Kind (7) treuzelt met bedtijd, kan moeilijk zelf inslapen

13-06-2024 21:47 54 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoi allen,

Even iets voorleggen. Ons kind (7 jaar) heeft altijd al veel nabijheid nodig bij bedtijd, en dat hebben we altijd gegeven. Ondertussen is hij 7, en wil nog steeds het liefst dat ik in zijn kamer op een stoel zit, of naast hem lig als hij gaat slapen. Echter, dan gaat hij nog een beetje tegen me aan kletsen en duurt het lang voor hij slaapt.

Hij gaat denk ik niet te vroeg naar bed, is regelmatig nog diep in slaap als de wekker gaat voor school en geeft ‘s avonds aan moe te zijn. Ik denk regelmatig dat het fijner voor hem is als hij wat eerder in slaap zou vallen.

Ondertussen wil ik eigenlijk ook wel af en toe weer naar beneden na het voorlezen, het hele bed ritueel/inslapen duurt nu 1-1,5 uur. Ik probeer nu op de bovenverdieping een beetje aan te rommelen zodat hij me kan horen en gaat slapen, maar dat lukt nog niet echt.

Heeft iemand tip?
Alle reacties Link kopieren Quote
Hier 2 die zo treuzelen, voordat ze gaan slapen. Eerst tv kijken/boekje lezen/ tekenen… ene keer gaan ze vroeger naar bed dan andere keer. Ik heb mij er bij neergelegd. Wel is het zo, hoe eerder je begint met dit ritueel, hoe sneller ze in bed liggen :)
Voor iedereen een groene tuin
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik de oertijd zette ik dan een cassettebandje op met ibbeltje (tip: kies een ander luisterverhaal).

Kind viel niet in slaap, maar lag wel rustig te luisteren.

Daarna zat ik nog even erbij, maar veel korter. En gesprek deed ik dan ook niet meer.

Verder hielp het hier om kind ‘verhaal van de dag’ te vertellen. Eigenlijk was dat dan een samenvatting van de dag van het kind. Op de een of andere manier hielp dat afsluiten.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Gaat hij niet juist te laat naar bed zodat hij over zijn slaap heen is?
Alle reacties Link kopieren Quote
En toch iets later naar bed ondanks dat je denkt dat bij moe is? Of is hij dan overdag niet fit genoeg? Verder lees ik mee want ik herken het van onze dochter, maar zij is met 5 jaar iets jonger nog.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat gebeurt er als je er niet meer bij blijft?
Bij mijn kinderen werkt dat ook averechts namelijk. Ik zou de gewoonte dus proberen te doorbreken.
Alle reacties Link kopieren Quote
We praten altijd de dag door inderdaad. Vindt hij ook heel fijn. Ik heb me hier altijd bij neergelegd en vind het prima bij mijn kind te zitten als die gaat slapen. Op de dagen waarop ik geen plannen in de avond heb tenminste… Of als hij dan wat sneller gaat slapen.

Kind gaat rond 19.00 naar boven, ligt 30/45 min later in bed, en slaapt nog eens 30/45 minuten later. Meestal rond 20.30. En in de tussentijd zit ik erbij. Soms vraag ik me af of mijn aanwezigheid hem ook ergens wakker houdt inderdaad. Als ik niet thuis ben brengt mijn man hem om 19.00 naar boven en ligt hij 19.30 rustig in bed te slapen. Als ik wel thuis ben dan wil ons kind vooral mij, dus afwisselen lukt niet echt. Later naar bed schuift deze tijden vooral op, en eerder dan 19.00 naar boven lijkt mij wel erg vroeg voor een 7-jarige.

Met 7 jaar zou ik het liefst afspraken met hem maken, dat hij nog even zelf op z’n kamer wat leest of luistert. Dan zelf gaat slapen, en dat hij altijd mag roepen als er iets is en dat ik dan kom. Maar hoe komen we daar op een fijne manier?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou het hem duidelijk maken.
'Ik breng je op bed, we praten nog even, ik kriebel je rug nog even en dan ga jij lekker slapen.'

En dan hou je je daar aan.
Roept hij, kom je even terug en hou je het superkort, vanuit de deuropening. Wen af dat je er zit tot hij slaapt. Hij heeft het niet nodig, want zie zijn vader die het probleem niet heeft.

En natuurlijk wil hij jou! Jij bent gezellig, meelevend, invoelend en vooral... jij duurt lekker lang!
Je kunt het leven ook met een vrolijk gezicht serieus nemen - Irmgard Erath
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn dochter wilde ook altijd dat we bij haar zaten tot ze sliep, jaren lang gedaan. Toen ze 7 werd afgesproken dat ze echt oud genoeg was om zelf te gaan slapen en mamma ook nog even wat dingen wil doen ( bedtijd wordt ook steeds later)

Dat was in t begin even moeilijk maar gaat nu al lange tijd super goed. Ik leg haar in bed, zij leest mij voor, ik lees haar voor en dan mag ze nog tien minuten lezen en kom ik na tien min een kusje geven en dan is t klaar.
where ever you go, go with your heart
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik deed altijd nog even een klusje boven, zoals de was vouwen. Met de afspraak dat als ik klaar was ik naar beneden zou gaan.
In het begin duurde de was vouwen heel lang en steeds een beetje korter dan de vorige keer ;)
Praten was geen optie, zei ook niets terug.
Light thinks it travels faster than anything but it is wrong. No matter how fast light travels, it finds the darkness has always got there first, and is waiting for it.
Alle reacties Link kopieren Quote
O bij zijn vader kan het wel snel. Dan vader naar bed laten brengen, geen keuze geven.
Light thinks it travels faster than anything but it is wrong. No matter how fast light travels, it finds the darkness has always got there first, and is waiting for it.
Alle reacties Link kopieren Quote
Sinds deze week sta ik ‘s avonds was op te ruimen boven, of andere klusjes waardoor hij me hoort, maar me niet meer ziet in zn kamer. Maar hij wordt er erg verdrietig van, als ik dus zijn kamer uitloop, of als mijn man hem naar bed brengt. Roept dat hij een spook onder zn bed heeft / buiten een vleermuis heeft gezien / mij gemist heeft die dag / iemand iets onaardigs tegen hem zei eerder op de dag / iets anders belangrijks moet vertellen, etcetc. En dat ik dus terug moet komen om te helpen, bij hem te zitten. Sja, wat dan… niet reageren vind ik dan eigenlijk ook niet fijn. Maar deze dynamiek is ook niet ideaal.

Zo’n afspraak als Skawa zou ik ook graag maken. Hoe kregen jullie voor elkaar dat dit lukte? Of dat je er niet meer heen hoeft/ in de deuropening blijft? Doorbijten ondanks dat hii huilt?
Alle reacties Link kopieren Quote
Hij heeft je keurig om zijn vingertje gewonden :)
Hij huilt bij jou omdat hij er zijn zin mee krijgt. Kijk anders even hoe papa het doet.

https://www.youtube.com/watch?v=c0HK7Ak6TUw

Bert en Ernie, Dorst
Je kunt het leven ook met een vrolijk gezicht serieus nemen - Irmgard Erath
Alle reacties Link kopieren Quote
Bij z'n vader kan het wel. Hij neemt je dus gewoon in de maling.
Alle reacties Link kopieren Quote
Bij ons was het net zo, en ineens mocht ik hem niet meer naar bed brengen. Was niet stoer. Het inslapen duurt nog steeds heel lang en ik vermoed dat dat zo blijft (ASS), maar hij wil mij er echt niet meer bij hebben. Daarmee zeg ik niet dat je er nu niets aan moet doen, dat moet je zelf weten. Maar weet dat het een keer echt ophoudt, ook als je nu niets doet. (En dat je, wanneer het ophoudt, met nostalgie terugdenkt aan die avonduren samen).
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn kind van 5 doet ook een eeuwigheid over in slaap vallen, maar ik blijf er niet bij. Ze mag nog boekje lezen of even spelen in bed, als het maar stil is en ze in bed blijft (zusje slaapt op dezelfde kamer dus het moet echt stil zijn). Soms gaat ze nog weleens zeuren maar dan zeg ik dat het mama-tijd is, oftewel tijd dat mama even lekker iets voor zichzelf mag doen omdat het voor kinderen slaaptijd is. Kwestie van niet toegeven verder en herhalen dat het mama-tijd is. Haar juf heeft in de klas momenten dat de kinderen zelf spelen en ze juf niet mogen storen en die zegt als regel ‘alleen storen voor bloed of brand’. Die hebben we thuis ook toegepast ‘je mag alleen nog roepen voor bloed of brand’

Ik zou dit op een rustig moment met hem bespreken, dus niet vlak voor bedtijd, maar uitleggen dat hij zelf in slaap kan vallen, dat het niet erg is als hij nog even wakker ligt, maar dat hij in bed moet blijven en niet meer hoeft te roepen. Evt afspreken dat je bijv elk kwartier nog even over zijn bol aait. En je er dan gewoon consequent aan houden, dan is het binnen een paar dagen klaar.
Alle reacties Link kopieren Quote
Doreia* schreef:
13-06-2024 22:52
Ik zou het hem duidelijk maken.
'Ik breng je op bed, we praten nog even, ik kriebel je rug nog even en dan ga jij lekker slapen.'

En dan hou je je daar aan.
Roept hij, kom je even terug en hou je het superkort, vanuit de deuropening. Wen af dat je er zit tot hij slaapt. Hij heeft het niet nodig, want zie zijn vader die het probleem niet heeft.

En natuurlijk wil hij jou! Jij bent gezellig, meelevend, invoelend en vooral... jij duurt lekker lang!

Dit ja. Maak een plan en houd je eraan. Kind is daar in no time aan gewend. Zelf regie pakken.
Here am I in my little bubble
Alle reacties Link kopieren Quote
WitteStip schreef:
13-06-2024 23:20
Sinds deze week sta ik ‘s avonds was op te ruimen boven, of andere klusjes waardoor hij me hoort, maar me niet meer ziet in zn kamer. Maar hij wordt er erg verdrietig van, als ik dus zijn kamer uitloop, of als mijn man hem naar bed brengt. Roept dat hij een spook onder zn bed heeft / buiten een vleermuis heeft gezien / mij gemist heeft die dag / iemand iets onaardigs tegen hem zei eerder op de dag / iets anders belangrijks moet vertellen, etcetc. En dat ik dus terug moet komen om te helpen, bij hem te zitten.
Je zou ook was kunnen vouwen en juist wel elke 5 minuten even binnen kunnen lopen voor een kus en een knuffel. En dan kijken of hij tussendoor vanzelf in slaap valt.

Ik zit er trouwens (9) soms ook nog lang bij. Bij andere ouder gebeurt dit niet, maar ik denk dan altijd maar, kind heeft behoefte aan gezelligheid/nabijheid en bij mij kan hij dat halen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Goed uitleggen, duidelijke afspraak maken helpt hier wel en dus na tien minuten nog een kus geven. Ook hou ik t afscheid na t voorlezen wel enigszins kort anders blijft ze rekken en complimenten geven vertrouwen uitspreken je kunt het mamma weet dat.

Eerst ging ze ook wel roepen dat ze bang was maar dat heb ik zo min mogelijk aandacht gegeven, je bent veilig in ons huis welterusten en weg weer
Ze heeft een waterfles en is t water op mag ze die zelf vullen dus ook niet zo interessant

Je kunt evt een beloningssysteem maken om het erin te slijten dus als t lukt om zonder te roepen in slaap te vallen een sticker en bij vijf stickers iets van een toetje uitzoeken of een kwartier langer op blijven?

Kan hij zelf mee denken? Mamma wil ‘s avonds nog wat was ect doen en jij bent groot genoeg om zelf te gaan slapen. Wat kan je helpen ?
Ik heb een tijdje ook wel eens luister meditaties voor kinderen op YouTube aangezet waarbij de telefoon dan ergens buiten haar bereik lag
where ever you go, go with your heart
Alle reacties Link kopieren Quote
Het feit dat hij wel verdrietig wordt klinkt toch dat er iets extra’s speelt. Hij heeft ook altijd behoefte gehad aan dichtbijheid van jullie tijdens overgang van de dag naar slapen.
Misschien zoekt hij een stukje veiligheid bij je. Is er iets wat van jou is en wat hij bij zich kan houden zodra je zijn kamer verlaat na het bedtijd ritueel?
Iets van jou wat hij ook erg leuk vindt van jou. Bijvoorbeeld een sjaaltje ofzo of een trui.
Wanneer je dan met het bedtijdritueel samen met je zoontje bent kun je uitleggen dat je zometteen wat anders gaat doen en geef hem je sjaaltje en zeg dat je zo toch bij hem bent.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zit bij s avonds ook altijd even bij mijn 6 jarige als die gaat slapen. Maar hier is dat dus wel 'pas' om 2030 a 21u. Dan slaapt kind over het algemeen binnen een kwartier. Leg ik kind eerder in bed, dan duurt het hier alsnog tot ongeveer dat tijdstip, dus daar begin ik echt niet meer aan. Als kind eenmaal in bed ligt, gaan we trouwens in principe niet meer zitten kletsen, dan zit ik gewoon met mijn telefoon erbij op de kamer. Maar af en toe schiet kind dan toch nog overeind voor iets dat dwars zit ofzo en juist daarvoor ben ik er dan ook eigenlijk he. Dan kan ik kind geruststellen.
Ik heb alleen wel zelf geen echte eigen avond meer, maar ja. (En nu ben ik zelf gewoon te vroeg wakker geworden trouwens :facepalm: )
Alle reacties Link kopieren Quote
Verbinder schreef:
14-06-2024 04:23
Het feit dat hij wel verdrietig wordt klinkt toch dat er iets extra’s speelt. Hij heeft ook altijd behoefte gehad aan dichtbijheid van jullie tijdens overgang van de dag naar slapen.
Misschien zoekt hij een stukje veiligheid bij je. Is er iets wat van jou is en wat hij bij zich kan houden zodra je zijn kamer verlaat na het bedtijd ritueel?
Iets van jou wat hij ook erg leuk vindt van jou. Bijvoorbeeld een sjaaltje ofzo of een trui.
Wanneer je dan met het bedtijdritueel samen met je zoontje bent kun je uitleggen dat je zometteen wat anders gaat doen en geef hem je sjaaltje en zeg dat je zo toch bij hem bent.
Ja, of bij wordt verdrietig omdat hij zijn zin niet krijgt.
Ik zou overdag ergens een plan met hem maken en je eraan houden. Als het bij papa lukt moet het bij jou ook kunnen lukken. Hij is het nu zo gewend maar aanwezigheid kan ook extra prikkels geven en zijn hoofdje blijft maar malen want hoe kan ik mama zo lang mogelijk hier houden.
Als het jou niet lukt zou ik het je man laten doen. Er is niks mis mee om zelf de regie te pakken en dat zal eerst weerstand op roepen want kinderen vinden het fijn als iets zo gaat als dat ze gewend zijn maar ze leren heel snel. Ik zou dus inzetten op een liefdevol maar veel korter slaapritueel en je daar ook aan houden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wij kriebelen onze dochter van 6 in slaap.
Als we klaar zijn met boekje lezen etc, ga ik op de grond naast haar bed zitten en kriebel een beetje over haar armpjes en haar gezichtje en dan is ze zo vertrokken en ga ik weg.
Misschien kun je dat nog proberen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wij hebben jaren geleden ingesteld dat we om en om kind naar bed brengen. Daar is nu ook nog weleens gedoe over maar we houden ons er wel aan. Dat zou ik ook zeker doen als ik jullie was (ook als jij thuis ben).
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou de dag doorspreken tijdens het avondeten, waarom pas bij het naar bed gaan?

Bij het naar bed gaan zou ik een verhaaltje voor lezen of een sprookje vertellen, liefst iets positief of iets uit een moppenboekje, dus afsluiten met positieve gedachten en daarover dromen, 15-30 min en dan afsluiten.

Waarom zou je moeilijke dingen bepreken voor het naar bed gaan?
Toch logisch dat hij dan gaat liggen piekeren.

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven