Kinderen
alle pijlers
De zorg voor kind(eren) verdeling man/vrouw
dinsdag 12 december 2017 om 16:43
Zojuist Jinek zitten kijken en daar ging het om de emancipatie van vrouwen. De overheid vindt nog steeds dat vrouwen te weinig werken en met kinderen ook fulltime zouden moeten werken. Dit zodat ze financieel onafhankelijk zijn. En dat mannen dan minder gaan werken.
Wat vinden jullie daarvan? En hoe is het bij jullie thuis geregeld?
Ik werk 20 uur en man 32, waarvan 2 ochtenden thuis. Mijn man heeft de mogelijkheid om thuis te werken, ik helaas niet.
Ik geniet er echt van dat ik genoeg tijd thuis kan zijn om bij mijn dochter te zijn
Ik moet er dus niet aan denken om fulltime te werken. Vreselijk
Wat vinden jullie daarvan? En hoe is het bij jullie thuis geregeld?
Ik werk 20 uur en man 32, waarvan 2 ochtenden thuis. Mijn man heeft de mogelijkheid om thuis te werken, ik helaas niet.
Ik geniet er echt van dat ik genoeg tijd thuis kan zijn om bij mijn dochter te zijn
Ik moet er dus niet aan denken om fulltime te werken. Vreselijk
woensdag 13 december 2017 om 17:33
Wij werken nu 50 om 30 en dat werkt hier prima. Allebei één doordeweekse dag thuis bij ons kind. Verder een dagje naar opa en oma en twee dagen naar het kdv.Andersom schreef: ↑13-12-2017 17:24In mijn ideale plaatje zou die 60 uur min of meer eerlijk gedeeld worden. Dus niet: de man werkt 40 tot 50 DUS de vrouw plant haar werk daar om heen. Maar de man minder uren ZODAT de vrouw ook een leuke baan kan hebben.
Of eigenlijk de ene partner m/v, maakt ruimte voor de andere partner m/v.
In het weekend zijn we meestal in elk geval één dag met z'n allen thuis, de andere dag doe ik alleen, maar ga dan meestal gezellig langs bij familie, zodat ik ook wat voor mezelf kan doen.
Helemaal ideaal is het niet, maar zeker wel te doen. Vooral ook omdat we veel van de uren flexibel werken en dus makkelijk wat schuiven.
woensdag 13 december 2017 om 17:37
Ja vind ik ook. Je hebt toch samen kinderen.
Maar ik ken in t echt ook stellen waarbij de vrouw een briefje moet maken voor man als ze een dagje weggaat en daar staat dan op:
Vaatwasser uitpakken
Was in droger doen
Kind X op tijdstip Y eten geven (Z, staat in koelkast)
... en dan wordt de vaatwasser niet ingepakt want dat stond niet op de lijst.
woensdag 13 december 2017 om 17:42
Of vrouwen die aan het einde van een weekend weg verzuchten dat ze thuis nog alle was moeten doen. Dat ik vroeg of hun man dat niet deed. En dat ze me aankeken alsof ik gek was.
Mijn man wast nagenoeg alles op 40 graden maar mocht dat resulteren in kapotte of te kleine kleding, dan krijg ik wat nieuws
Mijn man wast nagenoeg alles op 40 graden maar mocht dat resulteren in kapotte of te kleine kleding, dan krijg ik wat nieuws
woensdag 13 december 2017 om 18:20
Captain_Obvious schreef: ↑13-12-2017 17:37Ja vind ik ook. Je hebt toch samen kinderen.
Maar ik ken in t echt ook stellen waarbij de vrouw een briefje moet maken voor man als ze een dagje weggaat en daar staat dan op:
Vaatwasser uitpakken
Was in droger doen
Kind X op tijdstip Y eten geven (Z, staat in koelkast)
... en dan wordt de vaatwasser niet ingepakt want dat stond niet op de lijst.
Oh ja! Dat loopt bij ons aardig door, nou doe ik thuis de was, dus ik vraag dan altijd wel of man even iets kan wassen want zolang het in de mand past denkt hij daar niet spontaan aan. En als hij er spontaan aan denkt, dan doet hij gerust iets overbodigs.
Pas op zijn vrije dag kwam ik thuis. Hij: 'Het was zulk mooi weer dus ik heb alvast het beddengoed gewassen, hoeft dat morgen niet.' Ik: 'Dat is fijn, dan is het extra schoon, want ik had het gisteren al gewassen.' Hij voelt niet aan het beddengoed of dat schoon of reeds vaker gebruikt is. Denkt hij ook niet over na. Koken en de was zijn mijn ding, bij gebrek aan talent van zijn kant.
Moet wel altijd lachen als ik met mijn zussen en moeder en dagje of langer erg bent. Ene zus en moeder laten inderdaad een briefje achter een bekken ook nog een paar keer naar huis of worden gebeld. Andere zus en ik bellen niet en laten ook geen briefje achter. De bellers hebben geen baan buitenshuis en ook al heel lang niet gehad. (Thuisblijfmoeders uit overtuiging.)
woensdag 13 december 2017 om 18:43
Nee, dat weet je niet van te voren. Ik wist wel dat hij een ramp was qua huishouden maar ik had daar niet van verwacht dat ik dat zó storend zou vinden. Andere dingen zou hij nóóit doen, de ochtenden vooral, en bleek dat nou juist 3 jaar lang het enige te zijn dat hij wél deed. Een dag minder werken schuift hij al 3 jaar voor zich uit.Timetraveler schreef: ↑13-12-2017 17:21Oké dit klinkt misschien dramatisch, maar ik ben midden 20, en sommige dingen die ik hier lees zijn voor mij best wel een reden om twijfelachtig tegen het beginnen van een gezin met iemand aan te kijken. Ik merk het al bij vriendinnen van mijn leeftijd die al wel gesetteld zijn of daarmee bezig zijn; de vrouw regelt het gros van de regeldingen en denkt er als enige over, of doet dat daadwerkelijk, om minder te gaan werken zodra er kinderen komen.
Soms denk ik weleens, "ik zou best een vader willen zijn, maar geen moeder", al klinkt dit misschien stom.
Ik zou het misschien wel willen, al heb ik nu (nog) 0 kinderwens, maar alleen met iemand die daar precies zo instaat. Maar... weet je dat van tevoren? Of zijn hier ook forummers die dachten alles perfect met partner door te hebben gesproken en er daarna toch achter kwamen alsnog voor veel meer dingen op te kunnen draaien?
Ik merk het trouwens al in het bezoeken van/zorgen voor mijn oma. Van mij wordt 10x meer verwacht dan van mijn neefjes want "Een meid blijft je tenminste opzoeken". Erg irritant vind ik zelf.
woensdag 13 december 2017 om 18:46
Dat hij niet zo goed is in het huishouden. Dat is het enige dat hij er van vindt en komt met volslagen idiote argumenten als ik iets aankaart. Het verandert wel hoor, hij is van goede wil, maar het stoort me wel dat ik echt actief moet bijsturen.Captain_Obvious schreef: ↑13-12-2017 17:25Lijkt me inderdaad wel erg irritant als je zo'n man hebt.
Wat vindt ie daar zelf van?
mevrouw75 wijzigde dit bericht op 13-12-2017 18:54
0.36% gewijzigd
woensdag 13 december 2017 om 18:53
En dan toch weer terug komende op de discussie, dat schoonmaken, en luizen plukken en weet niet wat meer, hoeveel is daar het aandeel van de moeders, en hoeveel van vaders? Zijn er vaders die schoonmaken?lux. schreef: ↑13-12-2017 15:15Ik vind trouwens wel - maar da’s weer een andere discussie - dat er altijd bizar veel gevraagd wordt aan inzet op de basisscholen van ouders.
Niet alleen luizenplukken en surprises maken en weet ik wat voor ongein allemaal, nee ik las hier ook eens een topic waar iemand zich beklaagde dag ze de klas van haar kind moest komen schoonmaken aan het eind van het jaar en ze bleek dus lang niet de enige te zijn. Ik vind dat echt bizarre dingen, waarom is dat? Ja geld maar is er écht geen geld om een schoonmaker in te huren voor een eindejaarsschoonmaak?
Maar bijvoorbeeld ook dat luizenplukken: is dat überhaupt zinvol? Mijn ouders controleerden ons elke zoveel tijd en behandelden ons dan als we luizen hadden, maar ik had op een gegeven moment een vriendinnetje met luizen (en wij dus ook telkens) en haar moeder zei doodleuk dat luizen bij kinderen horen en dat ze er vanzelf overheen zou groeien (vader was niet in beeld dus die kon er niet op worden aangesproken). Dus is er eigenlijk onderzoek geweest naar het nut van dat gepluk?
En surprises en gedichten maken voor kinderen uit groep 3 hoorde ik laatst ook. Wie verzint dat soort dingen toch? Ik heb al geen zin om naar een paar surprises en gedichten te kijken/luisteren met de familie, kan me echt niet voorstellen dat dat nou een gezellige boel wordt met 25 6-jarigen.
Ik wil later best helpen op de school van mijn zoontje maar als ik dat soort dingen lees denk ik wel echt: is er 1 ouder die daar zin in heeft? En worden die kinderen minder blij van ‘gewoon’ een cadeautje? En als je surprises zo fantastisch vindt doe je dat toch lekker thuis?
Ik sta echt te kijken van dat soort verhalen.
Ik vind het ook absurd hoor. Ik heb helemaal geen kinderen. Maar wat ouders tegenwoordig zoveel méér moeten doen wat ouders vroeger helemaal niet hoefden. Al die taken die jij hierboven noemt, dat werd vroeger allemaal niet gevraagd. Daar zorgde de school allemaal voor. En dan hadden de ouders vroeger meer tijd over dan ouders van nu omdat ze toen konden rondkomen van één inkomen.
Ik gedij net als jij ook bij een regelmatig saai leven. Hou niet van feesten, niet van grote gezelschappen, hoef niet zo nodig veel weg. Ik tennis wel heel graag en paardrij een beetje. En ik ga mee op wintersport omdat man zo graag wil maar voor mij hoeft het niet. En hij wil ook nog op zomervakantie. Als ik alleen zou zijn zou ik niet meer op vakantie gaan. Vind het allemaal wel best zo.amarna schreef: ↑13-12-2017 15:58Ben ik met je eens. Is het nou echt nodig, zo'n kerstlunch, paasontbijt, surprises, etc.etc. op school?
En dan vaak nog alle regels die er aan gebonden zijn, zoals iets voor kinderen met notenallergie, halalprodukten, iets voor kinderen met zuivelintolerantie ? Op zich iedere gelegenheid niet veel werk, maar het organiseren kost tijd, zoals duidelijk wordt in dit topic.
Ik vind het overdreven soms. Het móet allemaal. Niet alleen op school, maar ook in de familie- en vriendenkring. 7-gangen kerstdiners, oudejaarsavondparties,, vrijgezellenavonden, bruiloften met strikte dresscodes, babyshowers. En op je werk teambuildinguitjes, kerstborrel, en weet-ik-veel-wat nog meer. Het lijkt wel of je niet meer meetelt als je niet van zulke gelegenheden houdt.
Nou, ik geef eerlijk toe, ik vind er niets aan. Ik gedij bij een regelmatig, saai leven.
Maar die beschrijving van een school, als je wilt lachen, hier een leuk illustratief filmpje... https://www.youtube.com/watch?v=5TG1M5cxrW8
iones wijzigde dit bericht op 13-12-2017 19:05
23.92% gewijzigd
woensdag 13 december 2017 om 18:58
Voor mijn vrouw is de reden vooral dat ze denk ik ook nog wat (eigen) spaargeld wil hebben. Zijn igvg getrouwd dus strikt genomen is er geen sprake van "eigen" maar is denk ik gevoelsmatig. En ongeveer min of meer een gelijke maandinleg kunnen bijdragen. Overigens weet ik niet precies wat ze verdient maar volgens haarzelf valt het tegen voor haar functie/niveau.
En mijn reden van niet werken is omdat ik dat in zekere zin juist meer afhankelijkheid vind creëren dan onafhankelijkheid. Hoewel ik mij goed realiseer dat het ook voordelen heeft. Het gaat alleen steeds verder van mij afstaan.
woensdag 13 december 2017 om 19:09
Amen! In alles wat je zegt!Gelukspopje schreef: ↑13-12-2017 16:47Waar woon jij dan?
Ik ben juist heel erg blij dat mensen hier minder kunnen werken. En ja wij komen rond van 1,5 salaris. We hebben geen groot huis en een kleine auto. En ik vind eigenlijk dat er nog te veel wordt gewerkt. Zolang er ook nog mensen zijn die geen baan kunnen krijgen. Je wilt niet weten hoeveel mensen gekwalificeerd zijn en toch aan de kant staan omdat ze te oud zijn of ziek zijn of noem maar op.
Ik snap juist niet zo goed dat werken zo ontzettend belangrijk wordt gevonden. Het lijkt wel een taboe om als mens een gezin te willen en er ook nog tijd in te willen steken.
Je leeft niet om te werken, maar je werkt om te leven.
Ik heb superleuk werk, maar als ik geen tijd voor mezelf zou inruimen kon ik mijn werk niet doen.
Heb (meer dan) voltijds gewerkt en dat was killing voor mijn creativiteit, en die heb ik nodig voor mijn werk.
Dat benoemen (bij een beoordeling) bleek nogal wat commentaar op te leveren. Dan ben je meteen lui en toon je geen inzet.
woensdag 13 december 2017 om 19:15
Helemaal niet stom. Ik heb al eens vaker op dit forum geschreven dat moeders zoveel meer offers moeten brengen voor kinderen dan vaders. En dat ik zelf geen zin heb in al die offers, en dat ik dus daarom nooit kinderen gewild heb. Nu ik er zo over denk, misschien had ik ze als man wél gewild. Maar ik wil ook nog voor mezelf kunnen blijven sporten, ipv chauffeuren voor de sport van de kinderen, terwijl manlief lekker een paar keer per week nog weg gaat om te trainen.Timetraveler schreef: ↑13-12-2017 17:21
Soms denk ik weleens, "ik zou best een vader willen zijn, maar geen moeder", al klinkt dit misschien stom.
woensdag 13 december 2017 om 19:36
Sinds mijn man een luizenpluizerd is (Ja echt! Vrijwillig!) heet het op school luizenouder ipv luizenmoeder (ook echt waar, best sneu!). Ik ben overblijfhulp en help bij zo ongeveer elk feestje en mijn man staat vooraan bij de intekenlijsten voor rijden met uitjes en bak/kook-feestjes. Maar, toegegeven, hij is de enige vader....
En ik vind ook dat er veel inzet van ouders wordt gevraagd op school tegenwoordig. Hadden we het net gisteren thuis nog over!
Wij zijn redelijk flexibel in werk en kunnen en willen helpen. Maar prima als iemand anders niet kan of wil.
Thuis verdelen wij ook nagenoeg wel 50/50. Ik doe iets meer van al die eindeloze kleine regeldingen omdat man dat gewoon vergeet. Maar hij doet de boodschappen en kookt bijvoorbeeld. Ik vind dat niet meer dan normaal en schrik altijd weer als ik lees hoeveel ouderwetse verdelingen er nog altijd zijn en vooral dat sommige daarvan niet geheel vrijwillig zijn en/of dat partners zich niet willen aanpassen.
woensdag 13 december 2017 om 20:21
Ja hoor. Mijn man. Ik doe al mijn deel met het pleinwacht lopen (omdat ik thuis ben op een TSO dag en man niet), dus man doet de jaarlijkse schoonmaak en zit in een commissie. Meegaan met uitjes of helpen bij activiteiten doen we net naar gelang op welke dag het gepland wordt. Soms kan een van ons, soms kunnen we beiden niet. Ik vind verder de ouders op school nog behoorlijk traditioneel (veelal werkt de man 32-36 uur en de vrouw 0-24 uur), maar desondanks zijn er best wel aardig wat vaders die hun kind brengen/halen, rijden, helpen, schoonmaken, etc.
Dat denk ik niet. Mijn ouders moesten vroeger volgens mij ook speelgoed uit de kleuterklas schoonmaken, hielpen bij het versieren van de karren en kostuums voor koninginnedag, we hadden leesmoeders, etc. Ik denk dat je als kind alleen het lang niet altijd doorhebt wat je ouders doen of het direct weer vergeet omdat het niet zo belangrijk voor je is.Ik vind het ook absurd hoor. Ik heb helemaal geen kinderen. Maar wat ouders tegenwoordig zoveel méér moeten doen wat ouders vroeger helemaal niet hoefden. Al die taken die jij hierboven noemt, dat werd vroeger allemaal niet gevraagd. Daar zorgde de school allemaal voor. En dan hadden de ouders vroeger meer tijd over dan ouders van nu omdat ze toen konden rondkomen van één inkomen.
woensdag 13 december 2017 om 20:24
En daar zijn ouders indirect zelf verantwoordelijk voor door zoveel van een school te vragen. Een school mag niet langer alleen degelijk onderwijs leveren nee, iedere school moet zich profileren als een geweldige school met zoveel extra activiteiten anders kiezen de ouders voor een andere school. Een ratrace als je het mij vraagt.ShaunTheSheep schreef: ↑13-12-2017 19:36En ik vind ook dat er veel inzet van ouders wordt gevraagd op school tegenwoordig. Hadden we het net gisteren thuis nog over!
woensdag 13 december 2017 om 20:31
Waarom heb je het idee dat beiden eigen inkomstenbron/werken meer afhankelijkheid creëert?NYC schreef: ↑13-12-2017 18:58Voor mijn vrouw is de reden vooral dat ze denk ik ook nog wat (eigen) spaargeld wil hebben. Zijn igvg getrouwd dus strikt genomen is er geen sprake van "eigen" maar is denk ik gevoelsmatig. En ongeveer min of meer een gelijke maandinleg kunnen bijdragen. Overigens weet ik niet precies wat ze verdient maar volgens haarzelf valt het tegen voor haar functie/niveau.
En mijn reden van niet werken is omdat ik dat in zekere zin juist meer afhankelijkheid vind creëren dan onafhankelijkheid. Hoewel ik mij goed realiseer dat het ook voordelen heeft. Het gaat alleen steeds verder van mij afstaan.
Ik vind het wel bijzonder dat maar één van de partners werkt in de relatie, maar dat je geen idee hebt wat diegene verdient. Alleen lees ik iets over 'min of meer gelijke eigen inbreng', heb jij een andere bron van inkomsten dan? Want jij werkt niet, maar brengt wel in? Of begrijp ik je verkeerd?
woensdag 13 december 2017 om 20:38
Maar absurd toch? Alsof school minder leuk/interessant/whatever is als ze wat minder uitjes/activiteiten/sportdagen/toneelfeesten/etc zouden doen. Hier in de buurt hebben alle scholen momenteel een wachtlijst, dus zij hoeven geen ouders/kinderen te lokken met een enorme hoeveelheid uitjes of zo. Scheelt weer inzet en tijd van de moeders (en enkele vaders).Lavendel_Madelief schreef: ↑13-12-2017 20:24En daar zijn ouders indirect zelf verantwoordelijk voor door zoveel van een school te vragen. Een school mag niet langer alleen degelijk onderwijs leveren nee, iedere school moet zich profileren als een geweldige school met zoveel extra activiteiten anders kiezen de ouders voor een andere school. Een ratrace als je het mij vraagt.
woensdag 13 december 2017 om 20:40
Dat kun je van tevoren best aardig inschatten denk ik. Van mijn man wist ik dat ik geen wonderen hoefde te verwachten wat betreft schoonmaken, gezien zijn (toen nog) studentenkamer. Ook wist ik dat het geen regelneef / organisator / perfectionist is, maar dat het wel iemand is die zich heel verantwoordelijk voelt, loyaal is en het heel erg zou vinden als hij dingen vergeet of fouten maakt waarvan anderen nadeel ondervinden.Timetraveler schreef: ↑13-12-2017 17:21Soms denk ik weleens, "ik zou best een vader willen zijn, maar geen moeder", al klinkt dit misschien stom.
Ik zou het misschien wel willen, al heb ik nu (nog) 0 kinderwens, maar alleen met iemand die daar precies zo instaat. Maar... weet je dat van tevoren? Of zijn hier ook forummers die dachten alles perfect met partner door te hebben gesproken en er daarna toch achter kwamen alsnog voor veel meer dingen op te kunnen draaien?
Over man-vrouw verhoudingen hebben we het al heel snel gehad, zelfs al voordat we een relatie hadden. En daarna nog vaak. Hij komt uit een heel traditionele familie, waarin alle vrouwen niet of nauwelijks werken. Als hij daar ook zo in had gestaan dan had de relatie geen standgehouden en had ik zeker geen kinderen met hem gewild. Maar hij was er heel duidelijk in dat hij werk en zorg eerlijk wilde verdelen en helemaal niet zat te wachten op een huisvrouw.
Voordat we samenwoonden/trouwden/kinderen kregen hebben we het ook concreet gehad over wie er hoeveel zou gaan werken (scenario's van werkloosheid, een gehandicapt kind, etc daargelaten), waarbij we toen op 4+4 dagen uitkwamen. Wel een flinke ruzie toen ook over gehad, want ik stelde voor dat hij 3 dagen zou gaan werken, omdat in mijn baan parttime werken erg lastig was en ik ook al zou moeten inleveren wat betreft de zwangerschap en het verlof. Zo vooruitstrevend is hij helaas dan weer niet, want dat was onbespreekbaar.
Misschien allemaal behoorlijk rationeel en niet enorm romantisch in de zin van halsoverkop verliefd worden ondanks dat je over vanalles van mening verschilt. Maar het is ook niet zomaar iets en daarom vond ik het belangrijk om hierover op 1 lijn te zitten voordat we ervoor kozen om echt met elkaar verder te gaan. Als je daar pas na de komst van je kinderen achter komt heb je volgens mij wel wat kansen laten liggen.
woensdag 13 december 2017 om 20:47
Ik weet niet of je het zo ook bedoelt, maar je komt nogal passief over. Je hoopt dat hij wat meer gaat oppakken? Daar ga je toch samen voor zitten en maak je afspraken over? Bijv. dat hij taak zus of zo voortaan regelt, bijv. dreumes uit bed halen of de vaatwasser doet. Dat sip zitten afwachten tot je man spontaan zijn leven betert snap ik nooit zo.blablamana schreef: ↑13-12-2017 20:40Mijn man doet zijn best. Maar ik zit toch met de kids, meeste huishouden en inderdaad die derde shift. Hij slaapt s nachts door, ik ben s nachts bezig met de baby. Hij blijft s ochtends liggen tot hij nog 5 min heeft om te vertrekken, waardoor ik met baby zit, dreumes eten moet maken, vaatwasser uitruimen en de was doen. Om de dag mee te beginnen.
Straks in Januari ga ik weer solliciteren en hoop dat hij dan weer meer oppakt.
woensdag 13 december 2017 om 20:49
Nicole123: 'Misschien allemaal behoorlijk rationeel en niet enorm romantisch in de zin van halsoverkop verliefd worden ondanks dat je over vanalles van mening verschilt. Maar het is ook niet zomaar iets en daarom vond ik het belangrijk om hierover op 1 lijn te zitten voordat we ervoor kozen om echt met elkaar verder te gaan. Als je daar pas na de komst van je kinderen achter komt heb je volgens mij wel wat kansen laten liggen.'
Dit is, denk ik, heel belangrijk voor de kans van slagen: van tevoren rationeel met je toekomstige partner in spe je verwachtingen naar elkaar toe uitspreken.
Mijn moeder zei ooit: ' trouw niet met een man op wie je smoorverliefd bent, maar trouw er eentje die veel liefde in zich heeft en bij wie je verzekerd kan zijn dat hij er midden in de nacht staat: naast het bed van zijn huilende baby.
Die raad heb ik gelukkig ten harte genomen.
Dit is, denk ik, heel belangrijk voor de kans van slagen: van tevoren rationeel met je toekomstige partner in spe je verwachtingen naar elkaar toe uitspreken.
Mijn moeder zei ooit: ' trouw niet met een man op wie je smoorverliefd bent, maar trouw er eentje die veel liefde in zich heeft en bij wie je verzekerd kan zijn dat hij er midden in de nacht staat: naast het bed van zijn huilende baby.
Die raad heb ik gelukkig ten harte genomen.
woensdag 13 december 2017 om 20:54
Nee dat begrijp je goed. Toen we gingen samenwonen spraken we af ieder (ongeveer) hetzelfde maandbedrag in te leggen. Dat kan voor mij dus uit andere inkomsten. Maar met afhankelijkheid bedoel ik bijv het regelen van je vakanties, vrije dagen. Van omgang met collega's, gesprekken met een leidinggevende etc. Want eerlijk is eerlijk, ik zie het met mijn cv niet gebeuren dat ik in een baan terecht kom waar ik veel voor het zeggen heb. Daarnaast ook nog eens niet gezond, als de dood dat ik mij daar ergens voor verantwoorden moet en of dat nu ten opzichtr van een leidinggevende, bedrijfsarts, UWV of wat ook is, dat ga ik liever helemaal uit de weg. In die zin dus meer onafhankelijk zonder werk.KeaAlpine schreef: ↑13-12-2017 20:31Waarom heb je het idee dat beiden eigen inkomstenbron/werken meer afhankelijkheid creëert?
Ik vind het wel bijzonder dat maar één van de partners werkt in de relatie, maar dat je geen idee hebt wat diegene verdient. Alleen lees ik iets over 'min of meer gelijke eigen inbreng', heb jij een andere bron van inkomsten dan? Want jij werkt niet, maar brengt wel in? Of begrijp ik je verkeerd?
Ik snap overigens best wel dat werk ook op andere gebieden onafhankelijkheid brengt maar eerlijk gezegd zie ik dat voor mezelf nu niet meer gebeuren. En dan denk ik vaak: laat ik maar vooral genieten van wat ik wel heb en kan want dat is heel mooi en fijn!
woensdag 13 december 2017 om 20:55
Nu heb ik een bijzondere partner natuurlijk, maar ik kon het van te voren echt niet zo inschatten. Tussen theorie en praktijk blijkt bij hem een groot gapend gap te zitten. Het is erg zorgzame man, met een behoorlijk feministische moeder en 1 dag minder werken lijkt hem nog steeds fantastisch.nicole123 schreef: ↑13-12-2017 20:40Dat kun je van tevoren best aardig inschatten denk ik. Van mijn man wist ik dat ik geen wonderen hoefde te verwachten wat betreft schoonmaken, gezien zijn (toen nog) studentenkamer. Ook wist ik dat het geen regelneef / organisator / perfectionist is, maar dat het wel iemand is die zich heel verantwoordelijk voelt, loyaal is en het heel erg zou vinden als hij dingen vergeet of fouten maakt waarvan anderen nadeel ondervinden.
Over man-vrouw verhoudingen hebben we het al heel snel gehad, zelfs al voordat we een relatie hadden. En daarna nog vaak. Hij komt uit een heel traditionele familie, waarin alle vrouwen niet of nauwelijks werken. Als hij daar ook zo in had gestaan dan had de relatie geen standgehouden en had ik zeker geen kinderen met hem gewild. Maar hij was er heel duidelijk in dat hij werk en zorg eerlijk wilde verdelen en helemaal niet zat te wachten op een huisvrouw.
Voordat we samenwoonden/trouwden/kinderen kregen hebben we het ook concreet gehad over wie er hoeveel zou gaan werken (scenario's van werkloosheid, een gehandicapt kind, etc daargelaten), waarbij we toen op 4+4 dagen uitkwamen. Wel een flinke ruzie toen ook over gehad, want ik stelde voor dat hij 3 dagen zou gaan werken, omdat in mijn baan parttime werken erg lastig was en ik ook al zou moeten inleveren wat betreft de zwangerschap en het verlof. Zo vooruitstrevend is hij helaas dan weer niet, want dat was onbespreekbaar.
Misschien allemaal behoorlijk rationeel en niet enorm romantisch in de zin van halsoverkop verliefd worden ondanks dat je over vanalles van mening verschilt. Maar het is ook niet zomaar iets en daarom vond ik het belangrijk om hierover op 1 lijn te zitten voordat we ervoor kozen om echt met elkaar verder te gaan. Als je daar pas na de komst van je kinderen achter komt heb je volgens mij wel wat kansen laten liggen.
woensdag 13 december 2017 om 20:59
Nou dat denk ik dan ook. Hoe ging dat dan vroeger thuis bij dat soort mensen, vraag ik me af. Komen die allemaal van hotel mama ofzo?Captain_Obvious schreef: ↑13-12-2017 20:45Welke volwassene gooit nou de was op de grond en zet zn spullen nooit in de vaatwasser?!
Blamana, het klinkt helemaal niet alsof hij zijn best doet.
woensdag 13 december 2017 om 21:01
Maar waarom doet hij dat dan niet? Is hij bang voor de reactie van zijn werkgever?Mevrouw75 schreef: ↑13-12-2017 20:55Nu heb ik een bijzondere partner natuurlijk, maar ik kon het van te voren echt niet zo inschatten. Tussen theorie en praktijk blijkt bij hem een groot gapend gap te zitten. Het is erg zorgzame man, met een behoorlijk feministische moeder en 1 dag minder werken lijkt hem nog steeds fantastisch.
