Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Ik zie mijn zoon bijna nooit

05-08-2019 09:23 808 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Beste forumleden,

Graag wil ik iets met jullie delen waar ik erg mee zit. Misschien kunnen jullie meedenken of hebben jullie tips hoe hiermee om te gaan.

Mijn zoon is 26 jaar, is al 6 jaar uit huis maar woont in de buurt. Ik heb geprobeerd hem mijn normen aan te leren. Goed omgaan met familie en dat het belangrijk is om samen te zijn. Dat je samen dingen moet vieren en gebeurtenissen moet delen. Maar dit is niet gelukt. Ik zie hem namelijk bijna nooit. Gemiddeld om de twee jaar. Vroeger was er nog weleens communicatie tussendoor, zoals een mail of berichtje via de telefoon. Nu ook dat bijna niet meer. Het is nu denk ik een of twee keer per jaar een mailtje.

Nu denken jullie natuurlijk: “vraag dan eens wat er is/hoe hij erover denkt”. Als ik dat doe, krijg ik altijd vage antwoorden. Geen tijd voor een gesprek, hij neemt nog wel contact op, hij viert feestdagen nu eenmaal op een andere manier dan wij, hij denkt er nog over na, er is niks aan de hand... allemaal vage antwoorden.

Het voelt alsof ik mijn zoon kwijtraak.

Wat heb ik fout gedaan in de opvoeding? Wat had ik anders moeten doen? Wat kan ik nu nog doen?



Updates:

06-08-2019 Naar de huisarts geweest
17-09-2019 Start CJG-traject
Oktober 2019 Mailcontact met oudste zoon
lesmontagnes wijzigde dit bericht op 23-10-2019 17:39
5.02% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
the_Wicked_Witch schreef:
05-08-2019 11:05
Het gaat je ook eigenlijk geen bal meer aan en blijkbaar weet je geen situatie te creëren waardoor zij zich op hun gemak voelen om dingen te delen (waarschijnlijk omdat jij het dan toch weer beter weet of dwingend doet). Ik geef ze groot gelijk .
Contact zoeken door een kruisverhoor af te nemen :facepalm:
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb met de huisarts gepraat over de optie om naar een psycholoog te gaan. Maar de huisarts zei dat dat dan voor mijn eigen verdriet is. Want oplossen kan alleen met mediation en als zoon daar geen zin in heeft, gaan we niet om tafel.
Alle reacties Link kopieren Quote
lesmontagnes schreef:
05-08-2019 10:54
Ik denk dat hij geen eigen mening of visie heeft, want ik heb die nog nooit gehoord.
Het lastig een mening/visie te ontwikkelen als iemand anders alles voor jou bepaalt.
Those who don’t believe in magic will never find it
Alle reacties Link kopieren Quote
lesmontagnes schreef:
05-08-2019 11:08
Je geeft ze groot gelijk dat ze geen antwoorden meer geven op vragen over studie/werk?

Ja. Als ik jou zo lees heb je je in het verleden dermate dwingend opgesteld op wat hij wel en niet moest dat hij nu geen nekele behoefte meer heeft om iets met je te delen.

En dat hoeft hij ook niet, hij is 26.
"I don't know about an inner child, but I dó have an inner idiot who surfaces every now and then."
Alle reacties Link kopieren Quote
lesmontagnes schreef:
05-08-2019 11:07
Ik heb lichamelijke problemen en mijn man ook. Maar je hebt gelijk, ik dacht te snel. Ik ben nog geen 90. Maar ik zie wel voor me dat het zo blijft en ik alleen eindig.
Dat heb je dan helemaal aan jezelf te danken.
Je kind is er niet om jouw sociale contacten op peil te houden
Alle reacties Link kopieren Quote
granny71 schreef:
05-08-2019 11:08
Contact zoeken door een kruisverhoor af te nemen :facepalm:
Oh maar kruisverhoor daar hou ik juist niet van! Daarom heb ik ook nooit vragen gesteld vroeger. En nu ben ik te laat?!

Het is nu meer, dat kennissen ernaar vragen en dan schaam ik me omdat ik geen idee heb waar hij werkt. Dus dan stuurt man een mailtje met "waar werk je eigenlijk/gaat het goed met je" en krijgen we dus een antwoord waar geen informatie uit te halen valt.
Alle reacties Link kopieren Quote
lesmontagnes schreef:
05-08-2019 10:52
Ik heb fouten gemaakt en ik moet dat inzien. Anders kan ik dit niet oplossen. En dat wil ik wel.

Maar even ter controle: vinden jullie echt dat als een moeder ietwat dwingend is geweest, maar wel altijd goed voor haar zoon heeft gezorgd, je haar makkelijk kan parkeren om slechts om de 2 jaar langs te komen?

Ik lees hier altijd van alles over familieweekenden en kerstmis en verjaardagen en ga zo maar door en het doet mij gewoon pijn dat ik dat niet heb.
Ietwat? Zeg maar gerust enorm dwingend.
Koester wat verloren is gegaan, vier wat is gebleven, omarm wat er bijkomt
Alle reacties Link kopieren Quote
dropfruitje schreef:
05-08-2019 11:10
Het lastig een mening/visie te ontwikkelen als iemand anders alles voor jou bepaalt.

Of die visie wijselijk voor zich houdt :proud:
"I don't know about an inner child, but I dó have an inner idiot who surfaces every now and then."
Alle reacties Link kopieren Quote
lesmontagnes schreef:
05-08-2019 11:08
Je geeft ze groot gelijk dat ze geen antwoorden meer geven op vragen over studie/werk?
Waarom zou het jou wat aangaan?
Hij is volwassen en in staat zijn eigen leven te leiden
Alle reacties Link kopieren Quote
lesmontagnes schreef:
05-08-2019 11:08
Je geeft ze groot gelijk dat ze geen antwoorden meer geven op vragen over studie/werk?
Eigenlijk wel. Want je gaat niets meer over jezelf vertellen tegen iemand die probeert je hele leven te bepalen. En ook al wil je dat nu niet meer doen, die angst zit er bij je zoon blijkbaar nog zo in.

Uit je posts blijkt geen enkel begrip voor je zoon. Zelfs geen liefde voor je zoon.
Je klinkt als een moeder die van haar zoon een (in haar ogen) perfecte zoon wilde maken. Dat is bij voorbaat al gedoemd te mislukken. Je hebt hem van je weggejaagd en dat ga je niet goedmaken met het gedrag wat je nu vertoond.

Nogmaals, focus je op je eigen leven en niet op dat van je kinderen. Want zo blijf je ze wegjagen.
Alle reacties Link kopieren Quote
lesmontagnes schreef:
05-08-2019 11:09
Ik heb met de huisarts gepraat over de optie om naar een psycholoog te gaan. Maar de huisarts zei dat dat dan voor mijn eigen verdriet is. Want oplossen kan alleen met mediation en als zoon daar geen zin in heeft, gaan we niet om tafel.
Dit kan best een goed idee zijn. Als je het voor jezelf hebt opgelost, ga je namelijk veel minder van hem eisen. Dan word je meer relaxed naar hem toe en heb je kans dat hij het weer gezelliger vindt om naar jou toe te gaan.
Spreuken 18:2
Alle reacties Link kopieren Quote
granny71 schreef:
05-08-2019 11:12
Waarom zou het jou wat aangaan?
Hij is volwassen en in staat zijn eigen leven te leiden
Als moeder mag je toch weten waar je zoon werkt?
Ik weet niet waar hij werkt en ik ben nog nooit bij hem thuis geweest.
Alle reacties Link kopieren Quote
lesmontagnes schreef:
05-08-2019 11:11
Oh maar kruisverhoor daar hou ik juist niet van! Daarom heb ik ook nooit vragen gesteld vroeger. En nu ben ik te laat?!

Het is nu meer, dat kennissen ernaar vragen en dan schaam ik me omdat ik geen idee heb waar hij werkt. Dus dan stuurt man een mailtje met "waar werk je eigenlijk/gaat het goed met je" en krijgen we dus een antwoord waar geen informatie uit te halen valt.
Dus toch het kruisverhoor.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben het totaal niet eens met het merendeel van de reacties. Tenzij je een verschrikkelijke rot moeder bent geweest (waar ik geen uitspraken over kan doen) vind ik het gedrag van je zoon ontzettend raar. Dat dramatische gedoe dat je je ouders niet uitkiest is volgens mij typisch Nederlands.

Af en toe bij je moeder langs gaan hoort gewoon bij een goed fatsoen. En ik vind je helemaal niet verstikkend overkomen, voor een moeder die haar zoon 1 keer in de 2 jaar mailt..
Alle reacties Link kopieren Quote
Satchel schreef:
05-08-2019 11:12
Dit kan best een goed idee zijn. Als je het voor jezelf hebt opgelost, ga je namelijk veel minder van hem eisen. Dan word je meer relaxed naar hem toe en heb je kans dat hij het weer gezelliger vindt om naar jou toe te gaan.
Dan ga ik dat misschien toch doen.
Alle reacties Link kopieren Quote
lesmontagnes schreef:
05-08-2019 11:13
Als moeder mag je toch weten waar je zoon werkt?
Ik weet niet waar hij werkt en ik ben nog nooit bij hem thuis geweest.
Mag ja, moeten nee!
Je zoon ziet het als je zoveelste poging om zijn leven voor hem in te richten en te bepalen wat hij wel of niet moet doen


En dat begrijp ik helemaal
Alle reacties Link kopieren Quote
je hoort jezelf niet:

- als Moeder mag je toch weten waar je zoon werkt?
- het is toch normaal om.…
- jullie vinden toch ook dat.....
- een zoon zou toch…..

zie je niet hoeveel van je eigen waarden je probeert op te leggen?

Hij hoeft je helemaal niets te vertellen, en hij hoeft ook helemaal niet bij je langs te komen, hij hoeft ook helemaal niet zijn leven zo te leiden als dat jij dat graag wil. En zolang je dat eigenlijk niet accepteert (en dat doe je niet) komt het niet goed.
Alle reacties Link kopieren Quote
Illinois schreef:
05-08-2019 11:14
Ik ben het totaal niet eens met het merendeel van de reacties. Tenzij je een verschrikkelijke rot moeder bent geweest (waar ik geen uitspraken over kan doen) vind ik het gedrag van je zoon ontzettend raar. Dat dramatische gedoe dat je je ouders niet uitkiest is volgens mij typisch Nederlands.

Af en toe bij je moeder langs gaan hoort gewoon bij een goed fatsoen. En ik vind je helemaal niet verstikkend overkomen, voor een moeder die haar zoon 1 keer in de 2 jaar mailt..
Dat vind ik ook en ik hou daar niet van. Daarom heb ik mijn zoon opgevoed met dat familie heel belangrijk is en dat kerstmis verplicht is en familie en kennissen uitgenodigd voor zijn verjaardagen. Maar daarin ben ik te dwingend geweest. Al blijft dat afhankelijk van mening en cultuur.
Alle reacties Link kopieren Quote
lise1985 schreef:
05-08-2019 11:12
Eigenlijk wel. Want je gaat niets meer over jezelf vertellen tegen iemand die probeert je hele leven te bepalen. En ook al wil je dat nu niet meer doen, die angst zit er bij je zoon blijkbaar nog zo in.

Uit je posts blijkt geen enkel begrip voor je zoon. Zelfs geen liefde voor je zoon.
Je klinkt als een moeder die van haar zoon een (in haar ogen) perfecte zoon wilde maken. Dat is bij voorbaat al gedoemd te mislukken. Je hebt hem van je weggejaagd en dat ga je niet goedmaken met het gedrag wat je nu vertoond.

Nogmaals, focus je op je eigen leven en niet op dat van je kinderen. Want zo blijf je ze wegjagen.
Mee eens.
Koester wat verloren is gegaan, vier wat is gebleven, omarm wat er bijkomt
Alle reacties Link kopieren Quote
florence13 schreef:
05-08-2019 11:16
je hoort jezelf niet:

- als Moeder mag je toch weten waar je zoon werkt?
- het is toch normaal om.…
- jullie vinden toch ook dat.....
- een zoon zou toch…..

zie je niet hoeveel van je eigen waarden je probeert op te leggen?

Hij hoeft je helemaal niets te vertellen, en hij hoeft ook helemaal niet bij je langs te komen, hij hoeft ook helemaal niet zijn leven zo te leiden als dat jij dat graag wil. En zolang je dat eigenlijk niet accepteert (en dat doe je niet) komt het niet goed.

Ik had inderdaad duidelijke normen en waarden. Nu begrijp ik dat ik dat los moet laten. Ik vind dat wel moeilijk.
Alle reacties Link kopieren Quote
lesmontagnes schreef:
05-08-2019 11:13
Als moeder mag je toch weten waar je zoon werkt?
Ik weet niet waar hij werkt en ik ben nog nooit bij hem thuis geweest.
Blijkbaar denkt hij dat het antwoord jou niet bevalt en je erover gaat zeuren, want het is inderdaad een normale vraag.

Misschien werkt hij ergens waarvan hij denkt dat jij het niet goed genoeg vindt. Onopgeleid werk ofzo.
Alle reacties Link kopieren Quote
To, ik heb niet alles gelezen maar je wekt bij mij een soort gevoel van afkeer op. Dat je zoon jaren eigenlijk niks van zich laat horen zegt zeker iets over hoe hij zijn opvoeding heeft ervaren. Hij heeft afkeer tegen hoe hij is opgevoed en als je tegen hem ook dingen als 'laten wegrotten' hebt gezegd en jouw familie ideeën aan hem hebt opgelegd, dan snap ik hem wel. Zie je hem wel als een eigen persoon met eigen normen en waarden? Hoezo kan jij je niet bedenken wat je verkeerd hebt gedaan? Je ziet toch dat hij je niet wil zien? Dan nog kan je niks bedenken? Ben je dan wel zelfkritisch genoeg? Als je hem vraagt hoe hij zijn opvoeding heeft ervaren, luister je dan naar hem en durf je dan naar jezelf te kijken of ga je dan in de ja maar familie blablabla waardoor je hem niet serieus neemt? Waarom zegt je man dat je hem opjaagt? Heb je daar wel eens naar gevraagd? En dan niet ja maar ja maar. Gewoon luisteren. Niet iedereen is hetzelfde. Als jij een betere band met je kind wil, dan moet je hem respecteren en accepteren om wie hij is, naar hem luisteren, hand in eigen boezem steken en je oordelen voor je houden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Eigenlijk wil je alleen maar gelijk.
Ik kan je wel vertellen, dat ga je niet krijgen en met deze houding zal je een band met evt kleinkinderen ook op je buik kunnen schrijven.
"I don't know about an inner child, but I dó have an inner idiot who surfaces every now and then."
Alle reacties Link kopieren Quote
lesmontagnes schreef:
05-08-2019 11:17
Dat vind ik ook en ik hou daar niet van. Daarom heb ik mijn zoon opgevoed met dat familie heel belangrijk is en dat kerstmis verplicht is en familie en kennissen uitgenodigd voor zijn verjaardagen. Maar daarin ben ik te dwingend geweest. Al blijft dat afhankelijk van mening en cultuur.
Kerst verplicht ?
Ik heb beide zoons opgevoed met d gedachte dat feestdagen en bv Moederdag/ vaderdag geen verplichting is .
Dat we het fijn vinden als ze er zijn maar ook begrijpen als ze eens iets anders willen .
En raad eens ze zijn er bijna altijd .
Pffff hier ook zo een familielid dat neerkijkt op iedereen die niet zo sociaal is als zijzelf. Die iedereen zonder 3000 “ vrienden” zielig vindt. Die de hele tijd bezig is aan ons zielepoten te laten merken dat zij gaaf, populair en goed bezig is. Dat wij sneu, beklagenswaardig, triest en saai zijn. Die totaal voorbij gaat aan de behoeftes van anderen en ook haar zoon een kant wil opdwingen waar hij niet heen wil. Jouw zoon voelt haarfijn aan dat jij hem fundamenteel veroordeelt in zijn einzelgangerheid. Dat hij niet de populaire, getapte familieman is waarmee jij voor de buitenwereld kan shinen. Die niet jouw narcistische behoefte voelt om een - in jouw ogen- geslaagd leven te leiden.
Anoniem26082019101312 wijzigde dit bericht op 05-08-2019 11:24
0.43% gewijzigd

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven