Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Ex negatief over dochter

01-07-2020 08:13 108 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Ex en ik staan anders in de opvoeding en dat is soms lastig maar wat ik echt heel vervelend vind is dat hij ronduit negatief is over en soms ook tegen haar.
(De rest weggehaald ivm herkenning(
citronella wijzigde dit bericht op 22-09-2020 09:01
91.84% gewijzigd
Als je gevoel zegt dat er iets niet klopt dan klopt dat meestal wel.
Mooie post, AutiGirl. Veel dingen die je schrijft proberen wij ook zo aan te pakken.

We proberen bij elk van onze kinderen te kijken wat ze aankunnen op welk vlak, en wat ze daarbij van ons nog nodig hebben. En we proberen ze stapje voor stapje meer verantwoordelijkheid te geven. Af en toe houdt dat in dat we ze ook gewoon op hun snuit laten gaan:
"Vergeten op tijd naar bed te gaan? Jouw probleem, je gaat gewoon om 07.30 de deur uit."
Na drie keer kondigde puberdochter uit zichzelf aan vroeg te gaan slapen want ze had het eerste uur een toets.
Ook als ze ergens tegen aan lopen is het eerste wat wij vragen:"wat is je plan?"
Voorheen gooiden ze ieder probleem zonder nadenken bij ons over de schutting, nu horen we soms pas 's avonds aan tafel dat iets niet liep en hoe ze dat hebben opgelost.
Je moet er echter wel bereid zijn om er in het begin héél veel tijd en energie in te steken, en nog geruime tijd als vangnet in de buurt te blijven. Dat oplossend vermogen heeft echt een tijd nodig om zich te ontwikkelen Maar het levert blije, zelfbewuste en redelijk zelfstandige pubers op!
Alle reacties Link kopieren Quote
Dat ze vaker moet afspreken met vriendinnen (die ze gelukkig wel heeft maar waarmee ze niet vaak afspreekt omdat ze dat niet wil)

Ben het hier wel met vader eens. Mijn dochter moet dit zelfs van haar therapeute. Gewoon omdat alleen op je kamer hangen en gamen niet ok is.
Honey, you should see me in a crown
Alle reacties Link kopieren Quote
PlayingTheAngel schreef:
03-07-2020 12:54
Meerder mensen zeggen het al, ik denk dat jullie van elkaar kunnen leren. Een 14 jarige heeft vaker zonder diagnose niet genoeg aan een uur hulp met schoolwerk. Ontzettend veel ouders die ik ken begeleiden hierin en en dat heeft ze duidelijk nodig. Had ik ook kunnen gebruiken destijds, kon me echt niet zo werken zetten en wist niet goed hoe ik moest leren. Niveau gedaald en blijven zitten waren het gevolg.
Ik denk dat je hierin strenger mag zijn en beter in de gaten kunt houden in Magister wat ze moet doen. Bij thuiskomst afspreken wat ze gaat doen en wanneer ze mag gamen, eventueel internet eraf of andere blokkade.

Uiterlijk is een heel ander verhaal. Ze is een puber en die zetten zich af en willen zich of laten zien met hun kleding of juist onzichtbaar zijn. Tijd voor een goed gesprek, om te bepalen wat jullie richting is en hoe jullie het als team gaan doen. Zonder verwijten. Als hij niet wil snappen dat zijn kritiek op haar uiterlijk schadelijk is dan zou ik een therapiesessie met hem voorstellen. Laat een wetenschapper hem maar uitleggen wat het effect van zijn woorden is.

Ik weet nog steeds dat mijn vader zei dat ik geen strings moest dragen. Want dat was alleen voor meiden met 'modellenbillen'.
Die opmerking van je vader, kan niet hoor.

Eens met jou: met school wat strakker begeleiden. Een van mijn kinderen heeft dat ook echt nodig.
Uiterlijk is aan dochter. Met misschien her en der een tip (tijdig haren wassen, tijdig schone kleren). De rest vindt ze zelf wel uit.
Alle reacties Link kopieren Quote
Eurus schreef:
03-07-2020 13:36
Dat ze vaker moet afspreken met vriendinnen (die ze gelukkig wel heeft maar waarmee ze niet vaak afspreekt omdat ze dat niet wil)

Ben het hier wel met vader eens. Mijn dochter moet dit zelfs van haar therapeute. Gewoon omdat alleen op je kamer hangen en gamen niet ok is.
Voor mijn zoon is gamen een manier "om de blokjes in zijn hoofd weer recht te krijgen". Sinds we dat beter begrijpen, staat we het op andere momenten toe dan hiervoor. Het zal lastig worden op de middelbare (nu heeft hij nog geen huiswerk), maar ik kan me dan best voorstellen dat een kind dat vol met prikkels en indrukken thuis komt, eerst even iets wil doen om dingen los te laten voordat er weer ruimte is voor discipline en huiswerk. Dus standaard zeggen dat gamen pas mag als het huiswerk af is, zouden wij niet doen. Wel kijken wat er nodig en haalbaar is.

Qua sociaal: ik ben zelf mee gaan gamen om aansluiting bij zoon te vinden, en we hebben nu 1 spel dat we allebei echt leuk vinden. Dus dat is gelukt. Soms, op avonden dat zijn vader de deur uit is, gaan wij gezellig samen gamen, terwijl het normaal wel "geen schermen meer na 20:00 is". Dan hebben we samen een leuke avond.
Hij heeft ook vrienden die evenveel interesse hebben in Minecraft. Een vriendje wil vaak na school niet samen spelen omdat hij dan moe is, maar hij wil wil afspreken om samen online te gamen vanaf een bepaald tijdstip. Dan kunnen ze onddertussen via hun koptelefoon met elkaar praten. Ik vind dat ook heel sociaal, en ze hebben nu meer contact dan voordat ze online mochten gamen.
Vorige week heeft ze nog een knoop in mijn stekels gelegd!
Dat meebewegen met je kind is iets wat ik heel erg herken. En wat ook zeker weten wordt gewaardeerd! Een ASS'er zal zich nooit in jouw wereld kunnen verplaatsen. Jij wel in die van haar. Doe die concessie, in plaats van je aan valse hoop en verwachtingen vast te klampen. Ze zal je met open armen ontvangen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Eurus schreef:
03-07-2020 13:36
Dat ze vaker moet afspreken met vriendinnen (die ze gelukkig wel heeft maar waarmee ze niet vaak afspreekt omdat ze dat niet wil)

Ben het hier wel met vader eens. Mijn dochter moet dit zelfs van haar therapeute. Gewoon omdat alleen op je kamer hangen en gamen niet ok is.
Ik vind dat ze prima op haar kamer kan hangen en gamen, of muziek luisteren of watdan ook. .wat blijmetmij al zegt. Het is haar manier van ontstressen of even niks hoeven.
Maar niet alleen maar.
Maar ik probeer echt op heel veel manieren haar uit haar hol te krijgen. Met wisselend succes. Het is niet dat ik haar maar laat of het wel best vind ofzo). Ze heeft ook online contact met vriendinnen. Ik vind alleen niet dat zij met ze af moet spreken als ze zelf duidelijk aangeeft dat niet te willen. Ze doet dit heel af en toe.
Als je gevoel zegt dat er iets niet klopt dan klopt dat meestal wel.
Alle reacties Link kopieren Quote
En om nog even op het huiswerk verhaal terug te komen. Misschien is hier de indruk ontstaan dat ik ook dat wel best vind maar ik vind ook dat dat ze meer hulp nodig heeft. .Ook van ons , en ik zou het prima vinden om te helpen en heb haar dat ook heel vaak aangeboden en gevraagd.. Het is alleen niet eenvoudig haar te helpen want ze wil niet. Ze geeft zelf aan geen hulp nodig te hebben of geen hulp te willen.Ik had alerter moeten zijn en actiever controleren of ze dingen gedaan heeft die ze moet doen. Ik was er niet op bedacht dat ze alleen maar zegt wat je horen wil om er van af te zijn. Of dat ik het anders had moeten aanpakken om te zorgen dat ze er niet zo makkelijk mee wegkomt. Op de momenten dat ik haar wel help is het echt op eieren lopen. Er hoeft maar dit te gebeuren of er sneuvelen pennen of schriften of ze stampt weer naar haar kamer. Ik roep haar uiteraard weer terug na een paar minuten. Maar ik wil aangeven ; het is geen onwil bij mij. Ik help mijn andere kind heel vaak. Die maakt ook vaak huiswerk beneden. Bij dochter werkt dat vaak averechts omdat ze geïrriteerd raakt van het minste of geringste geluid.
De vader heeft overigens heel lang de mening gehad haar school haar huiswerk haar probleem dus ik heb ook hier moeten praten als brugman dat hij ook wat actiever wordt .
Als je gevoel zegt dat er iets niet klopt dan klopt dat meestal wel.
Alle reacties Link kopieren Quote
Even een reactie op je laatste bericht: ik vind het wel ongelofelijk naïef dat je je niet kon voorstellen dat tieners (zeker pubers) ja zeggen en dan nee doen. Ook het huiswerk niet controleren, terwijl het niet lekker loopt. Heb je ook niet gewoon een beetje weggekeken? Klinkt een beetje hard, maar dit herken ik wel van ouders van vriendinnen toen ik zelf jong was. Ze mochten bijvoorbeeld niet uit, maar in het weekend 'logeren' bij een vriendin vonden ze prima (en hoppa naar de stad). Mijn moeder controleerde mijn huiswerk, overhoorde. Als het goed ging liet ze los, zag ze mijn cijfers kelderen (ik was verliefd en nogal met de beste man bezig) dan trok ze mij er weer bij. Niet afkeurend hoor, maar meer signalerend. Nou snap ik dat een kind met autisme een stuk pittiger is, maar juist dan houd je toch meer een vinger aan de pols?
Alle reacties Link kopieren Quote
citronella schreef:
05-07-2020 06:48
En om nog even op het huiswerk verhaal terug te komen. Misschien is hier de indruk ontstaan dat ik ook dat wel best vind maar ik vind ook dat dat ze meer hulp nodig heeft. .Ook van ons , en ik zou het prima vinden om te helpen en heb haar dat ook heel vaak aangeboden en gevraagd.. Het is alleen niet eenvoudig haar te helpen want ze wil niet. Ze geeft zelf aan geen hulp nodig te hebben of geen hulp te willen.Ik had alerter moeten zijn en actiever controleren of ze dingen gedaan heeft die ze moet doen. Ik was er niet op bedacht dat ze alleen maar zegt wat je horen wil om er van af te zijn. Of dat ik het anders had moeten aanpakken om te zorgen dat ze er niet zo makkelijk mee wegkomt. Op de momenten dat ik haar wel help is het echt op eieren lopen. Er hoeft maar dit te gebeuren of er sneuvelen pennen of schriften of ze stampt weer naar haar kamer. Ik roep haar uiteraard weer terug na een paar minuten. Maar ik wil aangeven ; het is geen onwil bij mij. Ik help mijn andere kind heel vaak. Die maakt ook vaak huiswerk beneden. Bij dochter werkt dat vaak averechts omdat ze geïrriteerd raakt van het minste of geringste geluid.
De vader heeft overigens heel lang de mening gehad haar school haar huiswerk haar probleem dus ik heb ook hier moeten praten als brugman dat hij ook wat actiever wordt .
Ik herken dat bij mijn puber ook; hebben we eindelijk afgesproken dat we het samen gaan doen, als het enigszins tegenzit wordt ie boos en wil hij niks meer. We hadden bij hem ingezet op extra begeleiding bij twee vakken afgelopen jaar, maar ik denk dat we nu gaan voor algehele huiswerkbegeleiding, ik hoor van mensen om mij heen dat dat goed werkt, en haalt thuis een hoop stress weg.
Ozo.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb twee kinderen die ook extra begeleiding nodig hebben en die krijgen hulp thuis. Via de gemeente ambulante hulp aan huis. Die komt een uur per week naar ze toe. Kijkt mee naar de planning. Kijkt hoe ze leren. Is contactpersoon voor school.
Dat heeft ons heel veel geholpen. En er is vaak meer begrip van school. En bereidheid om te helpen.
Een kind met een ambulante begeleider scheelt wat. Het is niet de zoveelste luie puber.
We merken echt dat docenten vaker begrip hebben. Het gaat wel eens fout, het gaat ook vaak goed maar als het fout gaat helpen we je het op te lossen.

En het belangrijkste succeservaringen motiveert. Doordat de planning beter onder controle is is meer af en dat maakt het leven een stuk leuker
Alle reacties Link kopieren Quote
Whateffa schreef:
05-07-2020 07:13
Even een reactie op je laatste bericht: ik vind het wel ongelofelijk naïef dat je je niet kon voorstellen dat tieners (zeker pubers) ja zeggen en dan nee doen. Ook het huiswerk niet controleren, terwijl het niet lekker loopt. Heb je ook niet gewoon een beetje weggekeken? Klinkt een beetje hard, maar dit herken ik wel van ouders van vriendinnen toen ik zelf jong was. Ze mochten bijvoorbeeld niet uit, maar in het weekend 'logeren' bij een vriendin vonden ze prima (en hoppa naar de stad). Mijn moeder controleerde mijn huiswerk, overhoorde. Als het goed ging liet ze los, zag ze mijn cijfers kelderen (ik was verliefd en nogal met de beste man bezig) dan trok ze mij er weer bij. Niet afkeurend hoor, maar meer signalerend. Nou snap ik dat een kind met autisme een stuk pittiger is, maar juist dan houd je toch meer een vinger aan de pols?
Wegkijken vind ik wel erg overdreven. Je moet een kind ook ruimte geven om het zelf op te pakken en zo nodig op zijn bek te gaan. Altijd maar controle helpt een kind ook niet naar zelfstandigheid toe. Je moet natuurlijk niet staan toekijken als kind op zijn bek gegaan is en hulp nodig heeft maar dat doet to ook niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
coravanmora schreef:
05-07-2020 11:10
Wegkijken vind ik wel erg overdreven. Je moet een kind ook ruimte geven om het zelf op te pakken en zo nodig op zijn bek te gaan. Altijd maar controle helpt een kind ook niet naar zelfstandigheid toe. Je moet natuurlijk niet staan toekijken als kind op zijn bek gegaan is en hulp nodig heeft maar dat doet to ook niet.
Nou, dat laatste is natuurlijk niet zo. TO’s dochter heeft al ondersteuning bij planning ed, dit is verschillende keren benoemd. Dus het was volgens mij al duidelijk dat er hulp nodig was.
Alle reacties Link kopieren Quote
Jillian76 schreef:
05-07-2020 16:53
Nou, dat laatste is natuurlijk niet zo. TO’s dochter heeft al ondersteuning bij planning ed, dit is verschillende keren benoemd. Dus het was volgens mij al duidelijk dat er hulp nodig was.
Maar wegkijken is het niet. Er is hulp, misschien meer nodig, pa heeft slechte invloed en dat is wat to dwars zit, maar wegkijken kan ik dit niet noemen.
Alle reacties Link kopieren Quote
coravanmora schreef:
05-07-2020 20:03
Maar wegkijken is het niet. Er is hulp, misschien meer nodig, pa heeft slechte invloed en dat is wat to dwars zit, maar wegkijken kan ik dit niet noemen.
Over het weg kijken kunnen we het eens zijn. Deze situatie is niet eenvoudig. Maar TO heeft zich wel het zand in de ogen laten strooien. Dat ex niet mee helpt is ook idioot. Met 1 uur begeleiding per week is dochter niet geholpen, daar is ook de ondersteuning van beide ouders in nodig. En als ouders dan ook nog niet op 1 lijn liggen zoals in dit geval, dan is dochter de dupe.

TO, heb je wel eens van Geef me de 5 gehoord?
Alle reacties Link kopieren Quote
Dymphnatam schreef:
03-07-2020 15:07
Dat meebewegen met je kind is iets wat ik heel erg herken. En wat ook zeker weten wordt gewaardeerd! Een ASS'er zal zich nooit in jouw wereld kunnen verplaatsen. Jij wel in die van haar. Doe die concessie, in plaats van je aan valse hoop en verwachtingen vast te klampen. Ze zal je met open armen ontvangen.
Vind dit wel een aardige post.
Mijn ervaring met kinderen met ass is dat ze weinig spontaan zullen vertellen over hun leefwereld, maar eens je toont dat je hier interesse voor hebt, zijn ze een waterval.
"Bizar topic, bizarre vraag. Doe normaal. ", Koffiehagedis, 21 april, 2020.
Alle reacties Link kopieren Quote
even een kleine update, ik heb een afspraak gehad bij de POH jeugd en zij wil dochter ook zien/spreken maar is tot op heden niet gelukt een afspraak in te plannen door vakantie van ons en haar

verder is de vader nog steeds van mening dat ik moet zorgen dat dochter fatsoenlijke kleding draagt die in zijn ogen fatsoenlijk is, heeft nog steeds volop kritiek dat ze liefst joggingbroek en oud shirt draagt, ook tegen haar heeft hij kritiek op haar kleding. En het gevolg is nu dat ze haar kleedgeld uitgeeft aan jurkjes, en andere dingen die ze niet draagt. Om van het gezeur af te zijn, of om hem te pleasen. Maar dat ligt dus allemaal met kaartjes er nog aan en ongedragen in haar kast. Of ze draagt het 1 keer en daarna komt het de kast niet meer uit

Ik vroeg haar waarom ze die dingen koopt die ze niet draagt. Omdat papa steeds zit te zeuren of ze geen andere kleren heeft. Ik vind dat belachelijk, vind dat ze met dat geld beter shirts en jeans kan kopen die ze wel draagt dan rokjes/jurkjes/bloesjes die ongedragen in de kast blijven.

Geloof me als ze de deur uit gaat bij 35 graden in een zwarte joggingbroek en zwarte hoodie dan zeg ik daar echt wel wat van, tot ruzie aan toe, en naar school mag ze dat uiteraard ook niet aan, en ja, ze zou wat meer eraan kunnen doen, en ze denkt er niet altijd aan shirts op tijd in de was te gooien en dan herinner ik haar daaraan. Ik laat haar naar mijn idee niet verslonsen. Maar ik ga niet iedere dag het gevecht aan, met corona hoefde ze al helemaal amper de deur uit, ik zie niet waarom ik iedere dag moet zorgen dat ze er piekfijn bij zit als ze dat gewoon niet wil.

Ik heb geprobeerd het gesprek positief in te gaan, dat ik zie dat hij haar wil stimuleren meer aan haar uiterlijk te doen, maar dat zijn benadering averechts lijkt te werken, ik krijg een bak kritiek, ik heb recht uit gezegd wat ik er van vind, maar hij blijft erbij, we moeten haar niet stimuleren, we moeten haar gewoon dwingen. O_o
citronella wijzigde dit bericht op 16-09-2020 23:32
9.56% gewijzigd
Als je gevoel zegt dat er iets niet klopt dan klopt dat meestal wel.
Alle reacties Link kopieren Quote
Zelfs met een zwarte hoody tijdens een hittegolf zou ik er niks van zeggen, hooguit vragen of mijn kind het niet te warm heeft.
Schaamt je ex zich voor dochter ofzo?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik weet het niet maar misschien zit zoiets er wel achter.

Haar broertje schaamt zich soms wel voor haar. Toen we aan het kamperen waren bijv. en ze inderdaad vergeleken met de andere kinderen best wel een beetje.. nou ja, anders was.

Ergens snap ik het, maar ik merk ook dat ook hij negatief over haar begint te praten en ik vrees dat dat komt door hoe ex over haar praat. (dat doet hij niet onder vier ogen maar maakt openlijk opmerkingen
Als je gevoel zegt dat er iets niet klopt dan klopt dat meestal wel.
Alle reacties Link kopieren Quote
Kattenkop schreef:
01-07-2020 08:25
Hmm, als ik dit zo lees zeker betreffende het schoolstuk dan geef io ex wel gelijk. Ze heeft dan of extra begeleiding nodig en mag pas gamen na huiswerk maken. Zoals naar mijn idee elk kind.

Een 14 jarig kind bekritiseren op uiterlijk vind ik schadelijk en niet kunnen.

Kortom: hij moet een beetje minder jij een beetje meer.
Dit
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik vind jou slap. Autisme is geen excuus.
Je had allang bij de hulpverlening moeten zitten. Nu kun je het nog sturen. Waarom zit ze op een reguliere school als ze het overzicht niet heeft? Dat past dus niet bij haar.
Ik snap ex dat hij zich zorgen maakt, jullie hebben allebei hulp nodig. Dringend. Dit meisje heeft het zwaar.
Alle reacties Link kopieren Quote
TVP.
Interessant topic, ik zag het niet eerder.

Hier geen zoon met autisme, maar wel autistiform gedrag als hij niet in een voor hem fijne omgeving is.

Hygiëne is gelukkig geen probleem, alleen nagels knippen blijft een issue. Hij houdt ze wel schoon, maar (heel lange) meisjesnagels zijn gewoon niet praktisch, zeker niet als hij straks een technische opleiding gaat doen.

Te warme kleding? Zeg ik niets van, hij trekt vanzelf iets uit. Schoon en heel is de enige regel.
We're born naked. After that, it's all drag.
Alle reacties Link kopieren Quote
Citronella, ik heb geen ervaring met autisme bij een puber. Maar wel ervaring met co-ouderschap. Waarom sta jij toe dat je ex een bak kritiek over jou uitstort? Volgens mij is het al lang duidelijk dat jullie over dit onderwerp anders denken. Dus als ex er weer over begint, zou ik hem afkappen: ja ik weet wat jouw mening is, ik denk er anders over.
Daarnaast kun je dochter stimuleren om alleen kleding te kopen die ze zelf mooi vindt, maar ook zij zal een manier moeten vinden om met zijn dwingende karakter om te gaan. Als laatste zit ik nog te denken dat je de afspraak met ex kunt maken dat dochter maximaal de helft van haar kleedgeld mag opmaken bij hem. Kan ze van de andere helft in ieder geval leuke, fijn zittende kleren kopen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Er is gepost over brainblocks daar zag ik niet echt een reactie op van TO maar het is wel de moeite waard. Beginnen bij alleen TO en dochter (of wellicht eerst zelfs alleen TO en begeleider/therapeut) en later kijken of vader ook wil aansluiten.
Wij gebruiken het hier bij mijn man met ASS en niet alleen begrijp ik hem beter maar hij mij ook.

Ik kan me voorstellen dat het een worsteling is tussen jou, je ex en je dochter en nu gaandeweg ook je zoon. Lastig hoor heb je voor jezelf ook begeleiding?

Extra begeleiding krijgen kan lastig zijn als het via de officiële weg krijgt zonder betaling maar wie weet is er een student die bekend is met ASS en dochter kan begeleiden.

Ik weet nog toen ik op de MAVO zat dat je, ook zonder indicatie of diagnose, gebruik kon maken van de huiswerkklas. Dat was gewoon een klaslokaal waar 1 docent zat en ieder voor zich huiswerk deed dus geen extra begeleiding. Dit mocht dus alleen de eerste en tweede jaars doen.
Als derde en vierde jaars moest ik steeds weer naar de directeur om toestemming te vragen naar die huiswerkklas te gaan.
Ik woonde samen met mijn zus en mijn moeder, mijn moeder had veel psychische klachten en ik deed veel aan mantelzorg en huishoudelijke taken. Als ik eenmaal thuis was kon ik geen huiswerk meer maken. Ik moest me zo verantwoorden ik werd er naar van. En dan zat ik dus alleen maar in die ruimte he. Durfde nergens om te vragen en zat heel stilletjes en toch moest ik haast smeken.
Wat ik wil zeggen is probeer haar dit soort dingen te besparen en kijk of je zelf begeleiding in kan huren waar mogelijk/nodig.
Het verleden is een schilderij maar de toekomst is een potloodschets, als het je niet bevalt veeg je de lijntjes weg en teken je zelf nieuwe.
@Lisette Jonkman
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben er zelf weer over begonnen omdat ik van dochter hoor dat ze kleding koopt om van het gezeur over haar kleding af te zijn. Ik wilde hem laten zien wat het effect is van zijn kritiek. Maar het was uiteraard weer een uitnodiging voor hem om mij te vertellen dat ik haar moet dwingen iets anders aan te trekken etc.

Ik ben dus ook met dochter in gesprek gegaan over haar kleedgeld en haar keuzes en dat ze beter kan proberen bij zichzelf te blijven qua wat ze koopt. Dat experimenteren prima is en af en toe iets kopen wat buiten je comfortzone is ook maar dat je verder ook gewoon kleding nodig hebt die je graag draagt.
Als je gevoel zegt dat er iets niet klopt dan klopt dat meestal wel.
Alle reacties Link kopieren Quote
De brainblocks heb ik inderdaad niet op gereageerd. Ik kan me er niet echt een voorstelling bij maken en ga proberen dochter zo ver te krijgen dat ze in ieder geval in gesprek gaat met de POH. Ik weet niet of ze er überhaupt voor openstaat
Als je gevoel zegt dat er iets niet klopt dan klopt dat meestal wel.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven