Kinderen
alle pijlers
Kind in je uppie?
woensdag 30 september 2009 om 18:58
Zo, ik ben er ook weer.
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
| Naam | Leeftijd | Al begonnen? | Waar/hoe | Al kinderen? | Overig |
| Vinyl | 33 | Nee | Start februari 2011 (als het nog lukt) anders maart bij Geertgen. | Nee | -- |
| Chilles | 38 | ja | Geertgen/eigen donor | Nee | -- |
| Malaika2 | 40 | ja | Donor via internet | Nee | 1e inseminatie geëindigd in miskraam. |
| Mama03 | 31 | Nee | Oriënterend liefst bekende donor | Ja, 1 | -- |
| Zoeter | 32 | Nee | Intake gehad bij Geertgen | Nee | |
| Sun76 | 34 | Nee | Staat op 2 wachtlijsten nl Rijnstate & St Geertgen | Nee | -- |
| Sokpop | 33 | Nee/oriënterend/eind oktober naar workshop | liefst zi met bekende donor | Nee | -- |
| Superwoman22 | 37 | Ja, | Bekende donor en Denen als back-up via Geertgen | Nee | Ik wed graag op meerdere paarden |
| Emmetjebee | 39 | Ja | Onbekende donor | Nee | Meerdere tweelingen in de familie |
| Jive | 39 | Ja | Na aantal pogingen met bekende donor nu gestopt. Beraadt zich op plan B | Nee | De aanhouder wint!! |
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
woensdag 30 september 2009 om 21:47
woensdag 30 september 2009 om 21:49
Ik geloof dan weer niet dat die eierstokken dit dilemma veroorzaken omdat Vinyl aangeeft hier al best een tijd over na te denken
Ik ben met je eens dat het heftig is om die zorg voor een kind helemaal alleen te dragen en niet te kunnen delen. Ik geloof níet dat een kind daar ongelukkiger van wordt. Dat gezegd hebbende, gaat het er vooral om of je dit als moeder ziet zitten, en goed van tevoren te bepalen hoe je je leven mét kind wilt inrichten
Peas on earth!
woensdag 30 september 2009 om 21:49
:
Waarschijnlijk onverwacht van mijn kant
Waarom? Als je 'n kind wil, dan moet je sowieso bereid zijn om het (grotendeels) alleen te willen doen, want veel relaties stranden en het is toch nog vaak de vrouw die het merendeel op zich neemt terwijl de man maar 1 weekend in de paar weken voor het kind zorgt.
Voordeel is dat als je het vanaf de start alleen doet, dat je dan geen gedoe gaat krijgen met 'n vervelende ex waar je de rest van je leven vanwege je kind aan vast zit.
Eigenlijk wel mee eens.
Ik zou (denk ik) er persoonlijk nooit voor kiezen...Maar ik ben een zwartkijker in de zin van 'stel je voor dat mij wat overkomt..dat heeft kindje niks, niemand meer'...Of je zorgt natuurlijk voor een netwerk (peettante of oom oid).
Succes met je keuze!
woensdag 30 september 2009 om 21:50
woensdag 30 september 2009 om 21:50
Huh snap ik dit nou goed? Denk je dat die man geen vader voor haar kindje zal zijn??:
Ja das dan meer hoe je er zelf in staat.
Ik vind het echt teveel als je bewust kiest voor een kindje.
Maar hee, that's me.
Ja..moeilijk Fniel.
Maar stel dat je binnen nu en een jaar zwanger raakt van een donor, binnen een paar maanden komt spontaan jé vent je leven binnen wandelen.
(hoor je vaker, t komt als je het het minst verwacht. En er is minder stress want je bent inmiddels al zwanger)
En dan krijgt je kindje straks een broertje of zusje die wel een vader heeft.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
woensdag 30 september 2009 om 21:53
Vinyl door de stelligheid waarop je de argumenten van Sterretjee weerlegde is het gewoon helemaal duidelijk voor mij dat je er echt helemaal klaar voor bent, want als je zou twijfelen dat zou deze post je aan het wankelen hebben gebracht en dat deed het niet.
Ik wens je daarom alvast veel plezier toe op de horrorpijlert![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif)
Ik wens je daarom alvast veel plezier toe op de horrorpijlert
woensdag 30 september 2009 om 21:53
:
[...]
Ik geloof dan weer niet dat die eierstokken dit dilemma veroorzaken omdat Vinyl aangeeft hier al best een tijd over na te denken
Ik ben met je eens dat het heftig is om die zorg voor een kind helemaal alleen te dragen en niet te kunnen delen. Ik geloof níet dat een kind daar ongelukkiger van wordt. Dat gezegd hebbende, gaat het er vooral om of je dit als moeder ziet zitten, en goed van tevoren te bepalen hoe je je leven mét kind wilt inrichten
Ja daar heb je ook gelijk in.
Denk ik ook niet meer.
Men, wat een moeilijke beslissing. Maar ergens begrijp ik haar zo goed...
woensdag 30 september 2009 om 21:56
:
Vinyl door de stelligheid waarop je de argumenten van Sterretjee weerlegde is het gewoon helemaal duidelijk voor mij dat je er echt helemaal klaar voor bent, want als je zou twijfelen dat zou deze post je aan het wankelen hebben gebracht en dat deed het niet.
Ik wens je daarom alvast veel plezier toe op de horrorpijlert
Tsja, misschien ben ik er wel klaar voor, maar weet ik het zelf nog niet helemaal... Ik vind bevestiging heel erg fijn, dus ik wil het de komende tijd ook bij vrienden en familie aankaarten en voorzichtig in de week leggen denk ik.
woensdag 30 september 2009 om 21:57
Oh en Vinyl....ik hoor veel 'ja maar wat als mn ouders dit...of die vriendin zus of die collega dat ervan zouden zeggen....'. Mensen oordelen altijd over je...En proberen zich ook altijd overal mee te bemoeien. Of je nu alleenstaand, samen of gescheiden bent...
Dus als jou was zou ik dat eerst proberen los te laten, hoe anderen over je zouden kunnen denken. Dat doen ze toch wel. Jij moet een belangrijke keuze maken die je leven enorm zal beinvloeden...En de enige naar wie je moet luisteren, ben jezelf. Want je leeft voor jezelf.
Dus als jou was zou ik dat eerst proberen los te laten, hoe anderen over je zouden kunnen denken. Dat doen ze toch wel. Jij moet een belangrijke keuze maken die je leven enorm zal beinvloeden...En de enige naar wie je moet luisteren, ben jezelf. Want je leeft voor jezelf.
woensdag 30 september 2009 om 21:58
Als je het fijn vindt, kunnen we hier nog wel even dagelijks roepen dat je helemaal gelijkt hebt en ervoor moet gaan hoor:
[...]
Tsja, misschien ben ik er wel klaar voor, maar weet ik het zelf nog niet helemaal... Ik vind bevestiging heel erg fijn, dus ik wil het de komende tijd ook bij vrienden en familie aankaarten en voorzichtig in de week leggen denk ik.
Peas on earth!
woensdag 30 september 2009 om 21:58
Maar ergens ben je er ook nog heel onzeker over. Wat heel logisch is.
Maar hee, dit plan moet nog groeien en uitgewerkt worden. Je gaat er vanzelf aan wennen!
En bevestiging, die heb je niet nodig. Je moet doen waar jij je goed bij voelt.
Je kind zal er denk ik niet ongelukkiger van worden, dat denk ik niet. (wat pode al zegt)
Ik vind alleen die vier dagen werken wel heftig.
Maar hee, dit plan moet nog groeien en uitgewerkt worden. Je gaat er vanzelf aan wennen!
En bevestiging, die heb je niet nodig. Je moet doen waar jij je goed bij voelt.
Je kind zal er denk ik niet ongelukkiger van worden, dat denk ik niet. (wat pode al zegt)
Ik vind alleen die vier dagen werken wel heftig.
woensdag 30 september 2009 om 21:59
woensdag 30 september 2009 om 22:00
