Om een lang verhaal kort te maken; mijn zoon van 10 heeft 'trekken van ADD', is uit onderzoek gebleken. Z'n moeder wijt zijn gedrag aan hoog-sensitiviteit (want dat is/heeft ze zelf ook) en daar zou ik iets mee moeten (literatuur hierover volgt nog, heeft zij beloofd) en mijn vader is er heilig van overtuigd dat een aanpassing in zijn dieet de oplossing is (literatuur hierover volgt nog, heeft hij beloofd). Medicatie gaan we niet doen, daar zijn we het over eens.
Wat is wijsheid? Waar zou ik me het beste op kunnen richten?
Oh het gaat om een V/p kloof. Daar had ik je veel over kunnen vertellen, ook wat aanpak betreft, maar jouw hele houding naar mij en anderen nodigt al niet meer uit om dat te doen.
Google maar op executieve vaardigheden.
Once you’ve accepted your flaws, no one can use them against you.
Anoniem19102020182955
zondag 19 juni 2016 om 21:02
Dus verbaal hoogbegaafd en performaal juist gemiddeld? Met name op de basisschool wordt er voornamelijk een beroep gedaan op de verbale vaardigheden. Alle kans dus dat je dochter zich al jaren halfdood verveeld op school. Daar zou ik dan allereerst op inzetten. Kijken of de concentratie beter wordt bij meer uitdaging.
Verder is een kloof tussen verbaal en performaal heel gewoon, vooral bij slimmere kinderen zie je meestal dat 1 van beide kanten sterker ontwikkeld is. Dan is niet gelijk een reden voor of verklaring van problemen.
Uit wat je schrijft maak ik op dat je begrijpt wat er aan de hand is met mijn zoon, maar ik kan echt niets met je aanbeveling (het gaat om mijn zoon dus). Ik kan nergens op inzetten op school (want ik ben geen leerkracht), ik ben juist op zoek naar handvatten om thuis beter met hem om te kunnen gaan en hem te steunen met de problemen die hij ondervindt.
Ik heb gelukkig al wel wat nuttige dingen gelezen.
Uit wat je schrijft maak ik op dat je begrijpt wat er aan de hand is met mijn zoon, maar ik kan echt niets met je aanbeveling (het gaat om mijn zoon dus). Ik kan nergens op inzetten op school (want ik ben geen leerkracht), ik ben juist op zoek naar handvatten om thuis beter met hem om te kunnen gaan en hem te steunen met de problemen die hij ondervindt.
Ik heb gelukkig al wel wat nuttige dingen gelezen.
Sorry, zoon inderdaad. Mijn excuses. Ik krijg uit jouw antwoorden eigenlijk het idee dat jij niet zoveel problemen hebt met je zoon. Wat je dan wel kunt doen voor je zoon is zorgen dat hij op school uitgedaagd wordt. (en mocht je wel problemen hebben thuis: een kind dat op school gelukkig is, is thuis vaak ook veel minder vervelend).
Anoniem19102020182955
zondag 19 juni 2016 om 21:05
Uit wat je schrijft maak ik op dat je begrijpt wat er aan de hand is met mijn zoon, maar ik kan echt niets met je aanbeveling (het gaat om mijn zoon dus). Ik kan nergens op inzetten op school (want ik ben geen leerkracht), ik ben juist op zoek naar handvatten om thuis beter met hem om te kunnen gaan en hem te steunen met de problemen die hij ondervindt.
Ik heb gelukkig al wel wat nuttige dingen gelezen.
Gelukkig. Alles draait om niet boos worden, herhaling en schema's.
Oh ja en laat hem ook dingen doen waar hij heel goed in is. Dat balanceert dan de onzekerheid die hij heeft over zijn "falen". Dan moet je hem niet overdreven prijzen, maar wel complimenteren.
Ook mijn zoon heeft ADD. Pas in het 2e jaar middelbare school ontdekt. Op de lagere school ging alles prima, hoge cijfers etc. In de brugklas ging het giga mis. Hele slechte cijfers, iedereen wist altijd dat er een toets was, hij nooit. Als hij heel hard geleerd had en het bij het overhoren zeer goed ging had hij de volgende dag toch een 3 (hij dacht zelf een 9). Halverwege de week al doodmoe. Altijd alles kwijt, chaotisch, als hij 2 dingen van boven moest halen waren wij superblij als hij er boven nog eentje wist.
In de 2e dus ook teruggezakt van Havo/VWO naar Havo/VMBO. Aan het eind van de 2e naar het VMBO.
Toen het in de 2e ook direkt mis ging hebben wij hem laten testen. Daar kwam ADD uit. Hij kreeg een Ritalintest (waren wij helemaal niet blij mee). In 4 weken kreeg hij 3 verschillende doseringen en 1 week een placebo. Alleen de apotheker wist wat hij wanneer kreeg.
Een week was fantastisch, de rest of niks of dramatisch.
Toen toch maar besloten om ermee door te gaan. Die Ritalin heeft zoveel goeds voor hem gedaan. Hij heeft het alleen op het VMBO gebruikt. Het MBO en het HBO daarna niets gebruikt. Nu hij een eigen zaak heeft gebruikt hij het af en toe nog eens.
Zonder de Ritalin was school niets geworden terwijl hij heel intelligent is. Zonder Ritalin had zijn leven er heel anders uit gezien.
Schrijf dus niet zomaar medicijnen af maar laat een medicijntest doen zoals die van mijn zoon. Dan weet je altijd of het helpt en welke dosering geschikt is. Het verschil tussen 2x10mg en 2x15 mg was bij hem dag en nacht. Zo nauw kan het luisteren.
Dank je.
Anoniem19102020182955
zondag 19 juni 2016 om 21:07
Je herhaalt nu al alles 10 keer. Blijf dat gewoon doen en kondig van te voren 3 x aan wat je van plan bent.
En haal die I-pad, Nintendo, Xbox e.d. regelmatig onder zijn neus vandaan.
Anoniem_268181
zondag 19 juni 2016 om 21:07
Ach, de Kloof.
Mijn zoon had op net zesjarige leeftijd juist een koe van een P-v kloof: performaal hb en verbaal gemiddeld. En een zwakbegaafde VWS. Maar dat kwam allemaal echt niet door die concentratiestoornis hoor, en ook al niet door het feit dat ze de Wipsie hadden afgenomen ipv de WISC (te makkelijke instap, verveling). Die Kloof is jarenlang in zijn OPP's aangemerkt als Vreselijk Zorgelijk, terwijl hij inmiddels voor alle vakken meedeed aan de verbreding-verdieping en voor rekenen/wiskunde zelfs nog extra verrijking kreeg bovenop dat verdiepte arrangement. Qua CITO-LVS zat ie standaard in de A/A+ regio, maar die Kloof bleef maar een zorgelijk iets.
Affijn, een paar jaar later werd er een WISC afgenomen en ineens was zijn TIQ met twintig punten gestegen en niks meer te bekennen van een Kloof he. Zelfs de VWS was keurig in balans met de rest. En op dat moment had ie nog nooit in zijn leven een ritalinpilletje gehad, alleen maar SO met veel structuur en dat soort dingen.
Tot zover de Kloof, wat mij betreft. Ik geloof er geen hol meer van.
Mediacatie is geen oplossing. Hij is wie hij is. Wat telt is dat wij (en hij) daar zo goed mogelijk mee leren omgaan.
Iedereen heeft wel wat.
Ik begrijp dat je er zo over denkt. Ik ben er op latere leeftijd achter gekomen dat ik ADD heb en ik heb ook een lichte vorm, waardoor ik er nu goed genoeg mee om kan gaan om geen medicatie te hoeven slikken. En dat wil ik ook liever niet. Maar het heeft mij ontzettend in de weg gestaan op de middelbare school en het HBO, zo erg dat ik het gymnasium niet heb kunnen afmaken (wel uiteindelijk de havo, want ik was slim genoeg en hoefde er niks voor te doen) en het HBO ook niet. Een diagnose had me toen al in de goede richting kunnen brengen (want therapie en huiswerkbegeleiding), maar ik had achteraf ook wel degelijk medicijnen willen hebben. Het geeft rust in je hoofd en dat was precies wat ik nodig had.
Mijn dochter heeft waarschijnlijk ook add en dat willen we laten testen. Zolang het op school goed gaat, wil ik haar ook niet aan de ritalin oid hebben, maar als het fout dreigt te gaan en medicijnen zijn nodig, dan zal ze die zeker krijgen.
Anoniem19102020182955
zondag 19 juni 2016 om 21:08
Wel grappig zo'n formmer die consequent om me heen forumt. Weet ik ook eens hoe het voelt om onder de negeerknop te staan .
Sorry, zoon inderdaad. Mijn excuses. Ik krijg uit jouw antwoorden eigenlijk het idee dat jij niet zoveel problemen hebt met je zoon. Wat je dan wel kunt doen voor je zoon is zorgen dat hij op school uitgedaagd wordt. (en mocht je wel problemen hebben thuis: een kind dat op school gelukkig is, is thuis vaak ook veel minder vervelend).
Ja wel degelijk; hij maakt niets af, hoort niets, luistert niet, leeft in zijn eigen wereld en duikt in elkaar zodra er iets mislukt. Het doet mij elke dag pijn. Wat het hem doet zie ik in zijn verdriet om elke mislukking, elk falen, hoe klein ook. Het breekt je hart. Het mijne, in ieder geval.
Anoniem08112020211821
zondag 19 juni 2016 om 21:13
Is hoogsensitief echt iets? Ik dacht dat dat een New Age kreet was.
Is ook niks. Hooguit een karaktertrek, die logischerwijze bij de met ADHD of ASS behepte medemens wat vaker voorkomt dan bij anderen. Maar het klinkt wat minder rottig he.
Mijn zoon had op net zesjarige leeftijd juist een koe van een P-v kloof: performaal hb en verbaal gemiddeld. En een zwakbegaafde VWS. Maar dat kwam allemaal echt niet door die concentratiestoornis hoor, en ook al niet door het feit dat ze de Wipsie hadden afgenomen ipv de WISC (te makkelijke instap, verveling). Die Kloof is jarenlang in zijn OPP's aangemerkt als Vreselijk Zorgelijk, terwijl hij inmiddels voor alle vakken meedeed aan de verbreding-verdieping en voor rekenen/wiskunde zelfs nog extra verrijking kreeg bovenop dat verdiepte arrangement. Qua CITO-LVS zat ie standaard in de A/A+ regio, maar die Kloof bleef maar een zorgelijk iets.
Affijn, een paar jaar later werd er een WISC afgenomen en ineens was zijn TIQ met twintig punten gestegen en niks meer te bekennen van een Kloof he. Zelfs de VWS was keurig in balans met de rest.
Tot zover de Kloof, wat mij betreft. Ik geloof er geen hol meer van.
Mijn zoon had toen ie 7 was (wppsi) ook een P/v kloof. Twee jaar later ineens een V/p kloof. P was zo'n 50 punten gedaald Tiq 84: zwakbegaafd. Werden we doorgestuurd naar de neuroloog want hij zou wel een stofwisselingsziekte, epilepsie of iets anders hebben waardoor zijn iq zo gedaald was
Mijn zoon had toen ie 7 was (wppsi) ook een P/v kloof. Twee jaar later ineens een V/p kloof. P was zo'n 50 punten gedaald Tiq 84: zwakbegaafd. Werden we doorgestuurd naar de neuroloog want hij zou wel een stofwisselingsziekte, epilepsie of iets anders hebben waardoor zijn iq zo gedaald was
En? Wat zei de neuroloog?
Anoniem19102020182955
zondag 19 juni 2016 om 21:18
Ik heb het al eerder gezegd: Je bent te leuk voor dit gedoe en het is pijnlijk te lezen. En dit bedoel ik met liefde.
Dank je en dat waardeer ik ook. Ik vind het best hoor dat Amand me wenst te negeren en dan doe ik na dit topic van harte mee.
In dit topic deel ik echter mijn kennis over AD(H)D en combineer ik dit met de kennis die ik heb van zijn zoon. En als hij dan half de man is de ik hoop dat hij is zal hij zijn ego opzij zetten en het advies van zijn ex-vriendin accepteren. Gewoon omdat hij weet dat dat een heel goed idee is. En zo niet, dan heb ik mijn best gedaan.
Nee, ik heb eigenlijk nooit hulp gekregen. Op mijn 14e kwam ik terecht in de mentorklas van de aller aller beste beste mentor ooit. En die heeft uiteindelijk veel gedaan gekregen.
Ik was altijd een erg ongelukkig kind, maar denk niet dat het alleen door de ADD komt, misschien wel mede. Ik heb ook een kindertijd gehad die je helemaal niemand gunt.
Toen ik in de stuurhut terecht kwam heb ik besloten om te stoppen met mijn medicatie. Omdat ritalin toch onderdrukt naar mijn ervaring en dat wou ik niet. Het is nog steeds na 2 jaar soms best knokken. Ik heb nog steeds momenten dat ik snel afgeleid ben of het druk in mijn hoofd heb.
Maar voor mij hield de juiste behandeling medicatie in. En zonder die medicatie zou ik nooit havo hebben gedaan, of het werk doen wat ik nu doe.
Ow hier schrik wel van! Dochter kan die medicijnen namelijk niet gebruiken. Ik zoek een behandeling waarmee ze zonder medicijnen toch "beter" wordt.
Anoniem19102020182955
zondag 19 juni 2016 om 21:22
Ja wel degelijk; hij maakt niets af, hoort niets, luistert niet, leeft in zijn eigen wereld en duikt in elkaar zodra er iets mislukt. Het doet mij elke dag pijn. Wat het hem doet zie ik in zijn verdriet om elke mislukking, elk falen, hoe klein ook. Het breekt je hart. Het mijne, in ieder geval.
Niet dat het je ene moer interesseert, maar wat rot voor je
Dank je en dat waardeer ik ook. Ik vind het best hoor dat Amand me wenst te negeren en dan doe ik na dit topic van harte mee.
In dit topic deel ik echter mijn kennis over AD(H)D en combineer ik dit met de kennis die ik heb van zijn zoon. En als hij dan half de man is de ik hoop dat hij is zal hij zijn ego opzij zetten en het advies van zijn ex accepteren. Gewoon omdat hij weet dat dat een heel goed idee is. En zo niet, dan heb ik mijn best gedaan.
Advies van mijn ex? Hoogsensitief? Dat zelfde hoogsensitief waarvan jij je afvroeg of het wel echt iets is?