Kinderen
alle pijlers
extreme misselijkheid bij zwangerschap; voel me zó ellendig
vrijdag 11 juni 2010 om 21:54
Ik ben nu 10 weken zwanger en inmiddels al 3 weken thuis van mijn werk omdat ik zo verschrikkelijk misselijk en ziek ben. Het gaat de hele dag door. Verder dan bed en bank kom ik niet. Ik moet overgeven, ben erg duizelig en ben de hele dag zo beroerd.
Emesafene heb ik geprobeerd, werkt niet.
Sinds paar weken ben ik bij een homeopaat en ben vandaag begonnen aan middeltje nummer 5, de anderen werkten niet/nauwelijks.
Ik vind het erg moeilijk om de dag door te komen, de muren komen op me af. Ik wil zoveel, maar het lukt niet. De gedachte dat dit nog weken kan duren vind ik verschrikkelijk.
Helaas weet ik uit ervaring bij mijn vorige zwangerschap dat het bij 12 weken niet hoeft te stoppen, maar dat de misselijkheid nog heel lang kan aanhouden.
De vk adviseerde mij om mijn misselijkheid te accepteren en per dag te leven en niet vooruit te kijken. Ik moet me erbij neerleggen dat het momenteel niet zo gaat, zoals ik graag zou willen. Maar dat vind ik ontzettend moeilijk. Ik zou niets liever dan weer willen werken en me nuttig maken.Het lukt gewoon niet.
Ik merk dat ik er een beetje van in een dip raak en het moeilijk vind om positief te blijven en echt blij te zijn met de zwangerschap.
Wie herkent het?
Emesafene heb ik geprobeerd, werkt niet.
Sinds paar weken ben ik bij een homeopaat en ben vandaag begonnen aan middeltje nummer 5, de anderen werkten niet/nauwelijks.
Ik vind het erg moeilijk om de dag door te komen, de muren komen op me af. Ik wil zoveel, maar het lukt niet. De gedachte dat dit nog weken kan duren vind ik verschrikkelijk.
Helaas weet ik uit ervaring bij mijn vorige zwangerschap dat het bij 12 weken niet hoeft te stoppen, maar dat de misselijkheid nog heel lang kan aanhouden.
De vk adviseerde mij om mijn misselijkheid te accepteren en per dag te leven en niet vooruit te kijken. Ik moet me erbij neerleggen dat het momenteel niet zo gaat, zoals ik graag zou willen. Maar dat vind ik ontzettend moeilijk. Ik zou niets liever dan weer willen werken en me nuttig maken.Het lukt gewoon niet.
Ik merk dat ik er een beetje van in een dip raak en het moeilijk vind om positief te blijven en echt blij te zijn met de zwangerschap.
Wie herkent het?
vrijdag 18 juni 2010 om 21:54
lieve Goudkever
ondanks dat het stil is zonder jouw op ons topic, moet je nu even vooral aan jezelf denken. Wij zijn er strakjes ook nog. Eerst ga jij voor jezelf zorgen en dat kleine mensje in je buik
Ik denk vaak aan je en ik hoop dat dit een beetje wil helpen
Een hele dikke knuffel
liefs
ondanks dat het stil is zonder jouw op ons topic, moet je nu even vooral aan jezelf denken. Wij zijn er strakjes ook nog. Eerst ga jij voor jezelf zorgen en dat kleine mensje in je buik
Ik denk vaak aan je en ik hoop dat dit een beetje wil helpen
Een hele dikke knuffel
liefs
Je moet soms vallen om weer leren op te staan
vrijdag 18 juni 2010 om 22:30
zaterdag 19 juni 2010 om 16:20
Meid, rot voor je zeg! Helaas hier ook heel herkenbaar. Nu bij de tweede zwangerschap hetzelfde als bij de eerste: kotsen tot ik erbij neer viel... Nu nog steeds heel erg misselijk. Bij de eerste kreeg ik totaal geen medicatie en moest ik van de arboarts een maand thuisblijven. Na 15 weken ging het beter. Nu bij de tweede keer moest ik opnieuw mijn werktijden aanpassen en kreeg ik Primperan. Echter, dat werkte echt bijna niet, ik bleef heel misselijk plús ik was er een soort van high van. Het middel was bijna erger dan de kwaal. Nu ben ik voorbij de 14 weken en het lijkt ein-de-lijk minder te worden. Ook goede hoop voor jou! Natuurlijk zijn er horrorverhalen, maar bij mij (en veel anderen) ging het na 12 tot 14/15 écht stukken beter.
Sterkte!!!
Sterkte!!!
maandag 21 juni 2010 om 17:44
dinsdag 22 juni 2010 om 15:19
Hoi!
Ik lees zo af en toe mee, héérlijk om te lezen dat er meer zo ziek, zwak, misselijk en ongelukkig zijn. Ik kan niet meer tegen al die roze wolk verhalen.
Primpéran heeft bij mij niet geholpen, emesafene werkt redelijk.
Ik vind het heel moeilijk om me ziek te melden op het werk, zo af en toe heb ik namelijk een opleving en dan lukt het allemaal eventjes.
Maar ja, die oplevingen worden niet aangekondigd.
Dan zijn de 8 uur die ik moet maken op het werk echt te lang, niks lukt en ik snauw me suf tegen collega's. Bah.
Gellukkig ben ik nog vrij tot en met donderdag.
@ iedereen: Sterkte
Ik lees zo af en toe mee, héérlijk om te lezen dat er meer zo ziek, zwak, misselijk en ongelukkig zijn. Ik kan niet meer tegen al die roze wolk verhalen.
Primpéran heeft bij mij niet geholpen, emesafene werkt redelijk.
Ik vind het heel moeilijk om me ziek te melden op het werk, zo af en toe heb ik namelijk een opleving en dan lukt het allemaal eventjes.
Maar ja, die oplevingen worden niet aangekondigd.
Dan zijn de 8 uur die ik moet maken op het werk echt te lang, niks lukt en ik snauw me suf tegen collega's. Bah.
Gellukkig ben ik nog vrij tot en met donderdag.
@ iedereen: Sterkte
dinsdag 22 juni 2010 om 18:09
Lichtelijk, ik zou zeker doen wat Musicath aanraadt. Laat je niet verleiden om te veel te doen. Ik wil niet zeggen dat het bij iedereen kan of zal helpen maar pas nadat ik 1 1/2 week heel erg veel gerust had voelde ik me weer een beetje mens. Daarna ging het ook vrij vlot weer beter met me en kon ik weer volledig werken. Daarvoor werkte ik elke dag een paar uur minder dan normaal. Luister naar je lijf, hoe vervelend je het ook vindt naar collega's/werkgever toe. De dagen dat je je beter voelt kan je dan juist gebruiken om weer een beetje bij te tanken ipv een tandje harder te gaan werken.
dinsdag 22 juni 2010 om 18:13
Hier nog een ervaringsdeskundige helaas... Na 2e IUI eindelijk zwanger en vanaf 6 weken hartstikke misselijk en continu overgeven. Zelfs een slokje water kon ik niet verdragen. Kon alleen maar op bed liggen met een emmer binnen handbereik. Vanaf 8 weken Emesefane gekregen maar hielp niet. Bij 9 weken was ik 5 kg afgevallen, uitgedroogd en waren mijn bloedwaardes niet oke. Toen gyn aangaf dat ze me wilde opnemen en aan het infuus wilde leggen om zodoende mijn maag tot rust te laten komen, vond ik dat in eerste instantie vreselijk maar achteraf was dat wel de goede beslissing. Heb een week in het ziekenhuis gelegen en overgestapt op primperan. Na een week mocht ik naar huis en ging het beter, dat wil zeggen hoefde ik nog maar gemiddeld zo'n 5 keer over te geven per dag maar kon ik wel iets binnenhouden. Ergste vond ik nog dat ik geen vooruitzicht had hoe lang het nog ging duren. Daarnaast kon ik totaal niet genieten van het feit dat ik überhaupt zwanger was. Voelde me daar soms ook wel schuldig over richting het kindje. Naast misselijkheid en braken had ik ook nog last van overmatig speeksel waardoor ik heel de dag met een handdoek of bakje liep om het kwijt te kunnen...
Maar goed, vanaf 22 weken voel ik me een stuk beter. Wel nog iedere ochtend misselijk en 2 keer per week overgeven maar dat is peanuts vergeleken met het begin. Inmiddels ben ik 30 wkn en kan ik genieten en dat voelt super!
Goudkever, Lichtelijk en Musicath, hopelijk voelen jullie je snel een stuk beter! Hele dikke knuffel voor jullie. Het enige voordeel is dat de kans op een miskraam een stuk kleiner is vertelde mijn gyn (en ze zei ook dat je vaak ziet dat je een dochter krijgt, haha)
Trouwens Lichtelijk, ik voelde me in het begin ook heel schuldig tov mijn werkgever. Ben bijna 3 maanden thuis geweest. Maar mijn lichaam was gewoon op. Wat mij wel hielp was mijn leidinggevende goed op de hoogte te houden van hoe het ging en op een gegeven moment met haar af te spreken om vanuit thuis in te loggen op mijn werk.
Heel veel sterkte!
Maar goed, vanaf 22 weken voel ik me een stuk beter. Wel nog iedere ochtend misselijk en 2 keer per week overgeven maar dat is peanuts vergeleken met het begin. Inmiddels ben ik 30 wkn en kan ik genieten en dat voelt super!
Goudkever, Lichtelijk en Musicath, hopelijk voelen jullie je snel een stuk beter! Hele dikke knuffel voor jullie. Het enige voordeel is dat de kans op een miskraam een stuk kleiner is vertelde mijn gyn (en ze zei ook dat je vaak ziet dat je een dochter krijgt, haha)
Trouwens Lichtelijk, ik voelde me in het begin ook heel schuldig tov mijn werkgever. Ben bijna 3 maanden thuis geweest. Maar mijn lichaam was gewoon op. Wat mij wel hielp was mijn leidinggevende goed op de hoogte te houden van hoe het ging en op een gegeven moment met haar af te spreken om vanuit thuis in te loggen op mijn werk.
Heel veel sterkte!
dinsdag 22 juni 2010 om 18:17
Ik las de kop van dit topic en moest meteen denken aan mijn zwangerschappen. Inmiddels al een hele poos geleden (het zijn nu 2 pubers) maar ik was beide keren ook zo ontzettend misselijk en beroerd. Ik deed niets anders dan overgeven en viel kilo's af. Bij mijn eerste zwangerschap heb ik helemaal niet meer gewerkt, ik was er niet toe in staat. Van alles wat ik deed moest ik kokhalsen en/of overgeven. Pas toen ik 7 maanden zwanger was begon ik op te knappen, toen vond de bedrijfsarts het niet meer de moeite om nog te proberen weer te werken. Bij de tweede ging het net zo, maar toen had ik een verloskundige en die schreef me tabacum D6 voor (homeopatisch middel), geen idee meer hoeveel ik ervan moest innemen maar het hielp wel en ik was veel eerder van de misselijkheid af.
zondag 27 juni 2010 om 11:42
Ja, ik ben opgenomen geweest in het ziekenhuis. Vanaf dinsdag tot vanmorgen.
Infuus gekregen en primperan doorgezet. Gisteren voelde ik me weer aardig fit. Vanmorgen mocht ik weg op voorwaarde dat ik heel rustig aan ga doen, want anders lig ik er volgende week weer. Inmiddels weer aardig misselijk, maar beter te doen dan vorige week.
Infuus gekregen en primperan doorgezet. Gisteren voelde ik me weer aardig fit. Vanmorgen mocht ik weg op voorwaarde dat ik heel rustig aan ga doen, want anders lig ik er volgende week weer. Inmiddels weer aardig misselijk, maar beter te doen dan vorige week.
zondag 27 juni 2010 om 14:37
Sterkte meid, en doe maar kalm aan.
Ik ben zelf tot week 25 misselijk geweest, daarna hield het gelukkig op. Het was niet zo erg als bij jou, ik kon nog functioneren. Ik kotste maar zo'n twee keer per dag en ik hield wel wat eten binnen (ben in totaal 8 kilo afgevallen). Baby heeft er niets aan over gehouden gelukkig. En na week 25 heb ik een prima zwangerschap gehad - ik ben nog nooit zo intens opgelucht geweest, en heb nog nooit zo genoten van voedsel
.
Heel veel sterkte met het uitzitten. Ik hoop dat deze fase snel over is!
Ik ben zelf tot week 25 misselijk geweest, daarna hield het gelukkig op. Het was niet zo erg als bij jou, ik kon nog functioneren. Ik kotste maar zo'n twee keer per dag en ik hield wel wat eten binnen (ben in totaal 8 kilo afgevallen). Baby heeft er niets aan over gehouden gelukkig. En na week 25 heb ik een prima zwangerschap gehad - ik ben nog nooit zo intens opgelucht geweest, en heb nog nooit zo genoten van voedsel
.Heel veel sterkte met het uitzitten. Ik hoop dat deze fase snel over is!
woensdag 30 juni 2010 om 18:54
Ik ben inmiddels 13 weken zwanger, dus het zou toch binnenkort minder moeten worden.
Helaas ben ik weer ontzettend misselijk. Zo'n 2x per dag geef ik over en eten blijft bij crackers en beschuitjes.
Gisteren belde de dietiste van het ziekenhuis en na even met haar gesproken te hebben, stelde ze van die voedzame drankjes voor die ze vanuit het ziekenhuis voorschrijven. Ik moet er 2 per dag gaan drinken
Als ik die binnenhoud, dan krijg ik in ieder geval alle vitaminen, mineralen, koolhydraten etc binnen die ik nodig heb.
Behalve de misselijkheid ben ik ontzettend slap. Als ik sta of loop word ik heel duizelig en krijg ik vlekken voor mn ogen. Allemaal tekenen dat ik te weinig voedingsstoffen binnenkrijg.
Hopelijk houd ik die drankjes binnen, zodat ik aansterk.
Helaas ben ik weer ontzettend misselijk. Zo'n 2x per dag geef ik over en eten blijft bij crackers en beschuitjes.
Gisteren belde de dietiste van het ziekenhuis en na even met haar gesproken te hebben, stelde ze van die voedzame drankjes voor die ze vanuit het ziekenhuis voorschrijven. Ik moet er 2 per dag gaan drinken
Als ik die binnenhoud, dan krijg ik in ieder geval alle vitaminen, mineralen, koolhydraten etc binnen die ik nodig heb.
Behalve de misselijkheid ben ik ontzettend slap. Als ik sta of loop word ik heel duizelig en krijg ik vlekken voor mn ogen. Allemaal tekenen dat ik te weinig voedingsstoffen binnenkrijg.
Hopelijk houd ik die drankjes binnen, zodat ik aansterk.
woensdag 30 juni 2010 om 19:10
Balen dat je je nog steeds zo voelt. Vraag om metoclopramide. Het werkt echt heel erg goed. klik Hier vind je meer informatie. 
MILF in the making 
donderdag 1 juli 2010 om 09:32
Bedankt DRP. Metoclopramide is hetzelfde als Primperan en dat heb ik al gebruikt, merkte weinig verschil. Ik moest ermee stoppen omdat ik er ontzettende diarree bij kreeg.
Misschien dat ik gyn morgen toch weer bel en vraag of ik het toch weer mag gebruiken. Hopelijk werkt het nu meer. Liever diarree en een klein beetje verlichting, dan dit.
Misschien dat ik gyn morgen toch weer bel en vraag of ik het toch weer mag gebruiken. Hopelijk werkt het nu meer. Liever diarree en een klein beetje verlichting, dan dit.
donderdag 1 juli 2010 om 10:44
Primperan werkte bij mij niet en de (volgens de apotheek goedkopere) variant met alleen metoclopramide werkte bij mij wel. Ik weet niet wat het verschil is, maar er is iets anders tussen die twee. En die drankjes zijn vies. Mijn zoon krijgt ze af en toe als hij weer eens te mager is (extreem ondergewicht) en die vind geen van die drankjes lekker. Maar ja, alles beter dan helemaal niets, dus als je ze binnenhoud wel drinken!
MILF in the making
dinsdag 6 juli 2010 om 15:16
Goudkever, ik moest ineens aan je denken. Echt, zo balen dat je nog steeds niet weer lekkerder bent!! Heb je eigenlijk wel tijd gehad om nog een beetje na te genieten van je bruiloft? (niet dat dat nu het belangrijkste is, maar ja, zo heb ik je hier op het forum leren kennen, vandaar 
)
Ik mis jou (trouwens ook al getrouwde vrouwen Itsme en MdK) op het topic als lekkere nuchtere no-nonsense vrouwen.
)Ik mis jou (trouwens ook al getrouwde vrouwen Itsme en MdK) op het topic als lekkere nuchtere no-nonsense vrouwen.
dinsdag 6 juli 2010 om 16:08
Het lijkt ietsje pietsje beter te gaan, zolang ik me maar rustig houd en zo weinig mogelijk doe. De hoeveelheid ups zijn groter dan de hoeveelheid downs...joepie! Hopelijk zet deze verbetering zo door... Begin zelfs te groeien, krijg al een klein buikje.
@Kastanjez; Thanks meis! Ik heb idd mn hoofd niet echt naar bruiloften staan. Mijn eigen bruiloft lijkt bijna in een vorig leven.... Ik heb nog steeds niet de puf gehad om van al onze trouwfoto's een mooi album te maken bij Albelli. Zo jammer.
Hopelijk ga ik de puf er binnenkort wel voor hebben.
Ik kom me snel weer eens melden bij het trouwtopic. Jij nog een maandje he?
@Kastanjez; Thanks meis! Ik heb idd mn hoofd niet echt naar bruiloften staan. Mijn eigen bruiloft lijkt bijna in een vorig leven.... Ik heb nog steeds niet de puf gehad om van al onze trouwfoto's een mooi album te maken bij Albelli. Zo jammer.
Hopelijk ga ik de puf er binnenkort wel voor hebben.
Ik kom me snel weer eens melden bij het trouwtopic. Jij nog een maandje he?
