Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

ervaring zaaddonor??

08-02-2008 13:51 27 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo, ik ben een alleenstaande moeder en wil mijn gezin graag uitbreiden met nog een kind. Ik ben op zoek naar advies en tips m.b.t zaaddonor. Het moeilijke in mijn geval is dat ik geen eisprong heb en daarvoor onder behandeling bij een gyneagoloog moet. Mijn vorige zwangerschap is tot stand gekomen m.b.v. clomid. Wie heeft ervaring met zaaddonorschap ook in cominatie met verminderde vruchtbaarheid en kan mij een aantal antwoorden geven op de vele vragen die ik heb..



Ik weet dat er nog vele vooroordelen bestaan rond het bam-moederschap anno 2008. Dat maakt het met mijn moeilijke vruchtbaarheid voor mijn gevoel allemaal erg lastig en ingewikkeld.



Graag serieus advies en tips..



Gr
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo Dory,



Hier iemand met ervaring met een zaaddonor én verminderde vruchtbaarheid! Ik woon samen met een vrouw, en ook wij wilden graag een gezinnetje. Onze zoon is inmiddels 16 maanden, en ik ben op dit moment 15 weken zwanger van nr. 2 én nr.3.... Beide zwangerschappen zijn tot stand gekomen met behulp van clomid en daardoor ook onder behandeling bij een gyn. Onze gyn leeft erg mee, en is een schat van een mens, en staat er ook helemaal open voor. Wij hebben weinig problemen ondervonden!

Wat voor vragen heb je??

(ik hoop dat ik de komende dagen op het forum kan, onze lapotop gaat naar de reparateur, en inloggen op andere pc geeft nog wel eens moeilijkheden, je mag me ook mailen op ayla_1973@hotmail.com)



Groetjes Ayla
Alle reacties Link kopieren Quote
op www.stilverlangen.com kun je heel veel info vinden over verminderde vruchtbaarheid, zaaddonoren, wet en regelgeving hieromtrent, medische info en ervaringsverhalen , een gericht forum en een chat.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoi Dory,



Ervaring met moeilijk zwanger worden heb ik niet, wel ben ik als - toenmalig - alleenstaande moeder van 1 kind, zwanger geworden van mijn 2e kind via een donor. De vele vooroordelen ken ik dus...

Als je denkt dat ik wat vragen voor je kan beantwoorden, wil ik dat graag proberen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Heb even op de site van stilverlangen gekeken, wat een fijne site..



Vanav meer tijd om op jullie reacties terug te komen.



Gr
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoi Dory,

Ik ben ook met een donor bezig om zwanger te worden. Bij mij is in het verleden pco's geconstateerd.

Ik heb bewust gekozen voor een onbekende donor, maar wel iemand met een kinderwens. Ik heb hem bij onze tweede afspraak verteld over de mogelijke vruchtbaarheidsproblemen. Voor hem bleek dit geen probleem te zijn.

Toen ik begon met ovulatietesten leek er eerst ook geen eisprong te zijn. We hebben direct een afpsraak met de gyn gemaakt. In de periode dat we daarop moesten wachten, maandelijks een bloedtest op progesteron laten doen. De eerste keer was er geen eisprong, de keren daarna was mijn progesteron goed gestegen. De gyn kon voor ons op dat moment niet heel veel betekenen, wel heeft zij via de echo nog een cyclusanalyse gedaan. Ook hieruit bleek wel een eisprong. Afgesproken dat we het komende half jaar nog zelf proberen en indien nodig daarna weer bij haar aan de bel trekken.



Ik besef me dat ik het enorm heb getroffen met mijn donor. Het klinkt bijzonder goed tussen ons en we hebben inmiddels een fijne vriendschap opgebouwd. In de beginperiode hebben we veel gesprekken gehad over dit onderwerp, ik wilde er zeker van zijn dat hij niet zou afhaken als bleek dat we de medische molen in zouden moeten.



Groet Vonni
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo allemaal,

Bedankt voor de warme reacties. Vonny wat fijn dat jou donor mee wil werken. Ben je alleenstaand of heb je een partner.



Hoe stonden jullie omgeving tegenover jullie kinderwens zonder partner? Ik bemerk hier vele vooroordelen.. En weinig steun. Dit ook omdat ik al kinderen heb. Ik zou maar tevreden moeten zijn met wat ik heb en mijn kinderwens naast me neer moeten leggen...



Hoe zijn jullie aan jullie donor gekomen? En hoe vaak krijgen jullie zaad? Hoe staat de behandelend gyneacoloog er tegenover? Moesten jullie in het ziekenhuis eerst ook gesprekken aan gaan met maatschappelijkwerk en psychiater? Kregen jullie steun van anderen?



Sorry voor de vele vragen, maar nu ik me ben gaan oriënteren op donorgebied, komen er allemaal vragen naar boven.



gr
Alle reacties Link kopieren Quote
ayla2, wat geweldig fijn voor jou en je partner!
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoi Dory,

Ik wil best mijn verhaal aan je vertellen, maar het wordt een beetje te gedetailleerd om het zomaar allemaal hier neer te zetten. Als je wilt mag je me mailen op mijn hotmailadres (lemmythuis en dan hotmail.com erachter), dan kom ik er op terug.

Groetjes, Lemmy
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoi Dory,



Ik heb mijn donor gevonden via de site meerdangewenst. Heb hier zelf een oproep geplaatst. Veel reacties gekregen, waaronder een heleboel die direct de prullenbak in konden. Gelukkig zat er in ieder geval 1 serieuze reactie tussen!



Ik ben alleenstaand, en mijn omgeving reageert goed. Nu heb ik altijd de wens gehad om mijn kinderen alleen op te voeden, en dit ook nooit onder stoelen of banken gestoken. Mijn keuze wordt gerespecteerd, en iedereen leeft erg mee.

Persoonlijk geloof ik er niet in dat je je kinderwens zomaar opzij kunt zetten, ook niet als er al meerdere kinderen zijn. Voor mij geldt dat het een soort van oergevoel is, sterker dan iedere andere wens die ik heb of ooit heb gehad. Mag ik vragen hoeveel kinderen je al hebt?



Hier in het ziekenhuis is er 1 gyn die zich bezig houdt met "zelf meegebrachte donoren". Het duurde dan ook even voordat we hier terecht konden. Volgens mij werkt het verder niet veel anders dan bij een stel met vruchtbaarheidsproblemen. we hebben in ieder geval tot nu toe nog geen gesprekken met mw-ers of psychologen hoeven voeren.

Voor ons geldt wel, dat mochten wij een IUI procedure nodig hebben, we zelf moeten betalen voor het invriezen van het zaad. Dit zou rond de ¤ 300,- kosten. Daarnaast wordt er bij een donor een quarantaine periode gehanteerd van 6 maanden. Dit om er zeker van te zijn dat er geen besmettelijke ziektes als HIV en hepatitus in het spel zijn.



Ik gebruik iedere maand ovulatietesten (digitale van clear blue) om mijn eisprong te bepalen. Mijn cyclus is varieert van 29 tot 35 dagen. We insemineren dan meestal 2 keer, op de dag van de positieve test en de dag erna. Meestal voel ik mijn eisprong, dus dan weet ik of we goed zitten of nog een keer moeten.

Dan is het twee weken wachten. Superspannend vind ik dit, ben dan de grootste hypochonder die er rondloopt. Ha ha....

Ook nu weer zo'n spannende periode. Maandag zou ik ongesteld moeten worden, weekend is nog nooit zo langzaam voorbij gegaan.



Weet je al wat voor rol je de donor in jou, en het kindjes, leven wilt laten spelen? Ik denk nl. dat een donor die zelf ook een kinderwens heeft, en daarmee automatisch een rol zal willen spelen in zijn/haar leven, eerder bereid zal zijn met jou de medische molen in te stappen.

Zowel mijn donor als ik zijn erg blij dat we elkaar zijn tegengekomen. Onze wensen komen sterk overeen. Hij zal dan ook een behoorlijk grote rol in het leven van ons kindje hebben, en echt een vader voor hem/haar zijn.

Ayla, zou jij nog iets willen vertellen over hoe dat bij jullie is gegaan?



Groet Vonni
Alle reacties Link kopieren Quote
spannend vonni , ik duim voor je :hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo meiden,



Leuk dat er meer mensen zijn met dezelfde ervaringen! Ik moet zeggen dat we in onze omgeving weinig tegenkomen. Soms wel eens jammer, maar goed, het is niet anders. Onze omgeving heeft heel goed gereageerd op onze kinderwens, ik ben er ook altijd heel open in geweest, heb ook altijd overal geroepen dat ik graag kinderen wilde, en toen ik eenmaal zwanger was, was ook iedereen erg enthousiast! Iedereen is nu ook stapelgek op ons kleine mannetje, mijn vader noemt hem altijd zijn wondertje..... zo mooi om te zien!

Ook mijn opa (84) en oma (88) hebben het nooit raar gevonden. Ik vind dat toch wel heel bijzonder!

We hebben een bekende donor, het is een goede vriend van ons. Toen we vier jaar geleden begonnen met onze zoektocht, hebben we wel wat tegenslagen gehad, eerst broer van lief gevraagd, en later nog een bevriend homostel. Dit is met beide niets geworden. Onze donor wist dat we er mee bezig waren, en heeft zelf aangegeven ons wel te willen helpen. Uiteindelijk klikte het met hem zo geweldig goed, dat we na een half jaar gestart zijn. Het zwanger worden heeft bij mij bijna anderhalf jaar geduurt, en na een miskraam in nov. '05 was ik in januari '06 zwabger van ons ventje. De donor heeft negen maanden lang meegeleefd, en we hebben veel contact met hem gehad. Ook toen Hidde geboren was hebben we hem gelijk gebeld, en een week later is hij met zijn gezin op kraamvisite geweest. Heel bijzonder, en ook wel heel spannend vond ik... Ging heel erg goed, en nog! We hebben regelmatig contact, en Hidde lijkt ook wel een beetje op hem. We hebben afgesproken dat Hidde als hij later vragen heeft altijd bij hem terecht kan, en dat we ook niet geheimzinng naar Hidde hoeven te doen over wie zijn papa is. We hebben verder geen omgangsregeling, onze donor heeft zijn eigen gezin, en ziet Hidde helemaal los daarvan. Voor ons was het wel belangrijk dat we bij een evt. tweede kindje weer bij hem terecht konden, en dat is nooit een probleem geweest. Nu ben ik dus ruim 15 weken zwanger van een tweeling, van dezelfde donor als bij Hidde. En ook nu voelt eht weer heel goed! Ik vind dat we het onwijs getroffen hebben met hem, en met zijn gezin!

Onze omgeving weet overigens niet wie de donor is, we vinden het belangrijk dat Hidde dat tzt van ons hoort, en niet van iemand anders. Verder hebben we niets met de donor op papier vastgelegd, we hebben er nog steeds alle vertrouwen in dat het goed blijft gaan!

We deden de inseminaties ook zelf, ik ging naar het ziekenhuis voor echo's om te zien wanneer mijn eisprong was, en dan belden we de donor op om dezelfde avond vers sperma te halen, en evt. twee dagen later nog een keer.



Vonni, spannend bij jou!! Hoeveelste poging is dit voor jou?



Groetjes Ayla
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoi Ayla,



Leuk om ook jou verhaal te lezen. In mijn omgeving ken ik geen andere mensen die ervaring hebben met een donor. Vind de verhalen altijd erg bijzonder.



Dit is onze derde poging, waarbij we zeker weten dat er een eisprong is geweest. We hebben daarvoor nog 1 poging gehad waarbij achteraf bleek dat er geen eisprong was geweest.

Vindt het nu echt weer superspannend. Heb sinds gisteravond behoorlijk last van buik en denk iedere keer ongesteld te zijn geworden, maar nee.



Ga nu maar even van het heerlijke weer genieten!



Groet Vonni
Alle reacties Link kopieren Quote
Vonni, Wat fijn om je verhaal te lezen. Ik hoop zo voor je dat je negen maanden lang niet ongesteld wordt!



Ayla, wat fijn voor jullie dat het allemaal zo goed gaat. Geweldig een zoon en nu zwanger van een tweeling.



Lemmy, ik heb je adres genoteerd. En zal je een email sturen.



Ik blijf wat aan de oppervlakte omdat ik het idee heb dat er bekenden van mij mee lezen. Dus gaat het me te ver om in details te treden wat betreft mijn gezinssituatie.

Ik probeer iedere dag hier even te lezen. In ieder geval heb ik al veel aan jullie reacties gehad. Bedankt daarvoor. :hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Nog niet ongesteld! Vanmorgen getest, er was een heel vaag streepje zichtbaar. Weet niet zo goed wat ik hiervan moet denken.Het is dan ook nog vroeg, 1 dag overtijd. Nog maar even afwachten, en later deze week nog maar eens testen als menstruatie uitblijft.
Alle reacties Link kopieren Quote
Oh, Vonni spannend!! Enne... ze zeggen altijd dat een streepje een streepje is, ook al is ie heel vaag! Ik duim voor je!! Laat je het weten als je nogmaals getest hebt??
Alle reacties Link kopieren Quote
Hmm, ik geloof inderdaad dat een streepje een streepje is! Kon gister niet langer wachten, dus toch nog een keer getest. Weer een licht streepje.

Zie ook echt veranderingen in m'n borsten en buik is overgevoelig. Dit laatste had ik trouwens al een kleine week na de inseminatie, evenals tepels die in de brand leken te staan.

Gister en vandaag al misselijk, beide ochtenden m'n ontbijt eruit gespuugd. Had verwacht dat dit nog even zou duren, maar goed het hoort erbij.



Samengevat: het voelt nog heel onwerkelijk, maar ik ben ZWANGER!!!
Alle reacties Link kopieren Quote
geweldig vonni !!! gefeliciteerd! :hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Vonni! GEFELICITEERD!!

Wow, mooi hoor!

Geniet.......



Liefs Ayla
Alle reacties Link kopieren Quote
Vonnie wat geweldig!!!!!!!!!!! Super trots op je :hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Dank voor jullie felicitaties. Lief!



Het is nog heel onwerkelijk, het begint heel langzaam door te dringen dat we papa en mama gaan worden. We hadden ons er zo op ingesteld dat het wel even kon gaan duren, en dan is het ineens bij de derde ronde raak. Zomaar....



Donor heeft er nog iets meer moeite mee om het te geloven, is helemaal de kluts kwijt. Hij moest en zou vanavond nog een digitale test doen. Ha ha! Gelukkig gaf deze een heel duidelijk resultaat: zwanger.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo allemaal,



Met interesse heb ik jullie verhalen gelezen over jullie persoonlijke ervaringen met een zaaddonor. Ik heb zelf 15 maanden geleden samen met mijn vriendin een dochter gekregen via KID. Omdat we merken dat er nog steeds vrijwel niets bekend is op dit gebied en er veel onwetendheid over bestaat, hebben we besloten om beroepsmatig hier iets aan te doen. We zijn beide tv-maker en gaan een documentaire maken over donorkinderen, hun ouders en hun donorvaders. Rode draad in deze film zal het proces van het krijgen van ons tweede kindje (hopelijk!) zijn. Van inseminatie tot bevalling. Daarnaast willen we in contact komen met een gezin dat al een of meerdere KID kinderen heeft. Verder willen we een man vinden die zijn sperma beschikbaar heeft gesteld en daarover wil vertellen voor onze camera. Met onze film willen we het taboe doorbreken en meer inzicht scheppen in het onderwerp.

We realiseren ons dat het moeilijk is om al deze mensen te vinden. Vandaar dat ik bericht op dit forum plaats. Kunnen jullie ons misschien in contact brengen met wensmoeders, donoren en/ of KID kinderen? Of hebben jullie tips om deze mensen te vinden? We hebben al verschillende oproepjes op forums geplaatst, maar alles wat we tegen komen op internet lijkt zo gedateerd! Hopelijk kan iemand ons een beetje op weg helpen.



Groetjes,



Berith en Maike
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo Berith en Maike,



Ik weet dat oproepjes niet mogen op het forum, die horen op het prikbord, maar ik wil toch reageren.

Allereerst wil ik zeggen dat ik dit een leuk initiatief vind.

Of ik mee zou willen werken, daar moet ik over nadenken en over overleggen. Zal wel mijn verhaal in het kort doen:

Ik was een alleenstaande vrouw met een kinderwens, inmiddels ben ik een alleenstaande moeder van een heerlijke zoon van bijna 1. Al van jongs af aan wist ik dat ik mijn kinderen grotendeels alleen wilde opvoeden. Wel wilde ik dat mijn kinderen een vader zouden krijgen waarmee ze een band op konden bouwen, een man met ook een kinderwens dus. Met deze eis, en nog een paar meer, ben ik op zoek gegaan naar een donor. Op de site van stichting meer dan gewenst heb ik een oproep geplaatst en na vele reacties doorgeworsteld te hebben bleef er één over. Een homosexuele man die zelf ook een kinderwens had. Het klikte tussen ons en onze wensen kwamen overeen. Een aantal maanden en edische testen later zijn we ervoor gegaan. Met zelfinseminatie was ik al snel zwanger, de prille zwangerschap waar ik in dit topic over schreef, maar helaas eindigde dit in een een miskraam. 3 maanden later was ik opnieuw zwanger en inmiddels hebben wij een zoon.

Tussen ons is een hechte vriendschap gegroeid, dusdanig sterk dat ik mijn zwangerschapsverlof bij hem thuis heb doorgebracht en daar ook bevallen ben. Onze zoon is door zijn vader erkend, en we hebben gezamenlijk gezag. We voeden hem samen op, en ondernemen ook veel met z'n drieën zoals verjaardagen, feestdagen, vakanties etc.



Groet Vonni



P.s. misschien hebben jullie iets aan deze link Klik
vonni wijzigde dit bericht op 18-01-2010 22:26
Reden: Link toegevoegd
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
hallo Dory,



ik ben een single moeder en ben bijna 18 maanden geleden bevallen van een zoon. Ik ben zwanger geworden van een anonieme zaaddonor, maar wel via een medisch centrum. Mijn zoon kan, als hij straks 16 is, wel via dit centrum aan de gegevens van de donor komen, als hij daar behoefte aan heeft.

Ik kan dat zelf dus niet. Ik heb alleen een donornummer :)



Ik wilde het liefst met een partner zwanger worden, maar op een of andere manier kwam ik mr. right gewoon niet tegen en als ik hem dan wel tegen dacht te komen, had hij geen kinderwens of ik werd niet zwanger.

Via dit centrum heb ik 2 jaar op de wachtlijst gestaan en in oktober 2007 begonnen met de IUI behandelingen. En bij poging 2 was het raak en was ik zwanger.



Inmiddels is mijn mannetje bijna 18 maanden en ik geniet er enorm van. Het is een absolute verrijking van mijn leven en ik zou niet meer zonder hem willen. Het is het mooiste kado dat ik ooit heb gekregen.



Ik ben nog steeds single en ben nu erg blij dat ik het op deze manier heb gedaan. Als ik om me heen kijk en scheidingen zie van vrienden en vervolgens het gevecht dat er volgt om de opvoeding van de kinderen, dan ben ik enorm blij dat ik die strijd niet hoef te voeren omdat de vader niet in het spel meedoet.

Ik ben wel blij dat hij straks naar zijn vader kan vragen en dat het dus niet helemaal anoniem is.



Ik ben ook heel blij dat ik mijn kinderwens niet opzij heb gezet enkel en alleen omdat ik geen partner kon vinden.

Het is best zwaar, maar ik krijg veel hulp uit mijn omgeving en het is zo'n vrolijk mannetje, dat maakt ook een hoop goed.



Ik merk ook in mijn omgeving dat er raar op gereageerd word. Ik heb ook hele nare reacties gehad, maar de intimi uit mijn omgeving zijn allemaal enthousiast en steunen me. Ik was echter nog samen met mijn ex-vriend toen ik via dit centrum zwanger werd, dus ik kan makkelijk vertellen dat hij de vader is en dat we gewoon uit elkaar zijn gegaan omdat het niet meer ging tussen ons. Dat geeft wel een hoop rust. Als mijn zoon wat ouder is, en het meer begrijpt zal ik hem wel de waarheid vertellen, maar voor niet-betrokkenen is dit wel handig.



Soms ben ik ook op zoek naar gelijkgestemden, dus wie weet wat hier uit komt...



groetjes, Debbie
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo



Ik begrijp dat hier ook een aantal vrouwen op dit forum zitten die al een kind hebben maar nog een kinderwens hebben. Ik ben zelf ook alleenstaand moeder van een zoon en heb nog een kinderwens.

Wat zijn jullie ervaringen? Wat doen jullie met die wens?

Anonymous

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven