Kinderen
alle pijlers
Bewust kindvrij sinds 2010, deel 25
woensdag 9 oktober 2019 om 23:19
Wij gaan er ook vanuit dat we eenzaam en alleen sterven en dus maken we nu zoveel mogelijk herinneringen zodat je nog een beetje kan nagenieten want oud betekent voor mij eigenlijk ook dat je fysiek nog maar weinig kan. Ik denker echter nooit aan, het heeft weinig zin om te piekeren over een periode in je leven die je misschien niet eens haalt.
woensdag 9 oktober 2019 om 23:28
Ik heb die angst ook wel. Maar ik vind het ook geen reden om kinderen te krijgen en het is zeker geen garantie. Zelf amper contact met mijn vader en dan niet eens in real life. Of ik hem ga verzorgen later, geen idee. Weet niet of hij dat überhaupt zou willen. Na de scheiding van mijn ouders heeft hij me laten vallen. Hij schreef wel eens terug echt contact te willen, maar neemt verder geen stappen. Dan doe ik dat ook niet.Blijenvrij schreef: ↑09-10-2019 19:02Dit is wel een beetje mijn angst. Veel mensen om mij heen zijn ouder, stel dat ik alleen overblijf? Wie zorgt dan voor mij? Ik kan goed met mijn neefjes en nichtjes, maar ik verwacht niet daar later nog veel contact mee te hebben, en zeker niet dat ze voor mij gaan zorgen.
Is dit ook een angst van jullie? En hoe ga je daar mee om?
donderdag 10 oktober 2019 om 09:06
Het punt is dat dát echt niet zo makkelijk gaat als je fysiek hulp nodig hebt. Je komt niet zomaar meer van alles en nog wat in aanmerking. Die tijd is geweest. Bij mensen in de omgeving die zorg nodig hebben, is de geleverde zorg gewoon niet voldoende. En als er geen mantelzorgers zijn, komt het vaak gewoon niet goed en ook in een bejaardentehuis of een serviceflat is de zorg gewoon niet altijd voldoende.Tinkerbell1988 schreef: ↑09-10-2019 19:36Als je echt hulp nodig hebt, er zijn verzorgers aan huis, serviceflats, bejaardentehuis...
Vrienden wil je hebben als je een praatje wilt maken
Ik begrijp jouw gevoel wel. Ik sta er net zo in, maar ik zie bijvoorbeeld dat mijn ouders hulp krijgen van ons (de kinderen). Vooral met dingen die gewoon ingewikkeld voor ze zijn, is het fijn voor ze dat wij er zijn. Hulp vragen vinden veel mensen lastig. En ze zijn ook gewoon niet vaardig om uit te zoeken waar ze eventueel met een vraag terecht kunnen. Misschien moet ik tzt gewoon een man zoeken die 20 jaar jonger is of zo.Blijenvrij schreef: ↑09-10-2019 21:17Begrijp me goed, ik sta volledig achter mijn keuzes, maar ik denk heus wel eens aan later. En grote kans dat het anders gaat dan waar ik mij nu druk om maak. Komt ook omdat ik nu een paar oudere mensen in mijn omgeving heb waar iets mee is en die door hun kinderen worden geholpen. Gelukkig ben ik zo gezond als een vis, maar toch.
En kinderen zijn inderdaad geen garantie, vind het overigens een van de slechtste reden om een kind te krijgen.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 10 oktober 2019 om 09:20
Daarom hoop ik juist dat tegen de tijd dat ik oud ben, zonder kinderen om op terug te vallen, dat er in dit land wat luchtiger wordt omgegaan met euthanasie. Mijn ideale einde hou ik zelf graag in de hand. Als ik vind dat het goed is geweest, moet er een prettige manier zijn om eruit te stappen en dan moet ik daar ook hulp voor kunnen vragen. Moet ik natuurlijk niet gaan dementeren voor die tijd, anders ben je als kinderloze verloren.dianaf schreef: ↑10-10-2019 09:06Het punt is dat dát echt niet zo makkelijk gaat als je fysiek hulp nodig hebt. Je komt niet zomaar meer van alles en nog wat in aanmerking. Die tijd is geweest. Bij mensen in de omgeving die zorg nodig hebben, is de geleverde zorg gewoon niet voldoende. En als er geen mantelzorgers zijn, komt het vaak gewoon niet goed en ook in een bejaardentehuis of een serviceflat is de zorg gewoon niet altijd voldoende.
donderdag 10 oktober 2019 om 09:24
dianaf schreef: ↑10-10-2019 09:06Het punt is dat dát echt niet zo makkelijk gaat als je fysiek hulp nodig hebt. Je komt niet zomaar meer van alles en nog wat in aanmerking. Die tijd is geweest. Bij mensen in de omgeving die zorg nodig hebben, is de geleverde zorg gewoon niet voldoende. En als er geen mantelzorgers zijn, komt het vaak gewoon niet goed en ook in een bejaardentehuis of een serviceflat is de zorg gewoon niet altijd voldoende.
Ik begrijp jouw gevoel wel. Ik sta er net zo in, maar ik zie bijvoorbeeld dat mijn ouders hulp krijgen van ons (de kinderen). Vooral met dingen die gewoon ingewikkeld voor ze zijn, is het fijn voor ze dat wij er zijn. Hulp vragen vinden veel mensen lastig. En ze zijn ook gewoon niet vaardig om uit te zoeken waar ze eventueel met een vraag terecht kunnen. Misschien moet ik tzt gewoon een man zoeken die 20 jaar jonger is of zo.
Dit inderdaad. Maar ik zie nu de gevallen waarin kinderen dit wel doen, er zullen zat gevallen zijn waarin dit niet gebeurt.
Ik denk dan wel eens: stel dat ik ergens alleen woon, en ik word dement. Dat heb je zelf meestal niet in de gaten. En dan? Er komt een moment dat het niet meer gaat. Dat je vervuillt of gekke dingen gaat doen. Wie helpt mij. Maar ergens weet ik dat er vaak een oplossing is in misschien een buur, die dan instanties kan inschakelen. Dan hang je af van je sociale medemens, en dan hoop je dat je dan zo iemand in je omgeving hebt.
En ik zou zeker geen ander willen belasten met mijn problemen, zo ben ik niet. Als je je er nog bewust van bent kun je misschien hulp inkopen.
Maar ik weet ook: ik moet dit soort gedachtes loslaten, het komt toch altijd weer anders.
@Doeslief
donderdag 10 oktober 2019 om 10:26
Als je gaat dementeren ben je sowieso de sjaak. Want als je niet op tijd aangeeft euthanasie te willen, ben je gewoon te laat.Puz_n_Boots schreef: ↑10-10-2019 09:20Daarom hoop ik juist dat tegen de tijd dat ik oud ben, zonder kinderen om op terug te vallen, dat er in dit land wat luchtiger wordt omgegaan met euthanasie. Mijn ideale einde hou ik zelf graag in de hand. Als ik vind dat het goed is geweest, moet er een prettige manier zijn om eruit te stappen en dan moet ik daar ook hulp voor kunnen vragen. Moet ik natuurlijk niet gaan dementeren voor die tijd, anders ben je als kinderloze verloren.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 10 oktober 2019 om 11:35
Pff, ouders. Dat gaat nog wat worden als ze écht zorg nodig hebben.
Mijn vader kwakkelt de laatste jaren behoorlijk met zijn gezondheid. Mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader is opnieuw getrouwd daarna. Met zijn vrouw kan ik het niet goed vinden (zacht uitgedrukt) maar ik vind het wel fijn dat hij nu niet alleen woont.
Mijn moeder is nog redelijk gezond maar er gaat zeker een tijd komen dat het minder met haar gaat. Ik heb geen goede band met haar en ik heb mezelf voorgenomen om niet voor haar te gaan zorgen. Dat klinkt misschien heel hard maar als wij teveel in dezelfde ruimte zijn gaat het verkeerd.
Maargoed, we zien het tegen die tijd wel.
Tegenwoordig is het ook drama met de zorg helaas. Ik werk als thuishulp en kom genoeg schrijnende situaties tegen
Sommige klanten willen meer hulp maar de gemeente werkt niet bepaald mee. De kinderen moeten het maar oplossen. Tja.....
Mijn vader kwakkelt de laatste jaren behoorlijk met zijn gezondheid. Mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader is opnieuw getrouwd daarna. Met zijn vrouw kan ik het niet goed vinden (zacht uitgedrukt) maar ik vind het wel fijn dat hij nu niet alleen woont.
Mijn moeder is nog redelijk gezond maar er gaat zeker een tijd komen dat het minder met haar gaat. Ik heb geen goede band met haar en ik heb mezelf voorgenomen om niet voor haar te gaan zorgen. Dat klinkt misschien heel hard maar als wij teveel in dezelfde ruimte zijn gaat het verkeerd.
Maargoed, we zien het tegen die tijd wel.
Tegenwoordig is het ook drama met de zorg helaas. Ik werk als thuishulp en kom genoeg schrijnende situaties tegen
Sommige klanten willen meer hulp maar de gemeente werkt niet bepaald mee. De kinderen moeten het maar oplossen. Tja.....
donderdag 10 oktober 2019 om 12:00
Kwebbeltje, ik snap jouw punt. Het is nog iets anders om voor je ouders te zorgen of hen te helpen als de band gewoon goed is. Maar ook als die band niet goed is, dan verwacht men dat je dát wel voor je ouders over hebt. 
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 10 oktober 2019 om 15:39
Klopt, 'want het zijn toch je ouders'
Als mijn vader alleenstaand was, had ik hem met alle liefde willen helpen. Helaas woont er een stoorzender bij hem in huis dus die optie is er niet.
donderdag 10 oktober 2019 om 15:43
Op zich is dat wel gerusstellend als je vader hulpbehoevend wordt, dan kan deze "stoorzender" hem (hopelijk) bijstaan en zul jij enigzins verlicht worden in de zorg. Als mijn moeder eerder sterft dan mijn vader hoop ik juist dat mijn vader snel een nieuwe vrouw vindt. Of ik die vrouw mag of niet, weegt voor mij minder zwaar dan de wetenschap dat mijn vader het geluk weer heeft gevonden bij deze vrouw.Kwebbeltje91 schreef: ↑10-10-2019 15:39Klopt, 'want het zijn toch je ouders'
Als mijn vader alleenstaand was, had ik hem met alle liefde willen helpen. Helaas woont er een stoorzender bij hem in huis dus die optie is er niet.
donderdag 10 oktober 2019 om 18:20
Dit inderdaad.Puz_n_Boots schreef: ↑10-10-2019 09:20Daarom hoop ik juist dat tegen de tijd dat ik oud ben, zonder kinderen om op terug te vallen, dat er in dit land wat luchtiger wordt omgegaan met euthanasie. Mijn ideale einde hou ik zelf graag in de hand. Als ik vind dat het goed is geweest, moet er een prettige manier zijn om eruit te stappen en dan moet ik daar ook hulp voor kunnen vragen. Moet ik natuurlijk niet gaan dementeren voor die tijd, anders ben je als kinderloze verloren.
donderdag 10 oktober 2019 om 20:15
Ja klopt, dat is ook zo. Dat doet ze nu ook.Puz_n_Boots schreef: ↑10-10-2019 15:43Op zich is dat wel gerusstellend als je vader hulpbehoevend wordt, dan kan deze "stoorzender" hem (hopelijk) bijstaan en zul jij enigzins verlicht worden in de zorg. Als mijn moeder eerder sterft dan mijn vader hoop ik juist dat mijn vader snel een nieuwe vrouw vindt. Of ik die vrouw mag of niet, weegt voor mij minder zwaar dan de wetenschap dat mijn vader het geluk weer heeft gevonden bij deze vrouw.
En het is ook een voordeel hoe ze nu wonen. Proffesionele hulp is wel in de buurt daar.
Het blijft toch wel altijd een beetje dubbel. Ik ga nu teveel offtopic denk ik, excuses. Maar aan de ene kant vind ik het fijn om een eind uit de buurt te wonen van mijn vader, maar aan de andere kant ook weer niet, puur vanwege bovenstaande. Al heb ik nu wel het geluk dat ik mobieler ben, dus mochten ze nu bellen dat het foute boel is, dan kan ik er meteen naartoe.
Toen ik afhankelijk was van OV was dat echt een drama. Hier in de avond rijdt niks, en voordat je er bent, ben je zo een paar uur verder.
donderdag 10 oktober 2019 om 21:41
Dit is ook precies mijn punt. Grootouder leed al enkele jaren aan dementie. Pas toen na herhaaldelijke bezoeken aan arts aantoond was dat er echt verslechtering was kwam er een urgentieverklaring. Het klinkt hard maar zonder dooie geen plek voor grootouder! Kortom dat was nog 7 maanden op de wachtlijst. In totaal een jaar van episodes met totale verwarring, verdwalen (politie die grootouder aantrof en thuisbracht), slecht voor zichzelf zorgen, niet meer weten wanneer gegeten/medicijnen genomen etc. Er moet dan gewoon 24/7 iemand bij. De participatiemaatschappij verwacht ook gewoon dat je voor je ouders en grootouders opstaat als ze hulp nodig hebben en optreed als mantelzorger.dianaf schreef: ↑10-10-2019 09:06Het punt is dat dát echt niet zo makkelijk gaat als je fysiek hulp nodig hebt. Je komt niet zomaar meer van alles en nog wat in aanmerking. Die tijd is geweest. Bij mensen in de omgeving die zorg nodig hebben, is de geleverde zorg gewoon niet voldoende. En als er geen mantelzorgers zijn, komt het vaak gewoon niet goed en ook in een bejaardentehuis of een serviceflat is de zorg gewoon niet altijd voldoende.
donderdag 10 oktober 2019 om 21:49
Dat zelfde heb ik ook. Mijn sibling en ik wonen beide op loopafstand van onze ouders. Allemaal op een kluitje zou je kunnen zeggen, waar ik om eerlijk te zijn ook langzaamaan spijt van begin te krijgen. Was beter geweest voor mij om wat verder af te gaan wonen. We hebben dan ook verhuiswensen, maar nog niet echt plannen. Nu was ik altijd op 2 minuten daar, dan zal ik wat langer moeten rijden. Mijn ouders staan dan ook niet te juichen om mijn verhuiswensen.Kwebbeltje91 schreef: ↑10-10-2019 20:15Ja klopt, dat is ook zo. Dat doet ze nu ook.
En het is ook een voordeel hoe ze nu wonen. Proffesionele hulp is wel in de buurt daar.
Het blijft toch wel altijd een beetje dubbel. Ik ga nu teveel offtopic denk ik, excuses. Maar aan de ene kant vind ik het fijn om een eind uit de buurt te wonen van mijn vader, maar aan de andere kant ook weer niet, puur vanwege bovenstaande. Al heb ik nu wel het geluk dat ik mobieler ben, dus mochten ze nu bellen dat het foute boel is, dan kan ik er meteen naartoe.
Toen ik afhankelijk was van OV was dat echt een drama. Hier in de avond rijdt niks, en voordat je er bent, ben je zo een paar uur verder.
donderdag 10 oktober 2019 om 21:56
Jep, hier hetzelfde. Ik ben echt blij dat ik mijn eigen leven nu aan het opbouwen ben. Geen fijne jeugd gehad, veel gezeur in de familie. Ik heb daar gewoon geen trek meer in. Ik moet er echt niet aan denken om dichtbij mijn ouders te wonen. En zometeen ook niet, als ze ouder zijn en echt dagelijks zorg nodig hebben. Ik ben zelf eind 20 en mijn ouders zijn dus nog niet zo oud.Puz_n_Boots schreef: ↑10-10-2019 21:49Dat zelfde heb ik ook. Mijn sibling en ik wonen beide op loopafstand van onze ouders. Allemaal op een kluitje zou je kunnen zeggen, waar ik om eerlijk te zijn ook langzaamaan spijt van begin te krijgen. Was beter geweest voor mij om wat verder af te gaan wonen. We hebben dan ook verhuiswensen, maar nog niet echt plannen. Nu was ik altijd op 2 minuten daar, dan zal ik wat langer moeten rijden. Mijn ouders staan dan ook niet te juichen om mijn verhuiswensen.
Het is eigenlijk ook gewoon rouwen om je levende ouders. Triest, maar ik heb me er inmiddels bij neergelegd.
vrijdag 11 oktober 2019 om 07:45
Even iets heel anders: wie van jullie is tante/oom en wordt geacht flink uit te pakken voor de neefjes en nichtjes komend seizoen (sinterklaas, kerst, etc)? En zo ja: welk budget per kind geven jullie hier ongeveer aan uit? Ik vind zelf 20 euro een mooi bedrag. Niet zozeer omdat ik niet meer kan betalen, maar meer omdat ik er niet meer aan wil uitgeven. Ik erger me er zo aan dat speelgoed zo verdomde duur is.
vrijdag 11 oktober 2019 om 07:54
Blij dat ik dat niet hoef! Zou sowieso alles met kinderen overslaan, dus zeker sinterklaas. Aan mij zouden ze geen goeie tante hebben dus. Maar in geval ik een zus had gehad die wilde gaan baren had ze dat op voorhand wel geweten.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
vrijdag 11 oktober 2019 om 07:57
Dat zou ik ook te dichtbij vinden. Ik woon op 10 autominuten. Daar voel ik me goed bij.Puz_n_Boots schreef: ↑10-10-2019 21:49Dat zelfde heb ik ook. Mijn sibling en ik wonen beide op loopafstand van onze ouders. Allemaal op een kluitje zou je kunnen zeggen, waar ik om eerlijk te zijn ook langzaamaan spijt van begin te krijgen. Was beter geweest voor mij om wat verder af te gaan wonen. We hebben dan ook verhuiswensen, maar nog niet echt plannen. Nu was ik altijd op 2 minuten daar, dan zal ik wat langer moeten rijden. Mijn ouders staan dan ook niet te juichen om mijn verhuiswensen.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
vrijdag 11 oktober 2019 om 08:01
Ik ben tante en ik vind Sinterklaas ook nog een leuk feest ook.
Maar ik heb nooit aan het kopen van cadeaus gedaan. Behalve voor de wat oudere nichtjes/neefjes, die inmiddels meedraaien in het lootjes trekken uiteraard. Cadeaus voor het kleine grut kwamen bij de ouders, opa's en oma's vandaan. Zoals het hoort
Maar ik heb nooit aan het kopen van cadeaus gedaan. Behalve voor de wat oudere nichtjes/neefjes, die inmiddels meedraaien in het lootjes trekken uiteraard. Cadeaus voor het kleine grut kwamen bij de ouders, opa's en oma's vandaan. Zoals het hoort
Ik geloof niet meer in sprookjes.
vrijdag 11 oktober 2019 om 08:09
Ik ben overigens niet te beroerd om geld uit te geven aan neven- en nichten spul. Vriend ook niet. We zijn er alleen ontzettend inconsequent in. We bepalen per neef/nicht en per situatie wat we uitgeven. Bovenal bepalen we dat helemaal zelf.
Zo vroeg puber nichtje vorig jaar een bepaald sieraad voor haar verjaardag. Dat was er in een goedkope en duurdere variant. Ik vond de goedkope spuuglelijk en ik vind het een leuk meisje, dus die ga niet wat lelijks geven. Dus dat werd de duurdere.
Zo vroeg puber nichtje vorig jaar een bepaald sieraad voor haar verjaardag. Dat was er in een goedkope en duurdere variant. Ik vond de goedkope spuuglelijk en ik vind het een leuk meisje, dus die ga niet wat lelijks geven. Dus dat werd de duurdere.
Ik geloof niet meer in sprookjes.
vrijdag 11 oktober 2019 om 08:14
Vanwege Sinterklaas, Kerst en verjaardagen en de hoeveelheid nichtjes en neefjes die ik heb, besteed ik niet meer dan 10,00 per persoon. Ik heb daarnaast ook nog verjaardagen van vrienden en andere familieleden en dat hele gebeuren kost me anders een maandsalaris per jaar. Het is cadeautje, iets extra, de "mooie" cadeaus kopen hun ouders maar.
vrijdag 11 oktober 2019 om 08:42
Maar ook al heb je het bij je volle verstand meerdere malen besproken met je huisarts, dan nog moet je beslissingsbekwaam zijn als het zo ver is. En dat ben je dan niet meer. Er is laatst een arts veroordeeld (maar zonder gevangenisstraf) die euthanasie had uitgevoerd bij een dementerende vrouw.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
