Kinderen
alle pijlers
Jezus te Paard, wat een sneltreinvaart!
woensdag 14 juli 2010 om 13:31
Ik moet toch even iets kwijt.
Kennen jullie dat verhaal van die ene vrouw.
Weet haar naam even niet meer, van het forum.
Zij was toen zwanger en iedereen leefde mee, niet normaal.
Ergens in februari heeft ze gebaard.
Die trut dacht dat 'voor het zingen de kerk uit' in combinatie met 'volledige borstvoeding geven' het allerbeste anticonceptiemiddel was. Niet te geloven. Hoe simpel kun je zijn? Biologie lesje middelbare school volgens mij.
Ze is dus weer zwanger. Uitgerekend als haar eerste kindje nog net geen jaar is of net wel?
DAT GELOOF JE TOCH NIET!?!
Ik geloofde het niet.
Een aantal van jullie kent haar heel goed.
Ik ben het.
Die domme domme doos. Je weet wel, die ook schrijft bij de Slimme Meiden.
Yeah right.
Ben al ruim anderhalve week in shock.
Vorige week zaterdag een test gedaan. In no time positief.
Ik liep naar beneden, duwde de test onder de neus van JG en zei ik ben in shock en jij nu ook
Hij ging zitten. Ik naast hem. Volgens mij hebben we zo een uur gezeten. Misschien langer. We zeiden niets. Zelfs onze baby was muisstil.
Vorige week ging voorbij. Ik verloor weer veel bloed. Het zal allemaal wel niet. Of toch? Of is het net als de vorige keer?
Ik ging deze week voor een echo.
'U bent zeker 9 weken zwanger' zei ze.
'9 weken?!' en ze zag de schrik in mijn ogen.
'Ja mevrouw, 9 weken.'
Ik keek naar het scherm en zag daar zo'n klein ietsje, een kloppend hartje erbij.
9 weken.
NEGEN WEKEN!
Een kloppend hartje. Ik was in paniek. En toch voelde ik een glimlach opkomen.
Nu moet ik het laten bezinken.
Wij moeten het laten bezinken.
We waren er niet eens over uit of we wel een 2e kindje wilden.
Die keuze is nu voor ons gemaakt.
Zo gaat dat soms in het leven.
Nog een baby.
Terwijl de andere dan nog steeds baby is.
Nóg een zwangerschap. Mijn eerste zwangerschap was een hel. De hormonen werkten zo negatief. Van een rasoptimist veranderde ik in iemand die het glas altijd half leeg zag.
En nu zitten ze er weer, de hormonen. En ik voel het weer... het negatieve.
En kwartjes vallen op zijn plek. Waarom was ik zo moe de laatste tijd? Waarom lukte het niet meer goed met de borstvoeding geven? Waarom ziet mijn huid er opeens zo mooi uit!
Ik ben zwanger.
Inmiddels 9 weken.
Jezus te Paard, heb ik gewoon straks weer een kind gebaard!
Het lijkt een droom.
Of een grap.
Of een hele rare film.
Het lijkt alsof mijn leven een loopje met me neemt en ik laat het gebeuren.
Soms wil ik heel hard lachen en soms heel hard huilen.
JBG2 is on his/her way.
Het leven zit vol verrassingen.
Dat wilde ik even delen.
PS: Een aantal van jullie op het forum ken ik ook in mijn echte leven. Ik zou willen vragen dit onderwerp in het echte leven nog even te laten rusten totdat ik er aan gewend ben.....
Kennen jullie dat verhaal van die ene vrouw.
Weet haar naam even niet meer, van het forum.
Zij was toen zwanger en iedereen leefde mee, niet normaal.
Ergens in februari heeft ze gebaard.
Die trut dacht dat 'voor het zingen de kerk uit' in combinatie met 'volledige borstvoeding geven' het allerbeste anticonceptiemiddel was. Niet te geloven. Hoe simpel kun je zijn? Biologie lesje middelbare school volgens mij.
Ze is dus weer zwanger. Uitgerekend als haar eerste kindje nog net geen jaar is of net wel?
DAT GELOOF JE TOCH NIET!?!
Ik geloofde het niet.
Een aantal van jullie kent haar heel goed.
Ik ben het.
Die domme domme doos. Je weet wel, die ook schrijft bij de Slimme Meiden.
Yeah right.
Ben al ruim anderhalve week in shock.
Vorige week zaterdag een test gedaan. In no time positief.
Ik liep naar beneden, duwde de test onder de neus van JG en zei ik ben in shock en jij nu ook
Hij ging zitten. Ik naast hem. Volgens mij hebben we zo een uur gezeten. Misschien langer. We zeiden niets. Zelfs onze baby was muisstil.
Vorige week ging voorbij. Ik verloor weer veel bloed. Het zal allemaal wel niet. Of toch? Of is het net als de vorige keer?
Ik ging deze week voor een echo.
'U bent zeker 9 weken zwanger' zei ze.
'9 weken?!' en ze zag de schrik in mijn ogen.
'Ja mevrouw, 9 weken.'
Ik keek naar het scherm en zag daar zo'n klein ietsje, een kloppend hartje erbij.
9 weken.
NEGEN WEKEN!
Een kloppend hartje. Ik was in paniek. En toch voelde ik een glimlach opkomen.
Nu moet ik het laten bezinken.
Wij moeten het laten bezinken.
We waren er niet eens over uit of we wel een 2e kindje wilden.
Die keuze is nu voor ons gemaakt.
Zo gaat dat soms in het leven.
Nog een baby.
Terwijl de andere dan nog steeds baby is.
Nóg een zwangerschap. Mijn eerste zwangerschap was een hel. De hormonen werkten zo negatief. Van een rasoptimist veranderde ik in iemand die het glas altijd half leeg zag.
En nu zitten ze er weer, de hormonen. En ik voel het weer... het negatieve.
En kwartjes vallen op zijn plek. Waarom was ik zo moe de laatste tijd? Waarom lukte het niet meer goed met de borstvoeding geven? Waarom ziet mijn huid er opeens zo mooi uit!
Ik ben zwanger.
Inmiddels 9 weken.
Jezus te Paard, heb ik gewoon straks weer een kind gebaard!
Het lijkt een droom.
Of een grap.
Of een hele rare film.
Het lijkt alsof mijn leven een loopje met me neemt en ik laat het gebeuren.
Soms wil ik heel hard lachen en soms heel hard huilen.
JBG2 is on his/her way.
Het leven zit vol verrassingen.
Dat wilde ik even delen.
PS: Een aantal van jullie op het forum ken ik ook in mijn echte leven. Ik zou willen vragen dit onderwerp in het echte leven nog even te laten rusten totdat ik er aan gewend ben.....
DTEEZ!
woensdag 14 juli 2010 om 14:50
Verdiep je maar eens in de phil & teds. Ik heb er ook een, en hij is ideaal.
Ik heb ook twee kinderen dicht op elkaar en ik zie alleen maar voordelen.
Ze zijn nu 2,5 jaar en 16 maanden en kunnen heerlijk samen zelfstandig spelen. Ook ben je lekker snel uit de luiers. Hopelijk valt de zwangerschap mee. Probeer ervan te genieten!
Ik heb ook twee kinderen dicht op elkaar en ik zie alleen maar voordelen.
Ze zijn nu 2,5 jaar en 16 maanden en kunnen heerlijk samen zelfstandig spelen. Ook ben je lekker snel uit de luiers. Hopelijk valt de zwangerschap mee. Probeer ervan te genieten!
Home is where your wifi connects automatically.
woensdag 14 juli 2010 om 14:55
woensdag 14 juli 2010 om 14:59
Ja weet je, ik vind de baby zelf dus echt meevallen. Slapeloze nachten vond ik heerlijk. 's nachts lekker voeden, ik genoot daarvan. Maar hij sliep al na een week of 9 door.
Verder denk ik wel eens 'wat is een baby toch makkelijk' en dan weet ik dat ik niet mag mopperen. Mijn baby slaapt veel en makkelijk, huilt zelden tot nooit, eet hartstikke goed en slaapt bij iedereen, zelfs bij iedereen op schoot. Hij lacht als hij het meisje van het kdv ziet, hij lacht als hij mijn moeder ziet. Hij is zo rustig en braaf. Ik ga gewoon lekker uit eten en naar het terras en sleep hem gewoon mee. We zijn, toen hij 3 maanden was, op het vliegtuig gestapt en lekker op vakantie gegaan. 'Durf je dat wel met zo'n ukje' vroegen mensen dan en dan had ik zoiets van 'hoezo niet?". Het was een fantastische vakantie. Heerlijk uit eten, terrasjes pakken, wandelen en de baby was overal bij.
Dus in feite zie ik dus eigenlijk helemaal niet op tegen nog een baby. Alhoewel, het kan alleen maar tegenvallen. Zo makkelijk als mijn baby nu is, dat is een zegen. het is meer gewoon even het allebei tegelijk zeg maar...... en misschien ook dat ik in mijn hoofd mezelf echt zag als een moeder met één kindje. En dat ik in januari naar mijn zus zou reizen om mijn baby te laten zien (ze woont in het buitenland) samen met mijn ouders en dat dat nu niet door kan gaan in januari en dat vind ik ook zo jammer.... nou ja, dat soort dingen dus...
Verder denk ik wel eens 'wat is een baby toch makkelijk' en dan weet ik dat ik niet mag mopperen. Mijn baby slaapt veel en makkelijk, huilt zelden tot nooit, eet hartstikke goed en slaapt bij iedereen, zelfs bij iedereen op schoot. Hij lacht als hij het meisje van het kdv ziet, hij lacht als hij mijn moeder ziet. Hij is zo rustig en braaf. Ik ga gewoon lekker uit eten en naar het terras en sleep hem gewoon mee. We zijn, toen hij 3 maanden was, op het vliegtuig gestapt en lekker op vakantie gegaan. 'Durf je dat wel met zo'n ukje' vroegen mensen dan en dan had ik zoiets van 'hoezo niet?". Het was een fantastische vakantie. Heerlijk uit eten, terrasjes pakken, wandelen en de baby was overal bij.
Dus in feite zie ik dus eigenlijk helemaal niet op tegen nog een baby. Alhoewel, het kan alleen maar tegenvallen. Zo makkelijk als mijn baby nu is, dat is een zegen.
het is meer gewoon even het allebei tegelijk zeg maar...... en misschien ook dat ik in mijn hoofd mezelf echt zag als een moeder met één kindje. En dat ik in januari naar mijn zus zou reizen om mijn baby te laten zien (ze woont in het buitenland) samen met mijn ouders en dat dat nu niet door kan gaan in januari en dat vind ik ook zo jammer.... nou ja, dat soort dingen dus...
DTEEZ!
het lijkt me ook enorm shocking, maar je verteld het zo hilarisch en het is toch ook wel heerlijk he. Straks nog zo'n lekker mupke!
woensdag 14 juli 2010 om 15:06
Tuurlijk is dat allemaal spannend en heftig. Maar he, je zus is toch ook al in geen jaren in NL. geweest? Kunnen jullie samen met Pa& Ma je zus niet invliegen op jullie kosten? Zodat ze JGB en JGB2 kan ontmoeten? Mijn ouders hebben drie kinderen. Drie heel verschillende kinderen. En mijn ouders zijn verpleegkundigen. Dat verdient geen rooie rotcent. Een gevleugelde uitspraak in huize Kees was: "als het niet kan zo als het moet, dan moet het maar zoals het kan". Ik denk dat jullie flexibel genoeg zijn om ook oplossing te vinden voor alle mogelijke hobbels in de weg die je nu allemaal ziet.
woensdag 14 juli 2010 om 15:08
Gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ook ik was lichtelijk in shock toen ik al snel (maar niet zo snel als bij jou....) voor de tweede keer zwanger was. Mijn kinderen schelen een kleine zeventien maanden en hoewel het soms heel zwaar is, zou ik het niet anders willen. Het is namelijk ook heel leuk & bijzonder. Er is meer dan twee keer zo veel liefde in ons huishouden gekomen en de interactie tussen beide kinderen is onbetaalbaar. Ik hoop dat het allemaal positief uitvalt voor jullie.
Met zijn vieren ben je wel meteen een groep in plaats van een stel met een baby, dat is iets waaraan ik nog steeds moet wennen (onze jongste is nu negen maanden).
Ook ik was lichtelijk in shock toen ik al snel (maar niet zo snel als bij jou....) voor de tweede keer zwanger was. Mijn kinderen schelen een kleine zeventien maanden en hoewel het soms heel zwaar is, zou ik het niet anders willen. Het is namelijk ook heel leuk & bijzonder. Er is meer dan twee keer zo veel liefde in ons huishouden gekomen en de interactie tussen beide kinderen is onbetaalbaar. Ik hoop dat het allemaal positief uitvalt voor jullie.
Met zijn vieren ben je wel meteen een groep in plaats van een stel met een baby, dat is iets waaraan ik nog steeds moet wennen (onze jongste is nu negen maanden).
woensdag 14 juli 2010 om 15:10
woensdag 14 juli 2010 om 15:11
Ik ken je niet in real life maar lees je wel vaak op het forum..somethings are ment to be..
Geniet er gewoon van.. dikke kans dat je hormonen met een week of 12 weer in balans zijn en dat je een stralende zwangere bent !
GEFELICITEERD
En 2 kort op elkaar is best heel gezellig hoor
hier ook 2 dicht op elkaar en no.3 was al 21 weken en 5 dagen onderweg voordat deze poldervrouw het wist.. Hoezo zwanger ??? Werd toch keurig ongesteld iedere keer ?? Maar toch echt ..
Fijne vakantie !!
woensdag 14 juli 2010 om 15:53
woensdag 14 juli 2010 om 15:53
woensdag 14 juli 2010 om 16:01
heeft hier een wagenpark en ook die bolderkar staan, gemak dient de mens)
woensdag 14 juli 2010 om 16:09
Valt mee hoor, bij ons is het juist altijd vechten wie achterin mag (officieel hoort het lichtste kind achterin).
Ik vind het ook ideaal. Dochters zijn nu 2,5 en 3,5 en passen er nog steeds in - al lopen ze inmiddels wel liever. Maar als het zeikt van de regen en je wil opschieten dan wordt ie nog wel gebruikt met de regenkap eroverheen.
woensdag 14 juli 2010 om 16:09
Damn...
Damn, Djoels...
~slik~
Damn, wat ontzettend, ontzettend GAAF!
Jij mag dan wel nog moeten wennen, en alle begrip daarvoor, maar lieve, zwangere Djoels; wat vind ik dit geweldig.
Hasske egoistisch, snap ik ook wel, want het maakt geen drol uit hoe leuk ik of wij hier het vinden, maar dan genieten wij massaal met je mee tot je genoeg gewend bent om dat genieten volledig van ons over te nemen. En als dat moment pas over 7 maanden komt... maakt niet uit, wij nemen de honneurs wel waar. Moet jij alleen even zwangeren en baren.
(het komt goed, mop, echt wel...)
Damn, Djoels...
~slik~
Damn, wat ontzettend, ontzettend GAAF!
Jij mag dan wel nog moeten wennen, en alle begrip daarvoor, maar lieve, zwangere Djoels; wat vind ik dit geweldig.
Hasske egoistisch, snap ik ook wel, want het maakt geen drol uit hoe leuk ik of wij hier het vinden, maar dan genieten wij massaal met je mee tot je genoeg gewend bent om dat genieten volledig van ons over te nemen. En als dat moment pas over 7 maanden komt... maakt niet uit, wij nemen de honneurs wel waar. Moet jij alleen even zwangeren en baren.
(het komt goed, mop, echt wel...)
Wat wilde ik nou toch typen?
