Kinderen
alle pijlers
Is er hier een docent in de zaal? Onwetendheid/onbegrip hb
maandag 12 december 2016 om 08:32
Onze kinderen zijn allemaal (tot in den treure getest) hoogbegaafd.
De oudsten volgen inmiddels twee universitaire studies tegelijk en blijven uitdagingen opzoeken en hun dagen volplempen met werk en verenigingen.
Het gaat goed. Middelste en oudsten sloegen klassen over en op wat hoofdschuddende blikken van ouders gingen zij altijd wel redelijk probleemloos hun gymnasium en later uni door.
Dan de jongste. Een heel ander kind.
Hoogste iq van allemaal. Een beetje een zonderling joch wellicht voor leeftijdsgenoten en daardoor ook geen vrienden. Hij heeft niemand in zijn nabijheid waaraan hij zich kan optrekken/spiegelen en hij is dan ook van jongs af aan depressief geweest. Met dwanggedachtes, angsten en suïcidale uitingen. Hij is thuis vaak gefrustreerd en boos. Slaapt amper. Maar hoewel hij in een speciale opvang zit voor kinderen met is gedragsproblemen is dit niet zijn plek. Hij is continu ieders 'goede voorbeeld' maar wie is zíjn goede voorbeeld?
De gemeleerdheid van ons basisschoolsysteem werkt voor de gemiddelde leerling niet voor mijn kind.
Iedereen lijkt van elkaar te kunnen leren in zo'n groep. Niet mijn kind.
Onbegrip en onwetendheid maakt mij inmiddels laaiend. Onze zoon zou lui zijn en gauw verveeld en zijn werkjes niet op orde hebben. Er is zelfs al ritalin geopperd!
Nu vraag ik je!
Het beeld van de hoogbegaafde is de typische nerd incl bril en beugel die de hele dag onzichtbaar met z'n neus in de boeken zit en alleen maar tienen haalt.
Wás het maar zo'n feest!
Mijn zoon probeert geforceerd bij de popujopies van de klas te gaan horen. Keep your enemies close enzo.
Daarom zegt de meester dat zoon zelf een opruier is en ook niet om extra stof vraagt.
Bovendien zít hij al in een plusklas, wat méér kunnen we doen?
Die ellenlange zoektocht vanaf dat hij naar school ging. Alle mogelijke diagnoses gehad. Op zijn 7e een Tiq van >140 getest middels de wisc3 en van daar uit: niks!
We hebben een pgb en hij gaat naar een instelling voor kinderen met gedragsproblemen maar eigenlijk hoort hij daar niet. Een goed alternatief is niet voor handen. School is een muur vol onbegrip en wij de zeikende ouder inmiddels. De zeikende, arrogante pochende ouder met hun briljante irritante zoontje.
Ons kind wordt buitengesloten en gepest en hij is meermaals depressief geweest incl de ik-wil-dood fase. Slapen is een drama. Hij vermaakt zich niet alleen, is ontzettend gauw verveelt en kan zich totaal niet concentreren. Zijn meester zegt: hij zit al in de plus klas en hij krijgt niet nog meer extra werk zolang hij huidige werk afraffelt en tijdens de uitleg tekent. Zoon zegt dat hij na 1 tel uitleg genoeg heeft en doodmoe wordt om tig x hetzelfde verhaal aan te horen dus gaat hij wat anders doen.
Taken raffelt hij af. Het kan hem allemaal maar heel even boeien.
Hij zou in theorie een vreemde taal 'mógen' leren, maar pas al hij zijn gewone taakjes afmaakt (of er zelf om vraagt)
Zoveel misvattingen en onbegrip en zoveel herkenning vanuit mijn én mijn man zijn schoolcarrière. Dat ik er moedeloos van word.
Nu weer bezig met een evaluatie te schrijven naar zijn begeleider en een tijd dat daar telkens in gaat zitten, je wordt er simpel van.....
Nederland: doe maar 'normaal' dan doe je al gek genoeg!
Daarom praten we maar niet over ons 'luxe probleem'.
Zometeen weer een gesprek op school. Maar leerkrachten hier: waarom weten jullie zo weinig over hoogbegaafdheid en blijft jullie kennis hangen in een cliché beeld?
Waarom worden er onzin thermen als sociaal emotioneel ingegooid (jeukten) en waarom zijn er speciale scholen en is er een batterij aan zorg als je kind moeite heeft het niveau bij te benen omdat her lager behaagd is maar lopen we andersom tegen een betonnen muur op?
Waarom weten jullie zo weinig ervan af?
Ik word er zo moedeloos van....
De oudsten volgen inmiddels twee universitaire studies tegelijk en blijven uitdagingen opzoeken en hun dagen volplempen met werk en verenigingen.
Het gaat goed. Middelste en oudsten sloegen klassen over en op wat hoofdschuddende blikken van ouders gingen zij altijd wel redelijk probleemloos hun gymnasium en later uni door.
Dan de jongste. Een heel ander kind.
Hoogste iq van allemaal. Een beetje een zonderling joch wellicht voor leeftijdsgenoten en daardoor ook geen vrienden. Hij heeft niemand in zijn nabijheid waaraan hij zich kan optrekken/spiegelen en hij is dan ook van jongs af aan depressief geweest. Met dwanggedachtes, angsten en suïcidale uitingen. Hij is thuis vaak gefrustreerd en boos. Slaapt amper. Maar hoewel hij in een speciale opvang zit voor kinderen met is gedragsproblemen is dit niet zijn plek. Hij is continu ieders 'goede voorbeeld' maar wie is zíjn goede voorbeeld?
De gemeleerdheid van ons basisschoolsysteem werkt voor de gemiddelde leerling niet voor mijn kind.
Iedereen lijkt van elkaar te kunnen leren in zo'n groep. Niet mijn kind.
Onbegrip en onwetendheid maakt mij inmiddels laaiend. Onze zoon zou lui zijn en gauw verveeld en zijn werkjes niet op orde hebben. Er is zelfs al ritalin geopperd!
Nu vraag ik je!
Het beeld van de hoogbegaafde is de typische nerd incl bril en beugel die de hele dag onzichtbaar met z'n neus in de boeken zit en alleen maar tienen haalt.
Wás het maar zo'n feest!
Mijn zoon probeert geforceerd bij de popujopies van de klas te gaan horen. Keep your enemies close enzo.
Daarom zegt de meester dat zoon zelf een opruier is en ook niet om extra stof vraagt.
Bovendien zít hij al in een plusklas, wat méér kunnen we doen?
Die ellenlange zoektocht vanaf dat hij naar school ging. Alle mogelijke diagnoses gehad. Op zijn 7e een Tiq van >140 getest middels de wisc3 en van daar uit: niks!
We hebben een pgb en hij gaat naar een instelling voor kinderen met gedragsproblemen maar eigenlijk hoort hij daar niet. Een goed alternatief is niet voor handen. School is een muur vol onbegrip en wij de zeikende ouder inmiddels. De zeikende, arrogante pochende ouder met hun briljante irritante zoontje.
Ons kind wordt buitengesloten en gepest en hij is meermaals depressief geweest incl de ik-wil-dood fase. Slapen is een drama. Hij vermaakt zich niet alleen, is ontzettend gauw verveelt en kan zich totaal niet concentreren. Zijn meester zegt: hij zit al in de plus klas en hij krijgt niet nog meer extra werk zolang hij huidige werk afraffelt en tijdens de uitleg tekent. Zoon zegt dat hij na 1 tel uitleg genoeg heeft en doodmoe wordt om tig x hetzelfde verhaal aan te horen dus gaat hij wat anders doen.
Taken raffelt hij af. Het kan hem allemaal maar heel even boeien.
Hij zou in theorie een vreemde taal 'mógen' leren, maar pas al hij zijn gewone taakjes afmaakt (of er zelf om vraagt)
Zoveel misvattingen en onbegrip en zoveel herkenning vanuit mijn én mijn man zijn schoolcarrière. Dat ik er moedeloos van word.
Nu weer bezig met een evaluatie te schrijven naar zijn begeleider en een tijd dat daar telkens in gaat zitten, je wordt er simpel van.....
Nederland: doe maar 'normaal' dan doe je al gek genoeg!
Daarom praten we maar niet over ons 'luxe probleem'.
Zometeen weer een gesprek op school. Maar leerkrachten hier: waarom weten jullie zo weinig over hoogbegaafdheid en blijft jullie kennis hangen in een cliché beeld?
Waarom worden er onzin thermen als sociaal emotioneel ingegooid (jeukten) en waarom zijn er speciale scholen en is er een batterij aan zorg als je kind moeite heeft het niveau bij te benen omdat her lager behaagd is maar lopen we andersom tegen een betonnen muur op?
Waarom weten jullie zo weinig ervan af?
Ik word er zo moedeloos van....
dinsdag 13 december 2016 om 07:41
Wat een gevaarlijk advies: er speelt wrsch meer dan alleen het hoge iq. Weg bij Accare betekent dat er iig minder aandacht komt voor de overige problematiek, waar het kind hoogstwrsch niet bij gebaat is.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
dinsdag 13 december 2016 om 07:49
Als ik google naar hulp Groningen school jongeren etc, lees ik over Molendrift, is dit iets dan voor jullie Ygdrassil? Zij geven begeleiding ook voor schoolproblemen en psychische problemen, dus op vlak leren, presteren en mentaal emotioneel functioneren.
Kijken dus naar het gehele plaatje. En niet alleen pddnos of add. Maar ook iq.
Ik zet linkje hier http://www.molendrift.nl/hulp/bij-molendrift
Kijken dus naar het gehele plaatje. En niet alleen pddnos of add. Maar ook iq.
Ik zet linkje hier http://www.molendrift.nl/hulp/bij-molendrift
We do not see the world as it is. We see the world as we are.
dinsdag 13 december 2016 om 07:57
Naast Pharos was er ook altijd een hb-kind forum, en google leert mij dat het er nog steeds is. Misschien dat je er iets mee kunt.
Er zijn ook steeds meer coaches en therapeuten specialiseerd in hb, misschien dat zoiets nog een optie is.
Sterkte trouwens. Lijkt mij vervelend voor je zoontje dat hem door anderen steeds wordt verweten dat er iets mis is met hem. Zal nogal wat doen met zo'n jochie. Geef hem maar een dikke knuffel.
Er zijn ook steeds meer coaches en therapeuten specialiseerd in hb, misschien dat zoiets nog een optie is.
Sterkte trouwens. Lijkt mij vervelend voor je zoontje dat hem door anderen steeds wordt verweten dat er iets mis is met hem. Zal nogal wat doen met zo'n jochie. Geef hem maar een dikke knuffel.
dinsdag 13 december 2016 om 08:36
We werken al járen met de pddnos als basis. Vandaar zijn begeleiding
Echter is na de laatste evaluatie zijn pddnos ineens discutabel en vond de psycholoog dat de focus op add en ocd moest gaan liggen en dat dit voor de benadering én behandeling nogal uitmaakte.
Zijn begeleiding ziet ook niet genoeg aanknopingspunten meer voor echte asperger of pddnos maar meer voor zijn hb.
Deze aandoeningen geven qua symptomen erg veel overlap en we weten inmiddels echt niet meer waar we het moeten zoeken.
En het maakt wél uit, in die zin dat elke beperking zijn eigen aanpak verdient .
Lid van pharos: check
Dankjewel. Xxx
Echter is na de laatste evaluatie zijn pddnos ineens discutabel en vond de psycholoog dat de focus op add en ocd moest gaan liggen en dat dit voor de benadering én behandeling nogal uitmaakte.
Zijn begeleiding ziet ook niet genoeg aanknopingspunten meer voor echte asperger of pddnos maar meer voor zijn hb.
Deze aandoeningen geven qua symptomen erg veel overlap en we weten inmiddels echt niet meer waar we het moeten zoeken.
En het maakt wél uit, in die zin dat elke beperking zijn eigen aanpak verdient .
Lid van pharos: check
Dankjewel. Xxx
dinsdag 13 december 2016 om 08:37
to, mijn oudste heeft ook een hoog iq, hoger dan dat van jouw jongste. met 7 jaar was ze depressief. Zat ze achterin bij me in de auto en zei ze opeens: mama mag ik dood, ik wil hier niet meer zijn. ik vind dit leven niet leuk. Ik dacht dat ik ter plekke dood ging zoveel pijn deed dat.
Nu vele jaren verder zijn we erachter dat niet alles aan het iq ligt, zeker speelt het een rol. Ze is altijd anders, past niet bij leeftijdsgenoten. Maar ik ken kinderen met een vergelijkbaar iq die het prima doen. Later zijn we erachter gekomen dat ze ADD heeft, dat dat de reden is waarom ze soms niet goed presteert op school, dat dingen toch moeilijk voor haar zijn. Daarnaast denk ik dat ze een somber karakter heeft. ze denkt over alles na, hierin speelt haar iq zeker weer een rol, ze is slim genoeg om zich van alles oorzaak en gevolg te realiseren en dat kon ze al heel jong. Maar ze an moeilijk alles positief draaien en heeft de neiging in het negatieve te blijven hangen. Dus ik denk dat zeker zo’n hoog IQ een rol speelt bij het niet goed doen op school er ook bijkomende factoren zijn die dat versterken.
Nu vele jaren verder zijn we erachter dat niet alles aan het iq ligt, zeker speelt het een rol. Ze is altijd anders, past niet bij leeftijdsgenoten. Maar ik ken kinderen met een vergelijkbaar iq die het prima doen. Later zijn we erachter gekomen dat ze ADD heeft, dat dat de reden is waarom ze soms niet goed presteert op school, dat dingen toch moeilijk voor haar zijn. Daarnaast denk ik dat ze een somber karakter heeft. ze denkt over alles na, hierin speelt haar iq zeker weer een rol, ze is slim genoeg om zich van alles oorzaak en gevolg te realiseren en dat kon ze al heel jong. Maar ze an moeilijk alles positief draaien en heeft de neiging in het negatieve te blijven hangen. Dus ik denk dat zeker zo’n hoog IQ een rol speelt bij het niet goed doen op school er ook bijkomende factoren zijn die dat versterken.
dinsdag 13 december 2016 om 11:22
In dat geval zou ik zeker op zoek gaan naar een second opinion wat betreft zijn diagnoses. Juist omdat niet heel duidelijk lijkt te worden wat er nou echt aan de hand is en er steeds iets anders geroepen wordt. Ik geloof dat een aantal mensen in dit topic al tips hadden, want in Groningen ben ik niet zo thuis :-)
dinsdag 13 december 2016 om 11:44
dinsdag 13 december 2016 om 12:03
Ja, maar je ging in je OP nogal tekeer tegen leerkrachten in het algemeen, dat die niets van hb zouden weten. Dit terwijl het op dit moment volgens mij niet meer duidelijk is of de hb de oorzaak is of de ASS of nog iets anders.
Je kunt volgens mij niet verwachten dat de leerkracht dit ontwart. Ik zou iemand consulteren die verstand heeft van hoogbegaafdheid, ASS en de overlap, combinatie dan wel (onterechte) verwarring van die twee dingen.
Als mijn kind hb getest was en ook een ASS-diagnose had, en ineens zouden de deskundigen het hele ASS-verhaal in twijfel trekken (want dat gebeurt nu, als ik je goed begrijp), dan zou ik toch veel vragen hebben.
dinsdag 13 december 2016 om 12:10
belachelijk hoe je reageert, je schrijft een heel epistel over het intellect van je kind en de incapabele leraren die daar niet mee om kunnen gaan. Gaande het topic blijkt dat je zoon ernstige psychische problemen heeft en je vooral vastloopt met de psychiatrische behandeling. Ik vraag daar naar en dan doe ik vervelend en zou ik een probleem hebben? Ik zou haast gaan denken dat je expres onduidelijke topics opent om zo uit te kunnen halen naar anderen wanneer deze vragen stellen ter verduidelijking.
dinsdag 13 december 2016 om 13:35
Die leerkrachten van tegenwoordig waar tekeer tegen gegaan wordt, dienen écht net zoveel verstand te hebben van psychiatrische aandoeningen dan de pyschiater zelf. Snap dat dan.:
Nee joh, dat ligt toch gewoon allemaal aan die leerkrachten, die kunnen er niet mee omgaan. Dat zelfs de psychiaters het niet weten doet niet terzake
I have to be seen to be believed
