Kinderen
alle pijlers
Kind in je uppie?
woensdag 30 september 2009 om 18:58
Zo, ik ben er ook weer.
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
| Naam | Leeftijd | Al begonnen? | Waar/hoe | Al kinderen? | Overig |
| Vinyl | 33 | Nee | Start februari 2011 (als het nog lukt) anders maart bij Geertgen. | Nee | -- |
| Chilles | 38 | ja | Geertgen/eigen donor | Nee | -- |
| Malaika2 | 40 | ja | Donor via internet | Nee | 1e inseminatie geëindigd in miskraam. |
| Mama03 | 31 | Nee | Oriënterend liefst bekende donor | Ja, 1 | -- |
| Zoeter | 32 | Nee | Intake gehad bij Geertgen | Nee | |
| Sun76 | 34 | Nee | Staat op 2 wachtlijsten nl Rijnstate & St Geertgen | Nee | -- |
| Sokpop | 33 | Nee/oriënterend/eind oktober naar workshop | liefst zi met bekende donor | Nee | -- |
| Superwoman22 | 37 | Ja, | Bekende donor en Denen als back-up via Geertgen | Nee | Ik wed graag op meerdere paarden |
| Emmetjebee | 39 | Ja | Onbekende donor | Nee | Meerdere tweelingen in de familie |
| Jive | 39 | Ja | Na aantal pogingen met bekende donor nu gestopt. Beraadt zich op plan B | Nee | De aanhouder wint!! |
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
woensdag 30 september 2009 om 22:44
Mooi Vinyl zo'n duidelijk topic en dat in 1 avond! ![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif)
Toen ik er (ineens) alleen voor stond met mijn kind, zei een goede vriend tegen mij. 'Praktische problemen zijn altijd op te lossen,het gevoel moet (eerst) goed zitten'
Dat vond ik toen zo'n eye-opener dat ik er nu 17jr later nog vaak aan terug denk.
Wat betreft erover praten met je omgeving, zeker doen als jij dat belangrijk vindt/nodig hebt.
In de grond is het jouw en dan ook alleen jouw beslissing, laat je niet in de war brengen door alle voors en tegens, meningen, oordelen etc die je nog tegen zult komen hoor!
De vriendin die ik eerder noemde overviel iedereen echt met de mededeling dat ze zwanger was. haha ik viel van mijn stoel.
Haar moeder, zus, vriendinnen, collega's niemand wist dat ze al zo serieus bezig was met het uitvoeren van haar wens.
(aantal wisten wel dat ze graag moeder wilde worden, écht er voor gaan hadden weinigen verwacht.)
Voor 1 ouder gezinnen zijn er gunstiger regelingen dan voor stellen mbt: kinderopvang/1 ouder toeslag/ tegemoetkomingen hoor.Met de kans dat je dus netto meer overhoudt en je het net wat gemakkelijker kunt redden.
Vraag eens na bij de belastingdienst!
Toen ik er (ineens) alleen voor stond met mijn kind, zei een goede vriend tegen mij. 'Praktische problemen zijn altijd op te lossen,het gevoel moet (eerst) goed zitten'
Dat vond ik toen zo'n eye-opener dat ik er nu 17jr later nog vaak aan terug denk.
Wat betreft erover praten met je omgeving, zeker doen als jij dat belangrijk vindt/nodig hebt.
In de grond is het jouw en dan ook alleen jouw beslissing, laat je niet in de war brengen door alle voors en tegens, meningen, oordelen etc die je nog tegen zult komen hoor!
De vriendin die ik eerder noemde overviel iedereen echt met de mededeling dat ze zwanger was. haha ik viel van mijn stoel.
Haar moeder, zus, vriendinnen, collega's niemand wist dat ze al zo serieus bezig was met het uitvoeren van haar wens.
(aantal wisten wel dat ze graag moeder wilde worden, écht er voor gaan hadden weinigen verwacht.)
Voor 1 ouder gezinnen zijn er gunstiger regelingen dan voor stellen mbt: kinderopvang/1 ouder toeslag/ tegemoetkomingen hoor.Met de kans dat je dus netto meer overhoudt en je het net wat gemakkelijker kunt redden.
Vraag eens na bij de belastingdienst!
woensdag 30 september 2009 om 22:45
Lief kikkertje,
Ik heb eindelijk het topic gevonden
Ik heb nog lang niet alles gelezen, alleen de eerste 3 pagina's, maar ik wil je alvast zeggen dat je zelf wel stabiel en sterk genoeg overkomt voor evt. een kind in je uppie. Ik weet dat het bij jou heel veel liefde zal krijgen en hoewel liefde alleen niet genoeg is, is het wel heel belangrijk. Tuurlijk wil je het liefst een man voor jezelf en een vader voor je kind. Maar liever een zeer gewenst kind in je uppie opvoeden dan een 'relatie-voor-de-kinderen'-hebben. Tuurlijk, het zal af en toe best zwaar zijn maar het is echt niet onmogelijk. Hopelijk heb je een goed vangnet waar je op terug kan vallen in noodgevallen (vast wel!).
En het is niet egoïstisch ofzo hoor, aan kinderen beginnen is altijd iets wat vanuit jezelf komt en in die zin dus altijd een lichtelijk 'egoïstische' keuze. Kindertjes komen niet uit zichzelf de wereld op gekropen
Ik snap dat je het eng vindt en het met dit topic ook nog eens openbaar maakt. Maar ik vind het erg stoer van je dat je dit hebt gedaan. In je hoofd zit het wel goed, nu de rest
Ik heb eindelijk het topic gevonden
Ik heb nog lang niet alles gelezen, alleen de eerste 3 pagina's, maar ik wil je alvast zeggen dat je zelf wel stabiel en sterk genoeg overkomt voor evt. een kind in je uppie. Ik weet dat het bij jou heel veel liefde zal krijgen en hoewel liefde alleen niet genoeg is, is het wel heel belangrijk. Tuurlijk wil je het liefst een man voor jezelf en een vader voor je kind. Maar liever een zeer gewenst kind in je uppie opvoeden dan een 'relatie-voor-de-kinderen'-hebben. Tuurlijk, het zal af en toe best zwaar zijn maar het is echt niet onmogelijk. Hopelijk heb je een goed vangnet waar je op terug kan vallen in noodgevallen (vast wel!).
En het is niet egoïstisch ofzo hoor, aan kinderen beginnen is altijd iets wat vanuit jezelf komt en in die zin dus altijd een lichtelijk 'egoïstische' keuze. Kindertjes komen niet uit zichzelf de wereld op gekropen
Ik snap dat je het eng vindt en het met dit topic ook nog eens openbaar maakt. Maar ik vind het erg stoer van je dat je dit hebt gedaan. In je hoofd zit het wel goed, nu de rest
Ik ben mijn eigen bananenschil
woensdag 30 september 2009 om 22:46
woensdag 30 september 2009 om 22:49
Nou ja, je moet dan toch per maand meerdere keren die kant op. Precies rond je eisprong. Dat kan wel eens knap lastig worden met mijn werk vrees ik...
@ Kip:
@ Petra: kinderopvangtoeslag zou idd wel gunstig uitvallen, voor de rest weinig voordelen heb ik al gezien...
@ Elfje: oh, dat met dat ouderschapsverlof wist ik niet, daar zal ik ook eens induiken!
woensdag 30 september 2009 om 22:49
Heb alle pagina's doorgelezen, niet zo heel secuur dus misschien is deze opmerking al voorbij gekomen. Bij het programma van de ncrv 'babyboom' (tenenkrommend programma hoor, dat wel) kwam een vrouw in voor, die alleen twee kindjes heeft gekregen (bewust alleenstaande moeder). Misschien interessant voor jou om haar blog te lezen?
Blog
Blog
woensdag 30 september 2009 om 22:50
Had een tijdje geleden ook kunnen kiezen voor een 'relatie-voor-de-kinderen', maar had daar denk ik zowel hem, mezelf, als de eventueel er uit voort komende kinderen niet gelukkig mee gemaakt. Was wel opgelucht dat ik dus blijkbaar echt niet koste wat het kost een relatie wilde (ofwel: welke beschikbare man dan ook), en kies dan inderdaad liever alleen voor een kind...
Slaap lekker Vinyl, volgens mij geeft dit topic je vleugels!
Slaap lekker Vinyl, volgens mij geeft dit topic je vleugels!
woensdag 30 september 2009 om 22:52
Kikker, ik heb niet alles gelezen maar begrijp de strekking van het topic wel.
Ik zat er net even over te denken toen ik mijn dochter aan het voeden was. Het lijkt me bij tijd en wijle loodzwaar dat je niet een partner hebt in het dagelijks leven die even een huilende baby van je over kan nemen, of je zorgen deelt, die hetzelfde trotse oudergevoel heeft als jij. Ik weet niet of ik het alleen zou kunnen.
Maar met wat ik nu weet, denk ik wel dat ik het ook alleen zou wíllen. Dat heerlijke kleine lijfje, dat geweldige meisje, daar heb ik het wel voor over om gillend gek van te worden en over de rooie voor te gaan. Dus wat dat betreft zal ik het je niet afraden.
Veel succes met het nemen van een definitieve beslissing
Ik zat er net even over te denken toen ik mijn dochter aan het voeden was. Het lijkt me bij tijd en wijle loodzwaar dat je niet een partner hebt in het dagelijks leven die even een huilende baby van je over kan nemen, of je zorgen deelt, die hetzelfde trotse oudergevoel heeft als jij. Ik weet niet of ik het alleen zou kunnen.
Maar met wat ik nu weet, denk ik wel dat ik het ook alleen zou wíllen. Dat heerlijke kleine lijfje, dat geweldige meisje, daar heb ik het wel voor over om gillend gek van te worden en over de rooie voor te gaan. Dus wat dat betreft zal ik het je niet afraden.
Veel succes met het nemen van een definitieve beslissing
woensdag 30 september 2009 om 22:54
woensdag 30 september 2009 om 22:55
Lieve Fniel, ik zie 12 pagina's maar ik reageer gewoon vanuit mijn hart. Toen ik mijn meiske kreeg was ik 'braaf en gewoon getrouwd'. Nu ben ik een alleenstaande moeder.
Waar je tegenaan loopt? Klootzakken van bazen die een 'perfect geregeld leventje thuis' hebben. Vrienden en bekenden, collega's etc zonder begrip en vooral vol vooroordelen.
Maar ook mensen die je helpen. Vanuit onverwachte hoek. Die je stoer vinden. Je een held vinden. Bazen die je begrijpen. Die met je mee-veren.
Vinyl, ik heb al zoveel over je gelezen hier, en jij gaat het redden. Dat geloof ik zonder meer. En als je even dipt wil ik je wel oppeppen....
Waar je tegenaan loopt? Klootzakken van bazen die een 'perfect geregeld leventje thuis' hebben. Vrienden en bekenden, collega's etc zonder begrip en vooral vol vooroordelen.
Maar ook mensen die je helpen. Vanuit onverwachte hoek. Die je stoer vinden. Je een held vinden. Bazen die je begrijpen. Die met je mee-veren.
Vinyl, ik heb al zoveel over je gelezen hier, en jij gaat het redden. Dat geloof ik zonder meer. En als je even dipt wil ik je wel oppeppen....
woensdag 30 september 2009 om 22:59
Weet je Fniel, bij tijd en wijle is het soms echt kaa uuu tee en zwaar en balen enzo. Maar aan de andere kant, ik heb een verantwoordelijke baan, eigen bedrijf en ik heb tijdens mijn alleenstaande moederschap een HBO en een Univ gedaan. Ha! Wat heet! Doe nu mijn tweede en roep dat ik wil promoveren.
Die poepies en ruiken enzo.....
Vrouw, wij kunnen als moeders heel veel. Geloof me! Mijn Muizelientje haalt een vechtlust naar boven, daar kan onze Landmacht nog wat van leren!
You go, girl!
Die poepies en ruiken enzo.....
Vrouw, wij kunnen als moeders heel veel. Geloof me! Mijn Muizelientje haalt een vechtlust naar boven, daar kan onze Landmacht nog wat van leren!
You go, girl!
woensdag 30 september 2009 om 23:00
Als het goed is, stijgt je inkomen natuurlijk ook nog plus allerlei kinderkortingen. Misschien is opvang ook voordeliger voor je, omdat je alleenstaand ouder wordt.
Een netwerk bouw je trouwens ook op als je kind er eenmaal is. Dan ontmoet je vaak ook andere moeders en hulp kan soms uit hele onverwachte hoeken komen.
Het is een hele grote stap, maar dat is het krijgen van kinderen altijd.
Een netwerk bouw je trouwens ook op als je kind er eenmaal is. Dan ontmoet je vaak ook andere moeders en hulp kan soms uit hele onverwachte hoeken komen.
Het is een hele grote stap, maar dat is het krijgen van kinderen altijd.
woensdag 30 september 2009 om 23:12
Lief Frogje, zelfs met gezeur over inkomen red je het echt wel. Je verzet je grenzen, je zinnen. Dat boek wat je graag wilde lezen, jammer dan, maar je koopt een pak luiers. Echt, zoals ik zei, het is bij tijd en wijle echt balen, maar kinderen zijn het heerlijkste wat er is. Dat boek? De eerste schrijfseltjes van je kindje zijn veel leuker. Die CD? Ha, de 'rockversie' van "zie de maan schijnt door de bomen" weegt er niet tegenop.....
