wat beter lezen. Ik had het zelf niet gedaan omdat ik na 4 weken zelf een totaal wrak was. En zo zijn er nog 100 redenen te bedenken om niet te gaan. Maar dat iemand anders een andere keuze maakt, daar vind ik niet zoveel van.
"I'd like a coke". " Is Pepsi ok?" " Is Monopolymoney ok?"
zondag 24 februari 2019 om 21:38
jellycups01 schreef: ↑24-02-2019 21:27Je hebt niet voor niks een aantal maanden bevallingsverlof met mogelijkheid ouderschapsverlof. Dus huismusserig moederkloeken is uiteraard wel normaal.
Wat een gekke conclusie. Bevallingsverlof is in eerste instantie voor het herstel van de moeder en het op orde komen van het nieuwe gezin.
Het is gebaseerd op wanneer de vrouw weer in staat wordt geacht te kunnen werken.
Hoe zij zich daarbij voelt en hoe huismusserig ze is, is daarbij geen overweging.
Ik vond zelf mijn verlof veel te lang, het is dat ik fysiek steeds een wrak was na de bevalling maar mentaal gezien vond ik het thuiszitten echt verschrikkelijk. Ik ben nu weer zwanger en zie er serieus tegenop. Ik overweeg om dit keer eerder al een paar ochtendjes naar mijn werk te gaan. Ik heb meerdere vriendinnen die hun verlof zeker geen feest vonden en na 2 maanden tegen de muren opliepen.
Dus of huismussen en moederkloeken nou ‘normaal’ is? Wat is normaal? Ieders eigen gevoel hierin lijkt me normaal.
zondag 24 februari 2019 om 21:43
En ik snap niet dat verse moeders zich zo laten leiden door die vermeende dot hormonen.NoPepsiPlease schreef: ↑24-02-2019 20:47Ik verbaas me er dan weer over dat iedereen dat zo gewoon vindt. Leven en laten leven hoor, dus als de moeder (of vader) in kwestie zich daar goed bij voelt moet ze het vooral doen. Maar ik weet van mezelf, en de roedel moeders die ik destijds om me heen had verzameld, dat ik die eerste tijd dankzij een flinke dot hormonen was veranderd van een stoer wief in een huismus die het liefst de hele dag aan baby vastgeplakt zat. Geen haar op mijn hoofd dat ik in die eerste maanden mijn baby een nacht zou missen, laat staan vijf!
Nogmaals, geen waardeoordeel. Ik ben oprecht verbaasd.
Je hebt toch ook nog je gezonde verstand?
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
zondag 24 februari 2019 om 21:44
Dat dwangmatige moederkloek gedoe waar iedere moeder aan moet voldoen. Ik krijg er echt de kriebels van.
Ik was blij als ik mijn kind af en toe aan mijn man, of mijn moeder kon geven. Zij konden ook met haar lopen en haar geruststellen en haar wiegen. Ik kan daar echt niks kwaads in zien.
Bizar hoe rigide de regeltjes zijn, waar je als moeder aan moet voldoen.
Ik was blij als ik mijn kind af en toe aan mijn man, of mijn moeder kon geven. Zij konden ook met haar lopen en haar geruststellen en haar wiegen. Ik kan daar echt niks kwaads in zien.
Bizar hoe rigide de regeltjes zijn, waar je als moeder aan moet voldoen.
zondag 24 februari 2019 om 21:45
Betty_Slocombe schreef: ↑24-02-2019 21:15TO, als jij het zo ernstig vindt, dan doe je het zelf toch gewoon anders. Ik snap je precies, ik heb hetzelfde gevoel bij mensen die halvamel in hun koffie doen. Het zal allemaal wel niets uitmaken en het is natuurlijk ook een zuivelproduct, maar het is toch anders. Ik weet het niet, ik heb er een rottig gevoel bij.
zondag 24 februari 2019 om 21:45
Zoveel reacties in de trant van ‘niet veroordelen’ maar dan tegelijkertijd de moeders die het zich niet voor kunnen stellen ‘moederkloeken zonder leven’ etc noemen. Juist 
On topic:
Nou, ik ken ook een moeder die zoiets heeft gedaan en vooralsnog lijkt het wel goed gekomen te zijn met de hechting. Zolang er hechtingsfiguren in de buurt blijven en de ‘scheiding’ kortdurend is, is er niet veel aan de hand.
Zelf kan ik het me niet voorstellen en denk ik dat er zeker een verschil is in moederinstinct / oergevoel / hoe je t ook wil noemen tussen moeders. De een gaat wel makkelijk een week weg, de ander niet. De ene moeder kan de signalen /behoeften van haar baby beter kan lezen dan de ander. De ene moeder gaat ondanks kloven / borstontsteking of wat dan ook vol voor bv en er zijn moeders die zeggen ‘ik begin niet aan bv want daar worden mn borsten lelijk van’ ongeacht of het wel of niet beter is voor baby (nee ik wil die discussie hier écht niet starten, het is maar een voorbeeld). De ene moeder wil er zoveel mogelijk voor haar kind zijn, de andere moeder heeft er geen probleem mee om kind 5 dagen naar de opvang te brengen.
En we kunnen hier dan heel schijnheilig ‘geen oordeel’ gaan roepen, maar lees eens goed.. iedereen vindt van alles van elkaar. En dat moet kunnen, vind ik
On topic:
Nou, ik ken ook een moeder die zoiets heeft gedaan en vooralsnog lijkt het wel goed gekomen te zijn met de hechting. Zolang er hechtingsfiguren in de buurt blijven en de ‘scheiding’ kortdurend is, is er niet veel aan de hand.
Zelf kan ik het me niet voorstellen en denk ik dat er zeker een verschil is in moederinstinct / oergevoel / hoe je t ook wil noemen tussen moeders. De een gaat wel makkelijk een week weg, de ander niet. De ene moeder kan de signalen /behoeften van haar baby beter kan lezen dan de ander. De ene moeder gaat ondanks kloven / borstontsteking of wat dan ook vol voor bv en er zijn moeders die zeggen ‘ik begin niet aan bv want daar worden mn borsten lelijk van’ ongeacht of het wel of niet beter is voor baby (nee ik wil die discussie hier écht niet starten, het is maar een voorbeeld). De ene moeder wil er zoveel mogelijk voor haar kind zijn, de andere moeder heeft er geen probleem mee om kind 5 dagen naar de opvang te brengen.
En we kunnen hier dan heel schijnheilig ‘geen oordeel’ gaan roepen, maar lees eens goed.. iedereen vindt van alles van elkaar. En dat moet kunnen, vind ik
Behold, the field in which I grow my fucks. Lay thine eyes upon it.. thou shalt see that it is barren!
zondag 24 februari 2019 om 21:46
zondag 24 februari 2019 om 21:53
Ik zou het in eerste instantie verschrikkelijk vinden als een vriendin van mij zich zo bemoeit met wat wel en niet goed is voor mijn kind.
Mijn partner moest ook na 3 weken weer regelmatig voor 5 dagen naar het buitenland. Nou mijn zoon is niet bij m weg te slaan, dus hechting zit wel goed hoor.
Als zij denkt dat dit haar goed doet dan moet ze lekker gaan. De één kan dit ba 1 maand al en bij de ander duurt het 3 jaar.
Als ze het niet trekt dan kan ze toch gewoon eerder terug komen?
Ik zou me om het kind niet zo druk maken. Ziet papa elke dag En de oma's zullen vast ook genoeg aandacht geven.
Mijn partner moest ook na 3 weken weer regelmatig voor 5 dagen naar het buitenland. Nou mijn zoon is niet bij m weg te slaan, dus hechting zit wel goed hoor.
Als zij denkt dat dit haar goed doet dan moet ze lekker gaan. De één kan dit ba 1 maand al en bij de ander duurt het 3 jaar.
Als ze het niet trekt dan kan ze toch gewoon eerder terug komen?
Ik zou me om het kind niet zo druk maken. Ziet papa elke dag En de oma's zullen vast ook genoeg aandacht geven.
zondag 24 februari 2019 om 21:56
Och, ja. Die hormonen, dat zijn pas keiharde bitches. En dan zeggen dat je daar van die fijne moedergevoelens van krijgt, dat verschilt dus nogal.Betty_Slocombe schreef: ↑24-02-2019 21:48Overigens heb ik bepaald geen goede ervaring met hormonen en zwangerschap. Zou wat geweest zijn als ik echt naar mijn gevoelens geluisterd had toen.
Ik snap niet dat moeders niet gewoon kunnen begrijpen dat niet alle moeders hetzelfde zijn? Dat niet iedereen dezelfde ideeën heeft een dezelfde gevoelens?
En de rol van de vader verschilt ook behoorlijk. Ik ken genoeg vaders waarbij ik mijn baby van een paar maanden inderdaad nooit achter had gelaten, omdat hij er nooit is en nog niet eens weet hoe je een luier moet omdoen (of het gewoon niet wíl weten). Natuurlijk blijf je dan angstvallig bij je baby in de buurt.
Maar er bestaan ook genoeg fantastische vaders, die in de eerste weken alles doen en meekrijgen en waarbij je de baby dus gerust kunt achterlaten. Waarbij de baby zich net zo vertrouwd voelt.
Dat maakt nogal verschil uit.
zondag 24 februari 2019 om 21:56
Nee, is geen gekke conclusie. Bevallingsverlof is er ook gewoon om die eerste tijd bij je baby te zijn, borstvoeding op te starten als je dat wil enz. Ouderschapsverlof ligt in het verlengde daarvan. Prima dat er ook vrouwen zijn die liefst gelijk weer aan de slag willen maar dat maakt het niet ineens overbodig om wel zelf bij je baby te willen zijn, dat is het enige wat ik daarmee wil zeggen.Bedjeindezon schreef: ↑24-02-2019 21:38Wat een gekke conclusie. Bevallingsverlof is in eerste instantie voor het herstel van de moeder en het op orde komen van het nieuwe gezin.
Het is gebaseerd op wanneer de vrouw weer in staat wordt geacht te kunnen werken.
Hoe zij zich daarbij voelt en hoe huismusserig ze is, is daarbij geen overweging.
Ik vond zelf mijn verlof veel te lang, het is dat ik fysiek steeds een wrak was na de bevalling maar mentaal gezien vond ik het thuiszitten echt verschrikkelijk. Ik ben nu weer zwanger en zie er serieus tegenop. Ik overweeg om dit keer eerder al een paar ochtendjes naar mijn werk te gaan. Ik heb meerdere vriendinnen die hun verlof zeker geen feest vonden en na 2 maanden tegen de muren opliepen.
Dus of huismussen en moederkloeken nou ‘normaal’ is? Wat is normaal? Ieders eigen gevoel hierin lijkt me normaal.
zondag 24 februari 2019 om 21:56
Waarom moet je jezelf als moeder constant met allerlei dieren vergelijken? Wie de fuck noemt zichzelf nou een paradijsvogel?!SadButTrue999 schreef: ↑24-02-2019 21:06Hoezo niet? De eerste weken heb je gewoon maar te luisteren naar je hormonen.
Ik wel tenminste... en die huismus was na een paar maanden gewoon weer een paradijsvogel die opgelucht naar haar werk ging: even weer gewoon mezelf zijn, geen 'mamma'.
Om nog maar te zwijgen over de bv die je bijna dwingt om je kind in de buurt te hebben. Ooit stuwing gehad?
Is geen pretje, heel fijn om dan je baby aan de borst te leggen. Op de zgn. regeldagen ook trouwens.
