Kinderen
alle pijlers
Baby en peuter: lange dagen en angstige gevoelens
dinsdag 21 januari 2020 om 17:12
Het is lang geleden dat ik een topic heb geopend of zelfs maar heb ingelogd, maar ik zit enorm met iets.
9 weken geleden is mijn dochtertje geboren en ik heb ook een zoontje van 3. Ik ervaar de dagen als enorm zwaar: ik weet niet goed hoe ik mijn zoontje moet vermaken - die middenin een heftige peuterpuberteit zit - en tegelijkertijd het ritme met mijn dochtertje moet opbouwen. Dit geeft me zoveel stress, dat ik continu met wanhoops- en angstgevoelens rondloop.
Ik ben sowieso niet een type van ‘go with the flow’ en dat zit me momenteel ontzettend in de weg. Ik kan mezelf helemaal opvreten met de gedachte wat er allemaal ‘verkeerd’ kan gaan. En ik zie enorm op tegen de lange dagen. Het grijze en koude weer helpt ook niet mee.
Ik herken deze gevoelens heel erg van na de geboorte van mijn zoontje. Die zijn toen overgegaan (deels vanzelf, al heb ik uiteindelijk ook een psycholoog ingeschakeld), maar dat heeft wel maanden geduurd. Ik dacht dat ik nu voorbereid was op deze periode, maar helaas dus niet.
Er zit nog heel veel meer in mijn hoofd, maar ik weet het even niet meer eruit te krijgen.
Wie herkent dit? Hoe kan ik dit verhelpen? En wat doe je op een dag met een peuter en een baby die volstrekt tegenstrijdige behoeftes hebben?
9 weken geleden is mijn dochtertje geboren en ik heb ook een zoontje van 3. Ik ervaar de dagen als enorm zwaar: ik weet niet goed hoe ik mijn zoontje moet vermaken - die middenin een heftige peuterpuberteit zit - en tegelijkertijd het ritme met mijn dochtertje moet opbouwen. Dit geeft me zoveel stress, dat ik continu met wanhoops- en angstgevoelens rondloop.
Ik ben sowieso niet een type van ‘go with the flow’ en dat zit me momenteel ontzettend in de weg. Ik kan mezelf helemaal opvreten met de gedachte wat er allemaal ‘verkeerd’ kan gaan. En ik zie enorm op tegen de lange dagen. Het grijze en koude weer helpt ook niet mee.
Ik herken deze gevoelens heel erg van na de geboorte van mijn zoontje. Die zijn toen overgegaan (deels vanzelf, al heb ik uiteindelijk ook een psycholoog ingeschakeld), maar dat heeft wel maanden geduurd. Ik dacht dat ik nu voorbereid was op deze periode, maar helaas dus niet.
Er zit nog heel veel meer in mijn hoofd, maar ik weet het even niet meer eruit te krijgen.
Wie herkent dit? Hoe kan ik dit verhelpen? En wat doe je op een dag met een peuter en een baby die volstrekt tegenstrijdige behoeftes hebben?
maandag 27 januari 2020 om 15:46
Baby in bed laten slapen is de beste oplossing maar als dat niet lukte dan werd het wandelen hier.
Ik ging dan met de auto naar een natuurgebied in de buurt waar ook een leuk cafe zat met kinderhoek en speeltuin. Weer of geen weer.
Regenkleding aan, Regenhoes voor kinderwagen mee, peuter laarsjes en een waterdichte jas en broek aan (Lidl online shop!). Een bal mee, een stepje mee en een meerijdplankje aan de wagen en gaan. Investeren in goede, praktische buitenkleding is echt de moeite waard!
Koop een luiertas die aan de wagen kan, een klein thermosflesje, een broodtrommel voor de peuter.
Zorg dat je brood mee hebt, drinken, een handdoek voor viezigheid of natte glijbanen, een handdoek in het autostoeltje. Jaja, ik ben expert inmiddels
Urenlang heb ik met ze gewandeld op die manier.
Het is even wat voorbereiding voor je weg bent maar dan kan je ook de hele dag op pad (zet alles ‘s avonds klaar). Op de terugweg in de auto sliep peuter dan lekker en dan reed ik een uurtje rond of ging ik op een parkeerplaats staan met twee slapende kinderen. Rust.
En dan nog even door naar een kennis voor een bakje koffie ofzo en de dag was alweer voorbij. En van buiten zijn en bewegen wordt je toch altijd vrolijker dan van thuis zitten, en peuters ook.
Ik ging dan met de auto naar een natuurgebied in de buurt waar ook een leuk cafe zat met kinderhoek en speeltuin. Weer of geen weer.
Regenkleding aan, Regenhoes voor kinderwagen mee, peuter laarsjes en een waterdichte jas en broek aan (Lidl online shop!). Een bal mee, een stepje mee en een meerijdplankje aan de wagen en gaan. Investeren in goede, praktische buitenkleding is echt de moeite waard!
Koop een luiertas die aan de wagen kan, een klein thermosflesje, een broodtrommel voor de peuter.
Zorg dat je brood mee hebt, drinken, een handdoek voor viezigheid of natte glijbanen, een handdoek in het autostoeltje. Jaja, ik ben expert inmiddels
Urenlang heb ik met ze gewandeld op die manier.
Het is even wat voorbereiding voor je weg bent maar dan kan je ook de hele dag op pad (zet alles ‘s avonds klaar). Op de terugweg in de auto sliep peuter dan lekker en dan reed ik een uurtje rond of ging ik op een parkeerplaats staan met twee slapende kinderen. Rust.
En dan nog even door naar een kennis voor een bakje koffie ofzo en de dag was alweer voorbij. En van buiten zijn en bewegen wordt je toch altijd vrolijker dan van thuis zitten, en peuters ook.
maandag 27 januari 2020 om 19:51
+1 dit deed ik ook altijd en ook nu ga ik veel met ze naar buiten. Ook een vaste structuur in de dag maken. Als je via Bol bijv nog aan het boek van Jools Oliver kan komen is dat ook de moeite waard, zij geeft veel tips.Dubbeljus schreef: ↑27-01-2020 15:46Baby in bed laten slapen is de beste oplossing maar als dat niet lukte dan werd het wandelen hier.
Ik ging dan met de auto naar een natuurgebied in de buurt waar ook een leuk cafe zat met kinderhoek en speeltuin. Weer of geen weer.
Regenkleding aan, Regenhoes voor kinderwagen mee, peuter laarsjes en een waterdichte jas en broek aan (Lidl online shop!). Een bal mee, een stepje mee en een meerijdplankje aan de wagen en gaan. Investeren in goede, praktische buitenkleding is echt de moeite waard!
Koop een luiertas die aan de wagen kan, een klein thermosflesje, een broodtrommel voor de peuter.
Zorg dat je brood mee hebt, drinken, een handdoek voor viezigheid of natte glijbanen, een handdoek in het autostoeltje. Jaja, ik ben expert inmiddels
Urenlang heb ik met ze gewandeld op die manier.
Het is even wat voorbereiding voor je weg bent maar dan kan je ook de hele dag op pad (zet alles ‘s avonds klaar). Op de terugweg in de auto sliep peuter dan lekker en dan reed ik een uurtje rond of ging ik op een parkeerplaats staan met twee slapende kinderen. Rust.
En dan nog even door naar een kennis voor een bakje koffie ofzo en de dag was alweer voorbij. En van buiten zijn en bewegen wordt je toch altijd vrolijker dan van thuis zitten, en peuters ook.
dinsdag 28 januari 2020 om 10:19
Jij bent je ergste criticus. Wees liever voor jezelf. Dit is een zware tijd, doe alles om het jezelf makkelijker te maken. Ze je oudste voor de tv als je baby naar bed brengt, laat baby lekker in de wagen slapen. Ze krijgen er niets van als de structuur nu even ontbreekt. Doe gewoon wat werkt en waar jij de minste stress van krijgt. Verdeel de dag verder in blokken, ga ochtend óf middag iets doen en doe het andere dagdeel zo weinig mogelijk.
Bedenk dingen die je met oudste kunt doen, zodat die elke dag even 1 op 1 aandacht heeft. Dat scheelt ook schuldgevoel als je vaker de tv aanzet. Dat is nu een hulpmiddel.
Oh en, het is een fase, het gaat voorbij. Echt. Je komt er doorheen. Ga, als vader thuis is, uitgebreid douchen en een dutje doen, om op te laden.
Bedenk dingen die je met oudste kunt doen, zodat die elke dag even 1 op 1 aandacht heeft. Dat scheelt ook schuldgevoel als je vaker de tv aanzet. Dat is nu een hulpmiddel.
Oh en, het is een fase, het gaat voorbij. Echt. Je komt er doorheen. Ga, als vader thuis is, uitgebreid douchen en een dutje doen, om op te laden.
dinsdag 28 januari 2020 om 14:11
Dank voor jullie reacties allemaal, er zitten fijne tips tussen!
Vorige week zag ik het allemaal echt niet zitten. Maar dit topic en het praten met andere mensen heeft me doen realiseren dat ik niet de enige ben die dit zwaar vindt. En hoewel dat geen oplossing is, helpt dat toch al zo veel!
En ik denk dat ik ook beter voor mezelf moet zorgen, af en toe iets voor mezelf moet gaan doen. Dat heb ik de laatste 2,5 maand niet gedaan en dat breekt ook op.
Vorige week zag ik het allemaal echt niet zitten. Maar dit topic en het praten met andere mensen heeft me doen realiseren dat ik niet de enige ben die dit zwaar vindt. En hoewel dat geen oplossing is, helpt dat toch al zo veel!
En ik denk dat ik ook beter voor mezelf moet zorgen, af en toe iets voor mezelf moet gaan doen. Dat heb ik de laatste 2,5 maand niet gedaan en dat breekt ook op.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
