Kinderen
alle pijlers
Hoe help ik mijn kind het beste?
zondag 19 juni 2016 om 18:18
Om een lang verhaal kort te maken; mijn zoon van 10 heeft 'trekken van ADD', is uit onderzoek gebleken. Z'n moeder wijt zijn gedrag aan hoog-sensitiviteit (want dat is/heeft ze zelf ook) en daar zou ik iets mee moeten (literatuur hierover volgt nog, heeft zij beloofd) en mijn vader is er heilig van overtuigd dat een aanpassing in zijn dieet de oplossing is (literatuur hierover volgt nog, heeft hij beloofd). Medicatie gaan we niet doen, daar zijn we het over eens.
Wat is wijsheid? Waar zou ik me het beste op kunnen richten?
Wat is wijsheid? Waar zou ik me het beste op kunnen richten?
zondag 19 juni 2016 om 21:54
Dat lukt maar je moet het onderhouden.
Het is leuk om te zien als hij ondekt dat hij zelf ook situaties kan beïnvloeden. Hij heeft nu heel veel vriendjes.
Het bevalt ons erg goed want je kunt op deze manier heel veel vaardigheden oefenen.
En vooral het nabespreken en prijzen en als het niet goed ging dan schaven we samen het plan bij.
Het is leuk om te zien als hij ondekt dat hij zelf ook situaties kan beïnvloeden. Hij heeft nu heel veel vriendjes.
Het bevalt ons erg goed want je kunt op deze manier heel veel vaardigheden oefenen.
En vooral het nabespreken en prijzen en als het niet goed ging dan schaven we samen het plan bij.
zondag 19 juni 2016 om 21:58
zondag 19 juni 2016 om 22:01
Die boeken die Snoesje postte zijn ook goed ('Slim maar...')
En ik zou je toch gunnen een persoonlijk traject met een hulpverlener te doen die met jou samen naar jouw zoon kan kijken zodat jullie samen de knelpunten aan kunnen pakken.
Wat betreft de faalangst is het belangrijk om dat niet alleen weg te gaan 'relativeren', maar ook zijn gevoel te erkennen. 'Ik zie dat je je hier heel rot over voelt.' 'Ik zie dat je het heel moeilijk hebt' 'Ik zie dat je het niet leuk vindt' 'Wat moet dat moeilijk zijn voor je' 'Zo, dat is balen hè'. Soms zijn we geneigd alleen maar het tegenovergestelde te roepen, omdat we kinderen ervan willen overtuigen dat het niet klopt wat ze denken, maar daarmee zeg je ook 'ik zie jouw gevoel niet, ik neem jouw gevoel niet serieus'. Dus is het belangrijk om ook bij hun gevoel stil te staan en met 10 jaar ook te vragen hoe je zoon zich voelt naast de complimenten die je geeft en de relativering. Ga niet te snel over het gevoel van je zoon heen. Als je je niet serieus genomen voelt is het moeilijk om een andere zienswijze aan te nemen, als er begrip voor je getoond wordt, als je je gehoord en gezien voelt is het vaak makkelijker om daarna iets anders te zien.
En ik zou je toch gunnen een persoonlijk traject met een hulpverlener te doen die met jou samen naar jouw zoon kan kijken zodat jullie samen de knelpunten aan kunnen pakken.
Wat betreft de faalangst is het belangrijk om dat niet alleen weg te gaan 'relativeren', maar ook zijn gevoel te erkennen. 'Ik zie dat je je hier heel rot over voelt.' 'Ik zie dat je het heel moeilijk hebt' 'Ik zie dat je het niet leuk vindt' 'Wat moet dat moeilijk zijn voor je' 'Zo, dat is balen hè'. Soms zijn we geneigd alleen maar het tegenovergestelde te roepen, omdat we kinderen ervan willen overtuigen dat het niet klopt wat ze denken, maar daarmee zeg je ook 'ik zie jouw gevoel niet, ik neem jouw gevoel niet serieus'. Dus is het belangrijk om ook bij hun gevoel stil te staan en met 10 jaar ook te vragen hoe je zoon zich voelt naast de complimenten die je geeft en de relativering. Ga niet te snel over het gevoel van je zoon heen. Als je je niet serieus genomen voelt is het moeilijk om een andere zienswijze aan te nemen, als er begrip voor je getoond wordt, als je je gehoord en gezien voelt is het vaak makkelijker om daarna iets anders te zien.
zondag 19 juni 2016 om 22:02
Misschien eens wat aan gaan doen dan? Dit zou een goede aanleiding kunnen zijn. Want elk kind is gebaat bij samenwerkende ouders. Een faalangstig kind al helemaal. Ik zou me in jullie schoenen ernstig afvragen of zijn gedrag verklaarbaar is vanuit IQ cijfertjes ed, of wellicht (ook) uit hoe jullie met elkaar omgaan, niet samenwerken en strijden. Dat leidt tot (soms letterlijk) verscheurde kinderen waarvan faalangst een symptoom kan zijn.
“The truth is, everyone is going to hurt you. You just got to find the ones worth suffering for.” ― Bob Marley
zondag 19 juni 2016 om 22:02
:
[...]
Wat interessant. Wie geeft dit?
(dit is voor mezelf)
Off topic
Respect om , met humor zelfs, constructief te blijven reageren!
Ook anderen die stug volhouden.
Mijn tips als belastingsgeld profiteuze laat ik ff liggen tot morgen.
Amand is mij iets te negatief vandaag. Al zag ik net toch wat thanks voorbij komen.
Iig succes, het is lastig om je kind te zien worstelen. En wat is wel/ niet wijs om te doen
.
zondag 19 juni 2016 om 22:16
Helaas is het zo dat de ggz de omstandigheden verder niet onderzoekt. Hoogstens wat vragen stelt over thuis ed maar meestal is dat het wel.
En zo kun je met een etiketje thuis komen terwijl eigenlijk gewoon de omstandigheden zorgen voor problemen bij het kind. Niet zelden ligt de oorzaak bij de opvoeding, trauma, problematiek van ouders, vechtscheiding enz enz.
Het is voor ouders vaak moeilijk dit te zien en al helemaal om dit te erkennen.
Maar áls het bij jou zoon het geval is zou het verschrikkelijk oneerlijk zijn als híj door de mallemolen moet en als híj erop los moet therapieën Terwijl de oorzaak niet bij hem ligt, maar bij de volwassenen. En de oplossing dus ook. En dan zou je zoon alleen hulp moeten krijgen om dat te verwerken.
En zo kun je met een etiketje thuis komen terwijl eigenlijk gewoon de omstandigheden zorgen voor problemen bij het kind. Niet zelden ligt de oorzaak bij de opvoeding, trauma, problematiek van ouders, vechtscheiding enz enz.
Het is voor ouders vaak moeilijk dit te zien en al helemaal om dit te erkennen.
Maar áls het bij jou zoon het geval is zou het verschrikkelijk oneerlijk zijn als híj door de mallemolen moet en als híj erop los moet therapieën Terwijl de oorzaak niet bij hem ligt, maar bij de volwassenen. En de oplossing dus ook. En dan zou je zoon alleen hulp moeten krijgen om dat te verwerken.
“The truth is, everyone is going to hurt you. You just got to find the ones worth suffering for.” ― Bob Marley
zondag 19 juni 2016 om 22:19
zondag 19 juni 2016 om 22:20
:
[...]
Ja, ik weet het wel, maar het ik vind het zó lastig. Ik zou hem met zoveel liefde al die onzinnige negativiteit uit z'n gedachten laten wegredeneren
Maar dat is echt onmogelijk. Op een heel ander vlak: ik ben echt ontzettend klunzig. Doe mezelf altijd zeer. Niemand keek op als ik auw zei. Of mensen wilden t weg redeneren: ja t doet pijn maar kijk t is niets, bovendien de vorige keer dat je (tegen een boekenkast liep, uit een klimrek viel, van de trap donderde) was echt een stuk erger. Dus niet huilen nu. Iedereen was bezig met wegredeneren.
De eerste die stil stond bij mijn gevoel, dat deed zo veel!
Wegredeneren is leuk, en nuttig. Maar dat er iemand is die "jou" ziet, en eens niet wegredeneert of op probeert te lossen. Als dat je papa is, dat zou zó fijn zijn!
(Aan de andere kant, als je ex "hoogsensitief" (sorry dat is niet mijn ding) is zou mijn angst juist zijn dat zij hélemaal in de er over praten en ruimte geven hoek gaat zitten, wat mij dis ook weer niets lijkt)
zondag 19 juni 2016 om 22:21
Graag gedaan hoor.
Maar dan wil ik nog wel even 100 uitroeptekens achter m'n vorige post plaatsen. Wat de **** doen jullie je kind aan en ga als de wiedeweerga iets als kind in de knel volgen of wat voor module dan ook. In plaats van je kind aan het werk te zetten. Dit moeten jullie oplossen ipv hij. Arme kind.
“The truth is, everyone is going to hurt you. You just got to find the ones worth suffering for.” ― Bob Marley
