Kinderen
alle pijlers
extreme misselijkheid bij zwangerschap; voel me zó ellendig
vrijdag 11 juni 2010 om 21:54
Ik ben nu 10 weken zwanger en inmiddels al 3 weken thuis van mijn werk omdat ik zo verschrikkelijk misselijk en ziek ben. Het gaat de hele dag door. Verder dan bed en bank kom ik niet. Ik moet overgeven, ben erg duizelig en ben de hele dag zo beroerd.
Emesafene heb ik geprobeerd, werkt niet.
Sinds paar weken ben ik bij een homeopaat en ben vandaag begonnen aan middeltje nummer 5, de anderen werkten niet/nauwelijks.
Ik vind het erg moeilijk om de dag door te komen, de muren komen op me af. Ik wil zoveel, maar het lukt niet. De gedachte dat dit nog weken kan duren vind ik verschrikkelijk.
Helaas weet ik uit ervaring bij mijn vorige zwangerschap dat het bij 12 weken niet hoeft te stoppen, maar dat de misselijkheid nog heel lang kan aanhouden.
De vk adviseerde mij om mijn misselijkheid te accepteren en per dag te leven en niet vooruit te kijken. Ik moet me erbij neerleggen dat het momenteel niet zo gaat, zoals ik graag zou willen. Maar dat vind ik ontzettend moeilijk. Ik zou niets liever dan weer willen werken en me nuttig maken.Het lukt gewoon niet.
Ik merk dat ik er een beetje van in een dip raak en het moeilijk vind om positief te blijven en echt blij te zijn met de zwangerschap.
Wie herkent het?
Emesafene heb ik geprobeerd, werkt niet.
Sinds paar weken ben ik bij een homeopaat en ben vandaag begonnen aan middeltje nummer 5, de anderen werkten niet/nauwelijks.
Ik vind het erg moeilijk om de dag door te komen, de muren komen op me af. Ik wil zoveel, maar het lukt niet. De gedachte dat dit nog weken kan duren vind ik verschrikkelijk.
Helaas weet ik uit ervaring bij mijn vorige zwangerschap dat het bij 12 weken niet hoeft te stoppen, maar dat de misselijkheid nog heel lang kan aanhouden.
De vk adviseerde mij om mijn misselijkheid te accepteren en per dag te leven en niet vooruit te kijken. Ik moet me erbij neerleggen dat het momenteel niet zo gaat, zoals ik graag zou willen. Maar dat vind ik ontzettend moeilijk. Ik zou niets liever dan weer willen werken en me nuttig maken.Het lukt gewoon niet.
Ik merk dat ik er een beetje van in een dip raak en het moeilijk vind om positief te blijven en echt blij te zijn met de zwangerschap.
Wie herkent het?
Dankjewel!
zaterdag 12 juni 2010 om 22:48
Ik ben echt blij om jullie verhalen te lezen. In het ziekenhuis kreeg ik namijk te horen dat het of een tweeling moest zijn, of een mola zwangerschap of het was psychisch..... de eerste twee waren het niet dus ik bedacht het allemaal zelf? Nooit geweten dat ik zo ziek kon zijn dus hoe kan ik het dan verzinnen! Ben er nog boos om maar dat was denk wel duidelijk.
Ik dacht dat ik er na twee eerdere ervaringen nu wel beter mee om zou kunnen gaan maar dat viel zwaar tegen. Bij de eerste ging ik los op appelsap en zuurkool...als ik dat nu eet!! Ppfff denk dat ik de wc niet haal haha de puzzel begint dus weer van voor af aan! En die twee kinders (oudste net 3) helpen ook niet echt mee.
Maar klein onderzoekje (wanhopig opzoek naar de oplossing) heeft me geleerd dat ze het bv in engeland wel serieus nemen. Daar krijg je medicatie en een dietist die in de gaten houd of je wel genoeg binnen krijgt.
En er is een onderzoek geweest naar kinderen waarvan de moeder zwanger was in de hongerwinter. Die kinderen hebben daar dus zeker wel schade aan ondervonden. Ik wil jullie niet bang maken en hun situatie was natuurlijk veel erger maar die kinderen hebben grotere kans op hart en vaat ziekte. En dus niet het gelul wat ik kreeg te horen dat het kindje er geen schade aan kan ondervinden want hij pakt wel wat hij nodig heeft!!! Dus niet!!! Voel me er echt rot over naar mijn zoontje dat ik dus niet beter mijn best heb gedaan. Weet dat dat nu eenmaal zo is maar als iemand mij dat toen had verteld had ik de strijd met het eten niet opgegeven.
En als wij er allemaal zo een last van hebben dan is het toch echt een groter probleem als dat de artsen willen weten.
Oohh ja en als laatste (moet ook echt gaan slapen haha) hoeveel mensen hebben jullie al eens een tik op de neus willen geven na hun goed bedoelde 'probeer wat te eten voordat je uit bed komt' raad?? Haha
Ik dacht dat ik er na twee eerdere ervaringen nu wel beter mee om zou kunnen gaan maar dat viel zwaar tegen. Bij de eerste ging ik los op appelsap en zuurkool...als ik dat nu eet!! Ppfff denk dat ik de wc niet haal haha de puzzel begint dus weer van voor af aan! En die twee kinders (oudste net 3) helpen ook niet echt mee.
Maar klein onderzoekje (wanhopig opzoek naar de oplossing) heeft me geleerd dat ze het bv in engeland wel serieus nemen. Daar krijg je medicatie en een dietist die in de gaten houd of je wel genoeg binnen krijgt.
En er is een onderzoek geweest naar kinderen waarvan de moeder zwanger was in de hongerwinter. Die kinderen hebben daar dus zeker wel schade aan ondervonden. Ik wil jullie niet bang maken en hun situatie was natuurlijk veel erger maar die kinderen hebben grotere kans op hart en vaat ziekte. En dus niet het gelul wat ik kreeg te horen dat het kindje er geen schade aan kan ondervinden want hij pakt wel wat hij nodig heeft!!! Dus niet!!! Voel me er echt rot over naar mijn zoontje dat ik dus niet beter mijn best heb gedaan. Weet dat dat nu eenmaal zo is maar als iemand mij dat toen had verteld had ik de strijd met het eten niet opgegeven.
En als wij er allemaal zo een last van hebben dan is het toch echt een groter probleem als dat de artsen willen weten.
Oohh ja en als laatste (moet ook echt gaan slapen haha) hoeveel mensen hebben jullie al eens een tik op de neus willen geven na hun goed bedoelde 'probeer wat te eten voordat je uit bed komt' raad?? Haha
zaterdag 12 juni 2010 om 23:10
Eerst even heel veel sterkte, want wat is dat een rotperiode.
Ook ik was ziek, aan het infuus etc etc.
Na een week of 18 (ik weet niet meer precies wanneer) was het ineens over.
Het enige wat bij mij hielp was dextro energie tabletten(citroensmaak), ranja en ligakoeken.
Vooral dextro energie hielp goed omdat je daardoor nog een beetje energie krijgt. Op een gegeven moment hang je zo apatisch op de bank.
Ook ik was ziek, aan het infuus etc etc.
Na een week of 18 (ik weet niet meer precies wanneer) was het ineens over.
Het enige wat bij mij hielp was dextro energie tabletten(citroensmaak), ranja en ligakoeken.
Vooral dextro energie hielp goed omdat je daardoor nog een beetje energie krijgt. Op een gegeven moment hang je zo apatisch op de bank.
zondag 13 juni 2010 om 10:00
Zorg alleen wel dat er iets in je maag zit om uit te kotsen. Klinkt wat vreemd misschien, maar blijven eten is beter dan helemaal niets eten. Dan wordt het gal spugen en uiteindelijk helemaal niets meer, maar wel de krampen en kotsbewegingen. Blijven eten en drinken, al is het maar water.
MILF in the making 
zondag 13 juni 2010 om 11:41
Wow, wat een reacties van (helaas zoveel) lotgenoten! Doet me eigenlijk wel goed.
Wat eettips betreft; ik eet eigenlijk alleen crackers met kaas en af en toe brood. Andere dingen lukken echt niet.
Ik eet en drink wel. Misschien zo'n 4 crackers en een boterham op een dag. Niet veel, maar weet van de eerste weken dat ik me nog ellendiger voel als ik niet eet.
Overgeven doe ik regelmatig, maar vooral zuur. Zo naar.
' smorgens in bed een cracker eten doe ik al, maar dan word ik helaas niet minder ziek
Zoals ik al geschreven had moet ik morgen weer naar de vk. Ondanks dat het pas 1 1/2 week geleden is toen ik mijn eerste controle had, wil ze me graag weer zien om te kijken hoe het met me gaat. Ergens ben ik een beetje bang dat er niets zal gebeuren omdat ik geen 'medisch probleem' ben. Ik hou mn eten redelijk binnen en ben niet uitgedroogd. Desalniettemin voel ik me zoo ellendig...
Wat eettips betreft; ik eet eigenlijk alleen crackers met kaas en af en toe brood. Andere dingen lukken echt niet.
Ik eet en drink wel. Misschien zo'n 4 crackers en een boterham op een dag. Niet veel, maar weet van de eerste weken dat ik me nog ellendiger voel als ik niet eet.
Overgeven doe ik regelmatig, maar vooral zuur. Zo naar.
' smorgens in bed een cracker eten doe ik al, maar dan word ik helaas niet minder ziek
Zoals ik al geschreven had moet ik morgen weer naar de vk. Ondanks dat het pas 1 1/2 week geleden is toen ik mijn eerste controle had, wil ze me graag weer zien om te kijken hoe het met me gaat. Ergens ben ik een beetje bang dat er niets zal gebeuren omdat ik geen 'medisch probleem' ben. Ik hou mn eten redelijk binnen en ben niet uitgedroogd. Desalniettemin voel ik me zoo ellendig...
zondag 13 juni 2010 om 12:07
Ik ben de eerste 14 weken van mijn zwangerschap heel erg misselijk geweest en soms heb ik er nu ook nog ineens wat last van (18 weken). Ik heb ook Emafese gekregen. Eerst van mijn fertiliteitsarts en daarna nog een keer van de gyn. Het hielp wel maar het beste voelde ik me als ik in bed lag en bleef liggen. Geen tv, geen laptop, geen telefoontjes en geen bezoek. En zeker geen kookluchtjes! Het enige uitje was een uurtje of 2 in bad zitten waarbij ik alle ramen open zetten en het bed open gooide zodat het wat kon luchten. Ik las wat en stuurde man naar de AH om datgene te kopen waar ik zin in dacht te hebben. Ik at eerst alleen witbrood tot ik daar een keer van overgegeven had. Toen wilde ik alleen nog witte bolletjes. Ook at ik bananen en stukjes mango (vers en kant en klaar uit de koeling). Ik dronk veel water en roosvice. Soms at ik aardbeitjes. Ook at ik van die kaneelbeschuitjes van bolletje. Prik en cola hielp bij mij niet. Ook sommige andere dingen die hier genoemd worden hielpen niet dus mischien helpen de dingen die ik hier schrijf bij jou ook wel helemaal niet.
Wat ik heel fijn vond was dat de gyn het heel serieus nam. Hij verbood me bijvoorbeeld om op schoolreis te gaan. Ik kon die knoop zelf niet doorhakken dus dat heeft hij op die manier voor me gedaan. Ook zei hij dat ik langs moest komen als ik niet meer plaste of niets meer binnen kon houden maar zeker ook als ik het geestelijk niet meer zag zitten. Die erkenning vond ik heel fijn want hoewel we er vier jaar over hebben gedaan om zwanger te worden en ik altijd dacht dat ik alles wel zou willen doen als ik maar een kind mocht krijgen had ik spijt als haren op mijn hoofd.
Als tip gaf hij ook nog dat je in ieder geval moet drinken. Je kan wel zonder eten maar niet zonder vocht. En hij zei dat je niet moet drinken vlak voor/na of tijdens het eten omdat het voedsel dan langer in je maag blijft. Vorige week ben ik dat nog even vergeten en kon ik nog net de auto op tijd aan de kant zetten want mijn hele ontbijt kwam er keihard weer uit. Bij 14 weken ging het beter bij mij. Ik kan nog steeds niet tegen de geur van gebakken vlees en eet ook bijna geen vlees. Dan maar wat extra yoghurt, daar zitten ook eiwitten in denk ik dan maar. Ik was 8 kilo afgevallen en er zitten er weer zo'n 3 1/2 aan. Voelt toch een heel stuk beter dan dat snelle afvallen!
Ik hoop dat je begrip krijgt van je verloskundige want dat deed mij zo ontzettend veel goed bij mijn gyn.
Wat ik heel fijn vond was dat de gyn het heel serieus nam. Hij verbood me bijvoorbeeld om op schoolreis te gaan. Ik kon die knoop zelf niet doorhakken dus dat heeft hij op die manier voor me gedaan. Ook zei hij dat ik langs moest komen als ik niet meer plaste of niets meer binnen kon houden maar zeker ook als ik het geestelijk niet meer zag zitten. Die erkenning vond ik heel fijn want hoewel we er vier jaar over hebben gedaan om zwanger te worden en ik altijd dacht dat ik alles wel zou willen doen als ik maar een kind mocht krijgen had ik spijt als haren op mijn hoofd.
Als tip gaf hij ook nog dat je in ieder geval moet drinken. Je kan wel zonder eten maar niet zonder vocht. En hij zei dat je niet moet drinken vlak voor/na of tijdens het eten omdat het voedsel dan langer in je maag blijft. Vorige week ben ik dat nog even vergeten en kon ik nog net de auto op tijd aan de kant zetten want mijn hele ontbijt kwam er keihard weer uit. Bij 14 weken ging het beter bij mij. Ik kan nog steeds niet tegen de geur van gebakken vlees en eet ook bijna geen vlees. Dan maar wat extra yoghurt, daar zitten ook eiwitten in denk ik dan maar. Ik was 8 kilo afgevallen en er zitten er weer zo'n 3 1/2 aan. Voelt toch een heel stuk beter dan dat snelle afvallen!
Ik hoop dat je begrip krijgt van je verloskundige want dat deed mij zo ontzettend veel goed bij mijn gyn.
zondag 13 juni 2010 om 14:02
Zat er nog wat over na te denken. Jongste is ruim twee inmiddels, het is weer een tijdje terug. Eet waar je op dat moment zin in hebt. Dat blijft er vaak beter in dan tegen heug en meug eten. Milkshakes van de Mac (die dikkere dus) bleven er bij mij ook wel redelijk in. Gewoon melk drinken ging bij mij helemaal niet. Kotste het er als zure melk (= waterige zooi en witte brokjes) weer uit. Brrrrr. Ik goot een scheutje melk in de thee. Dat ging al beter. Probeer dingen uit en ben niet bang voor het kotsen. Klinkt raar, maar leg je erbij neer dat je kotst. Het is nu eenmaal zo. Als je je druk maakt over of iets wel of niet binnen gaat blijven, komt het er gegarandeerd uit. Trek aan de bel bij wie dan ook als het niet meer gaat. Extreem zwangerschapsziek is wel degelijk medisch. Hyperemesis gravidarum is de medische term ervoor.
MILF in the making
zondag 13 juni 2010 om 14:26
DRP; ongelooflijk knap dat jij 4 kinderen hebt gekregen met zulke verschrikkelijke zwangerschappen.
Ik had van de huisarts van die zakjes oplosspul gekregen om mn ontlasting op gang te helpen. Vanmorgen glas van die vieze zooi leeggedronken om t er een uur later weer uit te gooien... Heeft veel zin zo.
Ja, ik weet wel dat er een medische term voor extreme zwangerschapsmisselijkheid is, maar ben bang om afgescheept te worden omdat ik niet uitgedroogd ben.
Ik had van de huisarts van die zakjes oplosspul gekregen om mn ontlasting op gang te helpen. Vanmorgen glas van die vieze zooi leeggedronken om t er een uur later weer uit te gooien... Heeft veel zin zo.
Ja, ik weet wel dat er een medische term voor extreme zwangerschapsmisselijkheid is, maar ben bang om afgescheept te worden omdat ik niet uitgedroogd ben.
zondag 13 juni 2010 om 14:27
*gaat man aansporen om naar de mac te gaan straks, voor een dikke milkshake *
Ik krijg momenteel helemaal geen zuivel binnen omdat ik alle zuiveldranken die er zijn er weer uit gooi. De vorige zwangerschap deed ik een scheut melk in de thee maar thee drinken kan ik deze keer ook niet. Dus maar eens een milkshake van de mac proberen.
Iets tegen mijn zin eten heeft inderdaad totaal geen nut. Al moeilijk door te slikken en zodra het erin zit rennen naar het toilet.
*net terug van toilet want omschrijving van de melk van DarkRosePrincess viel niet goed...*
Ik krijg momenteel helemaal geen zuivel binnen omdat ik alle zuiveldranken die er zijn er weer uit gooi. De vorige zwangerschap deed ik een scheut melk in de thee maar thee drinken kan ik deze keer ook niet. Dus maar eens een milkshake van de mac proberen.
Iets tegen mijn zin eten heeft inderdaad totaal geen nut. Al moeilijk door te slikken en zodra het erin zit rennen naar het toilet.
*net terug van toilet want omschrijving van de melk van DarkRosePrincess viel niet goed...*
zondag 13 juni 2010 om 14:29
Enne Visje28; ik ken jou! We hebben paar jaar geleden samen in een topic over zwanger worden geschreven. Toen had ik nog een andere nick. Ik was degene die snel een miskraam kreeg en vervolgens vrij vlot weer zwanger was. Mijn zoontje is als 3e geboren van alle meiden na de 2 L.
Jij dus ook zwanger van nr 2? Hoe is het met de rest van de club? Hebben jullie nog contact?
Jij dus ook zwanger van nr 2? Hoe is het met de rest van de club? Hebben jullie nog contact?
zondag 13 juni 2010 om 14:29
Goudkever, ik kan me voorstellen dat je bang bent dat je afgescheept wordt. Ik was toen zelf een beetje soort van opgelucht dat ik wel uitgedroogd was, ik voelde me toch al belabberd dus dat maakte niks uit, zodat ik zeker wist dat ik serieus genomen zou worden.
Maar ook stress en verder lichamelijk niet sterk zijn vind ik ook redenen om je serieus te nemen. Als je af blijft vallen betekend dat ook dat het helemaal niet goed gaat met je, dat hoort gewoon niet!
Sterkte ermee!
Maar ook stress en verder lichamelijk niet sterk zijn vind ik ook redenen om je serieus te nemen. Als je af blijft vallen betekend dat ook dat het helemaal niet goed gaat met je, dat hoort gewoon niet!
Sterkte ermee!
zondag 13 juni 2010 om 15:00
zondag 13 juni 2010 om 15:30
Oh ja, die vette hap... inderdaad.
Bij mijn zwangerschap van mijn derde dochter kon ik niets verdragen behalve... frietjes van de MacDonalds.
Belachelijk, kom daar normaal nooit want veel te vet/ranzig.
Maar mijn lijf schreeuwde erom.
Op een gegeven moment herkenden ze mijn man al als die weer eens door de MacDrive ging: "Hee, da's die vent weer die van zijn zwangere vrouw patat moet halen."
Ik geloof dat ik kilo's franse friet heb gegeten, maar het was het enige wat de misselijkheid naar beneden bracht.
Gek toch dat we die MacDonalds-kosten niet als ziektekosten bij de belastingdienst hebben kunnen opgeven.
Dat in Nederland extreme zwangerschapsmisselijkheid wordt afgedaan als "psychisch" (omdat ze er geen andere verklaring voor kunnen vinden) vind ik te schandalig voor woorden. Het laconieke "eet maar een biscuitje" is zó'n "niet-serieus-genomen"-opmerking.
Men kan zich gewoon niet voorstellen hoe allesomvattend, afschuwelijk overheersend, compleet lamleggend dit type misselijkheid is. Het is een héél andere misselijkheid dan die wanneer je bijvoorbeeld teveel gegeten hebt of buikgriep hebt.
Bij mijn zwangerschap van mijn derde dochter kon ik niets verdragen behalve... frietjes van de MacDonalds.
Belachelijk, kom daar normaal nooit want veel te vet/ranzig.
Maar mijn lijf schreeuwde erom.
Op een gegeven moment herkenden ze mijn man al als die weer eens door de MacDrive ging: "Hee, da's die vent weer die van zijn zwangere vrouw patat moet halen."
Ik geloof dat ik kilo's franse friet heb gegeten, maar het was het enige wat de misselijkheid naar beneden bracht.
Gek toch dat we die MacDonalds-kosten niet als ziektekosten bij de belastingdienst hebben kunnen opgeven.
Dat in Nederland extreme zwangerschapsmisselijkheid wordt afgedaan als "psychisch" (omdat ze er geen andere verklaring voor kunnen vinden) vind ik te schandalig voor woorden. Het laconieke "eet maar een biscuitje" is zó'n "niet-serieus-genomen"-opmerking.
Men kan zich gewoon niet voorstellen hoe allesomvattend, afschuwelijk overheersend, compleet lamleggend dit type misselijkheid is. Het is een héél andere misselijkheid dan die wanneer je bijvoorbeeld teveel gegeten hebt of buikgriep hebt.
zondag 13 juni 2010 om 19:03
Goudkever, ik moest even denken maar ik had vandaag op de hyves al gehoord dat je zwanger bent.
Ik wist alleen dus niet dat jij dat was. Ja we hebben nog wel contact met een aantal mensen. Er zijn een aantal vrouwen afgevallen om verschillende redenen, maar het clubje dat er nu zit zijn echte die hards haha.
Pas toen Mardejo hier reageerde en vertelde dat ze jou kent, moest ik natuurlijk even terugscrollen en toen zag ik je opmerking dat je mij ook kent.
Met de rest van de choco's is het goed. Er zijn nu alweer 3 chocobeebs van de 2e lichting geboren en er zijn er 2 (incl. die van mij onderweg). De eerste lichting baby's zijn alweer erg groot aan het worden, maar dat zal bij die van jou niet anders zijn, denk ik.
Leuk om te lezen dat je weer zwanger bent, alleen jammer dat het nog op deze manier moet.
Ik hoop echt dat je je snel beter voelt.
Ik wist alleen dus niet dat jij dat was. Ja we hebben nog wel contact met een aantal mensen. Er zijn een aantal vrouwen afgevallen om verschillende redenen, maar het clubje dat er nu zit zijn echte die hards haha.
Pas toen Mardejo hier reageerde en vertelde dat ze jou kent, moest ik natuurlijk even terugscrollen en toen zag ik je opmerking dat je mij ook kent.
Met de rest van de choco's is het goed. Er zijn nu alweer 3 chocobeebs van de 2e lichting geboren en er zijn er 2 (incl. die van mij onderweg). De eerste lichting baby's zijn alweer erg groot aan het worden, maar dat zal bij die van jou niet anders zijn, denk ik.
Leuk om te lezen dat je weer zwanger bent, alleen jammer dat het nog op deze manier moet.
Ik hoop echt dat je je snel beter voelt.
zondag 13 juni 2010 om 21:04
O, wat is het afschuwelijk om je zo te voelen! En wat 'fijn' dat er hier zoveel mensen zijn die het begrijpen.
Ik heb het beide zwangerschappen gehad, de tweede keer erger dan de eerste keer. Rare is bij mij dat ik niet overgeeft, maar wel miljoen keer op een dag sta te kokken en dan dat algehele gevoel van ellende...
Het gevoel van zo graag van alles willen herken ik van mijn eerste zwangerschap. Uiteindelijk heeft de verloskundige me opgedragen een week op bed/bank te blijven liggen en verrek, na die week ging ik me heel langzaam ietsje beter voelen.
Tweede zwangerschap ging het makkelijker om me erbij neer te leggen, maar had ik wel een klein kindje dat me nodig had en een bedrijfsarts met minder begrip.
Rust was bij mij wel echt het enige dat hielp. Toegeven aan de misselijkheid en je compleet overgeven aan je behoeften.
En bevallen, dat hielp ook goed!
Met 38 weken bereikte de misselijkheid z'n hoogtepunt, hing ik met dikke buik boven het toilet, hield tijdens de weeen angstvallig mijn emmertje in de gaten en na de laatste perswee was de misselijkheid ineens weg!
Dit topic is overigens een fantastische anticonceptie voor iemand die soms droomt over een derde....
TO, heel veel sterkte! Probeer te genieten van dingen waar je in deze situatie van kan genieten. Boeken lezen kom ik normaal te weinig aan toe en kon ik stil liggend oprecht van genieten, kon ik de misselijkheid soms zelfs even vergeten.
Ik heb het beide zwangerschappen gehad, de tweede keer erger dan de eerste keer. Rare is bij mij dat ik niet overgeeft, maar wel miljoen keer op een dag sta te kokken en dan dat algehele gevoel van ellende...
Het gevoel van zo graag van alles willen herken ik van mijn eerste zwangerschap. Uiteindelijk heeft de verloskundige me opgedragen een week op bed/bank te blijven liggen en verrek, na die week ging ik me heel langzaam ietsje beter voelen.
Tweede zwangerschap ging het makkelijker om me erbij neer te leggen, maar had ik wel een klein kindje dat me nodig had en een bedrijfsarts met minder begrip.
Rust was bij mij wel echt het enige dat hielp. Toegeven aan de misselijkheid en je compleet overgeven aan je behoeften.
En bevallen, dat hielp ook goed!
Met 38 weken bereikte de misselijkheid z'n hoogtepunt, hing ik met dikke buik boven het toilet, hield tijdens de weeen angstvallig mijn emmertje in de gaten en na de laatste perswee was de misselijkheid ineens weg!
Dit topic is overigens een fantastische anticonceptie voor iemand die soms droomt over een derde....
TO, heel veel sterkte! Probeer te genieten van dingen waar je in deze situatie van kan genieten. Boeken lezen kom ik normaal te weinig aan toe en kon ik stil liggend oprecht van genieten, kon ik de misselijkheid soms zelfs even vergeten.
zondag 13 juni 2010 om 21:49
Mmmmmmm.....milkshake hahahah
Maar iemans anders zei het ook al, maar sportdranken zitten een hoop suikers, zouten en alles in. Een goede om te drinken om nog iets binnen te krijgen. Eigenlijk het zelfde als ors.
Ik bedacht me nog dat ik me beter voelde als ik mijn vitamine pillen nam en binnen kon houden haha
Je hebt bij de grotere etos gember snoepjes voor een rustige maag, of iets. Gember helpt ook (ik lus alleen geen gember, ook niet de gember koekjes)
En ik heb bij deze zwangerschap primperan gekregen. Ik was er minder misselijk door maar werd er erg down van. Las heel de dag op bed en zag het helemaal niet meer zitten. Ik was door mijn middagtukkie (die van 11 tot 4 haha) een keer vergeten om hem in te nemen en ik was gelijk weer misselijk, maar ik voelde me een heel stuk beter! Het heeft dus ook bijwerkingen!!
Melk verhaal ken ik haha ik zei 's morgens trots tegen mijn man dat ik kaas kon maken. Hij vond het iets minder grappig hahaha
en vertel de vk precies hoe je je voelt!! ben niet bang dat ze denken dat je je aansteld want dat doe je niet. Als de vk niets met je verhaal doet moet je gewoon naar de ha gaan. Je kan je met de juiste medicatie beter voelen!! Je hebt daar recht op!!!!
Maar iemans anders zei het ook al, maar sportdranken zitten een hoop suikers, zouten en alles in. Een goede om te drinken om nog iets binnen te krijgen. Eigenlijk het zelfde als ors.
Ik bedacht me nog dat ik me beter voelde als ik mijn vitamine pillen nam en binnen kon houden haha
Je hebt bij de grotere etos gember snoepjes voor een rustige maag, of iets. Gember helpt ook (ik lus alleen geen gember, ook niet de gember koekjes)
En ik heb bij deze zwangerschap primperan gekregen. Ik was er minder misselijk door maar werd er erg down van. Las heel de dag op bed en zag het helemaal niet meer zitten. Ik was door mijn middagtukkie (die van 11 tot 4 haha) een keer vergeten om hem in te nemen en ik was gelijk weer misselijk, maar ik voelde me een heel stuk beter! Het heeft dus ook bijwerkingen!!
Melk verhaal ken ik haha ik zei 's morgens trots tegen mijn man dat ik kaas kon maken. Hij vond het iets minder grappig hahaha
en vertel de vk precies hoe je je voelt!! ben niet bang dat ze denken dat je je aansteld want dat doe je niet. Als de vk niets met je verhaal doet moet je gewoon naar de ha gaan. Je kan je met de juiste medicatie beter voelen!! Je hebt daar recht op!!!!
