CHEERS, deel weetikveelhoeveel maarnoglangnietdelaatste.....

woensdag 4 augustus 2010 om 22:17
Mooi! Just to be sure.
Ik begin de rest van mijn gezin te missen, zeg..
Krijg elke dag per mail met een linkje naar een reisblogsite en daarin dagelijkse updates wat de kinderen gedaan en meegemaakt hebben en dat klinkt allemaal als 1 groot kinderfeest; zeskamp, vossenjacht, nachtspel, toneel, levend stratego etc. En de week is nog niet eens voorbij! Dan ontdek ik tussen de foto's van al die kinders mijn eigen grote herten en zie dat ze het enorm naar hun zin hebben, wauw, slik, brok in keel, wat super!
En Bambo aan de telefoon gehad en die is helemaal hyper,
echt, die man is gemaakt om dit soort activiteiten te leiden (maar dan met pubers dus denk aan rollen door de koeienstront en nachtelijke droppings in bos)
Echt fijn.
Ik begin de rest van mijn gezin te missen, zeg..
Krijg elke dag per mail met een linkje naar een reisblogsite en daarin dagelijkse updates wat de kinderen gedaan en meegemaakt hebben en dat klinkt allemaal als 1 groot kinderfeest; zeskamp, vossenjacht, nachtspel, toneel, levend stratego etc. En de week is nog niet eens voorbij! Dan ontdek ik tussen de foto's van al die kinders mijn eigen grote herten en zie dat ze het enorm naar hun zin hebben, wauw, slik, brok in keel, wat super!
En Bambo aan de telefoon gehad en die is helemaal hyper,
Echt fijn.
woensdag 4 augustus 2010 om 22:18
Ik wil ook mail met grote bijlagen. Ofzo.
Ben net weer een beetje bijgekomen van mijn lesje Steps. Zweten man. Poeh hé.
Ik heb net geregeld dat ik een slaapadres heb voor na ons bijna feestje. Altijd handig, zo'n ex-woongroep :-)
En nu ben ik te moe om van de bank af te komen om te gaan douchen.... En ik heb niet eens gehollebolleboomd.
Ben net weer een beetje bijgekomen van mijn lesje Steps. Zweten man. Poeh hé.
Ik heb net geregeld dat ik een slaapadres heb voor na ons bijna feestje. Altijd handig, zo'n ex-woongroep :-)
En nu ben ik te moe om van de bank af te komen om te gaan douchen.... En ik heb niet eens gehollebolleboomd.
woensdag 4 augustus 2010 om 22:26
Nou maar hopen dat Meneer Toet geen zin heeft in een potje hollebollebomen......
Bam, ik doe met je mee. Slik. Kinderen weg voelt toch vreemd. Bloesjes zijn nu anderhalve week weg, heb ze niet gehoord of gezien en vind het echt rúk zo. Fijn dat de Herten het zo leuk hebben, knuffel voor jou! Wanneer zijn ze weer in het Hertenkamp?

woensdag 4 augustus 2010 om 23:52
Oeh, anderhalve week silence, dat is ook ruk..
Zaterdag komen ze allemaal weer thuis. Yentl morgen al waarschijnlijk. Bambo belde net dat hij gebeld was, ging helemaal niet lekker met haar, ze was al 2 dagen heel verdrietig, niet te corrigeren en was zelfs op bepaald moment agressief naar andere kinderen! Gloemp. Wat erg.. Grote kans dat ik morgen het meisje weer thuis heb. Geheel niet erg!
(en nu bedenk ik me: Is ook niet raar, dat het niet helemaal goed uitgepakt heeft voor haar.. Ze heeft enorm veel structuur nodig, veel duidelijkheid qua dagindeling etc. Is bekend bij de leiding maar je kunt amper verwachten dat ze daar met zoveel kinderen ook echt iets mee doen. Plus dat ik daarvoor nét uit ziekenhuis kwam etc etc. 1 + 1 = 2. Nahja, ga mijn dochter enorm vertroetelen en aan de foto's te zien heeft ze in elk geval wel een paar hele leuke dagen gehad)
Zaterdag komen ze allemaal weer thuis. Yentl morgen al waarschijnlijk. Bambo belde net dat hij gebeld was, ging helemaal niet lekker met haar, ze was al 2 dagen heel verdrietig, niet te corrigeren en was zelfs op bepaald moment agressief naar andere kinderen! Gloemp. Wat erg.. Grote kans dat ik morgen het meisje weer thuis heb. Geheel niet erg!
(en nu bedenk ik me: Is ook niet raar, dat het niet helemaal goed uitgepakt heeft voor haar.. Ze heeft enorm veel structuur nodig, veel duidelijkheid qua dagindeling etc. Is bekend bij de leiding maar je kunt amper verwachten dat ze daar met zoveel kinderen ook echt iets mee doen. Plus dat ik daarvoor nét uit ziekenhuis kwam etc etc. 1 + 1 = 2. Nahja, ga mijn dochter enorm vertroetelen en aan de foto's te zien heeft ze in elk geval wel een paar hele leuke dagen gehad)
donderdag 5 augustus 2010 om 06:15
ach gossie, het grietje...lekker voor jou dat ze naar huis komt en even met haar alleen is ook leuk.
Jemig bloes, dat is wel rot zeg, dat je ze ook niet even spreekt ofzo....bah!Ik miste mijn kinders na 2 dagen logeren al best en ben ik alweer blij dat ze in hun eigen bed liggen. Tsja, het is al vaker geegd, maar ontzag en respect voor de mama`s die hun kinderen regelmatig moeten missen!
zin om te hollebollebomen? (ik voel naast mijn lach een nieuw gebruik opborrelen...)
Jemig bloes, dat is wel rot zeg, dat je ze ook niet even spreekt ofzo....bah!Ik miste mijn kinders na 2 dagen logeren al best en ben ik alweer blij dat ze in hun eigen bed liggen. Tsja, het is al vaker geegd, maar ontzag en respect voor de mama`s die hun kinderen regelmatig moeten missen!
donderdag 5 augustus 2010 om 09:24
Een kruisje soms, Bent? 
Begrijpelijk van Yentl, Bam. Herkenbaar ook. Oudste was de afgelopen jaren ook niet op haar best als ze op vakantie was. Achteraf snap ik het; ik ga dan compleet los van het ritme, tot diep in de nacht kleppen en wijntjes, de kinderen naar bed wanneer ze omvallen en laat opstaan. Eten wanneer je honger hebt. Heerlijk vind ik dat. Maar voor Oudste (en Yentl) is er dan kennelijk veel onduidelijk en dat is niet bevorderlijk voor het gedrag. Daarnaast slapen ze ook nog eens slecht, daar kan Oudste ook niet goed tegen. En Yentl heeft ook nog eens heftige gebeurtenissen te verwerken. Hoop dat ze straks thuiskomt en even lekker 1 op 1 aandacht van jou krijgt, op tijd op bed flikkeren en morgen is ze weer de oude.
En sja, de Bloesjes 3 weken missen is hoe dan ook pijnlijk. Het komt wel goed uit hoor, met die verbouwing en ons werk maar ik mis die meiden gewoon enorm.
Met dat bloedende moederhart heb ik dit weekend een stapel kleren voor hen besteld bij H&M. Jongste moest nog spijkerbroeken, Oudste onderbroeken, en ach: dat shirtje vonden ze ze leuk en die armband kost ook maar 2 euro.... Ach ja, nuttige met het aangename; er ligt hier nu een doosje met allemaal leuks waar ik van weet dat ze er heul blij mee zijn.
Kortom; kindergemis is ook slecht voor je portemonnaie.
*koffie op de bar*
Begrijpelijk van Yentl, Bam. Herkenbaar ook. Oudste was de afgelopen jaren ook niet op haar best als ze op vakantie was. Achteraf snap ik het; ik ga dan compleet los van het ritme, tot diep in de nacht kleppen en wijntjes, de kinderen naar bed wanneer ze omvallen en laat opstaan. Eten wanneer je honger hebt. Heerlijk vind ik dat. Maar voor Oudste (en Yentl) is er dan kennelijk veel onduidelijk en dat is niet bevorderlijk voor het gedrag. Daarnaast slapen ze ook nog eens slecht, daar kan Oudste ook niet goed tegen. En Yentl heeft ook nog eens heftige gebeurtenissen te verwerken. Hoop dat ze straks thuiskomt en even lekker 1 op 1 aandacht van jou krijgt, op tijd op bed flikkeren en morgen is ze weer de oude.
En sja, de Bloesjes 3 weken missen is hoe dan ook pijnlijk. Het komt wel goed uit hoor, met die verbouwing en ons werk maar ik mis die meiden gewoon enorm.
Met dat bloedende moederhart heb ik dit weekend een stapel kleren voor hen besteld bij H&M. Jongste moest nog spijkerbroeken, Oudste onderbroeken, en ach: dat shirtje vonden ze ze leuk en die armband kost ook maar 2 euro.... Ach ja, nuttige met het aangename; er ligt hier nu een doosje met allemaal leuks waar ik van weet dat ze er heul blij mee zijn.
Kortom; kindergemis is ook slecht voor je portemonnaie.
*koffie op de bar*
donderdag 5 augustus 2010 om 10:16
Sjeses, alwéééér kittens in de aanbieding!
Kunnen jullie met z'n allen niet gewoon eens groepskorting krijgen voor algehele sterilisatie?
Of is het een gemeenschappelijke halfjaarlijkse hobby?
(Valt het op dat ik chagrijnig ben? Dat ik een 3jarige in de aanbieding heb. Voor haar eigen gezondheid. Omdat ik haar werkelijk bíjna met dr eigenwijze kop tegen een muur geramd heb. Ik háááát geen antwoord geven, mij 15898589302 hetzelfde laten vragen, én mijn 'orders' compléét negeren met een vals lachje op het smoelwerk. Dus,)
Ik heb nog een surrogaatkind voor jullie te leen.
Kjongen heb ik nu 4 weken niet gezien. Die wil ik er dan wel graag voor ruilen.
Kunnen jullie met z'n allen niet gewoon eens groepskorting krijgen voor algehele sterilisatie?
Of is het een gemeenschappelijke halfjaarlijkse hobby?
(Valt het op dat ik chagrijnig ben? Dat ik een 3jarige in de aanbieding heb. Voor haar eigen gezondheid. Omdat ik haar werkelijk bíjna met dr eigenwijze kop tegen een muur geramd heb. Ik háááát geen antwoord geven, mij 15898589302 hetzelfde laten vragen, én mijn 'orders' compléét negeren met een vals lachje op het smoelwerk. Dus,)
Ik heb nog een surrogaatkind voor jullie te leen.
Kjongen heb ik nu 4 weken niet gezien. Die wil ik er dan wel graag voor ruilen.
Meisjes kunnen alles.
donderdag 5 augustus 2010 om 11:33
Kjong, mijn moeder is net weer naar De Koninklijke City terug getreind met La Diva, daar kan die van jou volgens mij best bij, je hebt haar nummer inmiddels 
Manoman, wat had Dot een zin in logeren bij oma, ze stond letterlijk te trappelen van ongeduld. Ik keek ze na toen ze samen naar het perron liepen, zo'n zwiepend staartje en je ziet aan haar achterhoofd dat ze 100-uit aan het kletsen is, en het loopt zo stronteigenwijsparmantig met haar roze Disney-prinsessen rolkoffer. Zaterdag weer halen en ondanks heerlijk 2 dagen met GG alleen weet ik nu al dat ik dan degene ben die heel ongeduldig is.
Gisteravond een rondje A'dam gedaan, een nichtje gezien, even langs de Gitarist wat weer helemaal gezellig-vertrouwd was, toen weer op huis aan waar GG met een vriend op de bank zat omringd door biertjes en flessen wijn en stukken kaas en toen was het hoppa opeens heel midden in de nacht of eigenlijk vroeg in de ochtend, erg gezellig. Nu beetje dus. Gek genoeg nu dus géén hoofdpijn (heeeee, dat zou zomaar eens een handig verband kunnen zijn!).
Bambi, wat leuk ook dat Bambo het zo naar zijn zin heeft, moet die man niet eens een leuke carriereswitch overwegen?
Manoman, wat had Dot een zin in logeren bij oma, ze stond letterlijk te trappelen van ongeduld. Ik keek ze na toen ze samen naar het perron liepen, zo'n zwiepend staartje en je ziet aan haar achterhoofd dat ze 100-uit aan het kletsen is, en het loopt zo stronteigenwijsparmantig met haar roze Disney-prinsessen rolkoffer. Zaterdag weer halen en ondanks heerlijk 2 dagen met GG alleen weet ik nu al dat ik dan degene ben die heel ongeduldig is.
Gisteravond een rondje A'dam gedaan, een nichtje gezien, even langs de Gitarist wat weer helemaal gezellig-vertrouwd was, toen weer op huis aan waar GG met een vriend op de bank zat omringd door biertjes en flessen wijn en stukken kaas en toen was het hoppa opeens heel midden in de nacht of eigenlijk vroeg in de ochtend, erg gezellig. Nu beetje dus. Gek genoeg nu dus géén hoofdpijn (heeeee, dat zou zomaar eens een handig verband kunnen zijn!).
Bambi, wat leuk ook dat Bambo het zo naar zijn zin heeft, moet die man niet eens een leuke carriereswitch overwegen?
donderdag 5 augustus 2010 om 12:37
IK heb die poes niet bezwangerd!!! Kan ik het helpen dat het moppie inene met kittens zit, moet je toch écht bij de ex van mijn ex zijn hoor.... 
Beeld bij Dot met rolkoffer...
en net zo gelachen om die foto op de v-site.
Cutie....
Kan iemand effe mijn werk overnemen voor de rest van de week?? Ik wil niet meer. Heb net boven gezien hoever de klussers al zijn en mijn handen jeuken om te gaan schilderen, schoonmaken en inrichten. Maar dan schijnt dit weekend pas te kunnen en alleen op zolder want de rest is nog niet klaar. Ze hebben vanmorgen een stukje muur gesloopt tussen de kamers van de Bloesjes; dat wordt onze kamer. Wat een verschil, dan heb je ineens een hele mooie grote ruimte!
Blij van dus.
Maar als er hier nog actievelingen zijn die het weekend tijd hebben om Ikea-bedden in elkaar te zetten en spullen op zijn plek te sleuren enzo: GRAAG! We moeten de kamers van de meiden zeker klaar hebben als we weggaan volgende week vrijdag. Ben benieuwd of dat lukt....
Beeld bij Dot met rolkoffer...
Kan iemand effe mijn werk overnemen voor de rest van de week?? Ik wil niet meer. Heb net boven gezien hoever de klussers al zijn en mijn handen jeuken om te gaan schilderen, schoonmaken en inrichten. Maar dan schijnt dit weekend pas te kunnen en alleen op zolder want de rest is nog niet klaar. Ze hebben vanmorgen een stukje muur gesloopt tussen de kamers van de Bloesjes; dat wordt onze kamer. Wat een verschil, dan heb je ineens een hele mooie grote ruimte!
Maar als er hier nog actievelingen zijn die het weekend tijd hebben om Ikea-bedden in elkaar te zetten en spullen op zijn plek te sleuren enzo: GRAAG! We moeten de kamers van de meiden zeker klaar hebben als we weggaan volgende week vrijdag. Ben benieuwd of dat lukt....
donderdag 5 augustus 2010 om 13:32
Kleine tip, Bloes...dus niet handmatig al die schroefjes erin draaien, maar de schroefboor gebruiken. Dan is het appeltje-eitje. Oh, en houtlijm. Je krijgt de Ikeameuk dan nooit meer uit eilkaar, behalve met een bijl, maar hey... dan zit het wel stevig!
Hier geen hulptroepen, ben zelf dit weekend bezig een flat te ontmantelen.
Ik voel me altijd een beetje ontaarde moeder als ik jullie verhalen lees. Mops is drie weken (okey, 19 dagen) weg geweest, en behalve op haar verjaardag heb ik haar niet echt gemist. Wel af en toe de gedachte; "Oh, dit had Mops best leuk gevonden, jammer dat ze er niet bij is", maar dat was maar kort en verder vond ik het niet zo'n probleem. Heb haar in die 19 dagen 3 keer gesproken, omdat zij me belde (Mansey had zijn telefoon ook uitstaan). Toen ze terugkwam moest ze de dag daarna gelijk de gehele dag naar de NSO. En ook nu gaat ze vrijdag naar Mansey, aansluitend logeren, en is ze dinsdag dus weer thuis. En dat doet me niets...
Als ik jullie verhalen dan lees, voel ik mij zo'n bruut. Alsof ik niet betrokken ben bij mijn kind, alsof ik geen echt moederhart heb. Onzin, dat weet ik, maar ik herken jullie emotie echt niet. Ze is altijd zo snel weer terug (misschien is dat het, mijn referentiekader van "lang moeten missen" wel wat verwrongen). En ik word altijd ernstig blij van het idee dat zij het leuk heeft, en dat maakt ook dat ik er niet zo mee bezig ben dat haar bedje regelmatig leeg is. Het hoort erbij.
Maar van sommige postings ga ik dan toch even aan mijzelf twijfelen...
. Vrouw, he....
Hier geen hulptroepen, ben zelf dit weekend bezig een flat te ontmantelen.
Ik voel me altijd een beetje ontaarde moeder als ik jullie verhalen lees. Mops is drie weken (okey, 19 dagen) weg geweest, en behalve op haar verjaardag heb ik haar niet echt gemist. Wel af en toe de gedachte; "Oh, dit had Mops best leuk gevonden, jammer dat ze er niet bij is", maar dat was maar kort en verder vond ik het niet zo'n probleem. Heb haar in die 19 dagen 3 keer gesproken, omdat zij me belde (Mansey had zijn telefoon ook uitstaan). Toen ze terugkwam moest ze de dag daarna gelijk de gehele dag naar de NSO. En ook nu gaat ze vrijdag naar Mansey, aansluitend logeren, en is ze dinsdag dus weer thuis. En dat doet me niets...
Als ik jullie verhalen dan lees, voel ik mij zo'n bruut. Alsof ik niet betrokken ben bij mijn kind, alsof ik geen echt moederhart heb. Onzin, dat weet ik, maar ik herken jullie emotie echt niet. Ze is altijd zo snel weer terug (misschien is dat het, mijn referentiekader van "lang moeten missen" wel wat verwrongen). En ik word altijd ernstig blij van het idee dat zij het leuk heeft, en dat maakt ook dat ik er niet zo mee bezig ben dat haar bedje regelmatig leeg is. Het hoort erbij.
Maar van sommige postings ga ik dan toch even aan mijzelf twijfelen...
Wat wilde ik nou toch typen?
donderdag 5 augustus 2010 om 13:43
Ha Mims, die van mij waren laatst drie nachtjes weg (ook bij hun opa en oma) en ik had hetzelfde hoor. Dagen vlogen om, want druk, dat scheelde, maar ik vond het alleen bij het naar bed gaan raar dat er geen cute kindjes in de kinderbedjes lagen. En soms opeens een Hé wat is het stil in huis gevoel.
Maar kan ook wel genieten van even rust in de tent (en mijn hoofd). En ik moet ook wel erg grinniken om jouw"Geen moederhart"?! Of grinniken? Eigenlijk heel hard bulderen. Want dat is namelijk echt het Understatement Of the Year.
Maar kan ook wel genieten van even rust in de tent (en mijn hoofd). En ik moet ook wel erg grinniken om jouw"Geen moederhart"?! Of grinniken? Eigenlijk heel hard bulderen. Want dat is namelijk echt het Understatement Of the Year.
donderdag 5 augustus 2010 om 14:35
Ik mis ze voornamelijk als ik naar het werk ga, en zij willen niet naar school/creche/opvang, en ik laat ze dan met in elkaar gekrompen schoudertjes achter.
Of ik mis ze als ik op het werk zit. Dan zit ik zo schuldig te wezen, als vrouw die het vlees komt snijden. Denk ik dat ik anders met ze naar het strand had gekund, of gezellig naar de markt, of de auto had kunnen pakken naar een verre vriend. Dat soort leuke dingen.
Maar na een kwartiertje thuis zijn is dat geheel en volledig omgeslagen naar, zat ik nog maar op mijn werk.
En alsof ik in de weekenden dan wel met ze naar het strand of waar ook rijd. Haha!
Maar toegegeven, na 2 á 3 weken vind ik het wel welletjes. Dan zeurt het niet meer alleen in mijn fantasierijke hoofd dat van de werkplek wil vluchten, of af en toe een steekje in het hart, maar doet het met meerdere vlagen per dag serieus enorm zeer in mijn buik. Een soort liefdesverdriet.
Of ik mis ze als ik op het werk zit. Dan zit ik zo schuldig te wezen, als vrouw die het vlees komt snijden. Denk ik dat ik anders met ze naar het strand had gekund, of gezellig naar de markt, of de auto had kunnen pakken naar een verre vriend. Dat soort leuke dingen.
Maar na een kwartiertje thuis zijn is dat geheel en volledig omgeslagen naar, zat ik nog maar op mijn werk.
En alsof ik in de weekenden dan wel met ze naar het strand of waar ook rijd. Haha!
Maar toegegeven, na 2 á 3 weken vind ik het wel welletjes. Dan zeurt het niet meer alleen in mijn fantasierijke hoofd dat van de werkplek wil vluchten, of af en toe een steekje in het hart, maar doet het met meerdere vlagen per dag serieus enorm zeer in mijn buik. Een soort liefdesverdriet.
Meisjes kunnen alles.
donderdag 5 augustus 2010 om 14:47

donderdag 5 augustus 2010 om 17:44
Mims is een ontaarde moeder. En de paus een moslim.
Geniet jij alsjeblieft lekker van de rust en ruimte als Mops er niet is. Is teken dat je er vertrouwen in hebt dat ze het leuk heeft waar ze is en dat je erop vertrouwd dat ze even zonder je kan.
Hier thuis wordt veel van me gevergd. Is niet erg maar was vanmiddag wel even heel moeilijk. Yentl kwam 'goed' thuis, ze was vrolijk (echt, niet gespeeld) en gezellig. Daarna kwam de enorme driftbui (had ik me op voorbereid, frustratie die eruit moet en wat trapt fijner dan tegen je eigen moeder) Dat was heel heftig, de meest vreselijke dingen zei ze. Heb haar maar begaan (met tranen verbijten) en ook vastpakken of knuffelen werkt dat totaal niet, ze is dan 1 brok keiharde steen. Zo zielig. Totdat ik bij haar op de grond kwam zitten waar ze boos (maar gespeeld 'normaal') met nieuwe racebaan van Levi zat te spelen. Meegespeeld, met geen woord gerept over wat er gebeurt was op kamp of driftbui thuis. Daarna mijn eigen ding gedaan maar gezorgd dat ik in haar blikveld bleef. Zacht zingend, vertrouwde geluiden makend in de keuken. En na een halfuurtje brak ze. Kwam op me afgestormd, hield me bij mijn middel in een houtgreep en ze huilde en huilde, dat kwam van zó diep.. Zo enorm zielig. Heb ruim een uur met haar gepraat, ze vertelde huilend dat ze merkt dat ze 'anders' is dan andere kinderen, dat ze óók normaal wil zijn, dat ze geen vriendinnetje langer vast kan houden dan een dag, andere meisjes wel en dat er zoveel kinderen waren en dat haar dat zo'n vervelend gevoel geeft.. dat iedereen het zo leuk had met elkaar en dat zij dat ook wil maar niet weet hoe ze dat moest doen.
Man oh man oh man oh man, wat breekt je hart dan. Wat erg dat ze hier zo'n moeite mee heeft gehad. Wat een worsteling moet dat zijn geweest en nu nog. En wat goed dat ze alsnog 'brak' en me alles vertelde. Kennelijk durft ze dat naar mij toe wel, bij de leiding en kinderpsych op kamp namelijk niet. Sinds gesprek en uithuilen is ze weer haar leuke zelf. Maar niks is opgelost natuurlijk.
Heb hier als stom alternatief maar een hele grote tent gemaakt, matrassen van Y en L naar beneden gesleept en vanavond maak ik ze uit die tent wakker, gaan we met zaklampen naar buiten en een middernachtelijke speurtocht doen. Toch nog íets van een kamp-idee voor Yentl. Nu dus druk bezig met googlen op speurtochten.
Maar op dit soort momenten denk ik wel, ik moet hier nu iets mee. Ik moet een training want er komt een tijd waarbij praten, uithuilen en geimproviseerde kinderactiviteiten niet meer voldoet natuurlijk.
Geniet jij alsjeblieft lekker van de rust en ruimte als Mops er niet is. Is teken dat je er vertrouwen in hebt dat ze het leuk heeft waar ze is en dat je erop vertrouwd dat ze even zonder je kan.
Hier thuis wordt veel van me gevergd. Is niet erg maar was vanmiddag wel even heel moeilijk. Yentl kwam 'goed' thuis, ze was vrolijk (echt, niet gespeeld) en gezellig. Daarna kwam de enorme driftbui (had ik me op voorbereid, frustratie die eruit moet en wat trapt fijner dan tegen je eigen moeder) Dat was heel heftig, de meest vreselijke dingen zei ze. Heb haar maar begaan (met tranen verbijten) en ook vastpakken of knuffelen werkt dat totaal niet, ze is dan 1 brok keiharde steen. Zo zielig. Totdat ik bij haar op de grond kwam zitten waar ze boos (maar gespeeld 'normaal') met nieuwe racebaan van Levi zat te spelen. Meegespeeld, met geen woord gerept over wat er gebeurt was op kamp of driftbui thuis. Daarna mijn eigen ding gedaan maar gezorgd dat ik in haar blikveld bleef. Zacht zingend, vertrouwde geluiden makend in de keuken. En na een halfuurtje brak ze. Kwam op me afgestormd, hield me bij mijn middel in een houtgreep en ze huilde en huilde, dat kwam van zó diep.. Zo enorm zielig. Heb ruim een uur met haar gepraat, ze vertelde huilend dat ze merkt dat ze 'anders' is dan andere kinderen, dat ze óók normaal wil zijn, dat ze geen vriendinnetje langer vast kan houden dan een dag, andere meisjes wel en dat er zoveel kinderen waren en dat haar dat zo'n vervelend gevoel geeft.. dat iedereen het zo leuk had met elkaar en dat zij dat ook wil maar niet weet hoe ze dat moest doen.
Man oh man oh man oh man, wat breekt je hart dan. Wat erg dat ze hier zo'n moeite mee heeft gehad. Wat een worsteling moet dat zijn geweest en nu nog. En wat goed dat ze alsnog 'brak' en me alles vertelde. Kennelijk durft ze dat naar mij toe wel, bij de leiding en kinderpsych op kamp namelijk niet. Sinds gesprek en uithuilen is ze weer haar leuke zelf. Maar niks is opgelost natuurlijk.
Heb hier als stom alternatief maar een hele grote tent gemaakt, matrassen van Y en L naar beneden gesleept en vanavond maak ik ze uit die tent wakker, gaan we met zaklampen naar buiten en een middernachtelijke speurtocht doen. Toch nog íets van een kamp-idee voor Yentl. Nu dus druk bezig met googlen op speurtochten.
Maar op dit soort momenten denk ik wel, ik moet hier nu iets mee. Ik moet een training want er komt een tijd waarbij praten, uithuilen en geimproviseerde kinderactiviteiten niet meer voldoet natuurlijk.

donderdag 5 augustus 2010 om 19:54
Jee Bam, wat knap dat je daar zo rustig onder bleef. En agos, die arme Yentl. Wat moet dat meiske met zichzelf in de knoop zitten, zeg. Fijn voor haar dat ze een moeder heeft die haar zo goed kent 
Mims ontaard?? Tsssk, omdat je je kind niet zo verschrikkelijk enorm mist als ze weg is? Geloof ik helegaar niets van.
Ik heb het zelf wel dat ik Zoon mis als -ie niet bij me is, maar ik ben dan ook verschrikkelijk verwend - slempweekenden waren tot nu toe het langste dat ik weg was van m'n kind.
Mims ontaard?? Tsssk, omdat je je kind niet zo verschrikkelijk enorm mist als ze weg is? Geloof ik helegaar niets van.
Ik heb het zelf wel dat ik Zoon mis als -ie niet bij me is, maar ik ben dan ook verschrikkelijk verwend - slempweekenden waren tot nu toe het langste dat ik weg was van m'n kind.
Enzo. Dus.

donderdag 5 augustus 2010 om 23:53
Ooooooooh wat leuk Fussie, ik wist niet eens dat je een kindje kreeg!! Gefeliciteerd meid, alles goed met de kleine man en jou? Je -inmiddels- grote zoon vind het prachtig zeker? Ooh wat leuk zeg!
Speurtocht in donker was gewéldig, echt een grote aanrader, wat vonden ze het spannend, zo in pyamaatjes en met zaklampen over straat!
Is een toverspeurtocht geworden, om 6 bomen in de wijk zat een lintje en lag een envelop met opdracht (toverspreuk bedenken want kikkers die betoverd waren dus die moesten weer kikkers worden, zo gelachen want werden echt mooie spreuken en hebben kwakend verder gelopen 
en zo nog aantal opdrachten) Een mevrouw uit de wijk gaf lampionnen mee en ging helemaal mee in het tovenaarsverhaal, echt leuk. Heb weer hele blije - slapende- hertjes en mijn humeur is met 20 graden gestegen!
Speurtocht in donker was gewéldig, echt een grote aanrader, wat vonden ze het spannend, zo in pyamaatjes en met zaklampen over straat!
