Kinderen
alle pijlers
De zorg voor kind(eren) verdeling man/vrouw
dinsdag 12 december 2017 om 16:43
Zojuist Jinek zitten kijken en daar ging het om de emancipatie van vrouwen. De overheid vindt nog steeds dat vrouwen te weinig werken en met kinderen ook fulltime zouden moeten werken. Dit zodat ze financieel onafhankelijk zijn. En dat mannen dan minder gaan werken.
Wat vinden jullie daarvan? En hoe is het bij jullie thuis geregeld?
Ik werk 20 uur en man 32, waarvan 2 ochtenden thuis. Mijn man heeft de mogelijkheid om thuis te werken, ik helaas niet.
Ik geniet er echt van dat ik genoeg tijd thuis kan zijn om bij mijn dochter te zijn
Ik moet er dus niet aan denken om fulltime te werken. Vreselijk
Wat vinden jullie daarvan? En hoe is het bij jullie thuis geregeld?
Ik werk 20 uur en man 32, waarvan 2 ochtenden thuis. Mijn man heeft de mogelijkheid om thuis te werken, ik helaas niet.
Ik geniet er echt van dat ik genoeg tijd thuis kan zijn om bij mijn dochter te zijn
Ik moet er dus niet aan denken om fulltime te werken. Vreselijk
zaterdag 16 december 2017 om 13:40
Ja, dat geldt voor iedereen wel denk ik. De grote vraag is alleen waarom mannen dan zoveel meer durven toe te geven aan laks gedrag en er wel vanuit gaan dat vrouw het doet en je het andersom veel minder gauw hoort. Dat als vrouw ook laks zou zijn je de situatie gaat krijgen dat kind niet meer naar sport gaat (want niemand heeft aan contributie gedacht) en geen fysiotherapeut of tandarts meer ziet want niemand die de moeite neemt om te gaan.
Dus vraag me af waarom die mannen denken zich dat te kunnen veroorloven en ik vermoed dat meespeelt dat ze er bewust of onbewust al vanuit zijn gegaan dat ze "al die vervelende dingen" niet hoeven te regelen.
Sterker nog, dat als ze zich beseffen ook dit allemaal te moeten regelen de kinderwens misschien veel minder groot zou zijn.
zaterdag 16 december 2017 om 14:16
zaterdag 16 december 2017 om 14:49
Ik denk dat het voor volgende generaties heel belangrijk is dat ze al van jongsafaan leren hun eigen 3e shift te gaan managen. Mee groeiend met hen zelf steeds meer aan kind overdragen op organisatorisch en op financieel gebied.
Via de sportvereniging waar ik in het technisch bestuur zit heb ik heel veel te maken met jongeren van 7 t/m 20 en jongeren van 20 t/m 30+. Vanaf de C-jeugd (+ 12 jaar) stimuleren wij dat kinderen zelf gaan afmelden voor trainingen en wedstrijden. Gaan we zelf met de jongeren in gesprek als dingen niet lekker lopen, bij gecompliceerde dingen mogen ouders altijd aanschuiven natuurlijk.
Daar zie ik dus soms situaties waar ouders geen stapje terug doen. Waar ouders de zaakjes voor hun jongvolwassen kinderen nog blijven regelen.
Via de sportvereniging waar ik in het technisch bestuur zit heb ik heel veel te maken met jongeren van 7 t/m 20 en jongeren van 20 t/m 30+. Vanaf de C-jeugd (+ 12 jaar) stimuleren wij dat kinderen zelf gaan afmelden voor trainingen en wedstrijden. Gaan we zelf met de jongeren in gesprek als dingen niet lekker lopen, bij gecompliceerde dingen mogen ouders altijd aanschuiven natuurlijk.
Daar zie ik dus soms situaties waar ouders geen stapje terug doen. Waar ouders de zaakjes voor hun jongvolwassen kinderen nog blijven regelen.
zaterdag 16 december 2017 om 14:57
Misschien gaat hij wel nooit naar de huisarts en denkt hij dat het wel komt, wanneer het nodig is.
Toen mijn man een paar jaar geleden vroeg bij welke huisarts ik zat, kwam ik er pas achter dat hij al 8 jaar geen huisarts had. Na zijn laatste verhuizing was het gewoon nooit in hem opgekomen om dat te regelen. Het was ook nooit nodig, tot dan. En dan is zoiets snel geregeld hoor.
Ik vind het nogal overdreven om dat studentikoos te noemen, maar goed, misschien ook omdat dit gewoon is hoe ik het gewend ben. Ik ben al ruim 20 jaar met deze man en weet dus niet beter. En ik ondervind er geen last van itt sommige vrouwen in dit topic.
EDIT: Overigens gaat mijn man gewoon naar het ziekenhuis of de huisarts met onze kinderen. En ben ik niet perse degene die dat moet regelen. Voor de kinderen is het prima geregeld.
zaterdag 16 december 2017 om 15:28
Dan noemen we het niet studentikoos, onvolwassen vind ik het wel.JulienClerc schreef: ↑16-12-2017 14:57Misschien gaat hij wel nooit naar de huisarts en denkt hij dat het wel komt, wanneer het nodig is.
Toen mijn man een paar jaar geleden vroeg bij welke huisarts ik zat, kwam ik er pas achter dat hij al 8 jaar geen huisarts had. Na zijn laatste verhuizing was het gewoon nooit in hem opgekomen om dat te regelen. Het was ook nooit nodig, tot dan. En dan is zoiets snel geregeld hoor.
Ik vind het nogal overdreven om dat studentikoos te noemen, maar goed, misschien ook omdat dit gewoon is hoe ik het gewend ben. Ik ben al ruim 20 jaar met deze man en weet dus niet beter. En ik ondervind er geen last van itt sommige vrouwen in dit topic.
EDIT: Overigens gaat mijn man gewoon naar het ziekenhuis of de huisarts met onze kinderen. En ben ik niet perse degene die dat moet regelen. Voor de kinderen is het prima geregeld.
zaterdag 16 december 2017 om 15:42
Ik zie het ook wel een beetje zo. Maar heel stiekem denk ik nu dus ook dat er tamelijk wat mensen zijn die een studentikoos leven eigenlijk prettig vinden.
zaterdag 16 december 2017 om 15:45
Door dit topic bedacht ik me net dat ik al 2 maanden op zoek ben naar een 'nieuwe' fiets voor oudste die daar toch echt wel uitgegroeid is. Nu maar direct 1 besteld via internet ipv weer heel marktplaats af te struinen.
Lijkt mee een typischh voorbeeld van de 3e shift: het opmerken dat fiets van kind te klein is, en daar vervolgens wat mee doen (en in je achterhoofd weten of de financien het toelaten om er maar 1 te bestellen ipv op marktplaats te blijven zoeken). Dit is dan weer iets wat man pas een jaar later op zou merken denk ik....
Lijkt mee een typischh voorbeeld van de 3e shift: het opmerken dat fiets van kind te klein is, en daar vervolgens wat mee doen (en in je achterhoofd weten of de financien het toelaten om er maar 1 te bestellen ipv op marktplaats te blijven zoeken). Dit is dan weer iets wat man pas een jaar later op zou merken denk ik....
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
zaterdag 16 december 2017 om 15:49
En vroeger had je misschien wel al een fiets van een ouder nichtje in de schuur klaar staan. Ik denk dat dat de derde shift namelijk ook pittiger maakt, er is zoveel meer te regelen dan vroeger. Vroeger woonde je extended family in de buurt en werd er door henaan sommige dingen gedacht (de fiets bijvoorbeeld)
zaterdag 16 december 2017 om 15:51
Tuurlijk dat denk ik ook.
En daar is op zich niks mis mee. Ik heb een kennis uit mijn vakgebied. Zij verdient het geld, heeft een “kunstenaar” als man (lees hobbyist, komt niks uit handen, nooit wat verkocht, dat werk). Zij weet dat, accepteert dat, laat hem knutselen en zweven. Ze hebben een aupair en hij werkt niet. Zij is zo gek op hem, ze kunnen het betalen dus waarom niet. Hij zal wel iets goed kunnen, denk ik altijd. Dit is natuurlijk wel een wat extreem voorbeeld.
Mij punt: als je zo’n man bewust kiest / hebt omdat hij zich zo ontwikkeld heeft, dan is dat dus een afweging. En of de partner accepteert dit, ziet het als charmant ofzo, en zeurt er dan niet over dat ze alles moet regelen, of ze zou er wat aan moeten doen. Maar vrouwen die die kerels (semi-)onbewust overal mee weg laten komen, en dan zeiken over de consequenties, daar heb ik niks mee.
zaterdag 16 december 2017 om 16:08
Mannen hebben misschien veel meer het idee dat het wel goed komt en wel los zal lopen allemaal. Je ziet op scholen toch ook dat jongens er zich wat makkelijker van af maken en met lagere cijfers genoegen nemen bv. Terwijl de meisjes over het algemeen juist goed willen presteren omdat ze minder het basisvertrouwen hebben dat ze wel ' terecht' komen. Wellicht speelt die houding ook in dit soort zaken door?
zaterdag 16 december 2017 om 16:15
En ( maar misschien draaf ik door) zijn er daarom ook relatief veel ontevreden mannen van een zekere leeftijd, die er nu achter zijn gekomen dat het niet vanzelfsprekend is allemaal en de wereld niet per definitie op ze zit te wachten. Krijg soms het idee dat mannen veel sterker een bepaald vanzelfsprekend recht denken te hebben. Waar vrouwen wat bang( er) of realistischer zijn over ( on) mogelijkheden. Dus een man denkt misschien :' te laat ingeschreven? Daar bel ik dan wel even achteraan en dan komt het wel in orde'.
zaterdag 16 december 2017 om 16:24
Jouw Posts herken ik niet. Mijn man regelt alles prima, is net zo hoogopgeleid en vrie den van ons zijn vergelijkbaar. Ook je vorige post dat jongens met lagere cijfers genoegen nemen, herken ik echt niet. Ik werk veel met mannen en dat zijn echte strebers hoor.voornu schreef: ↑16-12-2017 16:15En ( maar misschien draaf ik door) zijn er daarom ook relatief veel ontevreden mannen van een zekere leeftijd, die er nu achter zijn gekomen dat het niet vanzelfsprekend is allemaal en de wereld niet per definitie op ze zit te wachten. Krijg soms het idee dat mannen veel sterker een bepaald vanzelfsprekend recht denken te hebben. Waar vrouwen wat bang( er) of realistischer zijn over ( on) mogelijkheden. Dus een man denkt misschien :' te laat ingeschreven? Daar bel ik dan wel even achteraan en dan komt het wel in orde'.
zaterdag 16 december 2017 om 17:06
Jij stelt de juiste vragen!HasseSimonsdochter schreef: ↑16-12-2017 10:02Mag ik je wat vragen? Wat zegt de juf tegen jou en wat zeg jij terug? Wat zeg je tegen je man hierover? Wat zegt jouw man hier zelf van? En nog een oprechte vraag: echt ik meen het goed en letterlijk als een serieuze vraag: is jouw man gewoon normaal begaafd, is er wat anders met hem aan de hand? Overspannen? Zwaar gestressed? Slechtziend?
Ipv door in de verdediging te gaan met een verklaring, mag je eigenlijk wel eens zelf een verklaring eisen waarom je aangesproken op iets wat je niet gedaan hebt, en wat op dat moment onder verantwoordelijkheid van man viel.
zaterdag 16 december 2017 om 17:17
DAarom zei ik eerder al dat moederschap voor mij geen optie is, maar vaderschap dat mogelijk wel was geweest.NYC schreef: ↑16-12-2017 13:01En nog iets dat door mijn hoofd schoot, even een gedachtesprong van mij: zou voor het aantal mannen dat vooral zo laks is met de kinderdingen regelen misschien gelden dat ze het hebben van kinderen eigenlijk alleen maar leuk vinden zolang je er niet teveel voor hoeft te doen/regelen? Dat ze vooral passief willen meegenieten van het gezinsleven maar het niet teveel moeite moet kosten?
En ik zeg wel eens op dit forum dat moeders veel meer van zichzelf inleveren bij de komst van kinderen dan vaders. Het leven van een vader verandert veel minder ingrijpend. Hij kan nog lekker gaan voetballen etc. Maar zij geeft haar hobbies op. Is natuurlijk niet altijd zo, maar dit is wel wat ik vaak zie.
Ik denk dat vaders heel anders in ouderschap staan dan moeders. Dat zit maatschappelijk ook heel diep ingeworteld.
zaterdag 16 december 2017 om 17:21
Omdat mannen weten dat ze er mee weg komen. En omdat vrouwen weten dat zij er op aangekeken worden.NYC schreef: ↑16-12-2017 13:40Ja, dat geldt voor iedereen wel denk ik. De grote vraag is alleen waarom mannen dan zoveel meer durven toe te geven aan laks gedrag en er wel vanuit gaan dat vrouw het doet en je het andersom veel minder gauw hoort. Dat als vrouw ook laks zou zijn je de situatie gaat krijgen dat kind niet meer naar sport gaat (want niemand heeft aan contributie gedacht) en geen fysiotherapeut of tandarts meer ziet want niemand die de moeite neemt om te gaan.
Dus vraag me af waarom die mannen denken zich dat te kunnen veroorloven en ik vermoed dat meespeelt dat ze er bewust of onbewust al vanuit zijn gegaan dat ze "al die vervelende dingen" niet hoeven te regelen.
Sterker nog, dat als ze zich beseffen ook dit allemaal te moeten regelen de kinderwens misschien veel minder groot zou zijn.
zaterdag 16 december 2017 om 17:31
iones schreef: ↑16-12-2017 17:17DAarom zei ik eerder al dat moederschap voor mij geen optie is, maar vaderschap dat mogelijk wel was geweest.
En ik zeg wel eens op dit forum dat moeders veel meer van zichzelf inleveren bij de komst van kinderen dan vaders. Het leven van een vader verandert veel minder ingrijpend. Hij kan nog lekker gaan voetballen etc. Maar zij geeft haar hobbies op. Is natuurlijk niet altijd zo, maar dit is wel wat ik vaak zie.
Ik denk dat vaders heel anders in ouderschap staan dan moeders. Dat zit maatschappelijk ook heel diep ingeworteld.
Daar ben je natuurlijk zelf bij. Hier speelde man badminton in de zondagcompetitie. Wedstrijd duurde zo maar vier uur. Ik zou na mijn zwangerschapsverlof op zaterdag gaan werken. We hebben het daar wel even over gehad natuurlijk, van te voren. Man is toen gestopt met de competitie aan het einde van het seizoen waarin oudste werd geboren.
Als hij dat niet had gewild, was het niet de juiste man voor mij geweest om kinderen mee te krijgen.
zaterdag 16 december 2017 om 17:37
Daar ben je zelf bij. Uiteindelijk bepalen alleen jijzelf en je man op welke manier jullie dit inrichten.iones schreef: ↑16-12-2017 17:17DAarom zei ik eerder al dat moederschap voor mij geen optie is, maar vaderschap dat mogelijk wel was geweest.
En ik zeg wel eens op dit forum dat moeders veel meer van zichzelf inleveren bij de komst van kinderen dan vaders. Het leven van een vader verandert veel minder ingrijpend. Hij kan nog lekker gaan voetballen etc. Maar zij geeft haar hobbies op. Is natuurlijk niet altijd zo, maar dit is wel wat ik vaak zie.
Ik denk dat vaders heel anders in ouderschap staan dan moeders. Dat zit maatschappelijk ook heel diep ingeworteld.
Mijn man weet gelukkig hoe belangrijk mijn sport voor mij is en zal dus nooit van mij vragen dit op te geven en zo zijn er ook dingen die voor hem belangrijk zijn en waarin ik hem tegemoet kom.
In een goede relatie stem je die behoeftes op elkaar af. Dat dit in veel gevallen niet zo werkt zegt niks over hoe het in je eigen gezin gaat. Gelukkig maar.
zaterdag 16 december 2017 om 17:39
Ik denk dat veel vrouwen trouwen met een man die niet juist voor ze is. Omdat ze nu eenmaal op hem verliefd zijn. En omdat ze hoe dan ook kinderen willen. Daarom.
En dan ondergaan ze alles zuchtend en balend.
zaterdag 16 december 2017 om 18:11
N00R85 schreef: ↑16-12-2017 17:37Daar ben je zelf bij. Uiteindelijk bepalen alleen jijzelf en je man op welke manier jullie dit inrichten.
Mijn man weet gelukkig hoe belangrijk mijn sport voor mij is en zal dus nooit van mij vragen dit op te geven en zo zijn er ook dingen die voor hem belangrijk zijn en waarin ik hem tegemoet kom.
In een goede relatie stem je die behoeftes op elkaar af. Dat dit in veel gevallen niet zo werkt zegt niks over hoe het in je eigen gezin gaat. Gelukkig maar.
Dat is natuurlijk ook best een lastig iets. Mijn man deed destijds badminton en hardlopen. En we hebben er uitgebreid over gesproken hoe hij die zondagen met competitie voor zich zag. Uitwedstrijd inclusief reistijd kostte vaak een uur of zeven á acht. Dat is dan gewoon een werkdag. Hij zag zelf wel in dat dat niet erg haalbaar was met kind(eren) zeker niet omdat ik op zaterdag ging werken. Dan hadden we echt nul dagen als gezin samen.
