Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

extreme misselijkheid bij zwangerschap; voel me zó ellendig

11-06-2010 21:54 127 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben nu 10 weken zwanger en inmiddels al 3 weken thuis van mijn werk omdat ik zo verschrikkelijk misselijk en ziek ben. Het gaat de hele dag door. Verder dan bed en bank kom ik niet. Ik moet overgeven, ben erg duizelig en ben de hele dag zo beroerd.



Emesafene heb ik geprobeerd, werkt niet.

Sinds paar weken ben ik bij een homeopaat en ben vandaag begonnen aan middeltje nummer 5, de anderen werkten niet/nauwelijks.

Ik vind het erg moeilijk om de dag door te komen, de muren komen op me af. Ik wil zoveel, maar het lukt niet. De gedachte dat dit nog weken kan duren vind ik verschrikkelijk.

Helaas weet ik uit ervaring bij mijn vorige zwangerschap dat het bij 12 weken niet hoeft te stoppen, maar dat de misselijkheid nog heel lang kan aanhouden.



De vk adviseerde mij om mijn misselijkheid te accepteren en per dag te leven en niet vooruit te kijken. Ik moet me erbij neerleggen dat het momenteel niet zo gaat, zoals ik graag zou willen. Maar dat vind ik ontzettend moeilijk. Ik zou niets liever dan weer willen werken en me nuttig maken.Het lukt gewoon niet.

Ik merk dat ik er een beetje van in een dip raak en het moeilijk vind om positief te blijven en echt blij te zijn met de zwangerschap.



Wie herkent het?
Alle reacties Link kopieren
musicath schreef op 11 juni 2010 @ 22:14:

[...]





Dat was het probleem bij mij ook: Ik gaf wel over, maar niet genoeg om uit te drogen. Ik had ook 'goede' dagen, waarop ik maar 3x overgaf.

Urine was ook in orde bij mij (al was de concentratie zorgelijk). Ik ben pas doorgestuurd nadat ik bloed overgaf. En geloof me... toen zat ik er echt helemaal doorheen! Ik hoop dat je jij eerder geholpen kan worden. Volgens de gyn mag ik bij de volgende zwangerschap bij de eerste ochtendmisselijkheid al langskomen voor een recept. Het is volledig veilig bij gebruik tijdens de zwangerschap.



Huisarts mag geen primperan voorschrijven, tenminste, niet die van mij.
Bedankt voor de tip! Ik ga maandag toch naar de vk en zal het gelijk voorleggen.
Alle reacties Link kopieren
@Chubbyxxl; meid, wat vreselijk. Als ik jouw verhaal zo lees, dan vraag ik mij serieus af of ik me niet aanstel, want ik heb het lang niet zo erg als jij. Ik hou mn eten (crackers en heel soms wat fruit) en water redelijk binnen. Maar ik voel me vreselijk. Ik heb nooit honger en eet omdat ik weet dat dat moet. De misselijkheid is zó aanwezig dat ik het liefst de hele dag boven de wc hang.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb zo met je te doen want ik weet precies hoe je je voelt...



Ik ben momenteel 22 weken zwanger van de derde. Alle drie de keren was/is het goed raak. Ziekenhuis, uitdrogen, zelf gehad dat ik dacht dat ik serieus gek werd (dacht dat het spookte, was de wind) en waarschijnlijk nu voor de tweede keer mijn baan kwijt. Daar word ik trouwens wel pissig om. Snap dat het voor een werkgever niet leuk is maar ik vraag er toch niet om!



Maar je moet je er indd bij neerleggen. Het is heel moeilijk maar je kan niet anders. dag per dag bekijken wat je kan. En vooral heel rustig aan doen. Nu gaat het al weer iets beter maar in het begin was het uitruimen van de vaatwasser al teveel, zodat ik erg moe was. En als ik moe ben ga ik overge ven. Tv kijken, lezen werd ik misselijk van. autorijden was kansloos. Het word er niet leuker op maar onthoud goed!! Dit is wel goed voor je kind!!



Wat ik met de eerste heb geleerd is blijven eten. Al komt het eruit...gewoon overnieuw beginnen! drinken het zelfde. Ik reageer goed op zoete dingen. Optimel drink ik 's morgens en daarna aan de 7up. Dit zijn twee dingen die ik normaal gesprokne niet lust haha. Verder neem ik altijd iets te eten mee. (En een plastic zakje) eet alleen waar je echt trek in hebt. Als dat wat ongezond is, pech!! Je moet eten binnen krijgen om je beter te voelen. Tussen 12 en 1 kon ik trouwens het beste eteb verdragen dus dan ad ik warm (mijn lieve moeder kwam me dan een prakkie brengen want kook.lucht in huis kon ik niet tegen)



Verder moet je niets. Bel iedereen af als je geen zin hebt dat ze langs komen. Echt niet wakker om liggen wat ze van je denken! Nu gaat het even.om jou en je kind.



Ga er vanuit dat het pas beter word al de kleine eruit is dan kan het alleen maar meevallen. Ik leefde van 12 naar 16 weken, van 16 naar 30... bleef maar beroerd. Nu kijk ik er minder naar en ben gewoon blij met de dagen.dat het wat beter gaat.



Ik kan nog een waslijst met tips geven maar je moet het echt zelf ontdekken. Voor iedereen is het anders. Maar heeeel veel sterkte, doe echt rustig aan en als je het niet meer trekt moet je aan de bel trekken. Overdrijf het dan nog wat, want ze nemen je niet snel serieus!! Sterkte!!
Alle reacties Link kopieren
Dank je Pinky voor je uitgebreide verhaal met de tips. Het doet me goed.

Gisteren kwam een collega even langs. Ik vond het fijn even afleiding te hebben. Uiteraard even over het werk gehad, wat eindigde in tranen bij mij. Ik voelde me zoo ellendig omdat ik zo graag wil werken. De misselijkheid werd nóg erger toen ik zo in tranen was. Hij reageerde heel lief en begripvol, dus mijn collega's geven me geen rotgevoel, ik doe het zelf.

Ik moet me er inderdaad in berusten, maar dat is moeilijk.
Alle reacties Link kopieren
en acupunctuur? Werkte bij mij prima ivm misselijkheid!
Alle reacties Link kopieren
Hoi!



Wat naar dat je zo misselijk bent.

Ik ben inmiddels 23 weken zwanger en ook nog steeds misselijk. Met 12 weken was ik uitgedroogd en ben ik opgenomen geweest. Gelukkig kan ik nu wel wat drinken binnen houden (alleen cola light) en met een beetje geluk kan ik nu soms een maaltijd binnen houden.

Ik ben nu 10 kilo afgevallen in totaal.



Bij de vorige zwangerschap heb ik het ook gehad alleen toen niet zo vaak overgeven. Toen hielp acupunctuur, deze keer niet helaas.



Ik vind trouwens wel dat er veel huisartsen zijn die het afdoen met het hoort erbij eet maar een biscuitje. Als ik me weer zo af had laten schepen weet ik niet hoe het verder was gegaan want toen ik erop stond om mijn urine te checken lag ik een uur later aan het infuus.



Ik werk momenteel niet (alleen thuis op de momenten dat het redelijk gaat) en probeer me erbij neer te leggen. Wat ik wel zeker weet is dat er bij ons geen derde komt want het is een hel om maanden lang elke dag en nacht misselijk te zijn.

Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop voor je dat het deze keer eerder over gaat dan bij je vorige zwangerschap.



En mocht je de gouden tip hebben...ik hou me aanbevolen! Ik ben het ook helemaal zat! Doe mij inderdaad die bevalling maar, die was bij mij veel minder erg dan de zwangerschap (en duurt bovendien niet zo lang)



Sterkte ermee!
Alle reacties Link kopieren
Primperan al geprobeerd? Is pas sinds dit jaar veilig bevonden voor zwangere vrouwen, nog niet zo erg bekend en mag alleen door de gynaecoloog worden voorgeschreven. Bij mij helpt het beter dan emesafene (ietsje), maar het helpt.
Alle reacties Link kopieren
En ik onderschrijf het verhaal van Caro. Je moet op je strepen gaan staan en je urine laten checken. En je kunt beter naar de eerste hulp gaan dan naar de huisarts (hoewel ik een hele goede heb), want het gros doet je klachten af met 'het hoort erbij'. Uitdroging en verzuring zijn behoorlijke schadelijke klachten voor je lichaam en als het lang genoeg doorgaat krijg je een tekort aan kalium en hartritmestoornissen. Niet wat je wilt wat je zwanger bent.

Ik heb bij mijn vorige zwangerschap werkelijk alles gehoord om geen emesafene voorgeschreven gekregen te krijgen. Nu gelukkig een progressievere huisarts en een dikke aantekening in mijn dossier. Nu (15 weken zwanger) ben ik helaas al twee keer in razende vaart gepresenteerd bij de gynaecoloog en ook al twee keer een tijd aan het infuus gehangen. Helemaal niet leuk, maar je knapt er meer van op dan van een biscuitje.
Alle reacties Link kopieren
TO, vervelend dat je zo misselijk bent. Ik ben nu bijna 23 weken zwanger en sinds 4 weken niet meer dagelijks misselijk. Ik heb toen ik 11 weken zwanger was zetpillen (Emefasene) van de huisarts gehad. Dat hielp iets zolang ik de maximale dosis gebruikte.

Daarvoor en daarna heb ik me er gewoon aan overgegeven ( letterlijk en figuurlijk). Wat bij mij redelijk hielp/ helpt is koolzuur ( drink dus erg veel spa rood nu). Nu ben ik zo nu en dan nog misselijk en soms kan het ineens fout gaan ( in die zin dat ik moet overgeven) door een luchtje of zoals vanochtend door de hagelslag die verkeerd viel.



Caat, ik wilde je net waarschuwen op ons topic, dat er nog een topic voor je was. Maar je hebt het al gevonden zie ik. *Zwaai*



T.O., succes met de misselijkheid en ik hoop dat het snel weer over is/ gaat.
Alle reacties Link kopieren
Haaai Visje! *Zwaai*!



Gek is dat, heel vaak hoor ik dat koolzuur niet goed is maar dat is nou net het enige dat wel redelijk goed gaat (cola-light dus) Bij jou werkt het dus ook Visje.



Zo zie je maar, je moet echt voor jezelf uitzoeken wat wel en niet werkt. Vette hap blijft ook beter zitten dan gekookte aardappels en groente.



Ik merk ook dat het sinds ik me erbij neer heb gelegd het wel iets beter gaat. Helpt niet veel tegen de misselijkheid maar ik krijg wel meer rust en rust (lichamelijk en geestelijk) is wel goed voor je.
Alle reacties Link kopieren
Wat naar dat je je zo ziek voelt, ik heb hetzelfde gehad. Ik ben nu bijna 25 weken zwanger en het gaat iets beter.



Ik heb Emasafene gehad en seabands geprobeerd, maar dat hielp niet. Nu heb ik Primperan zetpillen (voorgeschreven door mijn huisarts al zie ik hier dat die dat niet mag voorschrijven) en gaat het redelijk.



Ik ben 2 keer opgenomen geweest in het ziekenhuis met uitdrogingsverschijnselen en heb ruim een maand sondevoeding gehad. Met 17 weken werd het beter. Ik moet nu nog erg rustig aan doen, zit in de ziektewet, en oppassen met wat ik eet en drink (niet vet, niet zuur, niet gekruid en geen koolzuur).



Ik heb veel momeneten gehad dat ik het ziet meer zag zitten en huilend in bed heb gelegen, pff wat ziek... Laat je niet zomaar afschepen door de artsen, want vaak wordt gezegd dat het erbij hoort.



Ik hoop dat je je snel weer een stuk beter voelt.En wat je werk betreft: als het niet kan gaat het gewoon over! Daar moet je je echt niet schuldig over voelen!!
Alle reacties Link kopieren
Dat is inderdaad grappig. Vette hap en koolzuur gaat bij mij ook erg goed. Beter dan pasta of rijst. En de voedingsdeskundige in het ziekenhuis heeft me zelfs specifiek cola (niet cola light) aangeraden, wat inderdaad goed helpt, mits ik er bij eet. Pepermunt helpt bij mij ook best tegen het misselijke gevoel. Niet tegen spugen overigens.
Alle reacties Link kopieren
Metaclopramide! Kreeg ik van de gyn en het werkt! Ik heb alle huis- tuin- en keukenmiddeltjes gehad, alle gangbare medicatie en niets hielp. Die medicatie van de gyn heeft me er doorheen gesleept. Ik heb leuke kinderen, maar zwanger zijn vind ik een ware verschrikking (4 keer 9 maanden kots en kotsmisselijk).
MILF in the making ;-)
Alle reacties Link kopieren
///
Kijk me na, waar ik ga, ik ga mijn toekomst achterna
Alle reacties Link kopieren
///
Kijk me na, waar ik ga, ik ga mijn toekomst achterna
Alle reacties Link kopieren
Ik wil je even heel veel sterkte wensen goudkever! Helaas snap ik hoe je je voelt. Ben inmiddels 36 weken zwanger en vanaf week 24 ongeveer van mn misselijkheid af. Ik was ook 10 kilo afgevallen, opgenomen in het ziekenhuis ivm uitdroging etc. Verschrikkelijk! En zo jammer dat je bijna niet kunt genieten van je zwangerschap. Helaas heb ik niet echt tips voor je. Ook bij mij hielp emesafene niet en van die primperan kreeg ik weer andere klachten (soort bewegingsstoornis). Wees lief voor jezelf en leef bij de dag idd. T klinkt heel suf, maar bij mij hielp t echt om per dag te kijken hoe ik me voelde en niet in termen van: nog zoveel weken. Verder idd zoveel mogelijk afleiding zoeken in films/series/boeken/tijdschriften (alles waar eten in voorkomt vermijden :)). Nogmaals heel veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Goh, Goudkever, wat een verhaal!! Pff...ik ben ook misselijk geweest, maar wat ik veel erger vond is dat je alsmaar te horen krijgt dat dit 'een heerlijke tijd' moet zijn. Hang je daar versuft boven de toiletpot...Bleh!

Ik zie dat je al wat homeopathische middeltjes geprobeerd hebt. Ook Nux Vomica van Vogel?

Wat mij hielp was gember. Je kunt het vers kopen of in een potje (allebei gewoon bij AH (om maar even in de huisslogan te blijven))

Verder hielpen bij mij TicTacs en Smintjes ook erg goed, als ik misselijkheid voelde opkomen (maar misschien heeft dat dus geen zin als je continue misselijk bent).

Veel sterkte!!
Alle reacties Link kopieren
Ah jij arme! Wat een ellende als je je zo ziek voelt. Wat bij mij redelijk hielp was een "seaband" dat is een polsbandje met accupressuur punten die je volgens mij bij natuurwinkels, apotheek of de Tuinen kunt kopen. Ook helpt het om te zorgen dat je maag niet leeg wordt. Dat klinkt tegenstrijdig zeker als je zo misselijk bent maar gek genoeg helpt het. En niet te veel bewegen, zolang je heeel stil zit heb je er ook minder last van. En Oh ja een watje in het oor aan de kant waar je niet mee schrijft. Ik weet neit of je het tijdens je zwangerschap mag gebruiken maar Motilium is een heel krachtig middel tegen misselijkheid, heb je ook in zetpillen. Klinkt allemaal erg vaag maar alle beetjes helpen. Ik was ook giga ziek in de eerste drie maanden en wilde alleen maar tomatensoep eten......grappig genoeg is dat nu het lievelingseten van mijn dochter.

Heel veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
:hug: IK weet van mijn eerste zwangerschap nog hoe beroerd het is om misselijk te zijn. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat... Gelukkig was het bij mij na 14 weken over. Maar die eerste weken voelde ik me echt ellendig, ongelukkig en ik vroeg me serieus af of ik eigenlijk wel zwanger wilde zijn. Genieten lukte niet.

Ik heb zo te doen met vrouwen die 9 maanden lang misselijk zijn. Vreselijk lijkt het me. Heel veel sterkte dus voor jou en ik hoop dat het over gaat of dat je een middeltje kan vinden dat het draaglijk maakt. Ik kan me heel goed voorstellen dat je je zo ellendig voelt...
Alle reacties Link kopieren
Pfffffffff wat een openbaring om deze verhalen te lezen zeg!

Het ellende, lamlendige en zo niet happy gevoel is zo herkenbaar! ;-) Ik dan toch maar om 21 uur naar bed (ja ik ga zo...) om maar gewoon te slapen want tja..verder heeft het toch niet zoveel zin zo'n avond.. Zucht..

Ik heb er ook al heel wat traantjes om gelaten hoor.. En tis elke dag zoeken naar wat je moet doen.



En dan de verloskundige/assistent/gyn die denken dat ze met DE oplossing komen; zorg dat je elke 2 uur even wat eet he! Dan gaat het vast beter..GOH, nou DAT had ik nog niet geprobeerd zeg! Pfffffff...

Ik heb ook emesafene, ik kreeg het bijna niet mee bij de apotheek omdat ik veel auto rij en je er echt knettersuf/stoned van kunt raken. En idd, dat word ik ook. Ik moet het echt slikken zodra ik in bed ga liggen want ik kan amper de trap nog op savonds.. Ik krijg na een uurttje echt een soort van honger gevoel maar kan mn ogen niet open houden en slaap dan erg goed. Het nadeel is dat ik de volgende ochtend ook echt suf ben, en duizelig word nadat ik een trap oploop etc. Maar ja, ik ben wel wat minder misselijk, klopt!! ;-)



Ik ben nu 12.5 week, en hoop zo dat het rond 14 weken over is.. En ik hoop elke ochtend als ik wakker word? EN??? hoe voel ik me? Voel ik me al fitter? Nou, volgens mij wel. Uurtje later blijkt toch van niet.. Laat me please geen vrouw worden die 9 maanden misselijk en beroerd is, ik ga het niet trekken! Echt niet!



Ik lees hier mee en hoop ook op een nieuwe tip. Accupunctuur is nog wel een goede tip, moet ik miss maar eens achteraan gaan..



Sterkte meiden! :kiss:



PS en misschien ligt het aan mij maar ik word ook misselijk door bovenstaande berichten met allemaal tips over eten.. Stampotten, rijst, cola blehh!! :puke:
Alle reacties Link kopieren
Oh Konela,



Precies wat jij zegt: op de momenten dat de misselijkheid het hardst kwam opzetten, was ik ook erg depri. Ik heb mezelf ook afgevraagd waarom ik toch zwanger wilde worden. Heel raar, want ik wist heel goed waarom ik dat wilde (en ik wilde het ook nog steeds), maar ik 'doorvoelde' die wens totaal niet meer. Daar werd ik weer verdrietig van etc etc.
Alle reacties Link kopieren
heel herkenbaar en vervelend Goudkever!



In mijn vorige zwangerschap viel ik 17 kilo af, 2 x ziekenhuis en vanaf 11 weken niet meer gewerkt. Ook mijn baan verloren trouwens, maar wel een hele knappe zoon gekregen. Toen ging he vanaf 24 weken steeds iets beter, maar bestond mijn menu uit brood, yoghurt en in de laatste twee weken ineens uit heel veel boerenkool. Soms wel 3 x per week :-)



Nu ben ik 19 weken zwnager van de tweede. Ik ben al met 6 wk naar de huisarts gegaan en heb verschillende pillen gekregen. Emesafe zetpillen helpen echt het beste. Verder eet ik alleen maar wat ik wil, en dat is brood. Ik word ook vaak misselijk van de honger (al heb ik dan helemaal niet het gevoel dat ik honger heb, maar word ik een beetje misselijk). Als ik dan een kwartier te lang wacht is het gedaan en ben ik de hele dag misselijk. Maar als ik de hele dag door een boterhammetje eet (dus echt om de 2 uur) is het goed te doen.

Ik merk trouwens ook dat vermoeidheid de misselijkheid erger maakt. Soms slaap ik nu uren op een dag, want dan voel je even helemaal niets. Gewoon lekker aan toegeven dus!!



Deze keer is het bij 14/15 weken grotendeels over gegaan gelukkig. Er is dus hoop :-)



Sterkte!!
Alle reacties Link kopieren
musicath schreef op 12 juni 2010 @ 20:34:

@ DRP: En dan 4 zwangerschappen? Ik twijfel zelfs al over een tweede! Al heeft de gyn mij toegefluisterd dat het allemaal draaglijker was geweest als ik vanaf het begin af aan al goede medicatie had gekregen. Nu pas in week 25, terwijl ik toen lichamelijk en geestelijk een wrak was. Door vroeg te beginnen met de goede medicatie kan ik het 'wrakgedeelte' de volgende keer misschien voorkomen.
Bij de oudste zonder medicatie en drie keer compleet uitgedroogd in het ziekenhuis. Bij de tweede de standaard medicatie en wederom uitgedroogd in het ziekenhuis. Dat was twee keer negen maanden ellende. Alles geprobeerd aan hui- tuin en keukenzooi. Gewoon uitzitten was het devies van mijn gyn toen. Na zeven jaar weer zwanger en was inmiddels verhuisd. Mijn nieuwe gyn gaf na 12 weken klooien met de standaard medicatie metaclopramide. Een verademing. Ik was nog steeds niet fit, maar kon redelijk functioneren. Zes weken grote vakantie van de oudste twee half op de bank liggend doorbrengen was niet bepaald prettig. Bij de vierde (en laatste!!!) had ik nog medicatie liggen en ben er gewoon mee begonnen. Ik wilde niet meer dat ellendige gevoel hebben. Gyn wel gebeld en zij was het er mee eens dat ik voor 12 weken al medicatie nam. Ik reageer extreem op het hormonencircus. Al met al ben ik blij met mijn kinderen, maar zwanger zijn vind ik echt vreselijk afschuwelijk en een ontzettende aanslag op mijn lijf en leven.
MILF in the making ;-)
Alle reacties Link kopieren
Wat bij mij nog wel 'binnen' bleef was DrPepper coila, maar dan allen met de prik eraf. (Flessen na aankoop zonder dop in de koelkast zetten.) En paprikachips en andere vette zooi kon ik redelijk hebben. Tenminste, ik kotste het er minder vaak uit dan de rest van het eten. X-D Ik viel wel af als een tierelier.
MILF in the making ;-)
Alle reacties Link kopieren
@ DRP: Even off-topic: Ik vind je een reuze-stoer wijf met je MILF-topic!!!
Kijk me na, waar ik ga, ik ga mijn toekomst achterna

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven