Kinderen
alle pijlers
Kind in je uppie?
woensdag 30 september 2009 om 18:58
Zo, ik ben er ook weer.
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
| Naam | Leeftijd | Al begonnen? | Waar/hoe | Al kinderen? | Overig |
| Vinyl | 33 | Nee | Start februari 2011 (als het nog lukt) anders maart bij Geertgen. | Nee | -- |
| Chilles | 38 | ja | Geertgen/eigen donor | Nee | -- |
| Malaika2 | 40 | ja | Donor via internet | Nee | 1e inseminatie geëindigd in miskraam. |
| Mama03 | 31 | Nee | Oriënterend liefst bekende donor | Ja, 1 | -- |
| Zoeter | 32 | Nee | Intake gehad bij Geertgen | Nee | |
| Sun76 | 34 | Nee | Staat op 2 wachtlijsten nl Rijnstate & St Geertgen | Nee | -- |
| Sokpop | 33 | Nee/oriënterend/eind oktober naar workshop | liefst zi met bekende donor | Nee | -- |
| Superwoman22 | 37 | Ja, | Bekende donor en Denen als back-up via Geertgen | Nee | Ik wed graag op meerdere paarden |
| Emmetjebee | 39 | Ja | Onbekende donor | Nee | Meerdere tweelingen in de familie |
| Jive | 39 | Ja | Na aantal pogingen met bekende donor nu gestopt. Beraadt zich op plan B | Nee | De aanhouder wint!! |
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
maandag 27 juni 2011 om 16:24
maandag 27 juni 2011 om 17:23
@ emmetjebee gelukkig dat het zo meeviel aan kosten. Je hebt geen restitutiepolis begrijp ik hieruit? Dan moet je zelf zo'n 25% betalen dacht ik. Gelukkig dat je de rest wel terug krijgt!
@juffie77 Vandaag heb ik de punctie gehad. Mijn intakegesprek was op 24 januari en de terugplaatsing is over een maand. Op zich gaat het redelijk snel.
Ik denk dat je er verstandig aan doet om meerdere opties te bekijken juffie77. Volgens mij sta je er niet helemaal achter met die potentiele donor dus ik vind het verstandig van je dat je verder kijkt. Je zou anders toch aan hem vast zitten hoe je het ook went of keert. Er zijn gelukkig meer mogelijkheden!
Dat de terugplaatsing niet komende week kan, was alleen wel even een teleurstelling voor me. Maar goed het is zo dus ik kan het maar beter accepteren. Ik heb wel besloten dit weekend lekker te gaan drinken. Dat heb ik namelijk nu al die tijd met hormonen laten staan om mijn lichaam zo optimaal mogelijk te ondersteunen. Tja en daarna ga ik mijn lichaam wel rust gunnen en helemaal in optimale staat brengen
Afgelopen vrijdag zat ik wel op het randje. Ik heb van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat gewerkt. Gruwelijk moe de hele dag en iedere stap voelde ik ondertussen in mijn eierstokken. Een soort drukkend gevoel. Niet fijn. Er zaten ook ondertussen flink wat grote knikkers te duwen voor een plekje.
Zaterdag en zondag heb ik dan ook maar helemaal niets gedaan. Lekker rustig aan had ik ook weinig last. Niet dat het erg lekker aanvoelde maar t gaf ook niet echt erge ongemak.
Afgelopen nacht goed geslapen, maar ondertussen was ik wel zenuwachtig voor de punctie. Om voor de files uit te zijn erg vroeg vertrokken samen met mijn moeder. We waren er om 8.15 uur terwijl ik om 9.15 uur geholpen zou worden. Tja wel heel erg optijd dus. Hadden ze juist problemen met de apparatuur dus om iets voor 10en werd ik geholpen. Ondertussen dus wel flink zenuwachtig.
Maar het was een erg aardige dokter en verpleegkundige. Ze stelden me helemaal gerust en ik kreeg een roesje via het infuus. Ik was er wel helemaal bij, maar voelde me een beetje dizzy. Het aanprikken deed wel 2 keer goed pijn, maar opzich viel het me alles mee. Voor mijn gevoel was ik in 2 minuten klaar. De pijn was echt te verwaarlozen. Had ik me daarvoor zo druk gemaakt. Een lachertje! Dit kan ik nog wel 1000 keer doen zonder er tegenop te zien!!!
Daarna werd ik aan de hand gebracht naar een vercoverkamer. Hier kwam mijn moeder ook heen. Die heeft me later naar huis gereden en ik heb daar de hele middag geslapen. Ben nu nog moe hihi....
Morgen om 13.00 uur kan ik bellen of mijn 7 eitjes goed bevrucht zijn en gedeeld hebben. Spannend!
Als ik wil kan ik over een half jaar informeren of de 7 eitjes die ik gedoneerd heb tot een zwangerschap hebben geleid.
Volgende maand krijg ik dus in mijn eigen cylcus in principe een cryo (bevroren embryotje) teruggeplaatst. Ik kan niet wachten!
@juffie77 Vandaag heb ik de punctie gehad. Mijn intakegesprek was op 24 januari en de terugplaatsing is over een maand. Op zich gaat het redelijk snel.
Ik denk dat je er verstandig aan doet om meerdere opties te bekijken juffie77. Volgens mij sta je er niet helemaal achter met die potentiele donor dus ik vind het verstandig van je dat je verder kijkt. Je zou anders toch aan hem vast zitten hoe je het ook went of keert. Er zijn gelukkig meer mogelijkheden!
Dat de terugplaatsing niet komende week kan, was alleen wel even een teleurstelling voor me. Maar goed het is zo dus ik kan het maar beter accepteren. Ik heb wel besloten dit weekend lekker te gaan drinken. Dat heb ik namelijk nu al die tijd met hormonen laten staan om mijn lichaam zo optimaal mogelijk te ondersteunen. Tja en daarna ga ik mijn lichaam wel rust gunnen en helemaal in optimale staat brengen
Afgelopen vrijdag zat ik wel op het randje. Ik heb van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat gewerkt. Gruwelijk moe de hele dag en iedere stap voelde ik ondertussen in mijn eierstokken. Een soort drukkend gevoel. Niet fijn. Er zaten ook ondertussen flink wat grote knikkers te duwen voor een plekje.
Zaterdag en zondag heb ik dan ook maar helemaal niets gedaan. Lekker rustig aan had ik ook weinig last. Niet dat het erg lekker aanvoelde maar t gaf ook niet echt erge ongemak.
Afgelopen nacht goed geslapen, maar ondertussen was ik wel zenuwachtig voor de punctie. Om voor de files uit te zijn erg vroeg vertrokken samen met mijn moeder. We waren er om 8.15 uur terwijl ik om 9.15 uur geholpen zou worden. Tja wel heel erg optijd dus. Hadden ze juist problemen met de apparatuur dus om iets voor 10en werd ik geholpen. Ondertussen dus wel flink zenuwachtig.
Maar het was een erg aardige dokter en verpleegkundige. Ze stelden me helemaal gerust en ik kreeg een roesje via het infuus. Ik was er wel helemaal bij, maar voelde me een beetje dizzy. Het aanprikken deed wel 2 keer goed pijn, maar opzich viel het me alles mee. Voor mijn gevoel was ik in 2 minuten klaar. De pijn was echt te verwaarlozen. Had ik me daarvoor zo druk gemaakt. Een lachertje! Dit kan ik nog wel 1000 keer doen zonder er tegenop te zien!!!
Daarna werd ik aan de hand gebracht naar een vercoverkamer. Hier kwam mijn moeder ook heen. Die heeft me later naar huis gereden en ik heb daar de hele middag geslapen. Ben nu nog moe hihi....
Morgen om 13.00 uur kan ik bellen of mijn 7 eitjes goed bevrucht zijn en gedeeld hebben. Spannend!
Als ik wil kan ik over een half jaar informeren of de 7 eitjes die ik gedoneerd heb tot een zwangerschap hebben geleid.
Volgende maand krijg ik dus in mijn eigen cylcus in principe een cryo (bevroren embryotje) teruggeplaatst. Ik kan niet wachten!
dinsdag 28 juni 2011 om 09:11
Hey Zoeter!
Bedankt voor je beschrijving. Erg nuttig voor mij ... :-)
Waarom krijg je niet een directe terugplaatsing (en waarom hoorde je dat blijkbaar nu pas?)
Over de punctie zeg je ' Goed pijn, maar te verwaarlozen'. Is het vergelijkbaar met een naald in je arm bv zoals bij een infuus, of toch anders? Of bv zoals bij het inbrengen van een spiraaltje? Had je nog diclofenac genomen vooraf? Had je het korte medicatieschema of het lange? Hoeveel echo's heb je gehad om te kijken hoe alles zich ontwikkelde? Is het 50-50 qua eitjes? Zeven voor jou en zeven voor de andere partij?
Hoe voel je je vandaag? Spannend joh dat jouw eicellen nu aan het samensmelten en delen zijn!! Krijg je ook te horen wat die andere zeven eicellen doen, of alleen als dat een zwangerschap oplevert? Heel bijzonder wat je doet hoor!
Verder natuurlijk dikke zoenen voor Jive en emmetjebee. En een hoera voor Eli!
@juffie: weet je ook in welk aspect het zit dat je niet verder kunt. Is het zijn persoon, is het het feit dat het dan een bekende donor is met een rol? Of is elke donor niet wat je wilt? Persoonlijk voor mij, ik heb voor de Denen gekozen omdat het de meest klinische variant is, waarbij ik nog wel zelf kan kiezen op bepaalde kenmerken. Ik wil niet iemand met een vaderrol, of een vriend/bekende/vriendvanvriend die dan altijd een beetje over je schouder meekijkt. Ik wil zelf kunnen beslissen over alles (hahahaha, in het algemeen ook denk ik als ik het zo lees, geen wonder dat ik geen verkering heb ...
) en ik wil me nooit ongemakkelijk voelen tov mijn vrienden die ik hard nodig zal hebben mocht alles lukken.
Sjuus!
Bedankt voor je beschrijving. Erg nuttig voor mij ... :-)
Waarom krijg je niet een directe terugplaatsing (en waarom hoorde je dat blijkbaar nu pas?)
Over de punctie zeg je ' Goed pijn, maar te verwaarlozen'. Is het vergelijkbaar met een naald in je arm bv zoals bij een infuus, of toch anders? Of bv zoals bij het inbrengen van een spiraaltje? Had je nog diclofenac genomen vooraf? Had je het korte medicatieschema of het lange? Hoeveel echo's heb je gehad om te kijken hoe alles zich ontwikkelde? Is het 50-50 qua eitjes? Zeven voor jou en zeven voor de andere partij?
Hoe voel je je vandaag? Spannend joh dat jouw eicellen nu aan het samensmelten en delen zijn!! Krijg je ook te horen wat die andere zeven eicellen doen, of alleen als dat een zwangerschap oplevert? Heel bijzonder wat je doet hoor!
Verder natuurlijk dikke zoenen voor Jive en emmetjebee. En een hoera voor Eli!
@juffie: weet je ook in welk aspect het zit dat je niet verder kunt. Is het zijn persoon, is het het feit dat het dan een bekende donor is met een rol? Of is elke donor niet wat je wilt? Persoonlijk voor mij, ik heb voor de Denen gekozen omdat het de meest klinische variant is, waarbij ik nog wel zelf kan kiezen op bepaalde kenmerken. Ik wil niet iemand met een vaderrol, of een vriend/bekende/vriendvanvriend die dan altijd een beetje over je schouder meekijkt. Ik wil zelf kunnen beslissen over alles (hahahaha, in het algemeen ook denk ik als ik het zo lees, geen wonder dat ik geen verkering heb ...
) en ik wil me nooit ongemakkelijk voelen tov mijn vrienden die ik hard nodig zal hebben mocht alles lukken. Sjuus!
dinsdag 28 juni 2011 om 09:45
@Sam32: De eerste stappen zijn gezet dus! Die wachtlijst is 8 maanden tot een intakegesprek, daarna moet je nog eens 8 maanden wachten tot je in behandeling komt.
@Juffie: Je had tijdens de meet al door laten schemeren dat het niet goed voelde met de donor, ik snap het wel hoor, als je twijfelt moet je het niet doen lijkt me. Wat voor onderzoeken laat je doen bij Leiderdorp als ik vragen mag?
@emmetjebee: ik blijf nog even duimen..
@zoeter: zo stoer! Ik vind het echt knap van je dat je dit doet. Ik ben benieuwd naar je eitjes
Mijn moeder was wel enthousiast maar eigenlijk merk ik ook wel dat ze het liefste ziet dat ik nog even de tijd neem om een man tegen het lijf te lopen. En dat zie ik zelf ook liever gebeuren dus dat is ook niet erg. Als ik het zou doorzetten alleen, dan steunt ze me, en dat is inderdaad een fijn gevoel. Nu mijn vader nog...
@Juffie: Je had tijdens de meet al door laten schemeren dat het niet goed voelde met de donor, ik snap het wel hoor, als je twijfelt moet je het niet doen lijkt me. Wat voor onderzoeken laat je doen bij Leiderdorp als ik vragen mag?
@emmetjebee: ik blijf nog even duimen..
@zoeter: zo stoer! Ik vind het echt knap van je dat je dit doet. Ik ben benieuwd naar je eitjes
Mijn moeder was wel enthousiast maar eigenlijk merk ik ook wel dat ze het liefste ziet dat ik nog even de tijd neem om een man tegen het lijf te lopen. En dat zie ik zelf ook liever gebeuren dus dat is ook niet erg. Als ik het zou doorzetten alleen, dan steunt ze me, en dat is inderdaad een fijn gevoel. Nu mijn vader nog...
dinsdag 28 juni 2011 om 19:33
@Zoeter: fijn dat de punctie meeviel voor je! Geniet komend weekend van je drankje en proost vast op veel geluk voor het vervolgtraject. Duim voor nu dat je eitjes het goed doen!
@Innova: was ingewikkeld verhaal. Leek me voor een kind altijd wel fijn om te weten wie de vader is. Dacht aan beperkte rol voor vader. In gesprek bleek dat deze donor een veel grotere rol wilde dan ik voor ogen had. Merkte dat ik het best wel moeilijk vind om iemand een rol als vader in het leven van mijn kind te geven (als het niet mijn partner is). Delen van vakanties en feestdagen en weekenden, niet te ver van elkaar wonen, en dat mijn kind dan ook onderdeel wordt van de familie van donor. Daar voelde ik me toch niet goed bij, terwijl ik mijn kind best gun dat hij weet wie de vader is. Heb nog wel iemand in mijn omgeving aan wie ik zou kunnen vragen of hij als bekende donor met een beperkte rol zou willen meewerken en de optie van amphere (bekende donor van internet) is ook een optie. Maar kan me voorstellen dat dat voor mij ook wat onveilig voelt en dat ik uiteindelijk toch kies voor een onbekende donor (en dus zekerheid dat er nooit iemand omgangsrecht claimt). Dan vind ik wederkerigheid bij Geertgen echt een optie. Lag vanmiddag relaxed boekje te lezen in de tuin en toen sloeg de algehele twijfel toe. Wil ik dit allemaal wel alleen? Weet het echt even niet. Maar dat soort dipjes zullen er wel bij horen.
@Eli: Lijkt me een logische reactie van je moeder. Herken ik ook wel uit eigen omgeving. Zelf vind ik met mijn 33 jaar dat ik niet meer langer kan afwachten. Zou het zonde vinden als ik omdat er geen man voorbij komt, uiteindelijk geen kinderen zou kunnen krijgen. Voor jou lijkt het me fijn dat je weet dat je nu al op die wachtlijsten komt en dat dat nog wel even duurt. Dus mocht je toch iemand ontmoeten dan kan je dit plan altijd nog laten varen...als je dat dan nog wilt
Morgenvroeg naar kliniek, krijg daar een bloedonderzoek en een echo. Basic tests om mijn vruchtbaarheid te onderzoeken zodat ze evt niet voor niets aan een traject zouden beginnen. Moet daar dus ook gaan vertellen dat het met mijn donor niet doorgaat. Maar even zien wat het daar betekent. Wil daar nu wel op de wachtlijst voor onbekende donor en in de wachtperiode kijken of ik toch een bekende donor vind of voor wederkerigheid kies.
@Innova: was ingewikkeld verhaal. Leek me voor een kind altijd wel fijn om te weten wie de vader is. Dacht aan beperkte rol voor vader. In gesprek bleek dat deze donor een veel grotere rol wilde dan ik voor ogen had. Merkte dat ik het best wel moeilijk vind om iemand een rol als vader in het leven van mijn kind te geven (als het niet mijn partner is). Delen van vakanties en feestdagen en weekenden, niet te ver van elkaar wonen, en dat mijn kind dan ook onderdeel wordt van de familie van donor. Daar voelde ik me toch niet goed bij, terwijl ik mijn kind best gun dat hij weet wie de vader is. Heb nog wel iemand in mijn omgeving aan wie ik zou kunnen vragen of hij als bekende donor met een beperkte rol zou willen meewerken en de optie van amphere (bekende donor van internet) is ook een optie. Maar kan me voorstellen dat dat voor mij ook wat onveilig voelt en dat ik uiteindelijk toch kies voor een onbekende donor (en dus zekerheid dat er nooit iemand omgangsrecht claimt). Dan vind ik wederkerigheid bij Geertgen echt een optie. Lag vanmiddag relaxed boekje te lezen in de tuin en toen sloeg de algehele twijfel toe. Wil ik dit allemaal wel alleen? Weet het echt even niet. Maar dat soort dipjes zullen er wel bij horen.
@Eli: Lijkt me een logische reactie van je moeder. Herken ik ook wel uit eigen omgeving. Zelf vind ik met mijn 33 jaar dat ik niet meer langer kan afwachten. Zou het zonde vinden als ik omdat er geen man voorbij komt, uiteindelijk geen kinderen zou kunnen krijgen. Voor jou lijkt het me fijn dat je weet dat je nu al op die wachtlijsten komt en dat dat nog wel even duurt. Dus mocht je toch iemand ontmoeten dan kan je dit plan altijd nog laten varen...als je dat dan nog wilt
Morgenvroeg naar kliniek, krijg daar een bloedonderzoek en een echo. Basic tests om mijn vruchtbaarheid te onderzoeken zodat ze evt niet voor niets aan een traject zouden beginnen. Moet daar dus ook gaan vertellen dat het met mijn donor niet doorgaat. Maar even zien wat het daar betekent. Wil daar nu wel op de wachtlijst voor onbekende donor en in de wachtperiode kijken of ik toch een bekende donor vind of voor wederkerigheid kies.
dinsdag 28 juni 2011 om 23:59
@ Innova
Even kort door de bocht gezegd:
Niet direct een terugplaatsing vanwege:
* lichaam tegen overstimulatie aan -> rust gunnen voor een maand
* Geertgen gaat de deal-ivf's en straks ook ivf's zelf doen -> kliniek is nog net niet klaar om zelf terug te plaatsen (gebeurde eerst in Genk, Belgie)
Het was wel iets meer pijn dan een infuus in mijn arm, maar eigenlijk kwam het niet zo aan door de roes die ik (via het infuus) kreeg. Ik voelde wel pijn, maar net als bij een alcohol roes was het zo weer 'vergeten' Een spiraaltje heb ik nog nooit laten plaatsen en dat kan ik dus niet vergelijken, maar geloof me als ik zeg dat het met 1 diclofenac, 2 paracetamol + infuusroes -> goed te doen was, geen probleem eigenlijk. Ik had er niet tegenop hoeven zien denk ik nu.
Het schema was:
dinsdag 24 mei - echo
zaterdag 27 mei - eisprong zeker geweest -> start decapeptyl
(Dit spuit ik vanaf deze dag ieder dag tussen 7 en 9 's ochtends. Een vast dagdeel is belangrijk.)
vrijdag 10 juni - derde dag ongesteldheid -> echo
dinsdag 14 juni - start gonal. (iedere ochtend spuit ik nu decapeptyl en gonal)
maandag 20 juni - echo 20 eitjes van ongeveer 14 mm te zien.
donderdag 23 juni - echo 15 eitjes van ongeveer 18 mm zijn goed doorgegroeit.
maandag 27 juni - punctie . Ik dacht 14 , maar blijkt 15 eitjes geoogst.
dinsdag 28 juni- telefonisch contact. Van mijn 7 eitjes bleken er 4 goed. Van die 4 goede eitjes die van mij waren is er 1 bevrucht en gedeeld.
Ik heb er dus 8 gedoneerd. Dus verdwijnen nu in het verhaal Hierover hoor ik over een half jaar pas info of het gelukt is, mits ik hierom vraag. Hoop het maar!
Ik twijfel nu wat ik ga doen: Laat ik komende maand dat goed bevruchtje eitje terugplaatsen en hoop ik op innestelling? Of laat ik deze ingevroren voor ooit een broertje of zusje en start ik nu met IUI? Als ik over drie jaar een broertje of zusje wil, zullen mijn eicellen dan nog goed zijn? Nu heb ik gratis de kans om een kans te bewaren, of is dat nu raar gedacht?
Eerlijk gezegd ben ik teleurgesteld dat het maar 1 embryootje is. Dit terwijl ik dit van te voren goed wist dat dit kon gebeuren. De helft heb ik gedoneerd dus hopelijk voor die andere vrouw is de bevruchtingskans groter geweest. Daar ga ik maar vanuit! Tja en 1tje is in principe genoeg, dus wat zeur ik nu?
Mijn eerste gedachte was, laat ik hetzelfde traject nog maar een keer doen, maar dat vind ik eigenlijk toch niet zo nodig. Ik ben aardig vaak ziekgemeld op mijn werk (bijna 4 dagen in het totaal) en het was toch wel wat zwaarder dan normaal. Ik moet zeggen dat het goed te doen was, maar dat is ook omdat ik me er op instelde dat het zwaar was.
Tja ik neig nu toch naar gewoon gebruiken volgende maand. Liever volgend maand gelijk zwanger , maar ja tis 50% kans he....
Bij een broertje of zusje in de toekomst moet ik eerst nog gaan nadenken of ik dat wel aankan, dus wat droom ik nu?
Lastig!
Ik moet zeggen tot op hier was ik erg zeker van mijn zaak en wederkerigheid vind ik nog steeds aan te raden. Maar willen jullie me nu advies geven? Terugplaatsen dat embryootje of IUI en deze kans bewaren?
Even kort door de bocht gezegd:
Niet direct een terugplaatsing vanwege:
* lichaam tegen overstimulatie aan -> rust gunnen voor een maand
* Geertgen gaat de deal-ivf's en straks ook ivf's zelf doen -> kliniek is nog net niet klaar om zelf terug te plaatsen (gebeurde eerst in Genk, Belgie)
Het was wel iets meer pijn dan een infuus in mijn arm, maar eigenlijk kwam het niet zo aan door de roes die ik (via het infuus) kreeg. Ik voelde wel pijn, maar net als bij een alcohol roes was het zo weer 'vergeten' Een spiraaltje heb ik nog nooit laten plaatsen en dat kan ik dus niet vergelijken, maar geloof me als ik zeg dat het met 1 diclofenac, 2 paracetamol + infuusroes -> goed te doen was, geen probleem eigenlijk. Ik had er niet tegenop hoeven zien denk ik nu.
Het schema was:
dinsdag 24 mei - echo
zaterdag 27 mei - eisprong zeker geweest -> start decapeptyl
(Dit spuit ik vanaf deze dag ieder dag tussen 7 en 9 's ochtends. Een vast dagdeel is belangrijk.)
vrijdag 10 juni - derde dag ongesteldheid -> echo
dinsdag 14 juni - start gonal. (iedere ochtend spuit ik nu decapeptyl en gonal)
maandag 20 juni - echo 20 eitjes van ongeveer 14 mm te zien.
donderdag 23 juni - echo 15 eitjes van ongeveer 18 mm zijn goed doorgegroeit.
maandag 27 juni - punctie . Ik dacht 14 , maar blijkt 15 eitjes geoogst.
dinsdag 28 juni- telefonisch contact. Van mijn 7 eitjes bleken er 4 goed. Van die 4 goede eitjes die van mij waren is er 1 bevrucht en gedeeld.
Ik heb er dus 8 gedoneerd. Dus verdwijnen nu in het verhaal Hierover hoor ik over een half jaar pas info of het gelukt is, mits ik hierom vraag. Hoop het maar!
Ik twijfel nu wat ik ga doen: Laat ik komende maand dat goed bevruchtje eitje terugplaatsen en hoop ik op innestelling? Of laat ik deze ingevroren voor ooit een broertje of zusje en start ik nu met IUI? Als ik over drie jaar een broertje of zusje wil, zullen mijn eicellen dan nog goed zijn? Nu heb ik gratis de kans om een kans te bewaren, of is dat nu raar gedacht?
Eerlijk gezegd ben ik teleurgesteld dat het maar 1 embryootje is. Dit terwijl ik dit van te voren goed wist dat dit kon gebeuren. De helft heb ik gedoneerd dus hopelijk voor die andere vrouw is de bevruchtingskans groter geweest. Daar ga ik maar vanuit! Tja en 1tje is in principe genoeg, dus wat zeur ik nu?
Mijn eerste gedachte was, laat ik hetzelfde traject nog maar een keer doen, maar dat vind ik eigenlijk toch niet zo nodig. Ik ben aardig vaak ziekgemeld op mijn werk (bijna 4 dagen in het totaal) en het was toch wel wat zwaarder dan normaal. Ik moet zeggen dat het goed te doen was, maar dat is ook omdat ik me er op instelde dat het zwaar was.
Tja ik neig nu toch naar gewoon gebruiken volgende maand. Liever volgend maand gelijk zwanger , maar ja tis 50% kans he....
Bij een broertje of zusje in de toekomst moet ik eerst nog gaan nadenken of ik dat wel aankan, dus wat droom ik nu?
Lastig!
Ik moet zeggen tot op hier was ik erg zeker van mijn zaak en wederkerigheid vind ik nog steeds aan te raden. Maar willen jullie me nu advies geven? Terugplaatsen dat embryootje of IUI en deze kans bewaren?
anoniem_83686 wijzigde dit bericht op 29-06-2011 00:05
Reden: typefouten
Reden: typefouten
% gewijzigd
woensdag 29 juni 2011 om 10:42
Hoi zoeter,
Jammer dat er slechts 1 eicel is bevrucht, maar toch, het hoeft er maar 1 te zijn!
Ik zou ook niet zo snel weten welke keus de verstandigste is. Maar, als deze cryo de mogelijkheid biedt om je vruchtbaarheid te verlengen (zoals ze dat in "ei voor later" noemen), zou ik dat ook overwegen.
Je kan toch met IUI ook snel zwanger raken? En mocht dat na een aantal maanden nog niet gelukt zijn, dan kan je alsnog deze cryo gebruiken lijkt me.
Het is een moeilijk keuze kan ik me voorstellen, maar ik denk dat als ik in jouw positie zat ik de cryo nog even zou bewaren. Succes met nadenken!
Trouwens, tijdens de meet had ik toch verteld dat ik op google had gezocht op lange cyclus en vruchtbaarheid en dat ik mezelf toen helemaal bang had zitten maken met PCOS
? Nou, ik was dus bij mijn moeder afgelopen weekend, en toen vroeg ik haar hoe lang haar cyclus altijd was geweest. Blijkt dat zij ook altijd een 5-weekse cyclus heeft gehad! Ik was zo opgelucht, want zij heeft tenslotte 3 kinderen gekregen en werd altijd makkelijk zwanger. Ben dus wel gerustgesteld 
Fijne dag allemaal!
Jammer dat er slechts 1 eicel is bevrucht, maar toch, het hoeft er maar 1 te zijn!
Ik zou ook niet zo snel weten welke keus de verstandigste is. Maar, als deze cryo de mogelijkheid biedt om je vruchtbaarheid te verlengen (zoals ze dat in "ei voor later" noemen), zou ik dat ook overwegen.
Je kan toch met IUI ook snel zwanger raken? En mocht dat na een aantal maanden nog niet gelukt zijn, dan kan je alsnog deze cryo gebruiken lijkt me.
Het is een moeilijk keuze kan ik me voorstellen, maar ik denk dat als ik in jouw positie zat ik de cryo nog even zou bewaren. Succes met nadenken!
Trouwens, tijdens de meet had ik toch verteld dat ik op google had gezocht op lange cyclus en vruchtbaarheid en dat ik mezelf toen helemaal bang had zitten maken met PCOS
? Nou, ik was dus bij mijn moeder afgelopen weekend, en toen vroeg ik haar hoe lang haar cyclus altijd was geweest. Blijkt dat zij ook altijd een 5-weekse cyclus heeft gehad! Ik was zo opgelucht, want zij heeft tenslotte 3 kinderen gekregen en werd altijd makkelijk zwanger. Ben dus wel gerustgesteld Fijne dag allemaal!
woensdag 29 juni 2011 om 11:33
@Eli Dat zijn de betere berichten: zo zie je maar weer ook met een langere cyclus kan het wel!
@Zoeter: Dank voor je uitgebreide info. Geeft een goed beeld van hoe zoiets gaat. Kan me voorstellen dat je baalt dat er van jouw 7 eitjes, slecht 1 bevrucht en gedeeld is. Maar zoals jij en Eli aangeven: die ene kan genoeg zijn. Tis natuurlijk verleidelijk om meteen terug te plaatsen, je bent nu natuurlijk heel dichtbij.
Ik ben hier niet helemaal in thuis, maar als je IUI doet is dat dan met zaad van dezelfde donor als het bevruchte ei? Net als jij zou ik ook denken aan mogelijke broertjes of zusjes en dan is een bevrucht ei op de plank wel een fijn idee . Zou dus misschien wel wachten en net als Eli eerst aantal IUI pogingen doen. Maar voor meteen terugplaatsen is ook vanalles te zeggen. Succes met jouw keuze.
Ben zelf vanochtend naar Leiderdorp geweest voor echo en bloedtest. Eerst echo, interessant zo'n lesje biologie vanuit je eigen lijf. Had nog nooit zo meegekeken naar baarmoedermond, hals en lichaam. Zag er allemaal goed uit. Ook de eierstokken waren allebei te vinden. Eén eitje zo'n beetje 16mm dus ovulatie waarschijnlijk morgen over overmogen. Had ook niet op tegenvallers gerekend want 2 jaar geleden ook al zo'n onderzoek gehad ivm afwijkende cellen bij baarmoedermond en toen zag alles er ook goed uit. Maar toch fijn. Daarna nog snel even bloed laten prikken. Ze checken op chlamydia omdat dat gevolgen kan hebben voor zwanger worden en je er niets van hoeft te merken als je het hebt. Over twee weken uitslag. Zal ook wel goed zijn.
Nu dus op 25 juli gesprek met psycholoog. Nu donor buiten beeld is, weet ik niet precies waar dat gesprek over zal gaan. Maar dat zien we dan wel. Aangezien wachtlijst voor onbekende donor daar nog meer dan jaar is, toch ook maar aanmelden bij Geertgen.
@Innova, ben op zoek naar wat meer informatie over de Denen. Weet jij voor hoeveel zwangerschappen het materiaal van 1 donor gebruikt mag worden? Op hun site staat wel wat info over een national en worldwide quotum, maar kom er niet helemaal uit.
Hmmm nu toch maar eens weer aan het werk!
@Zoeter: Dank voor je uitgebreide info. Geeft een goed beeld van hoe zoiets gaat. Kan me voorstellen dat je baalt dat er van jouw 7 eitjes, slecht 1 bevrucht en gedeeld is. Maar zoals jij en Eli aangeven: die ene kan genoeg zijn. Tis natuurlijk verleidelijk om meteen terug te plaatsen, je bent nu natuurlijk heel dichtbij.
Ik ben hier niet helemaal in thuis, maar als je IUI doet is dat dan met zaad van dezelfde donor als het bevruchte ei? Net als jij zou ik ook denken aan mogelijke broertjes of zusjes en dan is een bevrucht ei op de plank wel een fijn idee . Zou dus misschien wel wachten en net als Eli eerst aantal IUI pogingen doen. Maar voor meteen terugplaatsen is ook vanalles te zeggen. Succes met jouw keuze.
Ben zelf vanochtend naar Leiderdorp geweest voor echo en bloedtest. Eerst echo, interessant zo'n lesje biologie vanuit je eigen lijf. Had nog nooit zo meegekeken naar baarmoedermond, hals en lichaam. Zag er allemaal goed uit. Ook de eierstokken waren allebei te vinden. Eén eitje zo'n beetje 16mm dus ovulatie waarschijnlijk morgen over overmogen. Had ook niet op tegenvallers gerekend want 2 jaar geleden ook al zo'n onderzoek gehad ivm afwijkende cellen bij baarmoedermond en toen zag alles er ook goed uit. Maar toch fijn. Daarna nog snel even bloed laten prikken. Ze checken op chlamydia omdat dat gevolgen kan hebben voor zwanger worden en je er niets van hoeft te merken als je het hebt. Over twee weken uitslag. Zal ook wel goed zijn.
Nu dus op 25 juli gesprek met psycholoog. Nu donor buiten beeld is, weet ik niet precies waar dat gesprek over zal gaan. Maar dat zien we dan wel. Aangezien wachtlijst voor onbekende donor daar nog meer dan jaar is, toch ook maar aanmelden bij Geertgen.
@Innova, ben op zoek naar wat meer informatie over de Denen. Weet jij voor hoeveel zwangerschappen het materiaal van 1 donor gebruikt mag worden? Op hun site staat wel wat info over een national en worldwide quotum, maar kom er niet helemaal uit.
Hmmm nu toch maar eens weer aan het werk!
woensdag 29 juni 2011 om 22:09
@zoeter: Wow. Fijn dat je zoveel informatie geeft, ik ben er heel blij mee, dank je wel. Ik vind het een hele zinnige vraag die je jezelf stelt. Is er iets gezegd over de kwaliteit van de eicel die bevrucht is? Het is op zich geen gek idee om deze te bewaren, als je je maar realiseert dat het geen zekerheid is dat die ene dan straks iets oplevert. En wat juffie ook zegt: weet je of je dezelfde donor kunt gebruiken? En zou dat belangrijk voor je zijn dat het dan dezelfde is? Advies kan ik je niet geven, maar je komt daar vast wel uit. En ondertussen heb je iemand heel gelukkig gemaakt met 8 kansen! Petje af hoor!
@juffie: het is zes zwangerschappen per land, inclusief zwangerschappen die niet doorzetten. Ik weet niet of er nog een internationaal maximum is.
@juffie: het is zes zwangerschappen per land, inclusief zwangerschappen die niet doorzetten. Ik weet niet of er nog een internationaal maximum is.
donderdag 30 juni 2011 om 12:21
donderdag 30 juni 2011 om 13:14
Emmetje en Amphere, ik hoop niet dat jullie gelijk hebben. Dat jullie mij en nu ook Innova volgen 
. Eerst zien, dan geloven he?
Juffie en Eli, goed zeg dat jullie stappen maken in het proces... Donor-knopen-doorhakken, Onderzoekjes in de kliniek, moeders vertellen.
Sam32 tussen neus en lippen door ook ingeschreven.
Zoeter, wat een vraagstukken komen er op je pad he?
Zo even snel gevoelsmatig zeggend zou ik voor terugplaatsing embryo gaan. Het idee van een bevruchte eicel die een paar jaar in de vrieskist ligt te wachten vind ik vreemd (gek, heb ik niet met een onbevruchte cel). Maar ook omdat het voor nu een hogere slagingskans geeft en je nu niet weet of je nog een 2e wilt tegen die tijd / of je op deze manier een 2e wilt. Wie dan leeft, die dan zorgt.
Bovendien is deze gewoon ook het eerst aan de beurt
Maar ik zie dat anderen juist het tegenovergestelde zouden doen.
Dus waar voel jij je net iets beter bij?
. Eerst zien, dan geloven he?Juffie en Eli, goed zeg dat jullie stappen maken in het proces... Donor-knopen-doorhakken, Onderzoekjes in de kliniek, moeders vertellen.
Sam32 tussen neus en lippen door ook ingeschreven.
Zoeter, wat een vraagstukken komen er op je pad he?
Zo even snel gevoelsmatig zeggend zou ik voor terugplaatsing embryo gaan. Het idee van een bevruchte eicel die een paar jaar in de vrieskist ligt te wachten vind ik vreemd (gek, heb ik niet met een onbevruchte cel). Maar ook omdat het voor nu een hogere slagingskans geeft en je nu niet weet of je nog een 2e wilt tegen die tijd / of je op deze manier een 2e wilt. Wie dan leeft, die dan zorgt.
Bovendien is deze gewoon ook het eerst aan de beurt
Maar ik zie dat anderen juist het tegenovergestelde zouden doen.
Dus waar voel jij je net iets beter bij?
donderdag 30 juni 2011 om 18:22
helaas...werd ik gister plots om 10 uur s avonds ongesteld.... boehoehoehoehe. hoewel ik al niet veel hoop had maar dankzij jive weer wel, werd het bewaarheid.
heb nu donor gemaild voor een all in package deal...3 x in 1 week. hoop dat ie dat trekt (letterlijk ... en figuurlijk). Anders is het op de gok weer een datum prikken. Kan nu echt helemaal nergens meer op gokken.
Baal echt enorm. Moest ook een traantje laten gister.
Gelukkig gelukkig vertrek ik morgen naar barcelona voor 3 daagjes. even uitwapperen aan het strand met twee pubers. heerlijk!
Emmetjebee... hoe ga je??
rest; goed bezig meiden.
zoeter, ik zou persoonlijk deze laten invriezen en voor de iui gaan als er niets met je fysiek aan de hand is. maar nogmaals dat is mijn persoonlijke mening.
heb nu donor gemaild voor een all in package deal...3 x in 1 week. hoop dat ie dat trekt (letterlijk ... en figuurlijk). Anders is het op de gok weer een datum prikken. Kan nu echt helemaal nergens meer op gokken.
Baal echt enorm. Moest ook een traantje laten gister.
Gelukkig gelukkig vertrek ik morgen naar barcelona voor 3 daagjes. even uitwapperen aan het strand met twee pubers. heerlijk!
Emmetjebee... hoe ga je??
rest; goed bezig meiden.
zoeter, ik zou persoonlijk deze laten invriezen en voor de iui gaan als er niets met je fysiek aan de hand is. maar nogmaals dat is mijn persoonlijke mening.
donderdag 30 juni 2011 om 22:30
donderdag 30 juni 2011 om 22:41
Hi Chilles, tegen beter weten in (alle signalen zijn er) zit ik nog op het wachtbankje. Ik had verwacht dat vanavond het eerste beetje bloed zou doorbreken, ik zit er eigenlijk gewoon op te wachten... Elke keer verbaas ik me weer hoe je lijf je voor de gek kan houden! Ik ga maar even verder met wachten en toiletpapiertjes inspecteren elke keer als ik naar het toilet ben geweest.
Gaat het met jou allemaal goed? Groeit de kleine goed?
Gaat het met jou allemaal goed? Groeit de kleine goed?
vrijdag 1 juli 2011 om 10:04
@emmetjebee: hou fingers crossed! Hopelijk verlaat jij wachtbank met betere berichten.
@amphere & innova: big hug!
@amphere: all package deal klinkt goed: Barcelona ook. Geniet er van!
@Innova: fijne vakantie, hopelijk brengt het de rust om de grote keuze te maken.
@ all: wat is dit forum fijn als je hier mee bezig bent zeg! Thanx voor alle info, ervaringen, overwegingen en support. Heb half juli afspraak gemaakt voor intake bij Geertgen. Wil meer info over wederkerigheid. Gister mijn vakantie naar IJsland geregeld voor eind juli. Wellicht dat ik daar kom tot wat voor mijn natuur de beste beslissing is.
@amphere & innova: big hug!
@amphere: all package deal klinkt goed: Barcelona ook. Geniet er van!
@Innova: fijne vakantie, hopelijk brengt het de rust om de grote keuze te maken.
@ all: wat is dit forum fijn als je hier mee bezig bent zeg! Thanx voor alle info, ervaringen, overwegingen en support. Heb half juli afspraak gemaakt voor intake bij Geertgen. Wil meer info over wederkerigheid. Gister mijn vakantie naar IJsland geregeld voor eind juli. Wellicht dat ik daar kom tot wat voor mijn natuur de beste beslissing is.
zaterdag 2 juli 2011 om 21:51
@ Emmetjebee, zitten blijven!
Zo langzamerhand begin ik meer en meer mensen in te lichten. Mijn ouders zijn 'voorzichtig enthousiast', zien best een hoop minnen, maar zijn ook wel onder de indruk van de bewustheid van mijn keuze. Ergens was ik bang dat ze het zouden zien als een rare bevlieging, maar gek genoeg hebben ze dat helemaal niet genoemd. Dat ik dol ben op kinderen is altijd duidelijk geweest en eigenlijk vinden ze dat het meer bij me past om 'het' alleen te doen. Mijn vader zit stiekem al te genieten van het idee van zo'n kleintje in de familie (mijn zus is al 100 jaar getrouwd en wil geen kinderen) en mijn moeder had het al liefkozend over een oma-en-kleinkind-abonnement op de dierentuin. Het heeft even tijd nodig, maar ik verwacht eigenlijk niet anders dan dat dat helemaal goed komt.
Wat me ook verbaast is de steun en support die ik krijg. Nog niemand heeft me gezegd dat het een belachelijk idee is. Of dat het egoistisch is om een kind zonder vader te laten opgroeien. (Wat heb ik toch een fijne mensen om me heen) Sommigen zijn wat bezorgd over het feit dat ik voor een bekende donor wil gaan, maar snappen zeker de afweging. Grappig is dat mijn huisgenoten (ik woon in een soort van woongroep) allemaal superenthousiast zijn. Het zal een enorme teleurstelling voor hen zijn als ik besluit er niet mee door te gaan. (Dat het misschien niet gaat lukken, hou ik kennelijk geeneens rekening mee. Dat wordt nog een zware dobber, dat inseminatie-proces)
Met de mogelijke donor heb ik hele goede gesprekken. We zijn nu bezig samen een contract op te stellen. Er is een kans dat hij binnenkort voor lange tijd naar het verre buitenland vertrekt en ik merk aan hem dat ie het jammer zou vinden als het niet zou lukken. Zelf ben ik er zeker van dat ik hem het allerliefste als donor zou willen, hoop dan ook maar dat ie al mag doneren bij de kliniek voordat ie vertrekt. Maarja, voorlichtingsmiddag is pas op 30 augustus. (Grappig hoe ik er nu al weer veel meer van overtuigd ben dan pakweg een maand geleden :-))
Eigenlijk voel ik me op dit moment enorm 'zen'. Het voelt zó duidelijk, het klopt en ik voel dat ik de juiste keuzes maak. Zal op een gegeven moment vast wel weer even twijfelen, maar dat hoort er waarschijnlijk bij. Vinyl, als je nog meeleest, dankjewel voor het openen van dit topic! Het is zo fijn om te weten dat ik niet alleen ben in mijn overwegingen. (volgende keer park-meet, nodig ik mezelf bij deze gewoon uit)
Zo langzamerhand begin ik meer en meer mensen in te lichten. Mijn ouders zijn 'voorzichtig enthousiast', zien best een hoop minnen, maar zijn ook wel onder de indruk van de bewustheid van mijn keuze. Ergens was ik bang dat ze het zouden zien als een rare bevlieging, maar gek genoeg hebben ze dat helemaal niet genoemd. Dat ik dol ben op kinderen is altijd duidelijk geweest en eigenlijk vinden ze dat het meer bij me past om 'het' alleen te doen. Mijn vader zit stiekem al te genieten van het idee van zo'n kleintje in de familie (mijn zus is al 100 jaar getrouwd en wil geen kinderen) en mijn moeder had het al liefkozend over een oma-en-kleinkind-abonnement op de dierentuin. Het heeft even tijd nodig, maar ik verwacht eigenlijk niet anders dan dat dat helemaal goed komt.
Wat me ook verbaast is de steun en support die ik krijg. Nog niemand heeft me gezegd dat het een belachelijk idee is. Of dat het egoistisch is om een kind zonder vader te laten opgroeien. (Wat heb ik toch een fijne mensen om me heen) Sommigen zijn wat bezorgd over het feit dat ik voor een bekende donor wil gaan, maar snappen zeker de afweging. Grappig is dat mijn huisgenoten (ik woon in een soort van woongroep) allemaal superenthousiast zijn. Het zal een enorme teleurstelling voor hen zijn als ik besluit er niet mee door te gaan. (Dat het misschien niet gaat lukken, hou ik kennelijk geeneens rekening mee. Dat wordt nog een zware dobber, dat inseminatie-proces)
Met de mogelijke donor heb ik hele goede gesprekken. We zijn nu bezig samen een contract op te stellen. Er is een kans dat hij binnenkort voor lange tijd naar het verre buitenland vertrekt en ik merk aan hem dat ie het jammer zou vinden als het niet zou lukken. Zelf ben ik er zeker van dat ik hem het allerliefste als donor zou willen, hoop dan ook maar dat ie al mag doneren bij de kliniek voordat ie vertrekt. Maarja, voorlichtingsmiddag is pas op 30 augustus. (Grappig hoe ik er nu al weer veel meer van overtuigd ben dan pakweg een maand geleden :-))
Eigenlijk voel ik me op dit moment enorm 'zen'. Het voelt zó duidelijk, het klopt en ik voel dat ik de juiste keuzes maak. Zal op een gegeven moment vast wel weer even twijfelen, maar dat hoort er waarschijnlijk bij. Vinyl, als je nog meeleest, dankjewel voor het openen van dit topic! Het is zo fijn om te weten dat ik niet alleen ben in mijn overwegingen. (volgende keer park-meet, nodig ik mezelf bij deze gewoon uit
)
zondag 3 juli 2011 om 20:11
Helaas... vanmorgen keihard van het bankje gesodemieterd. Twee dagen overtijd, dat gebeurt me nooit. Vanmorgen zou ik gaan testen, des te groter was de teleurstelling. En dit allemaal om half 7, voordat ik naar mijn werk ging. Even slikken en weer doorgaan. Ik kreeg van mijn moeder vorige week twee vruchtbaarheidsbeeldjes, hopen dat die me gaan helpen volgende keer.
maandag 4 juli 2011 om 00:09
maandag 4 juli 2011 om 12:22
@emmetjebee: pfhh dat is even flink op je tanden bijten zo op de vroege ochtend. Hoop dat de vruchbaarheidsbeeldjes doen wat ze moeten doen!
@Friezin: Wat fijn al die support, en dat je er uit komt met jouw donor! Wanneer vertrekt hij en voor hoe lang? Mijn eerste reactie: waarom niet proberen om voorrang te krijgen in Leiderdorp. Zou hen even bellen en uitleg geven over jouw situatie. Wellicht kunnen ze bij wijze van uitzondering intake voor voorlichting plannen. Niet geschoten is altijd mis, toch?
@Friezin: Wat fijn al die support, en dat je er uit komt met jouw donor! Wanneer vertrekt hij en voor hoe lang? Mijn eerste reactie: waarom niet proberen om voorrang te krijgen in Leiderdorp. Zou hen even bellen en uitleg geven over jouw situatie. Wellicht kunnen ze bij wijze van uitzondering intake voor voorlichting plannen. Niet geschoten is altijd mis, toch?
