Jezus te Paard, wat een sneltreinvaart!
woensdag 14 juli 2010 om 13:31
Ik moet toch even iets kwijt.
Kennen jullie dat verhaal van die ene vrouw.
Weet haar naam even niet meer, van het forum.
Zij was toen zwanger en iedereen leefde mee, niet normaal.
Ergens in februari heeft ze gebaard.
Die trut dacht dat 'voor het zingen de kerk uit' in combinatie met 'volledige borstvoeding geven' het allerbeste anticonceptiemiddel was. Niet te geloven. Hoe simpel kun je zijn? Biologie lesje middelbare school volgens mij.
Ze is dus weer zwanger. Uitgerekend als haar eerste kindje nog net geen jaar is of net wel?
DAT GELOOF JE TOCH NIET!?!
Ik geloofde het niet.
Een aantal van jullie kent haar heel goed.
Ik ben het.
Die domme domme doos. Je weet wel, die ook schrijft bij de Slimme Meiden.
Yeah right.
Ben al ruim anderhalve week in shock.
Vorige week zaterdag een test gedaan. In no time positief.
Ik liep naar beneden, duwde de test onder de neus van JG en zei ik ben in shock en jij nu ook
Hij ging zitten. Ik naast hem. Volgens mij hebben we zo een uur gezeten. Misschien langer. We zeiden niets. Zelfs onze baby was muisstil.
Vorige week ging voorbij. Ik verloor weer veel bloed. Het zal allemaal wel niet. Of toch? Of is het net als de vorige keer?
Ik ging deze week voor een echo.
'U bent zeker 9 weken zwanger' zei ze.
'9 weken?!' en ze zag de schrik in mijn ogen.
'Ja mevrouw, 9 weken.'
Ik keek naar het scherm en zag daar zo'n klein ietsje, een kloppend hartje erbij.
9 weken.
NEGEN WEKEN!
Een kloppend hartje. Ik was in paniek. En toch voelde ik een glimlach opkomen.
Nu moet ik het laten bezinken.
Wij moeten het laten bezinken.
We waren er niet eens over uit of we wel een 2e kindje wilden.
Die keuze is nu voor ons gemaakt.
Zo gaat dat soms in het leven.
Nog een baby.
Terwijl de andere dan nog steeds baby is.
Nóg een zwangerschap. Mijn eerste zwangerschap was een hel. De hormonen werkten zo negatief. Van een rasoptimist veranderde ik in iemand die het glas altijd half leeg zag.
En nu zitten ze er weer, de hormonen. En ik voel het weer... het negatieve.
En kwartjes vallen op zijn plek. Waarom was ik zo moe de laatste tijd? Waarom lukte het niet meer goed met de borstvoeding geven? Waarom ziet mijn huid er opeens zo mooi uit!
Ik ben zwanger.
Inmiddels 9 weken.
Jezus te Paard, heb ik gewoon straks weer een kind gebaard!
Het lijkt een droom.
Of een grap.
Of een hele rare film.
Het lijkt alsof mijn leven een loopje met me neemt en ik laat het gebeuren.
Soms wil ik heel hard lachen en soms heel hard huilen.
JBG2 is on his/her way.
Het leven zit vol verrassingen.
Dat wilde ik even delen.
PS: Een aantal van jullie op het forum ken ik ook in mijn echte leven. Ik zou willen vragen dit onderwerp in het echte leven nog even te laten rusten totdat ik er aan gewend ben.....
Kennen jullie dat verhaal van die ene vrouw.
Weet haar naam even niet meer, van het forum.
Zij was toen zwanger en iedereen leefde mee, niet normaal.
Ergens in februari heeft ze gebaard.
Die trut dacht dat 'voor het zingen de kerk uit' in combinatie met 'volledige borstvoeding geven' het allerbeste anticonceptiemiddel was. Niet te geloven. Hoe simpel kun je zijn? Biologie lesje middelbare school volgens mij.
Ze is dus weer zwanger. Uitgerekend als haar eerste kindje nog net geen jaar is of net wel?
DAT GELOOF JE TOCH NIET!?!
Ik geloofde het niet.
Een aantal van jullie kent haar heel goed.
Ik ben het.
Die domme domme doos. Je weet wel, die ook schrijft bij de Slimme Meiden.
Yeah right.
Ben al ruim anderhalve week in shock.
Vorige week zaterdag een test gedaan. In no time positief.
Ik liep naar beneden, duwde de test onder de neus van JG en zei ik ben in shock en jij nu ook
Hij ging zitten. Ik naast hem. Volgens mij hebben we zo een uur gezeten. Misschien langer. We zeiden niets. Zelfs onze baby was muisstil.
Vorige week ging voorbij. Ik verloor weer veel bloed. Het zal allemaal wel niet. Of toch? Of is het net als de vorige keer?
Ik ging deze week voor een echo.
'U bent zeker 9 weken zwanger' zei ze.
'9 weken?!' en ze zag de schrik in mijn ogen.
'Ja mevrouw, 9 weken.'
Ik keek naar het scherm en zag daar zo'n klein ietsje, een kloppend hartje erbij.
9 weken.
NEGEN WEKEN!
Een kloppend hartje. Ik was in paniek. En toch voelde ik een glimlach opkomen.
Nu moet ik het laten bezinken.
Wij moeten het laten bezinken.
We waren er niet eens over uit of we wel een 2e kindje wilden.
Die keuze is nu voor ons gemaakt.
Zo gaat dat soms in het leven.
Nog een baby.
Terwijl de andere dan nog steeds baby is.
Nóg een zwangerschap. Mijn eerste zwangerschap was een hel. De hormonen werkten zo negatief. Van een rasoptimist veranderde ik in iemand die het glas altijd half leeg zag.
En nu zitten ze er weer, de hormonen. En ik voel het weer... het negatieve.
En kwartjes vallen op zijn plek. Waarom was ik zo moe de laatste tijd? Waarom lukte het niet meer goed met de borstvoeding geven? Waarom ziet mijn huid er opeens zo mooi uit!
Ik ben zwanger.
Inmiddels 9 weken.
Jezus te Paard, heb ik gewoon straks weer een kind gebaard!
Het lijkt een droom.
Of een grap.
Of een hele rare film.
Het lijkt alsof mijn leven een loopje met me neemt en ik laat het gebeuren.
Soms wil ik heel hard lachen en soms heel hard huilen.
JBG2 is on his/her way.
Het leven zit vol verrassingen.
Dat wilde ik even delen.
PS: Een aantal van jullie op het forum ken ik ook in mijn echte leven. Ik zou willen vragen dit onderwerp in het echte leven nog even te laten rusten totdat ik er aan gewend ben.....
DTEEZ!
donderdag 15 juli 2010 om 10:22
donderdag 15 juli 2010 om 10:35
Jezus vrouw, da's inderdaad best... dom. Aan de reacties boven me te zien ben je inmiddels wel blij? Gefeliciteerd dan maar!
(Al moet ik wel bekennen dat het eerste wat ik dacht "jij liever dan ik!" was. Hahaha, ik moet wel lachen hoor, voor het zingen de kerk uit, hahahahaha. Wie bedenkt er dan ook dat dat een goeie anticonceptiemethode is? Hahahahaha. Nou, je moet maar zo denken: over een jaar of vijf lach je d'rom. En die jaren daarvoor overleef je ook wel. Maar toch... jij liever dan ik!)
Domme doos
. Zeg maar nee, dan krijg je d'r twee.
Ja, Djoels, face it vrouw, straks heb je een Heus Gezin. Hahahaha, ik zit hier heel hard te lachen, maar ik lach je niet uit hoor. Ik neem aan dat je er wel heel blij mee bent, toch?
(Al moet ik wel bekennen dat het eerste wat ik dacht "jij liever dan ik!" was. Hahaha, ik moet wel lachen hoor, voor het zingen de kerk uit, hahahahaha. Wie bedenkt er dan ook dat dat een goeie anticonceptiemethode is? Hahahahaha. Nou, je moet maar zo denken: over een jaar of vijf lach je d'rom. En die jaren daarvoor overleef je ook wel. Maar toch... jij liever dan ik!)
Domme doos
Ja, Djoels, face it vrouw, straks heb je een Heus Gezin. Hahahaha, ik zit hier heel hard te lachen, maar ik lach je niet uit hoor. Ik neem aan dat je er wel heel blij mee bent, toch?
donderdag 15 juli 2010 om 10:53
Net als vele voor mij, had ik je toch slimmer ingeschat dan denken dat borstvoeding en voor het zingen de kerk uit veilig genoeg waren. Gebruik dan ook condooms!
Dat gezegd hebbende: van harte gefeliciteerd. Het gaat vast hartstikke leuk (en druk) worden. Natuurlijk moet je wennen en had de timing beter gekund, maar als je wacht tot het helemaal goed uitkomt, komt het nooit.
Herkenning hier qua supervruchtbare combinatie, dus mijn tip: Haal vast een recept voor de mirena, laat deze plaatsen na de bevalling en blijf tussen de bevalling en het plaatsen van JG af!!!
Dat gezegd hebbende: van harte gefeliciteerd. Het gaat vast hartstikke leuk (en druk) worden. Natuurlijk moet je wennen en had de timing beter gekund, maar als je wacht tot het helemaal goed uitkomt, komt het nooit.
Herkenning hier qua supervruchtbare combinatie, dus mijn tip: Haal vast een recept voor de mirena, laat deze plaatsen na de bevalling en blijf tussen de bevalling en het plaatsen van JG af!!!
donderdag 15 juli 2010 om 11:55
Wat een leuke reacties allemaal.
Condooms Marije? De tyfus, voor iemand met mijn porneau verleden is dat vloeken in de kerk met een vaste partner!
Ben juist zo blij dat ik eens geen open relatie heb en dat ik eindelijk de condooms weg kon donderen! Maar of dat slim was... dat blijft natuurlijk een ander verhaal!
Blij, ben ik al blij? Soms wel, soms niet FV. Ik sta nog niet te trappelen en ook nog niet te juichen. Ik heb het idee dat het ook allemaal eigenlijk niet waar is. En heel soms moet ik even glimlachen en voel ik een soort van blij gevoeletje, maar heel eerlijk gezegd.... dat is nog niet zo heel vaak geweest. Het gevoel gaat vaker gepaard met 'ojee.... ' en dan een stilte.
De meeste mensen die het ook is overkomen zeggen 'het zijn een paar hectische jaren, maar daarna is het zo leuk!' Waarschijnlijk zeg ik dat zelf over 8 jaar ook. Maar nu hik ik op tegen die hectische jaren. En nogmaals, ik had voor mezelf altijd in gedachten dat ik 1 kindje voldoende zou vinden. Gewoon een stel met een baby en niet 'een gezin'. En dat vind ik heel erg lastig in mijn hoofd af en toe.
Overigens had ik na mijn bevalling al een afspraak voor een Mirena gemaakt. Maar omdat ik volledige borstvoeding gaf, mocht ik geen spiraal laten plaatsen en dat heb ik toen ook niet gedaan. Mijn huisarts gaf aan dat dat niet goed is in combinatie met bv.
Ik vind het wel leuk om reacties te lezen van mensen die zeggen 'het past wel bij jou' en dan denk ik 'mennn ik ken jullie helemaal niet, maar het is wel waar!' Ik ben altijd anders in zoveel dingen. Het gaat vaak anders en het loopt vaak anders en nu weer.... ja het is een typisch Djoels' ding, dat is een feit.
En ik weet dat ik uiteindelijk bij draai en ga genieten. Het kost me nu gewoon nog even veel moeite. Daarom is het goed dat het nog niet naar de buitenwereld gaat omdat ik geen zin heb in reacties van kennissen / collega's en dergelijke...
Condooms Marije? De tyfus, voor iemand met mijn porneau verleden is dat vloeken in de kerk met een vaste partner!
Ben juist zo blij dat ik eens geen open relatie heb en dat ik eindelijk de condooms weg kon donderen! Maar of dat slim was... dat blijft natuurlijk een ander verhaal!
Blij, ben ik al blij? Soms wel, soms niet FV. Ik sta nog niet te trappelen en ook nog niet te juichen. Ik heb het idee dat het ook allemaal eigenlijk niet waar is. En heel soms moet ik even glimlachen en voel ik een soort van blij gevoeletje, maar heel eerlijk gezegd.... dat is nog niet zo heel vaak geweest. Het gevoel gaat vaker gepaard met 'ojee.... ' en dan een stilte.
De meeste mensen die het ook is overkomen zeggen 'het zijn een paar hectische jaren, maar daarna is het zo leuk!' Waarschijnlijk zeg ik dat zelf over 8 jaar ook. Maar nu hik ik op tegen die hectische jaren. En nogmaals, ik had voor mezelf altijd in gedachten dat ik 1 kindje voldoende zou vinden. Gewoon een stel met een baby en niet 'een gezin'. En dat vind ik heel erg lastig in mijn hoofd af en toe.
Overigens had ik na mijn bevalling al een afspraak voor een Mirena gemaakt. Maar omdat ik volledige borstvoeding gaf, mocht ik geen spiraal laten plaatsen en dat heb ik toen ook niet gedaan. Mijn huisarts gaf aan dat dat niet goed is in combinatie met bv.
Ik vind het wel leuk om reacties te lezen van mensen die zeggen 'het past wel bij jou' en dan denk ik 'mennn ik ken jullie helemaal niet, maar het is wel waar!' Ik ben altijd anders in zoveel dingen. Het gaat vaak anders en het loopt vaak anders en nu weer.... ja het is een typisch Djoels' ding, dat is een feit.
En ik weet dat ik uiteindelijk bij draai en ga genieten. Het kost me nu gewoon nog even veel moeite. Daarom is het goed dat het nog niet naar de buitenwereld gaat omdat ik geen zin heb in reacties van kennissen / collega's en dergelijke...
DTEEZ!
donderdag 15 juli 2010 om 12:07


donderdag 15 juli 2010 om 12:17
Of steriliseren
Verder moet ik echt glimlachen, ik vind het echt zo'n 'Djoels ding', mooi toch als je leven niet zo 'voorgekauwd' verloopt?
Maar ik snap heel goed dat het je moeite kost; één kind is al een verandering, maar met twee is het meteen een gezin. En dat is wennen. Dat is anders. Voelde ik ook zo. Ik, een gezin? Eng. Zo had ik mezelf nooit gezien. En heel lang had ik mezelf trouwens niet eens met één kind kunnen voorstellen.
Komt goed, Djoels.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
donderdag 15 juli 2010 om 12:22
Dat kan ik me heel goed voorstellen. Mij lijkt het namelijk een hel, kinderen heel kort op elkaar. Sowieso lijkt het me nu, nu mijn zoon al zes is, helemaal niet zo leuk om er meer dan 1 te hebben. Maar dat zeg ik ook alleen maar omdat ik er maar 1 heb, had ik er 2 had ik dat vast weer leuk gevonden.
Ik vind het eerlijk gezegd helemaal niet zo bij je passen, hoe je hier overkomt. Zag jou toch meer als "stel met een baby" en niet als "gezin". Vandaar dat ik al vermoedde dat je daar zelf ook heel erg aan zou moeten wennen, aan dat idee van een Heus Gezin.
Maar goed, ik wil je ook niet de put in praten, want dat is natuurlijk ook nergens voor nodig. Het kind zit er, en before you know it vind je het hasske leuk, joh. Elk kind is leuk als het van jou is.
Even het plaatje in je hoofd aanpassen, maar dat kan je prima. En denk maar zo: nu zijn ze zo kort op elkaar dat je maar een paar jaar langs de zijlijn hoeft te staan en naar zwemles moet. Met meer leeftijdsverschil zit je járen vast aan die ongein. Elluk nadeel hep ze foordeel, zuwemaarzeggen.
Gefeliciteerd hoor vrouw, komt goed allemaal!
(Al zit ik nu wéér te lachen om dat zingen en die kerk, je had zeker nog last van zwangerschapsdementie? Ach kind, mooi verhaal voor in de kroeg later

donderdag 15 juli 2010 om 12:33
Klopt hoor FV, ik zag mezelf ook meer als stel met 1 kind ipv gezin. Lekker er veel op uit trekken. Mijn zus woont natuurlijk ver weg, dus lekker vaak met 1 kind richting Zuid Amerika gaan. Geen Station Car hoeven te overwegen en meer van dat soort ongein.
Uiteindelijk komt alles wel goed in het leven... dat geloof ik ook echt wel.. Maar goddomme wat was ik naiëf toen ik van Jetje ging!
Uiteindelijk komt alles wel goed in het leven... dat geloof ik ook echt wel.. Maar goddomme wat was ik naiëf toen ik van Jetje ging!
DTEEZ!
